نام های گیاه

فارسی: (انجدان رومی)

عربی : کرفس الجبل، کاشن رومی، انجدان رومی

انگلیسی: Lovage

فرانسه:   Liveche

آلمانی:   Levsche

ایتالیائی:  Levistico

بخش های دارویی
موارد مصرف

این گیاه متر، آرامبخش، ضدمیکروب و کولینرژیک است. لیگوستیلید موجود در روغن فرار بر روی ماهیچه های صاف اثر ضداسپاسم دارد. علت استفاده سنتی از این گیاه برای درمان دردهای معدی، احتمالا به دلیل بوی ویژه (که ناشی از فتالیدها است) و نیز مزه تلخ آن است که موجب افزایش ترشحات بزاق و معده میشود. موارد مصرف: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E . عفونت های دستگاه ادراری - سنگ های کلیه و مثانه این گیاه برای درمان التهاب بخش پایینی دستگاه ادراری و پیشگیری از ایجاد سنگ کلیه استفاده میشود. گیاه مزبور همراه با مقدار زیادی مایعات تجویز می گردد

بادشکن و ضد قرقر شکم بوده، بهبود دهنده هضم و گشاینده گرفتگی های کبد، مدر و قاعده آور است.

خواص درمانی- ریشه این گیاه دارای خواص درمانی شبیه آنژلیک است. و مانند آن اثر قاعده آور، هضم کننده غذا (digestif )، مقوی معده ، بادشکن و تصفیه کننده خون دارد بعلاوه مدر است.

و مصرف آن در موارد کمی دفع ادرار، زردی، نارسائی های کبدی و کلیوی، بیماری های پوست، نقرس، رماتیسم، آب آوردن انساج، آب آوردن قوزك پا، آلبومینوری، ورم کلیه، ورم مثانه، کم خونی دختران جوان، ضعف عمومی و میگرن مؤثر ذکر شده است.

دارای اثر مدر، تصفیه کننده خون، قاعده آور، مقوی معده و بادشکن است. در رفع بیماری های پوستی، نقرس، رماتیسم وضعف عمومی به کار می رود.

اسانس ریشه تازه گیاه ، برای معطر و مطبوع ساختن طعم بعضی اغذیه مورد استفاده قرار می گیرد.

موارد تأیید نشده: در طب سنتی از این گیاه برای درمان بیماری های گوارشی مانند سوء هاضمه، دشواری گوارش، سوزش معده، احساس پری، نفخ و نیز دردهای قاعدگی استفاده می گردد. گیاه مزبور همچنین به عنوان حل کننده ترشحات غلیظ برای درمان نزله تنفسی به کار برده می شود

روش مصرف: از این گیاه به صورت خرد شده و دیگر فرآورده های جالينوسی جهت مصارف خوراکی استفاده میشود. . چای: ۲ تا ۴ گرم گیاه در یک فنجان آب ریخته شده، چند بار در روز و بین وعده های غذایی میل شود. مقدار مصرف: روزانه ۴ تا ۸ گرم دارو مصرف می گردد. هنگام استفاده از گیاه مزبور نوشیدن مقادیر زیاد مایعات ضروری است. دم کرده: جهت تهیه دم کرده، ۱ / ۵ گرم گیاه در یک فنجان آب ریخته شود.

صور داروئی۔ دم کرده یا جوشانده ۱5 تا ۲۰ در هزار ریشه، به عنوان مدر و قاعده آور دم کرده 15 گرم میوه در ۳ فنجان آب ، به مقدار یک فنجان بعد از هر غذابه عنوان بادشکن و هضم کننده غذا - مخلوط یک قاشق کوچک گرد ریشه درشراب ، و ۲ یا ۳ دفعه در روز به عنوان قاعده آور.

در استعمال خارج، جوشانده .50 درهزار کلیه قسمتهای گیاه به صورت امولسیون و کمپرس۔ گرم جهت رفع سرمازدگی پوست بکار می رود.

برگ این گیاه، چاشنی خوبی برای معطر ساختن اغذیه است. قطعات برگ آن اگر با سبزی های سالاد مخلوط شود، به آن بوی معطری شبیه بوی Celeri (کرفس) می دهد.

مناطق قابل رویش
خواص گیاه :
عوارض جانبی

موارد منع مصرف: اسانس گیاه مزبور محرک است، از اینرو در صورت التهاب کلیه و یا مجاری ادرار و نیز ضعف عملکرد کلیه نباید آن را مصرف نمود. به علاوه در صورت وجود آماس ناشی از کاهش عملکرد کلیه یا قلب، نباید اقدام به شستشو درمانی (تجویز گیاه به همراه مقادیر زیاد از مایعات به منظور شستشوی کلیه و مجاری ادرار. مترجم) شود.

عوارض عمومی: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است، با این وجود این گیاه واجد پتانسیل ضعیفی در حساسیت زایی بوده، در افراد دارای پوست روشن، موجب افزایش حساسیت به پرتو فرابنفش می گردد

فرآیند مزبور ناشی از اثر فوتوتوکسیک فوروکومارینها است. استفاده در دوران بارداری: مصرف این گیاه در دوران بارداری ممنوع است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید