نام های گیاه

فارسي: سوسن کوهی - تنباکوی کوهی - همیشه بهار کوهی

عربی : دخان الفوح، خانق الفهد

فرانسه:  Souci des Alpes، Plantain des Voges ، A . des montagnes ، Arnica

انگلیسی:  Mountain tobacco، Leopard ' s hane ، Arnica

ایتالیائی: Arnica

آلمانی:   Fallkraut Arnick، Lucianskaut ، Echtes Wolfeilei ، Wohlverleih

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی: ۱- اگر 5/0 گرم از آن خورده شود، محلل، محرک، مسکن و آرام بخش است.

۲- به عنوان مرحم در شکسته بندی، رفع جراحات و قطع خونریزی آنها استفاده می شود. تذکر: مصرف بیش از حد مجاز آن مضر است، لذا حتما باید با نظر پزشک مصرف شود.

ریشه ی آرنیکا ترکیب شیمیایی: آرنیکا فلاوون - اسانس خواص درمانی: 5/0 گرم از آن را در یک لیوان آب ده دقیقه روی حرارت ملایم بجوشانید و آب صاف کرده ی آن را بین غذا بنوشید. برای تسکین سیاه سرفه و درمان رماتیسم مفید است.

تنتور آرنیکا خواص درمانی: از آن برای درمان سرماخوردگی، گرفتگی اعضای بدن، بهبودی زخم ها و جراحتهای حاصل از ضربه خوردگی استفاده میشود.

خواص درمانی۔ آرنیکا مونتانا، به خلاف آنچه که سابقا به مصارف داخلی عدیده می رسیده امروزه بیشتر در استعمال خارج از آن استفاده بعمل می آید. در مصارف داخلی باید در نهایت دقت بکار رود زیرا اگر بی رویه و زیاد تر از حدد رسانی مصرف شود، عوارضی نظيرتهوع، استفراغ خونروی، سرگیجه، سردرد وغیره بوجود می آورد. تزریق سه سانتیمتر مکعب از عصاره روان آرنیکا کافی است که باعث مرگ یک خوکچه هندی گردد. تنطور آرنیکا، در استعمال خارج اثر تحریک کننده شدید موضعی داشته، غالبا ایجاد تاول و بثورات می نماید.

در مصارف داخلی، آرنیکا اثر نیرودهنده اعصاب و معرق دارد و از آن در موارد بروز هیجانات، ضعف مفرط و شوك های ناشی از سقوط و یا صدمات جسمانی، استفاده میشود. سابقة آنرا برای ایجاد حالت استفراغ وتی بکار می بردند. آرنیکا در درمان سیاسرفه، تصلب شرائین وهمچنین اسپاسم های شریانی (Dani Hervouet) مؤثر ذکر شده است.

آرنیکا در رفع بعضی لرزش ها، اثر قاطع دارد و از آن بطور متناوب با اسكوپولامين استفاده بعمل می آید.

شهرت درمانی آرنیکا بیشتر در استعمال خارج است بطوریکه از آن در رفع کوبیدگیهای جسمانی ناشی از ضربت، خونسردگی، جمع شدن خون یاسروزیته در زیر پوست، پیچ خوردگی مفاصل و نظائر آن استفاده جاری مخصوصا در طب عوام، بعمل می آید. در هنگام جنگ جهانی۔ اول آنرا برای رفع جراحات سربازان زخمی بکار می بردند و چنین شهرت دارد که با این گیاه، جان هزاران مجروح را از مرگ نجات داده اند.

Dr . H . Schulz درسال ۱۹۲۷ اعلام داشت که با تنطور رقیق شده آرینکا می توان در مواردی که مقداری خون بر اثر ضربه ، در زیر پوست نفوذ می نماید و همچنین در پیچ خوردگی مفاصل و نظایر آن، نتایج مفید به دست آورد.

صور داروئی - دم کرده 4 در هزار - تنطور یک پنجم (هر 54 قطره آن یک گرم وزن دارد کد کس) به مقدار 5/0 تا 2 گرم مخلوط در یک پوسیون و در استعمال خارج تنطور رقیق شده درآب به صورت کمپرس یا ضماد و یا جوشانده ۲ قاشق سوپخوری گل آرنیکا در یک لیتر آب (مدت جوشان ۱5 دقیقه) به صورت کمپرس گرم بر روی ناحیه ضرب دیده و غیر زخمی بدن اثر داده میشود.

و از تنطور آرنیکا به مقدار ۲۰ گرم مخلوط در 50 گرم گلیسرین و ۶۰ گرم آب، محلولی تهیه میشود که به صورت مالیدن بر روی عضو در استعمال خارج، استفاده به عمل می آید.

از آرنیکا، کرم های ( Cremes ) ساده جهت تأمین سلامت و بهداشت پوست بدن مخصوص پوست دست تهیه میشود.

آرنیکا ، گیاهی علفی ، چند ساله و از تیره کاسنی (Compositae) است. کاپیتول ها، برگ و ریزوم آن، اثر نیرو دهنده اعصاب و معرق دارند و از آنها، جهت تسکین هیجانات و شوك های ناشی از سقوط یا صدمات جسمانی وضعف مفرط استفاده می شود ولی مصرف آن بیشتر، جهت رفع کوبیدگی های جسمانی ناشی از ضربت، خون مردگی و پیچ خوردگی مفاصل در استعمال خارج است.

اثرات: بررسی های برون تن و حیوانی حاکی از آن هستند که فرآورده های این گیاه به ویژه هنگامی که به صورت موضعی به کار برده شوند التیام بخش بوده، به علاوه اثر خفيف ضد درد و گندزدا نیز دارند. فلاونوییدها، روغن فرار و پولی اینها در بروز این اثرات دخیل می باشند. علاوه بر آثار ضد التهاب، فرآورده های حاصل از گیاه مذکور واجد اثرات ضد درد و گندزدا نیز هستند. سسکویی ترپن ها (به ویژه هلنالين) موجود در این گیاه در بررسی های برون تن واجد اثر ضد میکروب و در بررسیهای حیوانی دارای اثر ضد التهاب بوده اند. آزمایش های انجام شده روی حیوانات، نشان داده اند که این گیاه محرک تنفس و منقبض کننده رحم بوده، با افزایش جریان خون عروق کرونر و برونده قلب و نیز کاهش مقاومت محیطی، روی فعالیت دستگاه قلب و عروق اثر می گذارد. بررسی های برون تن و درون صورت گرفته بر روی فرآورده های تهیه شده از این گیاه و یا ترکیبات جدا شده از آن حاکی از آن است که گیاه مزبور ضد تجمع پلاکتها، محرک ایمنی، سیتوتوکسیک، مقوی قلب و آنتی اکسیدانت میباشد. گو اینکه برای تعیین جایگاه درمانی این گیاه و همچنین تعریف درمانهای مطلوب مناسب، لازم است که مطالعات کنترل شده و مقایسه ای بیشتری بر روی گیاه مزبور صورت گیرد.

اثرات ضد درد: اثرات ملایم ضد درد گل های این گیاه و نیز فرآورده های تهیه شده از آن عمدتا به سسکویی ترپن لاکتونهای هلنالین و دی هیدروهلنالین موجود در گیاه نسبت داده میشود (1997 ,Wichtl). نتایج حاصل از آزمایش های رفلکس چرخشی مفاصل در موشها نیز حاکی از وجود نوعی اثر مشخص ضد درد در گلهای گیاه مزبور است (1998 ,Fachinformation Arthrosenex AR). اثرات ضد التهاب: مشخص شده است که اثر ضد التهاب سسکویی ترپن لاکتون هلنالين موجود در این گیاه ناشی از برخی مکانیسمهای مولکولی است که موجب ممانعت از ترشح فاکتور رونویسی NF- KB

(نوعی تنظیم کننده ایمنی) میشوند. از سوی دیگر هلنالين با تغییر دادن کمپلکس  NF-KB / IKB مانع آزاد شدن IKB (که نوعی زیر واحد مهارگر است) شده، در نتیجه موجب کاهش اثر تنظیم کننده ایمنی NF - KB می گردد (1997 ,Lyss et al 1997 ; Schaffner)

هلنالین همچنین از فسفریلاسیون اکسیداتیو، کموتاکسی و حرکت نوتروفیل های پلی مورفونوکلئر انسانی ممانعت می کند. گفته می شود اثر مزبور توأم با تثبیت غشاء ليزوزومی، موجب کاهش اندازه نواحی ملتهب می گردد. از سوی دیگر تصور می شود گیاه مزبور واجد نوعی اثر درمان آرتریت مزمن است

(Fachinformation Arthrosenex AR, 1998)

اثرات ضد عفونی کننده: اثرات التیام بخش و ضد عفونی کننده گل های این گیاه و فرآورده های تهیه شده از آن عمدتا ناشی از سسکویی ترپن لاکتونهای هلنالین و دی هیدروهلنالین و استرهای وابسته به آنها است که مشخص شده است باکتری کش (باکتری هایی مانند سالمونلا) و قارچ کش میباشد (1997 ,

Anon , 1998 ; Wichtl ). اثرات محرک ایمنی: نتایج حاصل از بررسی های درون تن حاکی از آن است که پلی ساکاریدهای حاوی ۶۵ تا ۱۰۰ درصد گالاکتورونیک اسید که از گل های این گیاه استخراج شده اند، با مهار سیستم کمپلمان و همچنین افزایش چشمگیر فعالیت فاگوسیتی موجب ایجاد تغییراتی در واکنش سیستم ایمنی بدن می شوند (1998 ,Anon). از سوی دیگر مشخص شده است که ترکیبات موجود در گیاه مزبور موجب تحریک ماکروفاژها جهت ترشح فاکتور نکروز تومور میشوند (1991 ,Pullmann et al). | کارآزمایی های بالینی: ا آرتروز زانو: آرتروز زانو را می توان به شکل مؤثر با تزریق درون مفصلی نوعی فرآورده ترکیبی حاوی این گیاه درمان نمود. تزریق درون مفصلی فرآورده های ترکیبی هومئوپاتی حاوی عصاره های olanum dulcamara, Sanguinaria canadensis , Arnica montanat گوگرد و Zeel comp® ) Toxicodendron quercifolium)، اثرات مفیدی در درمان ۴۴۶ بیمار مبتلا به این بیماری داشته است. در این کارآزمایی طی یک دوره درمانی که به طور متوسط ۴ تا ۵ هفته به طول انجامید، عمل تزریق به طور میانگین، ۲ بار در هفته انجام شد. نتایج این بررسی حاکی از آن بود که درد و سفتی مفاصل در ۹۰ درصد بیماران بهتر شد. به علاوه فرآورده های ترکیبی به خوبی تحمل شدند و در مقایسه با سایر داروهای رایج تجویز شده، مجموعة دارای عوارض جانبی کمتری بودند. از سوی دیگر هیچگونه عارضه جانبی ناشی از مصرف فرآورده های مزبور، به جز یک مورد تحریک موضعی برگشت پذیر زانو گزارش نشد (1996 ,Anon). دردهای عضلانی: نتایج حاصل از چندین بررسی دو سویه ناآگاه تصادفی کنترل شده با دارونما، حاکی از آن است که مصرف فرآورده های هومئوپاتی این گیاه در پیشگیری و درمان دردهای ماهیچه ای با شروع تأخیر یافته مؤثر نیست ( ,Vickers et al 1998 ; Vickers et al 1996 ,Gulick et al ;1997). از سوی دیگر در یک بررسی تصادفی دو سویه ناآگاه کنترل شده با دارونما که با استفاده از محلول ۳۰X این گیاه جهت درمان ۵۱۹ دونده ای که به ناراحتی مزبور مبتلا بودند انجام شد، نتایج مشابهی به دست آمد. در این تحقیق ۵ قرص (حاوی گیاه یا دارونما)، ۲ بار در روز، به مدت ۵ روز به این بیماران تجویز شد. آغاز درمان، عصر روز پنجم قبل از شروع مسابقه بود. میزان درد در ماهیچه توسط معیار Likert ۷ - نقطهای تعیین شد (معیار مزبور حاوی فهرستی از توصیفات مربوط به میزان دردهای ماهیچه است). در این بررسی تفاوت معنی داری بین گروه دریافت کننده دارونما و گروهی که قرص حاوی این گیاه را مصرف می نمودند از نظر شدت درد عضلانی یا زمان برد مسابقه مشاهده نشد (1998 ,Vickers et al). همچنین نتایج حاصل از یک بررسی دو سویه ناآگاه کنترل شده با دارونما که بر روی ۶۸ داوطلب صورت گرفت که ۱۰ دقیقه در حالی که خمیده بودند و وزنه سبکی را حمل می کردند، حاکی از آن است که هومئوپاتی درمانی جهت درمان عارضه مزبور بی اثر میباشد. این بیماران ۳ بار در روز یک قرص دارونما یا یک قرص حاوی مخلوط هومئوپاتی از Rhus Rhus tox  30C toxicodendron , Arnica 30

و سار کولاکتیک اسید 30C دریافت نمودند. به دنبال این آزمایش، میانگین دردهای ماهیچه طی یک دوره ۵ روزه ارزیابی شد. نتایج حاکی از آن بود که هیچ تفاوت چشمگیری بین گروه تحت درمان های هومئوپاتی و گروه دریافت کننده دارونما مشاهده نشد (1997 ,Vickers et al). از سوی دیگر بر اساس یک بررسی تصادفی کنترل شده با دارونما که با استفاده از دینامومتر ایزوکینتیک لیدو بر روی عضلات باز کننده بازوی ۷۰ داوطلب غیر ورزشکار صورت گرفت مشخص شد که استفاده از پماد موضعی و نیز قرصهای زیر زبانی تهیه شده از این گیاه جهت تسکین علائم و نشانه های دردهای عضلانی با شروع تأخیری ناشی از فعالیت عضله مزبور بی اثر می باشد. بیماران مزبور با تکنیکهای درمانی مختلفی درمان شدند. طی ۳ روز هر ۸ ساعت در گروهی از بیماران لایه نازکی از پماد موضعی حاوی 4/0 درصد عصاره گیاه مزبور (معادل تقریبا ۵/• گرم گیاه) بر پشت بازو مالیده شد. گروه دیگر هر ۸ ساعت، یک قرص زیر زبانی ۶C تهیه شده از گیاه مزبور را به مدت ۳ روز دریافت کردند. داده ها در آغاز و پایان هر تمرین و نیز دقيقه ۲۰ و ساعتهای ۲۴، ۴۸ و ۷۲ پس از درمان روی باز شدن و بسته شدن فعال و غیر فعال مچ، قطر دور بازو، حجم عضله بازو، مقیاس دیداری شدن درد، شاخص درد ماهیچه، کشش ایزومتریک، کار جمعی گریز از مرکز مچ، نیروی گشتاوری متوسط مچ گریز از مرکز و هم مرکز و نیز زاویه گریز از مرکز و هم مرکز بیشترین نیروی گشتاور جمع آوری شدند. نتایج حاکی از آن بود که هیچ تفاوت معنی داری بین گروه تحت رژیم درمانی و گروه شاهد، مشاهده نشد (1996 ,Gulick et al). از سوی دیگر نتایج حاصل از بررسی های تصادفی دو سویه ناآگاه کنترل شده با دارونما که بر روی ۵۰ داوطلب صورت گرفت که تمرین شدید استپ را انجام داده بودند، حاکی از آن است که داروی ترکیبی متشکل از این گیاه و محلول 30C سماق سمی (Rhus toxicodendron) واجد اثرات مفیدی جهت بهبود این ناراحتی می باشد. همچنین یک قرص از فرآورده های هومئوپاتی ۳ بار در روز استفاده شد که زمان مصرف آنها، ۲۴ ساعت پیش از شروع تمرین بود. گو اینکه از نظر آماری بین گروه دریافت کننده دارونما و گروهی که تحت درمان های هومئوپاتی بودند، تفاوت چشمگیری مشاهده نشد (1997 ,Jawara).

کنترل درد: ۳ کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه نا آگاه کنترل شده توأم با استفاده از دارونما که متوالی در واحد مراقبتهای اولیه ویژه جراحی زانو و به منظور تعیین میزان اثربخشی فرآورده های هومئوپاتیک Arnica در بهبود آماس و درد متعاقب جراحی زانو که به منظور انجام یکی از سه مورد زیر صورت می پذیرفت: آرتروسکوپی ( n=227) ( ART )، کارگذاری زانوی مصنوعی ( n=35) AKJ)) بازسازی لیگامانها ,57=n (CLR) انجام گردید. کلیه افراد تحت مطالعه دارونما و یا فراورده هومئوپاتیک Arnica را دریافت نمودند. بدین ترتیب که در آغاز روزانه یک بار و هر بار ۵ گلبول از فرآورده هومئوپاتیک واجد رقت ۳۰X را مصرف نموده در ادامه روزانه سه بار و هر بار ۵ گلبول از فرآورده مذکور را دریافت می کردند. نتایج بررسی مذکور حاکی از آن بود که در مورد بیمارانی که به طور تصادفی قبل از انجام جراحی، Arnica را دریافت کرده بودند آماس ناشی از جراحی در مقایسه با بیماران دریافت کننده دارونما تا حدی کمتر بود البته این اختلاف تنها در مورد بیماران متعلق به گروه CLR معنیدار بود (2006 ,Brinkhars). | در یک کارآزمایی تصادفی که به منظور بررسی اثر ضد درد فرآورده های هومئوپاتیک Arnica متعاقب جراحی لوزه در یک مرکز درمانی که بیماران از ۳ مرکز به آن ارجاع داده می شدند، صورت گرفت. مشخص شد با توجه به مقیاسهای درد فرآورده های مذکور در مقایسه با دارونما اثری اندک لیکن معنیدار دارند. در این بررسی به ۱۹۰ فرد تحت جراحی لوزه فرآورده Arnica 30 c و یا دارونما تجویز شد (در روز پس از جراحی ۶ بار و هر بار ۲ قرص و در ۷ روز بعد روزانه ۲ بار و هر بار ۲ قرص). البته تنها پرسش نامه های مربوط به ۱۱۱ بیمار جهت آنالیز در دسترس بود. کاهش شدت درد از روز ۱ تا ۱۴ بعد از جراحی به طور معنی دار در بیماران دریافت کننده Arnica نسبت به دریافت کنندگان دارونما کمتر بود (به ترتیب 3/28و 8/23 ). متغیرهایی از قبیل مقدار آنتی بیوتیکها و ضد دردهای مصرف شده، تعداد روزهای طول کشیده جهت برگشت به کار بین گروههای تحت درمان با Arnica و دریافت کننده دارونما تفاوت معنی داری نداشت (2007 ,Robertson). در یک کارآزمایی تصادفی دوسویه ناآگاه که بر روی ۲۰۴ فرد مبتلا به استئوآرتریت فعال و تأیید شده مفاصل انگشتان دست صورت گرفت، مشخص شد که پس از گذشت ۲۱ روز از درمان با ژل موضعی ایبوپروفن ۵ درصد و یا تنتور ۵۰ درصد وزنی وزنی) Arnica هیچگونه تفاوتی از لحاظ درد و یا بهبود عملکرد دست وجود نداشت. میزان عوارض جانبی و موارد شکایت در بین ۶ بیمار تحت درمان با ایبوپروفن و ۵ بیمار دریافت کننده Arnica نیز مشابه بود (2007 ,Widrig).

استعمال موضعی ژل تهیه شده از گل های Arnica بر روی اندام های ۱۲ مرد داوطلب به منظور مداوای دردهای عضلانی بسیار مؤثرتر از استعمال دارونما بوده است. در یک کارآزمایی تصادفی دو سویه نا آگاه کنترل شده با دارونما ۸۹ بیمار مبتلا به بی کفایتی وریدی تحت تجویز ژل تهیه شده از تنتور ۲۰٪ Arnica و یا دارونما قرار گرفتند و در نتیجه مشخص شد که درمان با Arnica سبب بهبود تونیسیته ورید و نیز بهبود آماس و احساس سنگینی در پاها می گردد (2002 ,Barnes et al) بر اساس مطالعات صورت گرفته مشخص شده است که استعمال موضعی نوعی ژل تهیه شده از گل های این گیاه بر روی اندامهای تحتانی ۱۲ داوطلب مرد جهت درمان درد ماهیچه ای آنها به مراتب مؤثرتر از دارونما بوده است. بدین منظور در یک بررسی تصادفی دو سویه ناآگاه کنترل شده با دارونما، به ۸۹ بیمار مبتلا به نارسایی وریدی، ژل این گیاه (تنتور ۲۰ درصد) یا دارونما تجویز شد. نتایج این بررسی حاکی از آن بود که استفاده از این گیاه موجب بهبود انقباض وریدی، ادم و همچنین احساس سنگینی در پاها میشود. از سوی دیگر بر اساس بررسیهای تصادفی دو سویه ناآگاه کنترل شده با دارونما که بر روی ۹۳ زن صورت گرفت که رحم آنها طی عمل جراحی خارج شده بود، نشان داده شد که هیچ تفاوت چشمگیری از نظر عفونت و درد بعد از جراحی بین گروهی که با استفاده از محلول 30C آرنیکا تحت درمان هومئوپاتی قرار گرفتند و همچنین گروه دریافت کننده دارونما وجود نداشت. در این روش ۲۴ ساعت پیش از عمل جراحی، ۲ دوز از محلول 30C آرنیکا یا دارونما به بیماران داده شد و سپس درمان به مدت ۵ روز (روزانه ۳ دوز) ادامه یافت. در ۷۶ درصد افراد متعلق به گروه تحت درمان به روش هومئوپاتی، باید آنتی بیوتیک اضافی تجویز می شد که این مقدار در گروه دریافت کننده دارونما، ۷۱ درصد بود. از سوی دیگر میانگین معیار درد برای گروه دریافت کننده گیاه و دارونما به ترتیب 6/32و 0/31 گزارش شد (1997 ,Hart et al. همچنین نتایج یک بررسی تصادفی دو سویه ناآگاه کنترل شده با دارونما که روی ۲۴ بیمار تحت جراحی دهان صورت گرفت حاکی از آن است که داروهای هومئوپاتیک متشکل از محلول D30 آرنیکا در بهبود کنترل درد بیماران مزبور بی تأثیر هستند. در این تحقیق، درد پس از جراحی توسط معیارهای دیداری درد، سنجیده و میزان بهبود پس از جراحی نیز به وسیله بررسی میزان تورم و خونریزی ارزیابی شد. هر چند داروهای هومئوپاتی تأثیر قابل توجهی روی توانایی باز کردن دهان نداشت. رژیم درمانی شامل یک وعده متشکل از ۳ قرص بود که طی ۳ ساعت اول، ۴ بار مصرف گردید. سپس یک وعده هر ساعت تا هنگام خواب و ۲ وعده صبح روز بعد، با فواصل معین 3 ساعته استفاده شد. درمان با ۴ دوز در روز ادامه یافت (1995 ,Loekken et al). فرآورده های هومیوپاتی تهیه شده از این گیاه فاقد اثر روی زخم ناشی از جراحی خارج کردن رحم یا جراحی دو طرفه دهان بودند. | رتینوپاتی ناشی از دیابت: نتایج حاصل از ۲ فقره کارآزمایی بالینی حاکی از اثرات مثبت فرآورده های هومئوپاتیک این گیاه در درمان رتینوپاتی ناشی از دیابت است (1997 ,Zicari et al 1998 , Zicari)

از سوی دیگر بر اساس یک بررسی تصادفی دو سویه ناآگاه کنترل شده با دارونما که روی ۲۹ بیمار مبتلا به دیابت وابسته به انسولین که دچار رتینوپاتی ناشی از دیابت بودند صورت گرفت، مشخص شد که استفاده از محلول SCH آرنیکا موجب بهبود چشمگیر و معنیدار حساسیت شبکیه و بهبود عملکرد نواحی محیطی شبکیه میشود. در این تحقیق روزانه 3 قرص تهیه شده از محلول SCH آرنیکا و یا ۳ بار در روز دارونما به مدت ۳ ماه مصرف شد. نتایج این بررسی حاکی از آن بود که از لحاظ فشار داخل چشم، وضعیت ظاهری داخل چشم در هنگام معاینه با افتالموسکوپ و نیز وضعیت متابولیک، بین گروهی که از این گیاه استفاده مینمودند و گروه دریافت کننده دارونما هیچگونه تفاوت چشمگیری مشاهده نشد.

همچنین بر اساس یک مطالعه که بر روی ۳۰ بیمار مبتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین که با استفاده از محلول SCH آرنیکا تحت درمان بودند صورت گرفت مشخص شد که مصرف این دارو پس از 3 ماه موجب افزایش چشمگیر و معنی دار لکه های قرمز رنگ حاصل از آسیب عروقی شبکیه میشود. در این بررسی روزانه ۳ قرص حاوی محلول SCH آرنیکا یا دارونما مصرف شد. نتایج بررسی مزبور حاکی از آن بود که درمان با آرنیکا روی فشار داخلی چشم و وضعیت ظاهر چشم و شبکیه هنگام معاینه اثری نداشت، هر چند وضعیت متابولیک در خلال درمان با دارونما بهبود یافت (1995 ,Zicari). زخم: فرآورده های هومئوپاتی تهیه شده از این گیاه فاقد اثر روی زخم ناشی از جراحی خارج کردن رحم یا جراحی دو طرفه دهان هستند

موارد مصرف: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - تب و سرماخوردگی - التهاب پوست - سرفه ا برونشیت - التهاب دهان و گلو - روماتیسم - سرماخوردگی معمولی - استعداد ابتلاء به عفونت - صدمات ناشی از کم تحرکی موارد تأیید نشده: در طب سنتی از این گیاه به صورت موضعی برای درمان آسیبها و صدمات ناشی از حوادث مانند آماس، خونمردگی، در رفتگی استخوان، کوفتگی، آماس ناشی از شکستگی استخوان، بیماریهای ماهیچه ای و مفصلی ناشی از روماتیسم، همچنین درمان التهاب ناحیه گلو و دهان، کورک، التهاب ناشی از گزش حشرات و التهاب وریدها استفاده می گردد. در طب سنتی روسیه این گیاه برای درمان خونریزی رحم به کار برده میشود. به علاوه مصرف آن جهت مداوای التهاب میوکارد، تصلب شرایین، آنژین صدری، خستگی، نارسایی قلب، رگ به رگ شدن، کوفتگی و ریزش موی ناشی از عوامل روانی مفید میباشد گر چه برخی از موارد مزبور معقول به نظر می رسند لیکن هنوز اثبات نشده اند. موارد منع مصرف: مصرف این گیاه توسط افراد واجد حساسیت های شناخته شده به دیگر گونه های متعلق به خانواده Asteraceae یعنی گیاهانی مانند بابونه، همیشه بهار و بومادران ممنوع است. عوارض جانبی و هشدارها: استفاده در دوران بارداری مصرف فرآورده های تهیه شده از این گیاه در هنگام بارداری ممنوع است نباید فرآورده های این گیاه را روی غشاهای مخاطی، چشمها و یا بخشهای آسیب دیده پوست استعمال کرد. استفاده مکرر به ویژه از تنتور رقیق نشده گیاه مزبور و نیز تماس مداوم با گیاه منجر به بروز حساسیت می شود. تماس مکرر با فرآورده های آرایشی محتوی گل آذین های این گیاه موجب ایجاد حساسیت در فرد می گردد. مصرف موضعی طولانی مدت فرآورده های این گیاه بر پوست های آسیب دیده همچون مواردی از قبيل زخم های دیرجوش پا نیز موجب بروز التهاب های پوستی همراه با آماس و تشکیل تاول می گردد. فرآورده های گیاه مزبور ممکن است موجب بروز آریتمی قلب، لرزش، گیجی و در صورت مصرف خور کی مقادیر بیش از دوز توصیه شده، کولا پس عروقی میشود. مصرف خوراکی گیاه مزبور بالقوه ناسالم ارزیابی می گردد. بر طبق برخی گزارشها مصرف خوراکی فرآورده های تهیه شده از برخی اندامهای هوایی این گیاه و یا گل، موجب التهاب معده و روده، دردهای معدی، اسهال شدید، استفراغ، ایست قلبی و مرگ می شود. تداخل های دارویی: کم مخاطره داروهای ضد انعقاد، ضد پلاکت، هپارینهای دارای وزن مولکولی پایین و داروهای ضد لخته: مصرف همزمان این گیاه با داروهای مزبور ممکن است موجب افزایش احتمالی خونریزی گردد. تدابير بالینی: آرنیکا عموما به صورت فرآورده های هومئوپاتیک و نیز اشکال موضعی تجویز گردیده، امکان مصرف خوراکی آن به مقادیر زیاد و منجر به بروز تداخل های دارویی وجود ندارد. با توجه به اطلاعات محدود درباره تداخلات مربوط به گیاه مذکور در صورت مصرف همزمان این گیاه با داروهای ضد پلاکت کنترل علائم و نشانه های حاکی از خونریزی مفرط ضروری است.

مصرف بیش از حد: مصرف بیش از حد فرآورده های داخلی حاصل از این گیاه موجب مسمومیت می گردد که علائم آن شامل تحریک شدید غشاء مخاطی (استفراغ، اسهال، خونریزی غشاء مخاطی) و فلج ماهیچه قلب است که به دنبال تحریک مختصر فعالیت قلب رخ میدهد. به همین دلیل در صورت مصرف داخلی این گیاه می بایست احتیاط را کاملا رعایت نمود. درمان با گیاه مزبور ممکن است سبب آریتمی و افزایش تعداد ضربان قلب گردد. مصرف:

مصرف: گیاه کامل، گیاه بریده شده و گیاه پودر شده، جهت تهیه دم کرده، عصاره، تنتور، ژل، روغن و نیز ضماد مورد استفاده جهت روش مصارف خارجی به کار برده میشود. اشکال دارویی: ژل، پماد، تنتور، روغن و مشمع که همگی در بازار یافت می گردند. فرآورده ها: تنتور این گیاه (که ۳ تا ۱۰ برابر با آب رقیق می گردد) برای تهیه ضماد به کار برده می شود. تنتور با استفاده از یک قسمت از گل آذین های این گیاه و ۱۰ قسمت اتانول ۷۰ درصد (VNV) (بر اساس DAB10 تهیه می گردد. پمادهایی با حدود ۱۵ درصد روغن گیاه یا ۲۰ تا ۲۵ درصد تنتور آن در پایهای خنثی از فرآورده های رایج می باشند. روغن گیاه مزبور، عصاره حاصل از یک قسمت گیاه و ۵ قسمت روغن ثابت است. با رقیق کردن یک قسمت از تنتور گیاه توسط ۹ قسمت آب، دهان شویه حاصل می گردد. مقدار مصرف: برای تهیه ضماد، تنتور باید ۳ تا ۱۰ برابر رقیق شود. جهت تهیه دهان شویه، تنتور حاصل از گیاه با ۱۰ قسمت آب رقیق میشود. پماد نیز باید حاوی حداکثر ۱۵ درصد از روغن گیاه باشد. نگهداری این گیاه می بایست در ظروف سربسته و دور از نور نگهداری شود.

 

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

گرد آن بشدت عطسه آور است.

کلاپرکها معطر و دارای مزه تلخ و گزنده می باشند

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید