Menu
لوگو-گیاگانی
گیاگانی ، گیاه انجدان
گیاگانی ، اولین سایت مرجع گیاهان دارویی در ایران
بازدیدها
4738
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...
انگلیس

نام های دیگر :

طب سنتی اسلام و ایران : این گیاه در مکتب مذکور به نام « سفندولیون » خوانده شده . 
اسمی علمی : Fetula asa foetida نوشته اند .
به فارسی
انگدان و ابرکبیر، حلتيت ، انجدان ، انگوزاكما ، انگیان و گلپر نیز نام دارد .
در برخی از جاها آن را بنام اشترغاز و خارشتر نیز می نامند و در خراسان انگژگویند .
ترکی : بالدرغان 
رومی : سالیوس یا کاشم 
به هندی هنگ گویند .
گیاه انگژه - انجدان سفید - انگدان سفید - انجدان رومی - کاشم رومی - سیالوس – خوراكما ۔ کورن كما - - كماه - کوله پر - کولاپر - آنگوزاكما
انگلیسی : Masterwort - Cow parsnip
فرانسه : Berce Branc – ursine – Acanthe - Fausse - Berce
آلمانی : Braenklau 
ایتالیائی : Spondilio
عربی : غيطل - سفندليون - جزرالبقر

بخش های دارویی :

ریشه خشک شده ، بخش های هوایی و گلدار خشک شده ، میوه ، بخش های هوایی تازه ، گیاه گلدار کامل و تازه .

موارد مصرف :

توسط کمسیون eاستفاده دارویی از گیاه مزبور منسوخ شده است در طب سنتی از این گیاه برای درمان گرفتگی ماهیچه ها ، مشکلات گوارشی ، اسهال ، اسهال ناشی از سرماخوردگی استفاده می گردد . فوروكومارين متوکسالین نیز جهت مداوای پسوریازیس به کار برده می شود .
در درمان تنگی نفس و آسم مفید بوده ریشه آن در درمان دردهای کبد سودمند می باشد .
گفته میشود این گیاه اشتها آور و آرامبخش ملایم بوده ولی اثر اصلی گیاه خاصیت مدر آن است .
از این گیاه برای درمان باد شکم ، نفخ، سندرم Roemheld M و ضعف معده و نزله روده استفاده می گردد .
انگدان نافع برای یبوست ، بوی بد بدن ، درد مفاصل ، لکه سیاه خونی زیر چشم ، کند ذهنی ، فراموشی ، حماقت ، کمی حافظه ، ورم طحال ، یرقان ، حیض و شیر ، رعشه و فلج می باشد .
انجدان گرم کننده امعاء ، محلل ریاح ، مقوی هاضمه و دافع اغذیه سنگین و ادویه سمی و طحال و استسقا و استفراغ بلغمی ، سختی بول بلغمی ، مدر بول محتبس ، گرم کننده کلیه و مثانه ، محرک باه ، رافع درد مفاصلی که از سردی ایجاد شده، می باشد .
خواص درمانی اثرات درمانی گیاه به طوریکه در کتب داروئی جدید منعکس است به شرح زیر می باشد .
اعضای درمانی گیاه دارای اثر مقوی باء نیرودهنده و پائین آورنده فشارخون ، به نحو ملایم ولی با دوام است . از آن درناتوانی جنسی ، سوء هضم ، بالا بودن فشارخون ، نارسائی اعمال کلیه و صرع ( ریشه ) می توان استفاده به عمل آورد .
دراستعمال خارج ، جهت درمان خیز اندامها ، تومورها ، آبسه ، كورك ، التهاب ، جوش های جلدی و اولسرها به کار می رود . بررسی های
محققین نشان داد که تزريق درون وریدی او کتانول درسگی ، باعث پائین آمدن فشار خون به وضع ملایم ولی به مدت طولانی ، همراه با فراخ شدن مجاری عروق سطحی و همچنین افزایش ادرار و کاهش اورما خون می شود .

مردم بختیاری برای معالجه چرک زخم از انجدان استفاده می نمایند . زیرا انجدان مطلق مراد تخم آن است  .

روش مصرف :

قسمت مورد استفاده این گیاه ، برگ، میوه و ریشه آن است .
قراردادن مخلوط آن با سداب بر روی نمله و بواسیر مفید است .
همچنین مالیدن مخلوط گیاه مذکور با روغن زیتون بر سر بیماران مبتلا به فرانیطس و لتارژی مؤثر بوده و در درمان سردرد بسیار نافع است .
بذر گیاه مذکور از جمله مفیدترین داروهای آسم و صرع بوده ، در درمان یرقان نیز می باشد .
عصاره گل این گیاه در درمان زخمهای چرکین و مزمن گوش بسیار سودمند است و مصرف خوراکی بذر گیاه در درمان دردهای رحمی ناشی از اختناق عضو مذکور ( هیستری ) مفید می باشد .
جهت مصارف خوراکی از دمکرده انجدان استفاده میشود . 
برای تهیه خیسانده می بایست ۳ قاشق چایخوری از گیاه را به ۲ لیوان آب سرد افزود ، به مدت ۸ ساعت به حال خود رها نمود .
فرآورده های این گیاه می بایست در طول روز نوشیده شوند .

گاه از این گیاه به عنوان یکی از اجزای فرآورده های دارویی مرکب به همراه سایر ترکیبات تلخ استفاده می گردد . گیاه مزبور به صورت پودر یا دم کرده نیز به کار برده می شود . 
جهت تهیه دم کرده عصاره حاصل از استخراج سرد یک قاشق چایخوری گیاه که طی مدت بیش از ۸ ساعت استخراج گردیده مصرف می شود . 
دم کرده در طول روز میل شود . 
پودر گیاه را 5/0 تا ۲ گرم از آن، ۲ تا ۳ بار در روز میل گردد . 
به طور کلی سفید این گیاه را در غذا و سیاه آن را در داروها استعمال می کنند .
انگدان لطافت زاست و بیخش باد آور ، اگر تن را با انگدان و بویژه با شیره آن ماساژ دهند در جذب کردن مواد به خارج بسیار مؤثر است . بوی تن را تغییر می دهد .
ضماد آن که با روغن زیتون باشد لکه سیاه خونی زیر چشم را بکلی از بین می برد .
انجدان مفتح و جالی و محلل و ملطف و مقاوم سموم امراض سر است ، ضماد انجدان سیاه با خطمی و آرد کرشنه بر سر جهت سدد حادث از اخلاط بارده مجتمعه در دماغ و آشامیدن آن دهان را نیکو و حافظه را زیاد و فراموشی و گند هوشی و حمق را زایل گرداند .
مالش آن با روغن ایرسا یا روغن حنا نافع درد مفاصل ناشی از سردی است .
انطاکی نوشته که گویند : چون زن بعد از حیض بلافاصله هر روز تا یک هفته یک درم تخم انجدان بخورد هرگز آبستن نشود . بیخ آن در افعال قویتر از سایر اجزاء آن است و مقدار شربت بیخ آن را تا نیم مثقال گفته اند .
انجدان ملین جسم ، دافع بوی جسم و با روغن زیتون لکه را می برد و با روغن بنفشه برای درد مفاصل خوب است . 
آن را با نبات به مقدار مساوی بکوبید و بخورید . سرفه ای که از غلبه ی خون و صفرا باشد را درمان می کند  .
بوییدن آن جهت فواق نافع است .

عوارض جانبی :

مضر ریه و معده و مصلح آن عسل است . 
عوارض جانبی و هشدارها تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است . 
گواینکه مصرف آن توسط افرادی با پوست روشن ممکن است به دلیل اثر فوتوتوکسیک فورو کومارینها ، موجب افزایش حساسیت به پرتو UV گردد . در صورت تماس با گیاه تازه له شده نیز همین خطرات وجود دارد .
انجدان مضر مثانه و روده ها است و مصلحش تخم خربزه می باشد . از حلتیت که صمغ درخت انگدان است روایت موجود میباشد .
تذکر : این گیاه مضر امعاء است ، مصلح آن صمغ عربی است .
مصرف در بارداری ممنوع می باشد .

تداخلات دارویی :

بابونه را با مواد و ظروف مس دار (متاسفانه ظاهرا این مورد کاملا به صورت خصمانه و عامدانه برای از بین بردن بعضی از داروها و خروج آن از دایره ی دارویی ایرانیان وارد طب ایرانی شده است )
و سرب دار ، سولفات آهن دار ، ژلاتین ، برگ کدو ، کنین ، تانن و یا املاح نقره دار نباید خورد زیرا که با بدن ناسازگار است .
بابونه را با مواد و ظروف مس دار (متاسفانه ظاهرا این مورد کاملا به صورت خصمانه و عامدانه برای از بین بردن بعضی از داروها و خروج آن از دایره ی دارویی ایرانیان وارد طب ایرانی شده است )
و سرب دار ، سولفات آهن دار ، ژلاتین ، برگ کدو ، کنین ، تانن و یا املاح نقره دار نباید خورد زیرا که با بدن ناسازگار است .

رویشگاه :

شمال آسیا و شمال آفریقا رویش داشته ، زیر گونه هایی از آن به طور عمده در شمال غرب اروپا ، شرق و مرکز اروپا و مناطق مدیترانه ای یافت میشوند . |
این گیاه در اکثر صحراهای ایران فراوان است .
محل رویش آن ریگستان و جاهای خشن و کوهستان و در بلاد خراسان می روید . 

ترکیبات شیمیایی :

فورو کومارینها (5/0 تا 6/0 درصد) که عمدتا شامل برگاپتن ، ایزوپیمپینلین ، پیمپینلین ، ایزوبر گاپتن و اسفوندین هستند . روغن فرار شامل ترکیباتی از قبیل اوكتيل استات 
و روغن فرار که مهمترین ترکیبات آن شامل آلفا-پینن ، فلاندرن - لیمونن ، استرهای ایزوبوتیریک اسید و ایزووالریک اسید هستند . فورو کومارینها که به ویژه شامل ایمپراتورین ، اکسی پوسدانین و اوستروتول گاما-کروفون هایی مانند پوسنین هستند . فتالیدها ، و در نهایت 
ترکیب شیمیائی مواد موجود در اعضای گیاه هنوز به خوبی شناخته نشده است . ریشه آن دارای مقدار کمی گلوتامین آرژینین ، آرابان، گالاکتان ( براثر تجزیه ، آرابینو و گالاکتوز میدهد ) و میوه اش به طوریکه مجددا در فارماکوپه فرانسه سال ۱۹۷5 وارد گرديده ، دارای اسید های چرب و نوعی اسانس ( Zincke ) است که مرکب از الكل اوك تیلیک
Al . octylique primare ) یا او کتانول نرمال می باشد. این اسانس به مقدار بسیار جزئی یعنی یک در ۱۰۰.۰۰۰ در آب ولی به مقادیر بسیار زیاد در الكل قوی و روغن ها حل می شود . دارای اثر پائین آورنده کشش سطحی مایعات و خون است .
میوه این گیاه دارای ۱۲ درصد ماده روغنی است و پس از استخراج ، روغنی به دست می آید که مخلوطی ازگلیسریدهای اسیدهای چرب بشرح زیر است :
اسیدپالمیتیک (3/4 درصد) ، اسید اولئیک ( 6/51 درصد) ، اسید لینولئیک (۲5 درصد) ، اسید پتروسه لینیک (۱ر۱۹ درصد) .
اندیس ید روغن مذکور ، بطوریکه آزمایش گرديده معادل ۸۹ است .

شرایط نگهداری :

در جای سرد و خنک نگهداری شود نهایت زمان استفاده ۱۸ ماه میباشد .

توضیحات تکمیلی :

گرم در درجه دوم و خشک در آخر درجه دوم است.
گل و میوه : گل آذین چتر مسطح با ۱۵ تا ۳۰ شعاع بوده و گریبان ندارد . برگه های گریبانک سرنیزهای و پوشیده از کرک های متراکم هستند . گلبرگها قلبی شکل بوده ، حاشیه دندانهای دارند . این گلبرگها نامنظم ، سفید یا سبز فام ، زرد – سبز یا زردفام و گاهی اوقات صورتی بوده و در سطح بیرونی کرک دارند . میوه فشرده ، مسطح ، به طول حدود ۸ و عرض ۵ میلی متر ، تخم مرغی مدور و به رنگ زرد مایل به قهوه ای است . هر نیمه میوه دارای ۵ رگه و شیارهای حاوی اسانس می باشد .
برگها ، ساقه و ریشه : گیاهی علفی، ۲ یا چند ساله، به ارتفاع ۸۰ تا ۱۵۰ سانتی متر، دارای ریشه غدهای قوی به رنگ زرد مایل به سفید و ساقه افراشته گوشه دار، شیاردار و توخالی می باشد . ساقه مجوف بوده و در بالا منشعب می شود . برگها بزرگ ، تخم مرغی ، لوب دار تا شانه ای هستند . برگچه انتهایی ۳ لوبی است . برگهای قاعده ای بسیار بزرگ و دارای دمبرگ شیاردار و غلاف دار می باشند . برگهای قاعده ای و ساقهای ساقه آغوش هستند . 
ساقه دارای شیرابه زردرنگ و مزه تلخ وسوزاننده می باشد . چترها معطر هستند .
ریزومهای ضخیم گونه ذکر شده در پاییز یا بهار برداشت شده سپس تمیز و ریشه یا باقیمانده های سبز از آن جدا گردیده ، پس از بریدن در دمای ۳۵ درجه سانتی گراد خشک می شوند .
گیاهی از تیره چتریان که علفی است ، پایا می باشد .
در کوههای بختیاری گیاهی شبیه به گلپر می روید که مردم بختیاری به آن انجدان میگویند و بسیاری از مردم آن را گلپر می دانند و حتی تخم گلپر را به جای تخم انجدان جا می زنند .
معرب انگدان فارسی است ، چون انگ درخت آن است و دان مخفف دانه است معنی آن تخم انگ و از این جهت صمغ آن را به فارسی انگژه نامند . به فارسی صمغ را میگویند و از این جاست که چون انجدان مطلق مذکور شود مراد تخم آنست و آن کاستم است .
انجدان دو نوع است : یکی طیب یعنی خوشبو و سفید و آن ماده است و مورد استفاده برای خوراک همین نوع است و دومی بد بو و سياه و این نر است که قویتر و در غذا وارد نمی شود .
انگدان سیاه در غذاها داخل نمی شود . بیخ آن مزه اش به مزه اشترغاز نزدیک است و مزاج آن باد آور است . اشترغاز دیرهضم است ، لكن انگدان سیاه هر چند بسیار دیر هضم است به اندازه اشترغاز دیر هضم نیست . حلتیت صمغ انگدان است . گرم و خشک است در درجه سوم میباشد .
این گیاه نخستین بار در سال ۱۶۸۷ در لارستان ایران کشف شد . این گیاه دو گونه دارد ؛ یک گونه آن خوشبو و گونه ی دیگر بدبو می باشد . که نوع بدبوی آن در ایران پرورش داده میشود .
میوه ی انجدان طبیعت آن گرم و خشک است.

مطالب پیشنهادی :اسطوخدوساسطوخدوس ،  یه تقویت کننده مغز و قلبه !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
شیره آنغوزه ،  پراز خاصیت های درمانی !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
آملهآمله ، ریزش مو و شوره سر رو با هم از بین میبره !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
افتیمونافتیمون ،  هزارتا خاصیت داره (یکیش درمان نفخ )!
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
انجدانانجدان ، موثر و کارآمد برای کلیه و مثانه !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
آویشنآویشن ، مناسب برای رماتیسم و سیاتیک و ... !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
آبرون کبیر ،  پمادش برای اگزما عالیه !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
آبرون صغیرآبرون صغیر ،  برای سردرد و چشم درد میتونی ازش استفاده کنی!
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
افسنطین ، کارساز و عالی برای یبوست !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
آفتاب پرستآفتاب پرست ، آب دمکرده اش تب رو قطع میکنه !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
آنیسونآنیسون ،  تو طب سنتی برای سیاه سرفه استفاده میشده !
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
آرتیشوآرتیشو ،  پیشگیری از تشکیل مجدد سنگ کیسه صفرا
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...
انارانار ،  صدا رو صاف میکنه و هزار تا خاصیت دیگه
برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید ...

تمامی حقوق این سایت متعلق به شرکت ایتوک پارسه جم می باشد .

هرگونه کپی برداری از این سایت با ذکر منبع بلامانع می باشد .

eyetwitterpinterestlinkedininstagramtumblrpaper-plane-o