نام های گیاه

فرانسه : Goutte de sang ، Adonide d ' ete ، Adonide aestivale

انگلیسی: Summur Adonis ، Pheasant ' s eye

ایتالیائی : Adonide d ' estate

آلمانی : Sommer Teufelsauge

عربی : ادونس استنالس (Adonis istifalis)

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی: آب دم کرده ی آن را بنوشید. برای قلب مفید است و قلب را تقویت و تحریک می کند و به عنوان داروی مدر به کار میرود.

گل آدونیس خواص درمانی: آب دمکرده ی آن را بنوشید. ملین و مدر است، برای خرد کردن سنک مثانه سفید می باشد.

گیاهی علفی، یک ساله یا دو ساله و دارای ساقه ای به ارتفاع ۲۰ تا ۵۰ سانتیمتر است.

در مزارع ، کنار جاده ها و اماکن مرطوب می روید وگلهای زیبای آن که رنگ قرمز خونی دارند در ماه های اردیبهشت تامرداد ظاهر می گردند. به ندرت نیزبعضی از پایه های آن ممکن است کلهای قرمز مایل به زرد پيدا نماید. در منطقه وسیعی از اروپا ، شمال افريقا ونواحی غربی و مرکزی آسیا منجمله ایران پراکندگی دارد. از مشخصات آن اینست که ریشه باریک دراز و برگهائی با بریدگیهای بسیار، نخی شکل و عاری از تار دارد ضمنا لکه تیره رنگی در قاعده گلبرگهای آن دیده می شود که بهترین وسیله تشخیص گیاه است. میوه اش از فندقه هائی تشکیل می یابد که مجموعة ظاهر استوانه ای شکل پیدا می کند.

بعلاوه N . Komer ، گلوکزیدی با ترکیب شیمیائی نامعین از آن بدست آورده است که اثر درمانی آن ۲۰۰ مرتبه کمتر از آدونیدین گیاه افي سينال ( یعنی A . vernalis ) طبق بررسیهای Kobert در سال ۱۹۱6 تشخيص داده شده است.

خواص درمانی۔ از کلیه قسمتهای گیاه به عنوان مدر و مقوی قلب استفاده بعمل می آید. برای گلهای آن اثر ملین، مدر و حل کننده سنگ کلیه قائل اند.

خواص درمانی از آدونیس ورنالیس سابقا در اماکنی که این گیاه بحالت خودرو می روئیده مخصوصا در نواحی جنوبی روسیه ، در موارد آب آوردن انساج بدن ، استفاده بعمل می آمده است. آدونیس ورنالیس، اثر مقوی، مدر و معالج بیماری صرع دارند.

آدونیس ورناليس به خلاف دیژیتال در بدن جمع نمی گردد. اثرات آن در بدن با آنکه خفیف تر از دیژیتال است معهذا سریع تر از آن ظاهر می شود وازاین جهت است که بعضی از دانشمندان مانند E . Meyer و Gottlieb اظهار داشته اند که گلوکزیدهای آن مشابهت بیشتر با گلوکزید های پیاز سیل (Scille) و استروفانتوس، تا دیژیتال دارند.

پس از مصرف آدونیس ورنالیس، قلب افزایش حجم پیدا نمی کند و بعلاوه صداهای قلبی مخصوصا در مرحله سیستول، واضح تر و قویتر میگردد. ضمنا با مصرف آن ضربان نبض تنظیم می شود.

ترکیبات شیمیائی۔ آدونیس ورنالیس دارای اسید آکونی تیک، بک گلوکزید آمرف و ناخالصی به نام آدونیدین adonidine و نوعی قند به نام آدونی تول adonitol (آدونیت adonite) است.

J . Mercier و F . Mercier L ، در هتروزید آمرف یکی به نام آدونی دوزيد adonidoside ( بمقدار زیاد محلول در آب و الكل ولی غیر محلول در کلروفرم ) و دیگری آدونی ورنوزید adonivernoride (تقریبا غیر محلول در آب ولی محلول در الكل و کلروفرم) از این گیاه بدست آوردند. مخلوط دو ماده اخیر، به مقدار ۲ تا . میلی گرم، اثر مقوی قلب و مدر دارد .

اثرات درمانی ترکیبات: گلیکوزیدهای استروییدی مقوی قلب (کاردنولیدها) شامل آدونیتوکسین، K- استروفانتوزید، K- استروفانتوزید - بتا و سیمارین. فلاونوییدها شامل ویتکسین و لوته اولین. اثرات: این گیاه دارای اثر اینوتروپیک مثبت بوده، براساس آزمایش های انجام گرفته روی حیوانات، نشان داده شده است که گیاه مزبور بر روی سیاهرگها اثر انقباضی دارد. آدونیتوکسین موجود در این گیاه نیز در مقایسه با کومارین کمی سمیتر می باشد. اثرات دارویی این گیاه هنوز به خوبی اثبات نشده است. موارد مصرف: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - نامنظمی ضربان قلب - دردهای عصبی قلب موارد تأیید نشده از این گیاه برای درمان اختلالات جزیی که در عملکرد قلب رخ میدهد (مانند II و I NYHA)، به ویژه هنگامی که همراه با نشانه های عصبی است استفاده میشود. | در طب سنتی روسیه این دارو برای درمان کاهش آب بدن، گرفتگی عضلات، تب و اختلالات قاعدگی به کار برده میشود. طب هومئوپاتی: فرآورده های حاصل از گیاه مزبور جهت درمان نارسایی قلب مورد استفاده قرار می گیرند. موارد منع مصرف: این گیاه در هنگام درمان با گلیکوزیدهای دیژیتال و نیز در شرایط کمبود پتاسیم نباید مصرف شود. عوارض جانبی و هشدارها: عوارض عمومی: علیرغم اثر بخشی قوی گلیکوزیدهای استروئیدی مقوی قلب این دارو در کاربرد تزریقی، با مصرف خوراکی این گیاه مسمومیت های جدی رخ داده که شدیدا مرتبط با سرعت کم باز جذب آن است. تداخل های دارویی: دیگوکسین: مصرف همزمان فرآورده های این گیاه با دیگوکسین ممنوع است. مصرف بیش از حد برای کسب اطلاعات بیشتر پیرامون نشانه های ناشی از مصرف زیاد این گیاه و نیز درمان مسمومیتها به تک نگار Digitalis مراجعه شود. مصرف:

روش مصرف: از پودر این گیاه و فرآورده های مشابه جهت مصارف خوراکی استفاده میشود. مقدار مصرف: مقدار متوسط مصرف این گیاه در طی روز، 5/0 گرم پودر استاندارد شده می باشد. حداکثر مقدار مصرف در هر وعده یک گرم و حداکثر میزان مصرف روزانه ۳ گرم است. طب هومیوپاتی: ۵ تا ۱۰ قطره از تنتور دارای غلظت D2 یک قرص یا ۵ تا ۰ گلبول، ۱ تا ۳ بار در روز یک میلی لیتر از محلول تزریقی دارای غلظت D4 یکبار در هفته به صورت زیر جلدی و یا یک میلی لیتر محلول تزریقی ۲ بار در هفته به صورت زیر جلدی نگهداری از گیاه مزبور و پودر آن می بایست با دقت نگهداری نمود. پودر این گیاه نیز باید دور از نور و در ظروف کاملا سربسته قرار داده شود.

از هیدرولیز ادونیدین، نوعی قند و یک ماده رزینی حاصل می شود. در این گیاه وجود ماده ای به نام آدونی توکسین adonitorine نیز ذکر شده است.

آدونی تول ( ریبیتول Ribitol ، آدونیت adonite ) نوعی قند 5 کربنی به فرمول C5H12O5 و به وزن ملکولی 15/152 است که از گیاه مذکور وهمچنین از ما amurensis L. A.به دست آمده است .

آدونی تول، به صورت بلوریهای درشت به دست می آید. نقطه ذوب آن، در گرمای ۱۰۲ درجه است. محلول فهلینگ را احیاء نمی کند . به مقادیر زیاد در آب و الكل گرم حل می شود ولی در اثر غیر محلول است.

آدونی توکسین به فرمول C29H42O10و به وزن ملکولی 63/550 است و ازگیاه مذکور ( A . vernalis) استخراج شده است.

آدونی توکسین به حالت متبلور در مخلوط کلروفرم، متانول و اثر به دست می آید. در گرمای ۲5۱- ۲5۸ درجه نیز تجزیه می شود.

فراورده های آدونیس ورنالیس در بسیاری از بیماریهای قلبی حاد و در موارد ورم پرده بیرونی دل، ورم ماهیچه قلب (myocardite - میوکاردیت) و آندوکاردیت مصرف دارند. فقط باید دانست که در تصلب شرائین و بیماریهای قلبی منشاء شریانی (cardiopathies arterielles) در مرحله جبرانی و نفریت بین نسجی ، به علت آنکه عمل زیاد کننده فشار خون دارند، تجویز نشوند.

و مصرف آن در طپش قلب ، خفقان صدری ( angine de poitrine ) ، نارسایی دریچه میترال و آورت، ضعف قلب، ناراحتی های قلبی منشا بیماریهای عفونی ، گریپ ، ذات الریه ، تيفوئيد ، آبله و غیره اثر مفید دارد.

از محاسن آدونیس ورنالیس این است که مصرف آن ایجاد عادت در بیمار نمی کند و بعلاوه مواد مؤثر آن به خلاف دیژیتال در بدن جمع نمی شود از این نظر می توان مصرف آنرا برای مدتی نسبتا طولانی ادامه داد. دم کرده آن با آنکه طعم تلخ دارد، عدم تحمل در بیمار ایجاد نمی کند، فقط گاهی ترشح آب دهان را افزایش میدهد.

با مصرف فراورده های آدونیس، حجم ادرار زیاد میشود بطوری که مقدار دم آن از ۲۰۰ تا ۳۰۰ گرم به ۲ تا 3 لیتر در ۲4 ساعت می رسد. با این عمل در ناراحتیهای قلبی منشاء بیماریهای عفونی، تجویز می گردند زیرا به علت دفع مقدار زیاد ادرار که مسلما سموم مختلف همراه دارد، موجبات تقویت قلب را فراهم می آورند.

آدونیس در آب آوردن و همچنین خیز (گرد آمدن آب در زیر پوست اندامهای سافله بدن، ورم کلیه همراه با اختلالات قلبی و غیره مصرف دارد. مصرف فراورده های آدونیس در رفع چاقی نیز مؤثر است بطوری که با مصرف تنطور آن، وزن بدن تدریجا کاهش حاصل می کند. در بیماری صرع، از فراورده های آدونیس مخلوط با برومور و کافئین، نتایج خوب گرفته شده است (Bechtercw در سال ۱۹۲5) و همچنین در داء الرقص از آن استفاده بعمل آمده است.

صورداروئی۔ آدونیس ورنالیس، به صورت دم کرده، عصاره روان وتنطور مورد مصرف قرار می گیرد. دم کرده آن که به مقدار ۲ تا 4 گرم در ۲۰۰ گرم آب مقطر بدست می آید، در طی چند دفعه در ۲4 ساعت مصرف می شود. از معایب آن فقط این است که طعم بسیار تلخ دارد و ترشحات آب دهان را زیاد می کند.

عصاره روان آدونیس به مقدار ۱ تا ۳ گرم در ۲4 ساعت به کار می رود. هر . قطره این عصاره برابر یک گرم وزن دارد. تنطور 5/1 آن به مقدار ۲ تا ۸ گرم در ۲4ساعت مصرف می شود.

شیره تازه و استابیلیز آدونیس نیز به مقدار ۲ تا 5 قاشق قهوه خوری در روز مصرف دارد. برای این کار باید شیره تازه را در کمی آب قند مخلوط کرده قبل از غذا مصرف کرد.

آدونید ین که ماده مؤثرگیاه است، به مقدار 5 تا ۲۰ میلیگرم در روز به صورت گرانول های محتوی ۳ تا ۵ میلیگرم بکار می رود.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید