نام های گیاه

طب سنی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مذکور به نامهای «بابونج» و «بابونق» خوانده شده،

لاتین: Chamomilla

بخش های دارویی
موارد مصرف

گیاه مزبور دارای آثار التیام بخش، ضد اسهال، آرامبخش و ضد التهاب است.

موارد مصرف: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - سرفه ا برونشیت - تب و سرماخوردگی - التهاب پوست - استعداد ابتلاء به عفونت - زخمها و سوختگی ها التهاب دهان و گلو.

لطیف کننده، گشاینده، مقوی اعصاب و مقوی جنسی بوده، مدر، معرق و قاعده آور است. در بهبود سردرد، چشم درد و از بین بردن بادهای گوش، بهبود آسم و یرقان، تسکین خستگی، سینه درد، ناراحتیهای احشاء، مقعد و رحم، کاهش شدت تب های عفونی، بهبود قولنج و دشواری دفع ادرار مؤثر می باشد. طب هومیوپاتی: در طب هومئوپاتی این گیاه برای درمان التهابات و کرامپهای دستگاه گوارش، عوارض ناشی از دندان درآوردن اطفال، دردهای وخیم، التهابات بخش های فوقانی دستگاه تنفس و قاعدگی دردناک به کار برده می شود.

از بابونه به صورت خوراکی برای درمان بیماری های التهابی توأم با اسپاسم دستگاه گوارش، سوزش مخاط دهان و گلو و تحریکات بخش فوقانی دستگاه تنفس استفاده می گردد. گیاه مزبور به صورت موضعی جهت درمان التهابات پوست و غشاء مخاطی، بیماری های باکتریایی پوست، ورم جسم دندان، التهاب لثه، نزله تنفسی و التهابات نواحی مقعدی - تناسلی به کار برده میشود. موارد تأیید نشده: در طب سنتی از این گیاه به صورت خوراکی برای درمان اسهال و نفخ و به صورت موضعی جهت درمان کفگیرک، بواسیر، دمل و آکنه استفاده می شود. .

از فرآورده های جامد و مایع بابونه جهت مصارف خوراکی و موضعی استفاده میشود. اشکال دارویی: کپسول های ۱۲۵، ۳۴۵، ۳۵۰، ۳۵۴ و ۳۶۰ میلی گرمی. عصاره مایع ۱ به ۴، روغن ۱۰۰ درصد و چای فرآورده ها: جهت تهیه دمکرده مورد استفاده جهت مصارف خوراکی می بایست ۱۵۰ میلی لیتر آب جوش به حدود ۳ گرم بابونه افزوده گردد، ۵ تا ۱۰ دقیقه روی آن پوشانده شده و سپس صاف گردد (یک قاشق چایخوری برابر یک گرم دارو است). برای تهیه دمکرده مورد استفاده در ضمادهای موضعی می بایست نصف فنجان آب گرم به ۲ قاشق مرباخوری از گیاه مزبور افزوده، روی آن پوشانده شده و پس از ۱۵ دقیقه صاف گردد. پمادها و ژلهای ۳ تا ۱۰ درصد نیز در دسترس می باشند. مقدار مصرف: مقدار مصرف دمکرده بابونه در یک روز منفرد، تقریبا ۳ گرم می باشد. ۱ تا ۴ میلی لیتر عصاره مایع یا یک فنجان چای تازه دم، ۳ تا ۴ بار در روز میل گردد. در صورت استفاده از بابونه جهت مصارف موضعی به عنوان افزودنی به آب حمام، ۵۰ گرم از آن به یک لیتر آب افزوده شده یا ۶ گرم گیاه جهت حمام بخار مصرف گردد. از دهان شویه ها و محلولهای شستشو، چند بار در روز استفاده شود. طب هومئوپانی: جهت مصارف خوراکی، ۵ تا ۱۰ قطره، یک قرص یا ۵ تا ۱۰ گلبول. جهت مصارف موضعی، یک قاشق دسرخوری از گیاه با ۲۵۰ میلی لیتر آب مخلوط گردیده، روزانه ۲ تا ۳ بار به صورت ضماد یا محلول شستشو مصرف شود.

عوارض جانبی

موارد منع مصرف: مصرف بابونه توسط افراد دارای سابقه حساسیت نسبت به ترکیبات موجود در آن و یا هر یک از گونه های متعلق به خانواده Compositae (مانند آرنیکا، بومادران، بابونه گاوی، مخلصه و ذر منه) یا سابقه تب یونجه و آسم ممنوع است. استفاده از دوران بارداری: مصرف این گیاه هنگام بارداری ممنوع است. واکنش های آلرژیک ناشی از مصرف بابونه و به ویژه مقادیر زیاد آن شامل التهاب آلرژیک ملتحمه، درماتیت تماسی و اگزما می باشد (یک مورد واکنش آنافیلاکتیک نیز گزارش شده است). | التهاب آلرژیک ملتحمه: بر طبق گزارشی مصرف چای بابونه به عنوان چشم شویه جهت درمان واکنش های قرنیه سبب ایجاد التهاب آلرژیک ملتحمه و آنژیوادمای پلک گردیده است

مصرف بیش از حد: مصرف مقادیر بسیار زیاد بابونه رومی ممکن است سبب بروز استفراغ شود

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید