نام های گیاه

فارسی : درخت انجیر- انجيل - دیوانجير - شال انجیر - هنجیر - کرار - گم سو - فیکوس.

به یونانی: سوقی،

به يمنى: بلس،

به سانسکریت: انجير، منجل، کاکود، میری و کا پهل،

به هندی: انجیر،

عربی: تین (Tin)

نام علمی: Ficus carica L

فرانسه: Arbre - a - cariques ، Figuier- figtrEE

انگلیسی :Common Fig- tree

نوع بزرگ آن را به انگلیسی :wild fig

آلمانی: Echter feigenbaum، Feigenbaum

ایتالیائی : Ficaja,Fico

به لاتینی:ficus carica

بخش های دارویی
موارد مصرف

موارد تأیید نشده از فرآورده های حاوی انجیر به عنوان مسهل استفاده می گردد. طب چینی: در طب چینی این گیاه جهت درمان اسهال خونی و التهاب روده کوچک به کار برده میشود.

با مصرف آن، چاقی و فربهی عارض می شود.

در قرون وسطی از کلیه قسمتهای درخت انجیر برای مصارف عديده استفاده بعمل می آمد مانند آنکه St . Hildegard از برگ این درخت برای رفع درد سینه و سردرد و از دانه اش فندقه ها) برای خونرويها، استفاده می نموده است . در سالهای بعد خصوصا در قرن ۱6، استفاده از انجیر تازه جهت ايجاد لينت، تدريجة بین مردم معمول گشت و با آنکه عده ای همواره عقیده داشته اند که اگر به حالت کاملا رسیده مصرف نگردد، ایجاد اولسر و زخم معده می نماید، معهذا از شهرت درمانی آن کاسته نشد.

خواص درمانی - شیرابه درخت انجیر، طعم تلخ وتند و سوزاننده واثر مسهلی دارد و چون دارای اثرهضم کننده فیبرین است، از این جهت می توان عمل آن را شبیه شیره لوزالمعده دانست. ضمنا چون دیاستازهای مختلف دیگر هم دارد از این جهت سابقا از آن برای ترد ونرم کردن گوشت استفاده به عمل می آوردند. دراستعمال خارج اگر شیرابه درخت انجیر بر روی زگیل و میخچه اثر داده شود تدریجا آن را از بین می برد. در ازمنه قدیم ازآن، جهت درمان جذام و بیماریهای جلدی مختلف در حالات مزمن استفاده به عمل می آمده است،

انجیر خشک، فعالیت اعمال معده و روده را زیاد می کند از این جهت می توان از آن، جهت رفع سوء هضم ها و بعضی یبوست های دبیر علاج استفاده درمانی به عمل آورد.

در روایات متعدد از ائمه ع در خواص انجیر چنین آمده است: انجير قلب را رقیق و نرم، جماع را زیاد، بواسیر را قطع، نقرس، قولنج و سردی را مفید، سدد بدن را باز و دهان و استخوان را محکم می کند و شیر آن نافع زخم کبد است.

ابی ذر می گوید: انجیر را برای رسول خدا هدیه آورده بودند آن حضرت به اصحاب خود فرمود: بخورید، اگر بگویم میوه ای از بهشت نازل شده، آن انجیر است، چون میوه بدون دانه است.

باز در روایتی دیگر امام رضا ع فرمود: «هو جيد لقولنج». یعنی انجیر برای قولنج خوب است.

امیرالمومنین فرمود: شبها از آن کم بخورید.

انجیر زود هضم و به طور دارو خارج کننده بلغم، شکننده سنگ کلیه و مثانه، باز کننده سده های جگر و طحال و علاج درد مفاصل است.

انجیر را ملطف، محلل و جالی قوا نوشته اند و در درمان صرع و فلجها آن را مصرف نموده و نافع دانسته اند. صاحب مخزن الادویه انجیر را مسکن حرارت و تشنگی، عرق آور، ملین مزاج، مسهل خفیف، خنک کننده دل، مسکن اعصاب و موجب فربهی دانسته است. نیز در درمان خفقان، تنگی نفس، دردهای ریوی و نایچه، او رام، بواسیر و سختی بول تجویز می شده است.

انجیر نرسیده را اگر بر روی بهق یا بر دمل بگذارند مفید است، زیرا که دمل را می رساند و بهق را می زداید. انجیر تر و خشک برای صرع مفید است

انجیر ملين شکم، منضج، معرق، دافع بلغم، مدر بول و تازه اش قویتر از خشک آن و ملطف بدن است.

در انجیر مقدار زیادی فسفر وجود دارد لذا انجیر در پرورش هوش و حافظه نقش مؤثری دارد و از طرفی دیگر انجیر چون از پتاسیم، غنی است برای سلامتی کودکان ضعیف و کم خون توصیه می شود. به جهت داشتن مقداری آهن و کلسیم مقوی بدن است.

انجیر خشک، ملطف و در جميع افعال ضعیف تر از تازه آن و تشنگی آور، سنگین، ملین طبع و دافع مواد گندیده به طرف پوست است انجیر نافع فلج، درد پشت، تسلسل بول و ضعف نعوظ است. کلیه را گرم کرده و با زونای خشک جهت پاک کردن سینه، سرفه کهنه و درد ریه و با مغزگردو نافع افراد مبتلا به یبوست و قولنج است.

انجیر دارای یک نوع آنزیم است که خاصیت ضد کرم قوی دارد ( آنزیم مذکور روی تریکو سفال و تری شین مؤثر بوده و لاتکس تازه خیلی مؤثر است).

انجیر بزاق دهان را زیاد می کند و رافع خستگی است.

انجیر خشک کمتر از انجیر تازه ملین است اما قدرت غذایی بیشتری دارد.

در زمانهای قدیم از آن برای درمان جذام و بیماریهای جلدی مختلف در حالات مزمن استفاده به عمل می آمده است.

انجیر نافع: يبوست، سختی ادرار، سرفه، آبله، ورم جگر و طحال، سنگ کلیه و مثانه، زخم، ضعف بدن، ورم لثه، ناراحتیهای گلو، نقرس، روماتیسم، اوره، چربی، صرع، عطش، زگیل، میخچه، التهاب مجاری تنفسی و آنژین است.

 

روش مصرف در منابع مختلف :

خواص درمانی: ۱- آن را بخورید. قلب را خنک میکند، گرفتگی ها را باز میکند، مقوی کبد است و کم بودن ترشح ادرار را مرتفع می سازد.

۲- آن را بپزید و به شکل کمپوت یا مربا درآورید.

مغزی و مقوی است، برای تقویت باه مفید است، سوءهاضمه را برطرف می سازد، وسواس، صرع و جنون را درمان می کند، سرفهی رطوبتی را تسکین می دهد.

٣- قهوه ی انجیر که برای تهیه ی آن، انجیر را باید بو داده و بسایید تا به صورت قهوه درآوردید و بخورید. برای درمان سیاه سرفه، سینه پهلو، ذات الریهی حاد، نزله و برونشیت مفید است.

۴- افرادی که عادت به قولنج دارند، شکم دردهای سخت میگیرند و دارای یبوست نیز هستند، مقداری انجیر را با یک پنجم آن مغز گردو بکوبند و بخورند. این عادت از آنها مرتفع می شود.

ها چهل روز صبح ناشتا آن را با انیسون بخورید. معرق و مسکن حرارت است، جهت دوره ی نقاحت بیماران مفید می باشد و افراد لاغر را فربه می کند.

و چهل تا ۱۲۰ گرم از آن را در یک لیتر آب بجوشانید و بخورید. خفقان و بواسیر را درمان میکند.

۷- آن را با شنبلیله در آب جوش دم کنید و بخورید. برای درمان خشونت سینه، درد سینه و سرفه بسیار نافع است.

هر شب شش دانه از آن را قاچ قاچ کنید و در آب نیمه گرم بخیسانید و صبح ناشتا بخورید. یبوست و ورم طحال و پروستات را درمان میکند.

۹- خشک آن را در شیر بپزید و آن را در دهان مزمزه و قرقره کنید. آبسهی دندان و ورم لثه را تحلیل می برد، ورمهای حلق و گلودرد کهنه و مزمن را درمان میکند.

۱۰۔ خشک آن را بسوزانید و سوخته ی آن را با کمی روغن بر سر خضاب کنید. موهای سفید را مشکی میکند.

۱۱- آن را له کنید و با کمی عسل به صورت ضماد مصرف کنید. لک و پیس و كبودشدگی زیر چشم را درمان میکند.

۱۲۔ خشک آن را بسوزانید، بعد نرم بسایید و با گلیسیرین مخلوط کنید، بعد با آن دندانها را بشویید. دندان ها را سفید و محکم میکند.

۱۳- تازه ی آن را بکوبید و با آرد جو خمیر کنید، بعد گرم کرده و تا گرم است ضماد کنید. درد عضلات را تسکین می دهد، سر دمل و سوزه را باز میکند.

۱۴- آن را بکوبید و با موم یا روغن زیتون یا هر دو مخلوط کنید و ضماد نمایید. ترک های پوست که از سرماخوردگی باشد را درمان میکند.

۱۵- آن را بکوبید و با یوره مخلوط نموده و ضماد کنید. گند طاول را درمان میکند.

۱۶- آن را در سرکه بپزید و ضماد کنید. خشک شدگی زخم را برطرف می کند.

۱۷- خشک آن را بکوبید و با آرد جو و گندم ضماد کنید. ورم بناگوش و دمل ها را تحلیل می برد.

۱۸- اگر آن را نه روز در سرکه بخیسانید و هر روز پنج عدد از آن را با سرکه بخورید و مقداری از آن را هم کوبیده و ضماد کنید، برای تحلیل ورم طحال خیلی خوب است.

۱۹- آن را با سداب مخلوط کرده بجوشانید و آب آن را تنقیه کنید. برای رفع دل پیچه مفید است. تذکر: مصلح میوهی انجیر، گردو است.

خواص درمانی انجیر کال: آن را نرم بکوبید، بعد با آب جوشاندهی پوست سبز گردو خمیر کرده و شیاف هایی درست کنید و شبی یک عدد شیاف نمایید. بواسیر دکمه ای، بواسیر بادی و بواسیر خونی را درمان میکند.

۱- ۲۵ تا ۳۰ گرم آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب آن را صاف کرده بنوشید. سرفه را تسکین می دهد.

٢- تازه­ی آن را آن قدر روی موضع بمالید تا از آن موضع خون بیاید. ورم بواسیر را درمان می کند.

شاخه ی درخت انجیر خواص درمانی: ۱- شاخه های نازک و جوان آن را خرد کرده، دم کنید و آب آن را بنوشید. ادرارآوری قوی است و آنژین را درمان میکند.

۲- پوست شاخه های جوان و تازه ی آن را بکنید و بجوشانید و آبش را بنوشید. اسهال ساده و اسهال خونی را درمان می کند.

 

شیره­ی درخت انجیر خواص درمانی: ۱- آن را پای دندان بمالید و با کمی پنبه را در آن فرو کنید و در حفره ی دندان قرار دهید. درد دندان ساکت میشود.

۲- آن را پای دندان تزریق کنید. عصب آن را می کشد.

۳- آن را هر روز سه بار بمالید و تا بهبودی کامل ادامه دهید. زگیل، میخچه، کک مک و خال گوشتی را برطرف میکند.

۴- آن را روی بواسیر بمالید و هر روز تکرار کنید. درمان کننده است.

ضمنا مخلوط آن با زرده تخم مرغ یا روغن، بر روی زخمها و اولسرها، به صورت ماليدن اثر داده میشود.

در کتب فدیم، مصرف جوشانده ساقه های جوان درخت انجیر برای رفع آب آوردن انساج (هیدروپیزی) وجوشانده پوست تازه درخت، برای رفع اسهال های ساده و خونرویها، توصیه شده است. "

و برگ پخته درخت انجیر اثر سلین دارد و سابقة أز له شده آن به صورت مالیدن، جهت درمان بواسیر استفاده به عمل می آمده است، بعلاوه جوشانده برگ انجیر را بر روی تومورها جهت ازبین بردن التهاب واحتمالا درمان آن اثر می داده اند.

جوشانده انجیر خشک به صورت تیزان، جهت رفع التهاب مجاری تنفسی و کلیه بیماری های التهابی، ذات الریه، ذات الجنب، نزله های ششی و مثانه ، ورم کلیه، سرخک، مخملک، آبله وغیره می تواند مورد استفاده قرارگیرد. جوشانده غلیظ انجیر خشک، اثر مفید در سرماخوردگی های مداوم ظاهر می کند. مصرف گردانجير بوداده به صورتی که از قهوه استفاده می شود، برای درمان سیاه سرفه، برونشیت، ذات الریه ورفع نزله، توصیه گردیده است. در بعضی کشورهای مخلوط گرد انجیر خشک و بوداده با قهوه، بطور جاری مصرف می شود.

در استعمال خارج، غرغره جوشانده انجیر خشک در شیر ، جهت رفع تحریکات گلو و محفظه دهان در موارد آنژین، ورم لثه و ورم مخاط دهان، اثرات شفابخش ظاهر می کند. ضماد خمیر انجیر اثر رفع التهاب تومورها را دارد ودر سوختگی وسودا، ایجاد تسکین درد و رفع ناراحتی می نماید .

از انجير نوعی شراب تهیه میشود که از آن ، عرق مخصوصی به دست می آورند که مورد توجه اعراب است.

انجیر و زخم کبد: ثمالی از ابی جعفر ع نقل می کند: وقتی پادشاه قبطی خروج کرد و خواست بیت المقدس را خراب کند مردم به اطراف حزقیل پیغمبر جمع شده به وی شکوه نمودند، حزقیل وقت شب با خدا مناجات کرد خداوند به رئیس هوا وحی کرد که نفوس و ارواح آنان را بگیرد و همگی مردند. حزقیل به قوم خود این موضوع را خبر داد آنها بیرون رفتند، دیدند همه آنها مردهاند اما عجب و خودپسندی بر حزقیل عارض شده و با خود فکر کرد که سلیمان پیغمبر بیش از من فضیلتی ندارد، چون بر من هم اختيار هوا داده شده است. در این حال زخمی بر کبد حزقیل عارض شد و او را اذیت نمود. به خدا مناجات و خشوع کرد و روی خاکستر نشست، خداوند به وی وحی نمود که شیر انجیر را بگیر و از بیرون بر سینه خود بمال، حزقیل چنین کرد و خوب شد. «خذ لبن التين فحكه على صدرک».

. آب پز انجیر را با کف فراوان خردل مخلوط کنند و در گوش بچکانند صداهای گوش را می خواباند. شیر انجیر را بر دندان کرم خورده نهند سودمند است.

جالینوس می فرماید: انجير تر برای معده خوب نیست ولی انجیر خشک بد نیست. شیرش را بر نیش زده کژدم و رتیل بمالند مفید است.

خوراک انجیر با شیرین بیان مسهلی قوی است. مالیدن شیره درخت انجیر بر روی خشکی های ناشی از سردی بدن، نافع آن می باشد. مالیدن برگ درخت انجیر با روغن مند، نافع اگزمای تر است.

برای اخراج بلغم با گلها جوشانده می خورند، فضولات را خارج می کند، در خصوص مرض آبله و سرفه استعمال می شود و ورم جگر و طحال را تحلیل می کند. خوردن پنج دانه انجیر در صبح ناشتا از بین برنده سنگ کلیه و مثانه و پخته آن در شیر و مالش آن بر زخم ها نافع است.

شربت آن با روغن بادام مسهل خوبی برای اطفال است. این میوه سینه را نرم و مضمضه با آن لثه ها را محکم می نماید. دکتر جزایری می گوید: انجیر کبد را تقویت نموده و ورم طحال را فرو می نشاند و خوردن آن با گردو مقاومت بدن را در برابر سموم بالا برده و بوی بد دهان را از بین می برد و سوخته میوه آن با روغن، خضابی است که موهای سفید را مشکی می نماید.

جوشانده پوست انجیر برای اسهال خونی و جوشانده شاخه های جوان آن در استسقاء اثر خوبی دارد.

خیساندن انجیر خشک (۵ الی ۱۰ عدد) در آب تمیز یا روغن زیتون و به جای صبحانه مصرف نمودن به مدت دو ماه بنابر عقایدی بهترین درمان یبوست و خشکی مزاج است. از شیره انجیر می توان بعنوان قند طبیعی جهت کودکان استفاده نمود، زیرا انجیر را دارای تمام خواص قندهای طبیعی می دانستند.

چون چهل صبح با قدری انیسون تناول نمایند، مفید برای خفقان، سرفه، درد سینه، خشونت قصبة الریه (نای)، کبد، سده و ورم طحال، بواسیر و سختی بول است و با بادام و پسته جهت اصلاح بدنهای ضعیف و زیاد کردن عقل و با مغز گردو جهت ایمن بودن از سموم کشنده، با سداب به جای تریاق و چون ناشتا بخورند مجاری غذا را گشاد می کند و بدن را فربه می سازد و خوردن آن پیش از طعام نرم کننده شکم میباشد. چون بر طبع ناخوش آید، بعد از آن سکنجبین بنوشند.

اگر انجیر را در سرکه انگوری نه روز بخیسانند و هر روز پنج عدد آن را با قدری سرکه آن بنوشند و تعدادی را کوبیده ضماد نمایند جهت ورم طحال مجرب دانسته اند و اگر مساوی آن مغزگردو کوبیده روزی بیست مثقال آن را بخورند خاصیت عمومی دارد و مجرب است.

خوراک انجیر با مغزگردو مقوی باه است و ضماد آن بر روی دملها باعث رسیدن دملها می باشد.

در داروهای طب جدید شربت انجیر ملين معده و مقوی کودکان است و نامش <SYRUP OF FIG > و به شربت انجیر معروف است.

خیسانده انجير نافع زخم معده است

دم کرده برگ درخت انجیر با گل محمدی نافع ضعف اعصاب است.

۵ الی ۸ دانه انجیر خشک را از وسط نصف کرده و در داخل آن چند قطره روغن زیتون و آبلیمو بیفزایند و صبح ناشتا بخورند، وضع معده را مرتب می نماید. از جوشاندن انجیر در شیر شربتی بدست می آید که برای تحریکات گلو، مخاط دهان و تورم لثه خوب است.

ضمنا مخلوط آن با زرده تخم مرغ یا روغن، بر روی زخم ها و اولسرها، به صورت ماليدن اثر داده می شود.

در کتب قدیم، مصرف جوشانده ساقه های جوان درخت، برای رفع اسهال های ساده و خونریزی ها، مصرف و توصیه شده است.

برگ پخته انجیر اثر ملین دارد و سابقا از له شده آن به صورت مالیدن، جهت درمان بواسیر استفاده به عمل می آمده است. بعلاوه جوشانده برگ انجیر را بر روی تومورها جهت از بین بردن التهاب و احتمالا درمان آن اثر می داده اند.

انجیر خشک، مخلوط با خرما، عناب و کشمش در فرمول ۴ میوه مفید، برای رفع ناراحتی های سینه وارد می شود. جوشانده انجیر خشک به صورت تیزان برای رفع التهاب مجاری تنفسی و کلیه بیماریهای التهابی، ذات الریه و رفع نزله توصیه شده است. در بعضی کشورها، مخلوط گرد انجیر خشک

بو داده با قهوه به طور جاری مصرف می شود. در استعمال خارج غرغره جوشانده انجیر خشک در شیر، جهت رفع تحریکات گلو و محفظه دهان در موارد آنژین و ورم لثه و مخاط دهان اثرات شفابخش ظاهر می کند.

ضماد خمیر انجیر اثر رفع التهاب تومورها را دارد و در سوختگی و سودا، ایجاد تسکین درد و رفع ناراحتی می نماید.

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است.

انجیر مضر جگر و معده است و مصلحش آویشن و گردو و سکنجبین است. نیز مضر جگر ضعیف است و مصلحش گردو، آویشن، انیسون و مصلح انجیر تازه سکنجبین، شربت ترنج و ریواس است. انجیر مضر افرادی که مبتلا به چاقی، اختلالات گوارشی و بیماری قند هستند، می باشد.

زیاده روی در خوردن انجیرخشک مولد شپش است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید