بخش های دارویی
موارد مصرف

آب اسفناج به علت دارا بودن املاح معدنی فراوان، کلروفیل و آهن در تأمین عناصر معدنی و ضروری بدن، همچنین سازندگی خون کمک مؤثر می نماید و از آن در رفع کم خونی ها می توان نتایج درمانی گرفت.

آب اسفناج در تقویت بیماران در دوره نقاهت و در رفع خستگی های جسمانی و روحی اشخاص مسن و اطفال، اثرات مفید ظاهر میکند

اسفناج سرشار از آهن است. مصرف آن برای عموم، بویژه افراد کم خون توصیه می شود

مخلوط آن با آب هویج یا آب کرفس یا آب علف چشمه (بولاغ اوتی) به مقدار مساوی از هر یک، خواص درمانی قاطع به وجود می آورد.

خواص: اسفناج نافع درد کمر است. ضماد اسفناج خام، داروی مفیدی برای رفع سوزش و خارش ناشی از نیش زنبور و سایر حشرات به شمار می رود.

اگر برگهای اسفناج را در روغن بپزید، ضماد خوبی برای سوختگی بدست می آید.

اسفناج خاصیت ملین نیز دارد و ماده «کلروفيل» موجود در آن، عضلات روده ها را تحریک کرده و سلولزهای آن، عمل تخلیه را آسان می سازد و به همین دلیل، مصرف آن را به اشخاص مبتلا به یبوست توصیه میکنند.

تخم اسفناج، دل درد را تسکین می دهد. مقدار خوراک تخم اسفناح برای هر وعده، تا یک مثقال است. اسفناج رنگ چهره را باز میکند.

برای رفع لک های صورت، اسفناج را با روغن زیتون مخلوط کرده و بر روی پوست صورت بمالید. اسفناج برای اشخاص مبتلا به بواسیر مفید است.

مقدار مصرف: مقدار خوراک تخم آن از یک تا دو درم است. مقدار خوراک آب برگ اسفناج ۶۰ گرم است. مقدار خوراک عصاره آن ۶ گرم است.

مناطق قابل رویش
روش مصرف
عوارض جانبی

ضرر و اصلاح: تخم اسفناج مضر طحال است و مصلحش گل مختوم است. برای اشخاص سرد مزاج مضر است و مصلح آن روغن زرد می باشد.

اسفناج نباید برای بیماران مبتلا به ورم مفاصل و سنگ های صفراوی تجویز گردد. زیرا اکسالات آن، کسالت بیماران را تشدید می نماید.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید