نام های گیاه

فرانسه : s . d  arabie ، Stechas arabique ، Lavande Stechade ، Stechas

انگلیسی: French Lavander ، Topped Lavander

آلمانی: Frender- Lavendel

ایتالیائی: Lavanda Stecade

عربی : اسطوخودوس (1) ، ضرم (Durm) ، شاه اسبرم رومی

بخش های دارویی
موارد مصرف

اسطوخودوس صفراآور و صفرابر بوده، همچنین بر اساس بررسی های برون تن صورت گرفته مشخص شده است که واجد اثر ضد میکروب نیز می باشد. از این رو می توان از آن به صورت خارجی برای درمان زخم های دیرجوش استفاده نمود.

. بررسیهای حیوانی نیز حاکی از آن است که این گیاه دارای نوعی اثر مضعف اعصاب است کاهش مدت زمان به خواب رفتن و افزایش طول خواب و موجب کاهش فعالیت های محرکه میشود. از سوی دیگر روغن فرار اسطوخودوس با مهار دگرانولاسیون ماست سلها از بروز واکنش های سریع آلرژیک جلوگیری می کند.

روغن فرار این گیاه ضد نفخ بوده، بنابراین از آن برای کاهش نفخ، قولنج و ناراحتی های معده استفاده می شود.

موارد مصرف: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - بی اشتهایی . عصبانیت و بیخوابی - اختلالات دستگاه گردش خون - سوء هاضمه از اسطوخودوس به صورت خوراکی برای درمان اختلالات رفتاری مانند بیقراری یا بیخوابی و مشکلات مربوط به عملکرد شکم (تحریک عصبی معده، سندروم Roehmheld، نفخ و دردهای عصبی روده) استفاده می گردد.

. این گیاه به صورت خارجی برای مداوای اختلالات مربوط به عملکرد دستگاه گردش خون به کار برده می شود. موارد تأیید نشده: در طب سنتی از گیاه مزبور جهت درمان میگرن، انواع گرفتگی عضلات و آسم برونشی استفاده می گردد. به صورت موضعی نیز در تسکین دردهای روماتیسمی (به صورت لينمان) و همچنین آرامبخش در درمان کشیدگی های عضلانی، رفع خستگی، التیام زخم های دیر جوش (حمام اسطوخودوس) و نیز در رایحه درمانی به عنوان خواب آور (بالش اسطوخودوس) به کار برده می شود.

اسطوخودوس نافع: رعشه، فلج، امراض سینه، جگر و مغز، فراموشی، گند ذهنی، رطوبت زاید مغز، سردی معده، بواسیر، ضعف اشتها، عفونت، سدد، بلغم سوداوی، صرع، درد مفاصل، استسقاء، سکته سطحی، قولنج عصبی، آسم، نزله و خونریزی می باشد. در صنعت عطر سازی از اسانس آن استفاده می شود.

خواص: اسطوخودوس نافع صرع، لقوه، فلج، استسقاء، ورم جگر، فراموشی و انسداد رگها است. اگر با عاقرقرحا و سکنجبین داده شود نافع صرع، اگر با صبر داده شود نافع رعشه و اختلاج و اگر با فلفل سیاه و گشنیز داده شود نافع میگرن «درد شقیقه» است.

. مغز را از رطوبات اضافی پاک می کند، نافع سردی معده، بواسیر، سودا و رعشه است.

مقوی مغز، بادشکن و خارج کننده مواد بلغمی و صفراوی از سینه و مغز است.

نافع درد پهلو و سینه است. کرم شکم را می کشد، پوست را صاف و سودا را از مغز خارج می کند.

دارای اثر مقوی معده، صفرابر و نیرودهنده است و در بسیاری از موارد درمانی مورد استفاده قرار می گیرد.

خواص درمانی - از اسانس اسطوخودوس که بیشتر در اسپانیا اقدام به تهیه آن می شود، در عطرسازی استفاده بعمل می آید .

اسطوخودوس، اثر مقوی و رفع آسم و نزله دارد، اسانس آن دارای خاصیت بندآورنده خون و ضدعفونی کننده است. از آن به حالت رقیق شده، در پانسمان زخمها و جراحات استفاده بعمل می آید.

این گیاه در ایران نمی روید.

خواص درمانی - لاواند دارای اثر مقوی معده، مدر، معرق، صفرابر، بادشکن ، نیرو۔ دهنده، ضد تشنج و ضد کرم است.

در نتیجه، مصرف آن برای درمان کمی اشتها، نفخ، قولنج ها ، آب آوردن انساج در مراحل اولیه، زردی، اختلالات کبدی و طحال، حالت تهوع، سرگیجه، غلبه جریان خون به ناحیه سر، سردردهای یکطرفه، سردرد، ضعف عمومی، احتقانها، اغماء، صرع، ضعف اعصاب، طپش قلب مبتلایان به ناراحتی های عصبی، لرزش، آسم، گریپ، سیام سرفه، لنفاتیسم، لارنژیت، ترشحات مهبلی و غیره توصیه گردیده و نتایج مفید از آن به دست آمده است

. پرشکانی مانند Eckstein , Kniepp و Flamm (در سال ۱۹۳۳)، مصرف اسانس الاواند را در رفع سوء هضم های همراه با تخميرات عفونی روده، ناراحتی های عفونی منشاء اختلالات عمل دستگاه هضم، بی اشتهائی و احساس کسالت عمومی مؤثر دانسته اند.

نسخه: شرکت داروسازی همدرد در نسخه های ذیل از اسطوخودوس استفاده کرده است:

١. اطریفل اسطوخودوس ۲- تریاق فاروق ۳- شربت احمد شاهي ۴- شربت اسطوخودوس ۵- شربت مسهل ۶- عرق فولاد ۷- قرص ملین ۸ معجون خدر ۹۔ معجون زبیب ۱۰- معجون مروح الارواح ۱۱. معجون نسيان.

در تمام این نسخهها، با ادویه مناسب و با در نظر گرفتن وضعیت مریض در بسیاری از امراض بشرح ذیل تجویز می گردد

1- این دوا مغز را از مواد اضافی پاک و معده و روده ها را تقویت میکند. ملین است و در نزله دائمی مفید و استعمال مداوم آن موی انسان را همیشه یکنواخت نگاه می دارد.

۲- در امراض فلج، رعشه، صرع، امراض بلغمی و عصبی مفید است و قلب و مغز را تقویت می کند.

٣- برای مرض مالیخولیا استعمال می شود. ۴- رطوبت مغز را خارج و فراموشی را برطرف می کند.

۵- اسهال می آورد و ماده بلغمی و سودایی به وسیله آن خارج می گردد، مقوی جسم و اعصاب، هضم کننده و به وجود آورنده خون تازه است.

۶- در بواسیر بادی و خونی مفید است و معده را از فضولات پاک می کند. ۷- در نزله، آشوب چشم، گوش و بینی و برای رفع یبوست تجویز می گردد. ما برای تخدیر و تسکین دردها استفاده می شود. ۹- یبوست را برطرف می نماید و برای صرع مفید است.

۱۰. حرارت غریزی را زیاد می کند، ضعف عمومی را دور و قوت باه را زیاد می نماید، قلب، جگر و مغز را قوت می دهد و برای حافظه نیز مفید است.

۱۱- برای رفع فراموشی مفید است و بچه های گند ذهن را تقویت می نماید.

از این رو می توان از آن به صورت خارجی برای درمان زخم های دیرجوش استفاده نمود.

). از سوی دیگر بررسی های انسانی بیانگر آن است که استنشاق و بخور گیاه مزبور بر روی فعالیت بخش لیمبیک مخ مؤثر بوده، اثری شبیه نیترازپام دارد. روغن فرار این گیاه یکی از متداول ترین اسانس های مورد استفاده در رایحه درمانی به شمار می رود. روغن مزبور دارای اثری تسکین دهنده و آرام بخش بوده و از آن به عنوان دارو برای درمان شماری از بیماری ها استفاده میشود. روغن اسطوخودوس به صورت خوراکی و افزودنی به آب حمام موجب تسکین تنش و اضطراب شده، همچنین به صورت موضعی و خارجی برای درمان بیماریهای پوستی مانند آکنه روزاسه و اگزما و به منظور تسکین پوست و کاهش قرمزی و سوزش آن استفاده می گردد. از سوی دیگر اسطوخودوس دارای اثرات ضد میکروب بوده، از اینرو مصرف آن برای درمان آکنه و بریدگیها و خراش های کوچک مفید می باشد. روغن گیاه مزبور را می توان برای درمان سوختگیها و گزش حشرات به کار برد. اثر قابض اسطوخودوس نیز موجب کاهش درد و التهاب می گردد.

همچنین می توان از چای تهیه شده از این گیاه برای تسکین سردرد و یا از روغن رقیق شده آن برای ماساژ شقيقهها و بدن به منظور تسکین کشش ماهیچه ها استفاده نمود. مصرف این گیاه برای درمان افسردگیهای خفیف نیز مفید می باشد.

روش مصرف: از گیاه کامل برای تهیه دمکرده، عصاره و نیز افزودنی به آب حمام استفاده میشود. مصرف مخلوط اسطوخودوس با سایر آرامبخشها و یا گیاهان ضد نفخ نیز ممکن است مفید باشد. فرآورده ها: برای تهیه دمکرده می بایست ۵ تا ۱۰ میلی لیتر (در متن چنین است و ظاهرأ گرم صحیح می باشد. مترجم) از گیاه را به یک فنجان (۱۵۰ میلی لیتر) آب گرم افزود، پس از ۱۰ دقیقه آن را صاف نمود. در صورت استفاده از گیاه به عنوان افزودنی به آب حمام جهت مصارف موضعی باید ۱۰۰ گرم گیاه با ۲ لیتر آب جوشانده شده، سپس به آب وان اضافه گردد. مقدار مصرف: چای اسطوخودوس که روش تهیه آن قبلا بیان شد، روزانه ۳ بار و هر بار یک فنجان مصرف گردد.

ضماد آن بر روی سر، دافع فراموشی و معجون آن نافع ناشنوایی و ضعف چشم است.

از گل آن شربتی به نام STOECHAS COMPOSE تهیه می شود. آب و روغن اسطوخودوس نافع زخمها است و باعث جلوگیری از خونریزی می شود.

بخور و خوراک آب اسطوخودوس همراه با اوکالیپتوس، نافع مرض زکام سرد است و از اسطوخودوس روغنی به نام FALSE OIL OF SPIKE به دست می آید که بدل روغن سیانیک است.

خوراک: خوراک اسطوخودوس از ۳ تا ۷ گرم است.

خواص درمانی - زیاد کننده ترشحات صفرا وصفرابر است (Hoeffding). اختصاصات درمانی آن عينا شبيه لاواند حقیقی می باشد.

اسانس آسپیک در صنعت عطرسازی و همچنین عملیات دامپزشکی ، بطور مخلوط با اسانسهای دیگر مصرف می شود. گاهی نیز در پزشکی به صورت مالیدن بر روی عضو، جهت رفع فلج و مداوای کچلی به کار می رود.

از اسانس آسپیک در صابون سازی و تهیه لوسیونهای معطر جهت دفع حشرات نیز استفاده بعمل می آید .

این گیاه در ایران نمی روید .

دراستعمال خارج، جوشانده های گرم آن به صورت مالیدن بر روی عضو، در رفع ناراحتیهای رماتیسم، نقرس، کوبیدگی ها، خون مردگی ها، دررفتگی ها و غیره اثر مفید ظاهر می نماید . گلهای لاواند اگر در عرق خیسانده شود علاوه بر آنکه برای شستشوی اولسرهای کهنه ، محلول خوبی به شمار می آید، در التیام و بهبود آنها نیز مؤثر است. اسانس لأواند اثر ضد عفونی۔ کننده و التیام دهنده نیز دارد.

الكلای لاواند به صورت لوسیون در درمان زخمهای دير علاج، دردهای رماتیسمی و بعضی بیماریهای جلدی و پوست سر، اثر مفید و معالج دارد. پماد حاصل از اسانس لأواند ، نه تنها زخمها را ضدعفونی می کند بلکه التیام و معالجه آنها را نیز تسریع می نماید. تنطور الكلى رقیق شده لاواند، در رفع فلج زبان مؤثر است.

مالیدن اسانس لأواند بر روی سینه به منظور رفع احتقان های ششی که اغلب پس از برخاستن از یک بیماری ریوی پیش می آید توصیه گردیده است. .

صور داروئی - دم کرده 4 تا 5 گرم سرشاخه گلدار لاواند در یک لیتر آب (به صورت تیزان) به مقدار ۳ تا 4 فنجان در روز بین غذاها - دم کرده ۳۰ گرم سرشاخه گلدار گیاه به منظور تهیه لوسیون، بخور و کمپرس - تزریق دم کرده ۱5 درهزارگل لاواند به داخل عضو تناسلی، جهت رفع ترشحات مهبلی - مصرف ۱۰ ر. تا ۲۰ر. گرم اسانس یا ۳ تا 5 قطره آن بر روی یک حب قند - الكلاتور حاصل از خیساندن ۲۰۰گرم گل تازه لاواند به مدت ۱۰ روز در یک لیتر عرق، به مقدار ۲ تا 4 گرم به صورت پوسیون یا مخلوط در یک تیزان - غرغره چند قطره اسانس لاواند مخلوط در یک جرعه آب.

اسانس لأواند در فرمول بم ترانکی و عده ای از فرآورده های جالینوسی وارد می گردد. در عطرسازی نیز اهمیت فراوان دارد.

- نسخه زیر به عنوان مدر برای مبتلایان به تبهای عفونی و تبهای دانه ای، طبق بررسی های Dr

. H . Leclerc مفید تشخیص داده شده است : گل لاواند

۱۰ گرم گل همیشه بهار 10 گرم گل گاو زبان 5 گرم گل Genet 5 گرم

گل بنفشه سه رنگ وحشی 5 گرم

از مخلوط گلهای مذکور به میزان یک قاشق سوپخوری در یک فنجان آب، محلولی تهیه می کنند که 3 تا 4 فنجان از آن در روز مصرف می گردد.

 

- نسخه برای تهیه داروی نیرودهنده قلب

اسانس لأواند 5 گرم

« رومارن  6/0 گرم

نیمکوب دارچین 10 گرم

« موسکاد Myristica fragrans 10 گرم

« صندل قرمز Pterocarpus santalinus 19 گرم

« الكل تصفیه شده    945 گرم

قطعات نیمکوب اعضای گیاهان مذکور را در الکل می خیسانند و پس از صاف کردن، اسانس لأواند را بدانها اضافه می کنند. با این ترتیب تنطوری به نام تنطور لاواند کمپوزه (

T . de lavande composee) به دست می آید که مصرف زیاد در انگلستان دارد و از آن به عنوان نیرودهنده قلب، بادشکن و ضد هیستری استفاده بعمل می آید.

از مصارف دیگر لاواند آن است که معمولا نیمکوب سرشاخه گلدار آنرا درون پارچه های نازکی وارد کرده، جهت معطر ساختن البسه و دفع حشراتی مانند بید، در بین آنها قرار می دهند.

این گیاه در ایران نمی روید.

. این گیاه را به صورت بخور، خوردنی و مالیدنی به کار می برند.

 

 

 

 

روش مصرف
عوارض جانبی

موارد منع مصرف: مصرف خوراکی این گیاه در هنگام بارداری و شیردهی ممنوع است.

روغن فرار اسطوخودوس نیز دارای پتانسیل ضعیفی در حساسیت زایی است. جهت پیشگیری از مسمومیت نمی بایست بیش از ۲ قطره روغن فرار اسطوخودوس به صورت خوراکی مصرف شود (1999 , Fetrow & Avila  استفاده موضعی اسانس اسطوخودوس نیز احتمالا موجب درماتیت، سوزش و سمیت نوری می شود. بنابراین می بایست غلظت روغن فرار مورد مصرف روی پوست را محدود نمود.

مصرف بیش از حد: مصرف بیش از حد اسطوخودوس منجر به تضعیف CNS، يبوست، تضعیف تنفسی، سردرد، انقباض مردمک، استفراغ و تشنج می شود.

عوارض عمومی: عوارض جانبی احتمالی ناشی از مصرف این گیاه شامل خواب آلودگی، اختلالات گوارشی و تحریک پوست می باشد.

مضر صفراوی مزاجها است و مصلحش آب لیمو، کتیرا و سکنجبین است. مضر عضله های بدن است و مصلحش تخم کاشم (زوفره) است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید