نام های گیاه

فارسی:  اسپند - حرمل - حرمل - سداب وحشی - سداب مزروع - فيجن - سپند

عربی: غلقة الذئب، سداب بری و حرمل

فرانسه و انگلیسی:  Harmel

آلمانی: Syrische Raut

یتالیایی: Ruta Della Siria

 

بخش های دارویی
موارد مصرف

تعریف: در روایات متعددی از پیامبر ص آمده است که اسپند هفتاد مرض را شفا می دهد و نیز در روایتی دیگر اسپند را نافع ترسو بودن نوشته اند. تخم اسپند مورد استفاده طبی دارد.

اسپند نافع: جذام، ترس، نفخ، صرع، فلج، جنون، استسقاء، یرقان، قولنج، سیاتیک، سودا و بلغم، ضعف باه، سرعت انزال، ضعف دوران حاملگی، آسم، لاغری، سختی حیض و ادرار، کمر درد، کرم و کم خوابی است. اسپند دارای مواد طبی حرملین و حرمین است.

برنده خلطهای سفت و چسبنده، ملطف، مدر شیر، بول و حیض، مرطوب، بخارآور و مسکر است. مکیدن اسپند ، تحلیل کننده بادهای زیاد و در اخراج سودا و انواع بلغم بسیار مفید است.

اسپند مسکن، مقوی باہ، چاق کننده بدن، دافع بلغم، باد شکن، مصلح اخلاط غليظ و مدر بول حیض است.

سودا و امراضی که علت آن سردی است مثل کمر درد، سستی، فلج، شل و ضعف قوه باه در زن و مرد را نافع است.

.  دانه این گیاه در طبابت های قدیم اعراب، به عنوان خواب آور، معرق، ضد کرم و قاعده آور مصرف داشته است. هنوز هم در طب عوام کم و بیش مورد استفاده قرار می گیرد.

خواص درمانی: ۱- هر شب موقع خواب یک قاشق چای خوری از آن را در دهان بریزید و بدون آن که دندان روی آن گذاشته شود با آب گرم میل کنید. ضدانگل و خواب آور است، مدر حیض می باشد، لطیف و جالی سینه و شش از رطوبت لزج است، سستی کمر که از شهوت رانی زیاد باشد را درمان می کند، از احتلام شبانه جلوگیری می نماید، مخدر است، به عنوان تب بر و برای درد معده تجویز می شود، انواع کرم نواری روده را از بین می برد، بادهای روده را تحلیل می برد، ترشح شیر را افزایش میدهد، مدر است، مسهل سودا و بلغم غلیظ می باشد، بدن را گرم می کند و برای استسقا و یرقان مفید است.

2- پنج مثقال آن را در آب سرد بشویید و در سایه بخشکانید و این عمل را شش مرتبه انجام دهید و بار هفتم با آب گرم بشویید و در سایه بخشکانید، بعد هر روز صبح ناشتا یک ششم از آن را با روغن بادام شیرین مخلوط کنید و بخورید. تقطیرالبول را درمان میکند.

۳- هر روز صبح ناشتا یک قاشق چای خوری از آن را با مقداری خاکشیر مخلوط کرده و در دهان بریزید و بدون اینکه دندان روی آن گذاشته شود بخورید. سلس البول را درمان میکند.

۴- هر یک ساعت به ساعت دوازده عدد از آن را بدون اینکه دندان روی آن گذاشته شود بلع کنید. اسهال که از گرمازدگی باشد متوقف می شود.

ها آشامیدن جرم آن جهت درمان صرع، فالج، جنون، نسیان و سایر امراض بارد دماغی و عصبانی مفید است.

۶ هفت مثقال از آن را در یک لیوان آب بجوشانید، بعد آب صاف کردهی آن را با عسل یا روغن کنجد مخلوط کنید و آن مقدار را به مدت یک ماه هر روز کمی بخورید. آسم یا تنگی نفس را درمان میکند.

۷- هر روز به قدر یک قاشق چای خوری از آن را بخیسانید، بعد از آب درآورده بخورید. خون را تصفیه

را پیدا میکند و لینت میدهد.

8- سی گرم از آن را بکوبید و با ۱۲۰ گرم آب بجوشانید، بعد آب آن را صاف کرده با ۹۰ گرم عسل و ۶۰گرم روغن کنجد مخلوط کرده بخورید. قی شدید می آورد، سینه و قسمت بالای بدن را از رطوبت های لزج پاک میکند و برای سرفه های رطوبتی هم مفید می باشد.

- اگر کسی که مبتلا به سیاتیک است، پانزده شب، هر شب ۵ تا ۷ گرم از آن را بکوبد و بخورد، سیاتیک او شفا می یابد.

۱۰. چهارصد و پنجاه گرم از آن را با ۱۵ کیلوگرم آب انگور بجوشانید آن قدر که سه چهارم آب تبخیر شود و یک چهارم باقی بماند و تا یک ماه هر روز یک فنجان از آن را بخورید. برای رفع سردرد مزمن و صرع بسیار مفید است و اگر زنی که یک بار حامله شده و دیگر حامله نمیشود سه روز متوالی از آن بخورد، مجددا حامله می شود.

۱۱- آن را با تخم کتان مساوی بکوبید و با عسل مخلوط کنید و هربار کمی بخورید. برای تنگی نفس بسیار مفید است.

۱۲- آب دمکردهی آن را با روغن کنجد مخلوط کنید و مدتی هربار کمی از آن بخورید. برای رفع بیماریهای کبد و ریه مفید است.

۱۳- مالیدن دم کردهی پودر اسفند برای تقویت اعضا، رفع سستی و سیاه کردن مو نافع است.

۱۴- مقداری از آن را در آب ترب و روغن زیتون بجوشانید تا آب تمام شود و روغن بماند و از آن روغن چند قطره در گوش بچکانید. برای رفع سنگینی گوش، کری و طنین در گوش مفید است.

۱۵- بخور آن برای تسکین درد دندان نافع است.

۱۶- آن را با تخم یا هسته های توت یا صدف مخلوط کنید، بعد نرم بسایید و به دندانها بکشید. زردی دندانها را برطرف میکند.

۱۷- آن را بجوشانید آن قدر که چند قطره آب باقی بماند و نگه دارید. موقع خونریزی از بینی آن را به وسیلهی قطره چکان در بینی بچکانید. خون را بند می آورد.

برگ اسفند خواص درمانی: آب دمکردهی را بنوشید. قاعده آور است، ترشح شیر را زیاد می کند، جنین را سقط میکند، برای تقویت نیروی جنسی مؤثر بوده و رماتیسم را نیز درمان میکند.

خواص درمانی ریشه ی اسفند: را بسیار نرم بسایید، بعد با روغن ایرسا خمیر کرده به صورت شیاف مصرف کنید. دهانهی عروق خونی و بواسیر را باز میکند.

روغن اسفند خواص درمانی: ۱- آن را هم بخورید و هم روی مواضع درد بمالید. برای درمان فلج، لقوہ، رعشه، سستی، صرع و پریدن ناگهانی اعضای بدن مفید است.

۲- حقنه یا تنقیدی آن برای تسکین درد کمر، سیاتیک و سردی کلیه و رحم نافع است.

مقدار خوراک اسپند از یک تا پنج گرم است

پیغمبر اکرم ص فرمود: هر کس چهل روز یک مثقال اسپند را بنوشد، حکمت در دل او روشن می گردد و از هفتاد مرض نجات می دهد که کمترین آن جذام است. روایت است که پیامبری از ترسو بودن امتش به خداوند شکایت نمود، خداوند به وی فرمود: به امت خود دستور بده که اسپند را بنوشند، زیرا اسپند بر شجاعت مرد می افزاید.

. مقدار خوراک آن تا سه مثقال می باشد.

بوییدن و مالیدن روغن آن، بدن را گرم می کند و خوردن دانه آن جهت صرع، فلج، جنون، فراموشی و سایر امراض سرد مغزی و عصبی مفید است. نیز جهت گرم کردن مغز و بدن، رفع استسقاء، یرقان، سدد، قولنج و سیاتیک نافع است.)

شیخ می فرماید: اسپند قطع کننده اخلاط و نرم کننده است و مالیدن محلول آن بر مفاصل، درد را از بین می برد. دیسقوريدوس گوید: ساییده اسپند را با عسل و زهره کبک یا زهره مرغ خانگی و آب رازیانه (بادیان) مخلوط کنند، کم سویی چشم را از بین می برد. به سبب لطافتی که در آن است رطوبات را می خشکاند و محلل آنها است. برای مداوای سنگینی گوش و رفع وز وز آن، دانه اسپند را در آب ترب و روغن زیتون جوشانیده و صاف کرده و چند قطره در گوش بچکانند. خوراک کفلمه دانه آن به صورت درسته به مقدار ۶ نخود، نافع سیاتیک می باشد و این دستور تا ۳ روز ادامه داده شود، بعد از ۳ روز خوراک آن را ۸ نخود کنند و به همین ترتیب تا ۲۱ روز مقدار آن را زیاد کنند تا این که روز آخر ۲۰ تا ۲۴ نخود از آن مصرف شود.

مقدار خوراک آن برای نفخ معده ۶ نخود است و کسانی که گرم مزاج هستند ۳ نخود از آن را بخورند. چکاندن روغن اسپند در بینی، نافع زکام سرد است.

دستور گرفتن روغن از اسپند: اسپند را کاملا ساییده تا پودر شود، سپس آن را در ظرفی قرار داده و روی آتش ملایمی بگذارند تا گرم شود. بعد به وسیله آب روی آن را مرطوب کنند، به هم بزنند و این کار را ادامه دهند تا این که چربی روغن نمایان شود. سپس ظرف را از روی آتش برداشته، اسپند چرب شده را فشار داده تا روغن از آن جدا شود. مالیدن روغن اسپند برای امراض سیاتیک، بواسیر و روماتیسم مفید است.

اسپند را در نسخه ضماد کبریت استعمال کرده اند. این ضماد را با سرکه مخلوط نموده بر طحال میگذارند، نافع بزرگ شدن طحال است.

نیز دوایی به نام معجون اسپند سوختنی را برای ضعف باه و علاج سرعت انزال توصیه کرده اند. نسخه معجون ریگ ماهی، برای ضعف اعصاب و باه و رقیق بودن منی استعمال می شود. معجون زنجبیل نافع امراض سیلان و درد رحم، ضعف دوران حاملگی و ضعف باہ مردان می باشد.

درویشانی که آن را می سوزانند اعتقاد دارند که نظر بد را از بین می برد و چشم زخم را دور می کند. مصفی خون است و برای درد استخوان نافع است چنانچه زن، تخم اسپند شسته شده را با آب جوشیده به مقدار نیم تا یک مثقال روزی سه مرتبه بخورند، حیض را باز میکند و بیماریهای سرد مثل لقوه، فلج، فراموشی، سیاتیک، سرفه و تنگی تنفس را مفید و رطوبتهای کثیف را از سینه و ریه صاف می گرداند.

روش مصرف
عوارض جانبی

کسانی که گرم مزاج هستند، نباید مقدار خوراک آن را زیاد کنند.

ساییده و جوشانده اسپند، سمی می باشد.

تذکر: برای گرم مزاجان مضر است و سردرد، قی و دل به هم خوردگی ایجاد میکند. مصلح أن ژب میوه های ترش، سکنجبین و سایر ترشیها می باشد.

مضر گرم مزاج ها است و مصلحش سکنجبین و غذاهای ترش می باشد.

مضر گرم مزاج ها است و مصلح آن سکنجبین و غذاهای ترش است. برای اشخاص صفراوی مزاج ضرر دارد و مصلح آن میوه های ترش است. دانه اسپند اثر سمی دارد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید