نام های گیاه

فارسی: رزماری - ژزمارین - اكليل الجبل - ندى البحر - گیاه قیصر – گل عسل - رومارنا

عربی : اكليل الجبل ، حصالبان (Hhassa luban) ، حصالبان اکسیر

انگلیسی: Rosemary

آلمانی : Anthoskraut ، Echter Rosmarin

ایتالیائی: Rosa marina، Tresmarino ، Romrino، Gusinarin

بخش های دارویی
موارد مصرف

اثرات: این گیاه دارای نوعی اثر ضد میکروب و ضد ویروس ملایم است (اثرات مزبور احتمالا ناشی از دی ترپن های موجود در گیاه می باشند). بررسی های حیوانی نیز بیانگر اثر ضد اسپاسم گياه بر روی مجاری صفراوی و همچنین بخشهای فوقانی روده می باشند. از سوی دیگر بر اساس آزمایشهای انجام شده ثابت گردیده است که این گیاه صفرا آور، محافظ کبد، ضد تشنج، ضد جهش زایی و ضد تومور می باشد.

موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E:

- مشکلات ناشی از فشار خون - بیماریهای گوارشی - کم اشتهایی - روماتیسم

. موارد تأیید نشده: در طب سنتی این گیاه برای درمان ناراحتیهای گوارشی، سردرد و میگرن، قاعدگی دردناک، آمنوره و کاهش مقدار خون قاعدگی، علائم ناشی از خستگی زیاد، سرگیجه و ضعف حافظه به کار برده شده،

مدر، قاعده آور. ضد نفخ، گشاینده گرفتگی های کبد و طحال و تقویت کننده کبد است و در درمان تپش قلب، آسم، سرفه و استسقا سودمند می باشد.

طب هومئوپانی: در طب هومئوپاتی از اکلیل کوهی برای درمان بیماریهای دستگاه گوارش استفاده میشود.

گرم و خشک است و خوردن آن برای سرفه های رطوبی، مزمن و تنگی نفس و خفقان سرد و استسقای زقی (زردآب در پرده صفاق شکم جمع شود) با حرارت و عطش شديد توأم نباشد و برای باز کردن گرفتگیها، انسداد کبد، طحال، پاره کردن ریه، تحلیل بادها، تسکین درد کبد، معالجه يرقان سوداوی، پایین آوردن سنگ کلیه و مثانه، ازدياد ترشح بول و حیض مفید است.

رومارن، اثر مدر ، ضد تشنج، صفرابر، مقوی معده و بسیار مقوی دارد. مصرف آن اثرات مفید در رفع ناراحتی های کبدی، یرقان، تشمع کبدی و بسیاری از بیماریهای مختلف ،ظاهر می نماید.

خواص درمانی - رومارن دارای اثرمدر، ضد تشنج ، صفرابر، مقوی معده ونیرودهنده بسیار قوی است. در استعمال خارج نیز اثر التیام دهنده و قابض دارد .

مصرف رومارن چون موجب سهولت ترشح و دفع صفرا می شود از این جهت از آن در بیماریهای پرقان و نارسائی اعمال کبد، استفاده بعمل می آورند.

مصرف رومارن در موارد ضعف عمومی، خستگی مفرط و بیحالی بیمار در دوره نقاهت، مفید تشخیص داده شده است. بعلاوه می توان آنرا برای بیماران مبتلا به سوء هضم ناشی از ضعف عمل دستگاه گوارش و آنانکه براثر ابتلای به تب های تیفوئید و مخاطی، تیفوس وگریپ ، ضعیف گردیده اند تجویز نمود. در رفع نزله های مزمن، آسم، سیامسرفه، سرفه های تشنج آور ، تأخير و قطع قاعدگی، ترشحات مهبلی ، خنازیر، سرگیجه، طپش قلب، سردرد های یکطرفه (Migraines) ، فلج، آب آوردن انساج و غیره، مصرف آن توصیه شده است. و رومارن به علت دارا بودن اثر صفرابر، در ورم مزمن کیسه صفرا ، استسقای ناشی از بزرگ شدن حجم كبد، تشمع کبدی (تشمع Laennec) که به علت مسمومیتهای غذائی مخصوصا مصرف نوشابه های الکلی پیش می آید و کبد کم حجم میشود و سختی مخصوص پیدا می نماید ، اثر مفید ظاهر می کند بعلاوه در رفع زردی (Jaunisse) ، تورم کبد و انسداد مجاری آن، مؤثر می باشد. در تمام این موارد باید رونارن و فرآورده های آنرا قبل از غذا مصرف نمود .

مصرف اسانس اکلیل کوهی به صورت موضعی بر روی پوست انسان، به دلیل اثر محرک آن روی پوست، موجب بهبود گردش خون در سطح پوست می گردد.

از اکلیل کوهی به صورت خوراکی برای درمان بیماریهای گوارشی و به صورت موضعی برای مداوای اختلالات ناشی از ضعف دستگاه مردی خون و بیماریهای روماتیسمی استفاده میشود.

موارد تأیید نشده برای مصارف موضعی از آن به صورت نوعی پماد جهت درمان زخمهای دیرجوش، اكزما و نیز به عنوان ضد درد برای کاهش درد جراحات دهان و گلو استفاده می گردد. گیاه مزبور به صورت موضعی برای درمان درد ماهیچه، نورالژی بین دنده ای و سیاتیک به کار برده می شود

: روش مصرف: اکلیل کوهی به صورت کامل، خرد شده و پودر شده جهت مصارف خوراکی و موضعی در دسترس می باشد. گیاه مزبور در فرآورده های ترکیبی نیز موجود است. اشکال دارویی: مایع (۱ به ۱) فرآورده ها: چای: مقداری آب جوش بر روی ۲ گرم گیاه ریز خرد شده افزوده گردیده، پس از ۱۵ دقیقه صاف شود (یک قاشق چایخوری برابر با تقریبا ۲ گرم گیاه می باشد). تنتور: نسبت ۱ به ۵ ( v / v) با اتانول ۷۰ درصد عصاره مایع: نسبت ۱ به ۱ (v/v) با اتانول ۴۵ درصد مقدار مصرف: روزانه ۴ تا ۶ گرم گیاه مصرف شود. چای: یک فنجان چای چند بار در روز میل شود. تنتور (۱ به ۵): ۲۰ تا ۴۰ قطره در یک دوز منفرد استفاده شود. عصاره مایع: ۲ تا ۴ میلی لیتر در یک دوز منفرد مصرف شود. مصارف موضعی: اشکال مایع و نیمه جامد حاوی ۶ تا ۱۰ درصد روغن فرار گیاه افزودنی به آب حمام: ۵۰ میلی گرم گیاه به یک لیتر آب گرم برای حمام کامل یا حمام نشیمن گاه افزوده گردد. محلولهای شستشو: از دمكرده یک درصد استفاده شود. و هومیوپاتی: ۵ قطره، یک قرص یا ۱۰ گلبول، هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه (در موارد حاد) یا ۱ تا ۳ بار در روز (در موارد مزمن). مصارف تزریقی: ۱ تا ۲ میلی لیتر محلول به صورت زیر جلدی، ۳ بار در روز (در موارد حاد) و یا یک بار در روز (در موارد مزمن) (HAB1)

در عطرسازی برای تهیه اسانس معطر و خوشبوی این گیاه، اعضای هوائی آنرا به حالت تازه به کار می برند.

خواص درمانی برگ اکلیل کوهی: ۱- آب جوشاندهی آن را بنوشید. مقوی، تونیک، بادشکن، محرک، معرق و قاعده آور است. آسم را درمان میکند، برای رفع دل درد که در اثر نفخ معده باشد مفید است، برای درمان سرطان، فلج، سیاه سرفه، بی خوابی و ضعف عمومی و عصبی مؤثر است، برای تجدید جوانی مصرف می شود، برای رفع سرفه های رطوبتی مزمن، تنگی نفس، خفقان سرد و استسقای زقی مفید است، برای باز کردن گرفتگیها و انسداد کبد و طحال، پاک کردن ریه و تسکین درد کبد مفید می باشد، برای معالجهی یرقان سوداوی، همچین خرد کردن سنگ کلیه و مثانه و ازدياد ترشح بول و حیض مصرف دارد.

۲- اگر چشم را با آب خیساندهی آن شستشو دهید، ورمهای ملتحمه و زکام را درمان میکند. ٣- با آب خیساندهی آن شستشو کنید. روماتیسم و فلج را درمان میکند. ۴- ضماد آن در موارد چشم درد سرد به کار می رود و بسیار مؤثر است. ه مالیدن اسانس آن برای جلوگیری از ریزش مو مؤثر است.

گل اکلیل کوهی خواص درمانی: ۱- ۴۰ تا ۵۰ گرم آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و روزی سه فنجان از آن را به نوبت بنوشید. مجفف، منضج، مسکن و قابض است، ضدتشنج و ضدعفونی کنندهی مجاری ادرار می باشد، مرهم سینه است و سرفه های عصبی و تحریکات عصبی را برطرف می سازد، گاز روده ها، ورم روده و اسهال خونی را درمان می کند، اگر شب موقع خواب نوشیده شود، بی خوابی را برطرف می سازد.

۲- نوشیدن آب دم کرده ی ۲۰ تا ۳۰ گرم آن برای معالجهی نزلهی برونشها و ورم عقب حلق مفید است.

۳- ضماد آن با سرکه و روغن گل بر سر و خوردن دو درم با پنج درم عسل جهت صداع مفید است.

روغن اکلیل کوهی خواص درمانی: مالیدن آن به بدن برای درمان فلج و سستی اعضا نافع است.

تزریق دم کرده سرشاخه های گلدار آن در ورید سگ ، موجب می گردد که حجم ترشحات صفرا در جانور مضاعف شود(Chabrol)

 

در استعمال خارج، برگ رومارن به حالت پخته در شراب ، در ورم مفاصل ناشی از جمع شدن آب ، تومور خنازیری گردن و خیز اندام ها، برروی عضو اثر داده می شود ضمنا در رفع آماس، کوییدگی ها ، ناراحتی های ناشی از ضربات وارده به بدن و پیچ خوردگی مفاصل و نظائر آن مفید می باشد .

شراب آن اگر به صورت لوسیون برروی زخم ها اثر داده شود، آنرا ضد عفونی نموده بهبود می بخشد . جوشانده رقیق برگهای رومارن اگر به صورت تنقیه به کار رود. در رفع اسهالهای ساده ، اثر معالج ظاهر می کند بعلاوه به کاربردن آن موجب رفع ترشحات (ترشحات مهبلی) میگردد.

در حمام جوشانده آن در رفع رماتیسم مفصلی، نرمی استخوان و به صورت غرغره در رفع ورم مزمن لوزتین تأثير مفید می نماید.

صور داروئی - دم کرده 5 تا ۱۰ گرم برگ یا سرشاخه گلدار گیاه در یک لیتر آب (مقدار آن به تناسب نتیجه ای که گرفته می شود می تواند تا ۶۰ گرم در لیتر افزایش یابد) - شراب رومارن (این شراب از خیساندن یک مشت برگ یا سرشاخه خشک گیاه در یک لیتر شراب سفید در تاریکی، به مدت ۲4 ساعت به دست می آید به مقدار 3 تا 4 قاشق سوپخوری در صبح و شب به عنوان مدر و رفع خیز اندامها و استسقاء (Dinand) - تنطور الكلى یک پنجم اعضای تازه گیاه به مقدار ۱5 تا ۲5 قطره - پماد رومارن جهت رفع درد (این پماد با افزودن چند قطره اسانس رومارن به مخلوط روغن ، رزین و موم زنبور عسل، پس از ذوب شدن مجموع آنها ، به دست می آید).

برگ تازه رومارن در فرمول الكلا و الكلاتور و ولنرر و سرشاخه خشک آن در فرمول اسپس و ولنرر وارد میشود.

از اسانس رومارن در تهیه فرآورده های بهداشتی و داروئی ، أدوکانی ، بم ترانکی و غیره استفاده به عمل می­آید.

بهداشت پوست

مقدار یک مشت سرشاخه برگدار رومارن (اكليل الجبل) و یک مشت گل بابونه تازه یا خشک را در یک ظرف وارد کرده معادل نیم لیتر آبجوش بر روی آنها بریزید و آنرا به حال خود بگذارید تا سرد شود سپس محتوی درون ظرف را با فشار از پارچه تمیزی بگذرانید و محلول صاف شده حاصل را در یخچال به مدت چند ساعت قراردهید . در موقع استعمال ، ظرف محتوی مایع را از یخچال خارج کرده پارچه نظیفی را در آن وارد نمائید و پس از فشردن پارچه، بمنظور خارج شدن مایع اضافی، پارچه را به پوست صورت بملايمت مالش داده بر روی پوست به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه قرار دهید تا به خوبی اثر کند و این عمل را نیز چند بار تکرار نمائید (۱).

لوسیون مذکور برای کسانی که پوست صورت آنها چرب است ، نه تنها آلودگی های پوست را از بین می برد بلکه بر روی پوست اثر مفید و رفع ناراحتی های ناشی از التهاب، ظاهر می نماید.

جوشانده حاصل از مخلوط سرشاخه برگدار رومارن وگزنه را که گرمای مناسبی معادل گرمای بدن داشته باشد در ظرف نسبتا بزرگی وارد نموده، در هنگام احساس خستگی و ضعف در پاها، آنها را بدرون ظرف وارد کنید و انگشتان پا و ساق را بملايمت مالش دهید. با این عمل احساس رفع خستگی در پا خواهید نمود (Kitty) .

از اسانس رومارن در تهیه ادوکلن و فرآورده های زیبایی مختلف استفاده می شود.

روش مصرف
عوارض جانبی

موارد منع مصرف: مصرف فرآورده های تهیه شده از این گیاه در هنگام بارداری ممنوع می باشد. عوارض جانبی و هشدارها: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است. گواینکه در معدودی از موارد به دنبال مصرف گیاه، حساسیت های تماسی مشاهده گردیده است. استفاده در دوران بارداری مصرف این گیاه در دوران بارداری ممنوع است. مصرف بیش از حد: مصرف مقادیر بسیار زیاد برگهای اکلیل کوهی به صورت غیر قانونی جهت سقط جنین منجر به اغمای عمیق، اسپاسم،  استفراغ، التهاب دستگاه گوارش، خونریزی رحم، تحریک کلیه و مرگ شده است.

مضر گرم مزاجان است و مصلحش سکنجبين و مقدار شربتش تا ۱۲ گرم و بدلش افسنتین است.

مصرف برگ یا سرشاخه های گلدار و مخصوصا اسانس آن باید در نهایت دقت و به مقادیردرمانی انجام گیرد زیرا در غیر اینصورت و یا اگر بطور مداوم حتی به مقادیر کم، مورد استفاده قرارگیرد ، ناراحتی های منجر برگ ممکن است پیش آورد.

تذکر: برای گرم مزاجان مضر است، سقط کنندهی جنین می باشد، زن های باردار باید از مصرف آن پرهیز کنند و مصرف زیاد از حد مجاز آن سمی است.

اسانس رومارن اگر در مصارف داخلی به کار رود، شديدة ایجاد حالتی شبیه صرع می نماید. مقادیر کم آن اگر به حيوانات تزریق شود، مسمومیتی ایجاد می کند که مانند اسانس رازیانه، حالت ترس در جانور پیش می آورد درحالی که اسانسهای Salvia officinalis مرزه و افسنطین، حالت حمله و سبعیت در حیوانات ایجاد می کند.

از معایب رومارن آن است که نه تنها ادامه مصرف ۲ تا ۳ قطره اسانس آن در چند مرتبه در روز و همچنین مصرف مداوم برگ و سرشاخه های گلدار آن، ایجاد گاستروآنتریت و ورم کلیه می کند بلکه ممکن است موجبات مرگ را فراهم سازد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید