نام های گیاه

انگلیسی: Eucalyptus globulus Labill. Eucalyptus

فرانسوی: TOMMIER

اکالیپتوس را از «مها» نوشته اند و «من» در قرآن مجید آمده است.

اکالیپتوس را به اسم علمی: EUCALYPRTUS MANNIFERA نوشته اند.

بخش های دارویی
موارد مصرف

اثرات عمومی: اکالیپتوس و اسانس آن دارای اثرات آنتی بیوتیک (ضد باکتری، ضد قارچ، حشره کش و ضد پوسیدگی دندان)، التیام بخش و ضد عفونی کننده پتو، لباس و پوست هستند. از سوی دیگر علیرغم آن که استفاده از آن به عنوان ضد احتقان و ضد درد توصیه شده است، لیکن به نظر می رسد که در این زمینه تأثیری ندارد. این گیاه عمدتا برای درمان بیماری های مربوط به دستگاه تنفسی (مانند سرماخوردگی و برونشیت) به کار برده می شود. همچنین یافته های حاصل از بررسی های انجام گرفته حاکی از آن است که اکالیپتوس خلط آور بوده، تا حدی آنتی اکسیدانت، آنتی نئوپلاستیک و ضد التهاب می باشد (2000 ,Yun et al , 2000 ; Takasaki et al , 2000 ; Grassmann et al).

از سوی دیگر بر اساس بررسی های حیوانی مشخص شده است که این گیاه دارای اثرات ضد دیابت نیز می باشد (1998 ,  & Gray Flatt ).

روغن فرار

در آزمایش های برون تن نشان داده شده است که روغن اکالیپتوس، ضد باکتری و قارچ کش می باشد. این روغن همچنین مانع بیوسنتز پروستاگلاندین شده، هایپرمیک ملایم و خلط آور بوده،

. براساس آزمایش های حیوانی ثابت شده است که روغن اکالیپتوس موجب تسکین سرفه شده، اثر سورفکتانت دارد.

. در آزمایش برون تن نیز روغن این گیاه موجب القای آنزیم و بهبود مشکلات ریوی گردیده است. روغن مزبور از بین برنده ترشحات، خلط آور، ضد اسپاسم ملایم و هایپرمیک خفیف موضعی می باشد.

موارد مصرف: روغن فرار:| موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - سرفه | برونشیت - روماتیسم از روغن این گیاه به صورت داخلی و خارجی برای درمان نزله دستگاه تنفسی و به صورت خارجی برای مداوای دردهای روماتیسمی استفاده می گردد. موارد تأیید نشده از اکالیپتوس اساسا برای درمان ناراحتیهای تنفسی، تسکین سرفه، گرفتگی بینی، آسم، برونشیت و آمفیزم استفاده میگردد. گیاه مزبور به عنوان نوعی عامل ضد عفونی کننده در خمیر دندان و دهان شویه نیز به کار برده می شود. از سوی دیگر اکالیپتوس معمولا به عنوان دافع حشرات مصرف شده، می توان از آن به صورت موضعی برای درمان جراحات، سوختگی ها، زخم ها و ناراحتی های روماتیسمی نیز استفاده نمود.

برگ:

کتاب مرجع گياهان دارویی

موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E . سرفه | برونشیت از برگ این گیاه به صورت داخلی جهت درمان نزله مجاری تنفسی استفاده می گردد. موارد تأیید نشده: در طب سنتی از برگ اکالیپتوس به صورت داخلی برای درمان آسم، سیاه سرفه، بیماریهای مثانه، دیابت، تب، آنفلونزاء ناراحتی های کبد و کیسه صفرا و کم اشتهایی استفاده می گردد. به صورت خارجی نیز برای درمان آکنه، زخم های دیرجوش، روماتیسم، ورم مخاط دهان و خونریزی لثه، درد عصب (نورالژی )، سوزاک، زخمها و نیز به عنوان نوعی داروی گوارشی به کار برده می شود

برگ، ریشه، روغن، تنتور و بخور آن استعمال طبی دارد.

اکالیپتوس نافع عفونت برونشها، نزلههای مثانه و رحم، سوزاک، ضعف اشتها و هضم، دیابت، زخمهای جلدی، آلودگی هوای اطاق، تب و لرز، سینوزیت، کرم معده، سوختگی و بیماریهای حنجره است.

مصرف برگهای اکالیپتوس در عفونت های برونشها تجویز گردیده است، همچنین می توان آن را در معالجه و درمان نزله های مثانه و رحم و برای سوزاک استعمال و مصرف نمود.

اکالیپتوس تب بر، اشتها آور، هضم کننده و داروی دیابت ( مرض قند) است.

روش مصرف در منابع مختلف :

روغن اکالیپتوس در صورت استفاده موضعی محرک خلط و از بین برنده ترشحات است.

سردرد: در بیماران مبتلا به سردرد که با استفاده از نوعی ترکیب تهیه شده از روغن اکالیپتوس، روغن فرار نعناع فلفلی و اتانول درمان شده بودند قدرت ادراک بهبود یافت و اثر تسکین دهنده ذهنی و ماهیچه ای مشاهده شد، هر چند هیچ تغییر چشمگیری در میزان حساسیت درد گزارش نگردید. فرآورده مورد نظر با استفاده از یک اسفنج کوچک بر روی گیجگاه و پیشانی مالیده شد (1994 ,.Goebel et al).

خواص: دم کرده اکالیپتوس نافع سرگیجه و جویدن برگش نافع بیماریهای لثه است.

صمغ اکالیپتوس نافع اسهال است و در روغن ها برای درد و در قرص های مکیدنی برای بیماری حنجره داده می شود.

اکالیپتوس تب بر، اشتها آور، هضم کننده و داروی دیابت ( مرض قند) است. مقدار مصرف آن سه تا چهار برگ تازه در یک لیوان آب جوش یا یک قاشق سوپخوری برگهای خشک آن، در یک فنجان بزرگ آبجوش است که باید ده دقیقه دم بکشد و در روز سه تا پنج فنجان از آن را نوشید.

دستور: یک مشت کوچک برگهای خشک اکالیپتوس را در یک لیتر آب، ده دقیقه بجوشانید و سپس با آن زخم های جلدی را بشویید، باعث التیام و شفای آنها خواهد شد. اگر میوه های اکالیپتوس را در ظرف آبی که در آن باز باشد در اطاق بجوشانید باعث تصفیه هوای اطاق و نابودی میکروب ها خواهد شد.

بخور آن همراه با اسطوخودوس نافع سینوزیت می باشد و خوراک آب جوشانده آن دافع کرم معده است. دراز کشیدن در برگهای آن نافع تب و لرز و ضماد پودر برگ آن با روغن یاسمین نافع سوختگی است. بخور اکالیپتوس، تنطور و جوهر نعناع نافع سرماخوردگی است. نیز از اکالیپتوس کافور، جوهر نعناع MANTHOL جوهر آویشن THYMOL و وازلین روغنی درست می شود که نافع سردرد، کمردرد و درد عضلات است.

مصرف برگهای اکالیپتوس را در عفونتهای برونشها و در معالجه نزله های مثانه و رحم و برای سوزاک بکار می برند. و نیز این گیاه تب بر، اشتها آور، هضم کننده و داروی دیابت (مرض قند) می باشد. جوشاندن برگ آن در آب به مدت یک دقیقه کافی است.

روغن های حاصل از اکالیپتوس بر اساس نحوه استفاده از آنها به سه گروه روغن های: دارویی، صنعتی و معطر تقسیم می شود.

روغن اکالیپتوس به علت وجود مواد مؤثر و فعال برای استنشاق، شستشو و ماساژ بدن، تهیه صابون، غرغره کردن، قرص سرفه، محلولهایی مانند بخور، حشره کش و غیره مفید است. و به سبب بوی مطبوع و خاصیت باکتری کشی به عنوان ماده ضدعفونی کننده بکار می رود. ضمن آن که برای شیرینی سازی و لکه گیری نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

روغن های فرار اکالیپتوس به صورت امولسیون در محلول صابون به عنوان ضدعفونی کننده و بوگیر و به عنوان جدا کننده روی و سنگها محتوی اورانیوم نیز در استخراج معدن بکار می رود

. محلول و تنطور کینوی اکالیپتوس که از ترشحات رزینی است، به عنوان ماده روتن که از اکالیپتوس بدست می آید برای درمان و جلوگیری از پاره شدن مویرگها، حساسیت یا ناراحتی شبکیه چشم، تب رماتیسمی و حالات هموارژیک بکار رفته و در جلوگیری از حوادث دیگری که موجب پاره شدن مویرگها میگردند از قبیل سکته ناقص و تجمع خون در شبکیه چشم، نقش مهمی دارد. برگ چند گونه اکالیپتوس بخصوص آنها که دارای طعم شیرین هستند برای تغذیه گوسفند و بعضی دامها مناسب است. این گیاه نقش مهمی را در خشک کردن باتلاق ها که محل تخم ریزی و پرورش پشه مالاریا است، دارند. چنان که باتلاقهای اورسو واقع در پرتقال با کشت

180000 نهال اکالیپتوس در طول ۱۰ سال خشک و پشه مالاریا از این نواحی ریشه کن گردید. در استرالیا این درخت برای زنبور عسل منبع بزرگ نوش است. عسل اکالیپتوس که درجه یک است به رنگهای سفید یا به رنگ متمایل به زرد و زرد قهوه ای است.

مقدار مصرف: مقدار خوراک آن سه تا چهار عدد برگ به صورت دم کرده در یک لیوان آبجوش است.

روغن فرار:

روش مصرف: روغن فرار و دیگر فرآورده های جالينوسی حاوی آن، جهت مصارف خوراکی و موضعی در دسترس می باشند. فرآورده ها: ۱ و ۸ - سینئول که حاصل تقطیر جزء به جزء روغن فرار گیاه است. مقدار مصرف: مقدار متوسط مصرف روغن اکالیپتوس جهت مصارف خوراکی، روزانه 3/0 6/0 گرم است. بخور: ۲ تا ۳ قطره از روغن فرار گیاه در آب جوش ریخته شده، بخار حاصل استنشاق می گردد (دوز منفرد آن ۱۰ قطره روغن است که حدود 2/0 گرم وزن دارد). مقدار مصرف، ۳ تا ۶ قطره روغن در ۱۵۰ میلی لیتر آب، چند بار در روز می باشد. غلظت اسانس گیاه در روغن و فرآورده های موضعی نیمه جامد ۵ تا ۲۰ درصد و در فرآورده های موضعی هیدروالکلی ۵ تا ۱۰ درصد است. در صورت استفاده از اسانس خالص، فقط می بایست چند قطره از آن روی پوست مالیده شود.

برگ:

روش مصرف: از برگهای خرد شده این گیاه، برای تهیه دمکرده ها و دیگر فرآورده های جالینوسی دارای مصارف خوراکی و موضعی استفاده می گردد. برگ گیاه مزبور همچنین ممکن است جهت تهیه بخور به کار برده شود. فرآورده ها: تنتور: تنتور (۱ به ۵ ) که با استفاده از اتانول ۷۰ درصد (V/V) تهیه میشود. عصاره مایع: عصاره مایع (۱ به ۱) که با استفاده از اتانول ۶۰ درصد تهیه میشود. شربت: جهت تهیه شربت، ۱۵۰۰ میلی لیتر آب جوش روی ۱۰۰ گرم از برگ های خرد شده گیاه ریخته شده، پس از ۶ ساعت صاف گردد. همچنین می توان ۱۸۰ گرم قند را به ۱۰۰ میلی لیتر از دمکرده برگ گیاه افزود، پس از جوشاندن ملایم (۱ تا ۲ جوش) آن را صاف و مصرف نمود. چای: مقداری آب جوش به 5/1 تا ۲ گرم از ذرات ریز برگ افزوده شده، پس از بستن در ظرف، به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه به حال خود رها گردد. مقدار مصرف: مقدار متوسط مصرف برگ گیاه، ۴ تا ۶ گرم در طول روز بوده که باید هر ۳ تا ۴ ساعت میل شود. مقدار مصرف در هر وعده 5/1 گرم است. مقدار متوسط مصرف تنتور ۳ تا ۴ گرم می باشد.

میزان مصرف چای گیاه، یک فنجان، ۳ بار در روز است. مقدار مصرف شربت، روزانه ۲ تا ۵ قاشق مرباخوری می باشد. میزان مصرف پودر گیاه، روزانه ۴ تا ۱۶ گرم، طی ۳ تا ۴ نوبت است.

 

عوارض جانبی

منع مصرف: مصرف اکالیپتوس در صورت داشتن حساسیت زیاد به اوژنول، ابتلاء به بیماریهای التهابی دستگاه گوارش یا مجاری صفراوی و همچنین بیماریهای وخیم کبدی ممنوع است. استفاده در طب کودکان، استفاده از اکالیپتوس روی صورت یا بینی نوزادان و کودکان ممنوع است. چرا که مصرف آن ممکن است منجر به بروز اسپاسم های حنجره ای و متعاقب آن ایست تنفسی گردد. عوارض جانبی و هشدارها: عوارض عمومی: تهوع، استفراغ، درد توأم با سوزش اپی گاستر، التهاب مری و اسهال ممکن است گهگاه و یا پس از مصرف فرآورده های غلیظ اکالیپتوس بروز نمایند. گو اینکه مصرف اکالیپتوس به ندرت سبب ایجاد اریتما، کهیر تماسی و خارش ناشی از جوش های نوک تیز می گردد.

از سوی دیگر استفاده از اکالیپتوس توسط افراد مبتلا به دیابت ممکن است با داروهای کاهنده قند خون تداخل نماید. یافته های حاصل از مطالعات صورت گرفته روی حیوانات، حاکی از اثر اکالیپتوس در کاهش قند خون می باشد، گو اینکه چنین نتایجی در مورد انسان مشاهده نشده است. روغن فرار اکالیپتوس همچنین ممکن است منجر به کاهش اثرات داروهای متابولیزه شده توسط آنزیم های میکروزومی کبد گردد. همچنین بر اساس بررسی های صورت گرفته نشان داده شده است که بخار اکالیپتوس موجب انتقال قارچ Aspergillus میشود. دلیل این ادعا نیز وجود اسپورهای Aspergillus در نمونه های خلط افرادی است که روغن این گیاه را استنشاق کرده بودند

.(Whitman & Ghazizadeh, 1994)

مصرف بیش از حد روغن فرار: مصرف مقادیر بیش از حد روغن این گیاه ممکن است منجر به بروز مسمومیت های کشنده شود. مسمومیت های شدید در کودکان پس از مصرف چند قطره و در بزرگسالان با استفاده از ۴ تا ۵ میلی لیتر از روغن گیاه به وقوع می پیوندد. علائم مسمومیت شامل افت فشار خون، اختلالات گردش خون، غش و خفگی است. به دلیل خطر آسپیراسیون ریوی، در صورت مسمومیت با روغن این گیاه، نمی بایست فرد مصدوم را وادار به استفراغ نمود. اقدامات درمانی پس از تجویز زغال فعال شامل استفاده از دیازپام برای درمان اسپاسم ها، آتروپین برای مداوای قولنج، جایگزینی الکترولیت و تزریق سدیم بیکربنات برای درمان هرگونه اسیدوز احتمالی می باشد. انجام لوله گذاری و تنفس اکسیژن نیز ممکن است ضرورت یابد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید