نام های گیاه

فارسی : کنگر فرنگی

عربی : خرشوف

انگلیسی:  Arichoke

فرانسه : Artichaut commun، Artichaut

آلمانی :  Artischoke

ایتالیائی:  Garcioffe، Artichiocco

بخش های دارویی
موارد مصرف

اثرات درمانی: برگ

گیاه مزبور صفراآور، واجد سمیت کبدی (در متن چنین است، لیکن ظاهرة ضد سمیت کبد صحیح می باشد. مترجم) و کاهنده چربی خون می باشد.

این گیاه صفراآور و کاهنده کلسترول بوده، اثرات آن به عنوان مقوی تلخ مؤثر بر دستگاه گوارش و محرک کبدی اثبات شده است.

موارد مصرف: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - ناراحتیهای کبد و کیسه صفرا - کم اشتهایی موارد تأیید نشده از این گیاه برای درمان سوء هاضمه و همچنین به عنوان عامل پیشگیری کننده از تشکیل مجدد سنگ صفرا استفاده می گردد. در طب سنتی نیز گیاه مزبور برای درمان مشکلات گوارشی و به عنوان مقوی در دوران نقاهت به کار برده میشود.

اشتها را باز و خون را پاک می کند، چربی و اوره خون را پایین می آورد و برای مرض قند مفید است. برای معالجه اسهال البته خام آن بسیار مفید است و شیر را در پستان خشک، کم می کند.

پرورش کنگر فرنگی از دو نظر، یکی به منظور تغذیه از قسمت گوشتدار براکته های آن و دیگری برای استفاده های درمانی پیوسته صورت می گیرد.

. درعین حال اثر مقوی، مدر، مقوی معده، صفرابر، تب بر وضد رماتیسم دارند و میتوان از آنها در اختلالات کبدی نظير يبوست های ناشی از عدم دفع صفرا، وجود صفرا در خون، ورم روده، پیدایش تخميرات و مسمومیت های ناشی از عدم دفع مواد از روده، زردی، قولنج های کبدی، سنگ های صفراوی، افزایش کلسترول خون، احتقان کبدی، بیماری های کبدی، گرمسیری و غیره استفاده بعمل آورد. مصرف آن در بیماریهای مختلف مانند مرض قند ناشی از نارسائی اعمال کبد، چاقی، سردرد های یکطرفه، کهیر، آسم، نقرس، سنگ کلیه، تصلب شرائین ، رماتیسم، کمی دفع ادرار، بیماریهای پوست مانند اگزما، التهاب و ورم پوست بدن ، Prurigo وغيره اثر مفيد ظاهر می کند ضمنا دربیماری هائی نظیر آنژین، گریپ و تبهای گرمسیری موجب دفع سموم از بدن بیمار از راه ادرار و بهبود بیماری می شود.

ماده مؤثر و قابل تبلور و تزریق آن در درمان بیماریهای مختلف ناشی از افزایش کلسترول و رسوب آن در عروق، نظير سرگیجه، احساس صداهائی درگوش ، مگس پران (mouche volant ) ، سردرد ، اضطراب ، مورمور۔ شدن ، احساس بیحالی و خستگی در بندهای انگشت ، رنگ پریدگی زمان یائسگی و بسیاری از موارد دیگر پیشنهاد گردد تا از آن در موارد مذکور استفاده بعمل آید.

کنگر فرنگی در رفع ورم حاد بررسی های جدید Dr. L . Tixier و همکارانش که بر روی بیماران مختلف بعمل آمده، موجب گردید که مصرف برگ کنگر فرنگی، مخصوصا زمن کلیه و مسمومیت های ناشی از عدم دفع ادرار، خارش اطفال وغيره اثر رضایت بخش دارد.

مصرف: برگ: روش مصرف: برگهای این گیاه به صورت خشک شده، خرد شده، عصاره و همچنین سایر فرآورده های جالينوسی جهت مصارف خوراکی مصرف می شوند. مقدار مصرف: مقدار متوسط مصرف برگ های این گیاه ۶ گرم در روز است. دوز منفرد عصاره خشک نیز ۵۰۰ میلی گرم می باشد.

ریشه آن را جوشانده و بخورید برای مبتلایان به روماتیسم و نقرس و یرقان و سنگ کلیه و مثانه مفید است و ادرار را زیاد می کند.

کنگر فرنگی علاوه برآنکه براکته هایش پس از پختن کاپیتول ها، به مصرف تغذیه می رسد، اعضای دیگران به علت طعم تلخ ومواد مؤثری که دارند، موجب تحریک و افزایش ترشحات صفرا ودفع ادرار می گردند و از این نظر در بیماری های مربوط به این دو عضو می توانند مصرف شوند.

جوشانده ریشه کنگر فرنگی در شراب سفید و همچنین مخلوط شیره برگهای تازه آن در شراب ، در رفع آب آوردن انساج مؤثر می باشد.

صور داروئی۔ شیره تازه برگ به مقدار ۳۰ تا 100 گرم مخلوط در یک لیوان شراب سفید۔ جوشانده ۳۰ تا 40 در هزار برگ یا ریشه گیاه درآب یا شراب به مقدار ۳ فنجان در روز، ۱5 تا ۲۰ دقیقه قبل از غذا - عصاره هيدرو الکلی به مقدار 60/0 تا 5/1 گرم در روز قبل از غذا (به صورت حب، ۳ تا 5 روز)- تنطور حاصل از خیساندن 500 گرم برگ در یک لیتر الکل به مقدار ۸ تا ۳۰ گرم و سه دفعه در روز (مدت خیساندن باید 15 روز باشد

 

عوارض جانبی

موارد منع مصرف: به دلیل اثر محرک این گیاه روی مجاری صفراوی، در صورت انسداد مجاری صفرا نباید از آن استفاده نمود. در صورتی که بیمار مبتلا به سنگ صفرا باشد، مصرف گیاه ممکن است منجر به بروز قولنج گردد. عوارض جانبی و هشدارها: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است ولی این گیاه در صورت تماس با پوست دست، دارای پتانسیل متوسطی جهت ایجاد حساسیت می باشد. واکنش های حساسیتی به ویژه هنگامی که به دلیل نوع شغل، تماس مکرر با گیاه مزبور وجود داشته باشد، رخ می دهد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید