نام های گیاه

فارسی : بابونه ، بابونه گاوی ، بابونه معمولی

طب سنی اسلام و ایران، این گیاه در مکتب مذکور به نام «اقحوان» خوانده شده،

عربی: اجداق المرض، عين البقر، عرار، خبز

انگلیسی: feverfew,whitewort,parthenium

فرانسوی: camomile d allemagne

موارد مصرف

موارد مصرف: موارد تأیید نشده از این گیاه عمدتا برای درمان میگرن، آرتریت، بیماریهای روماتیسمی و آلرژی های استفاده می گردد. گیاه مزبور همچنین برای درمان وزوز گوش، سرگیجه، آرتریت، تب، مشکلات مربوط به زایمان، دندان درد، گزش حشرات و آسم به کار برده می شود. از این گیاه در طب سنتی برای درمان کرامپ و به عنوان مقوی محرک، نوعی عامل گوارشی و همچنین تصفیه کننده خون استفاده می گردد. سایر موارد مصرف گیاه مزبور در طب سنتی شامل پیشگیری از میگرن، درمان مشکلات گوارشی، دفع انگل های روده و درمان بیماریهای زنان می باشد. این گیاه همچنین به عنوان نوعی محلول شستشو برای درمان التهاب و زخم به عنوان مسکن، گندزدا و پس از کشیدن دندان به عنوان محلول شستشوی دهان استفاده می گردد.

در مراقبت های پس از زایمان از این گیاه برای کاهش ترشحات پس از زایمان استفاده می گردد.

. مسهل بلغم در صفرا بوده در درمان آسم سودمند است.

کاربرد آن به عنوان ضد اسپاسم برای تسکین تب مصرف می شود.

بابونه برای التیام زخمها، رفع اختلالات هاضمه، معالجه اولسرها و از نظر تأمین سلامتی زنان، به عنوان مسکن و آرام بخش محسوب می شود.

نورالژی، میگرن، ورم پلکها، رنگ سر و دفع کرم، ناراحتی های معده و روده، افسردگی، قاعدگی زنان.

باز کننده است، غلیظ را لطیف می نماید، سستی می آورد، گدازنده است با کمی جذب یا به طورکلی جاذب نیست. ورمهای گرم را فرو می نشاند و خوردن آن در مداوای ورمهای سخت داخلی مفید است.

بابونه وحشی بیشتر به عنوان ضد التهاب و گند زدا مصرف می شود. خاصیت ضد اسپاسم و معرق ملایم هم دارد.

ترکیبات و اثر: اسانس فرار موسیلاژ و یک ماده ضد اسپاسم مصرف خوراکی: معمولا به شکل تیزان به کار می رود. برای اختلالات معدی همراه با درد، دیر هضمی، اسهال و تهوع و بندرت برای التهاب مجاری ادرار و قاعدگی دردناک مصرف می شود. (بابونه گاوی) گرد این گیاه را روی زخمهای دير التیام پذیر، بثورات پوستی و عفونتهایی نظیر جوش، کورک، تبخال می باشند.

همچنین برای بواسیر و التهاب های دهان، گلو و چشمها مصرف می شود.

بابونه رومی ترکیبات و اثر: اسانس فرار و مواد تلخ، اثر آن همانند بابونه گاوی است خاصیت ضد التهاب آنتی سپتیک، ضد اسپاسم و بهبود دهنده اشتها دارد. مصرف مقدار زیاد آن استفراغ و سرگیجه می آورد.

مصرف آن مانند بابونه گاوی است. برای تسکین دردهای قاعدگی سودمند است.

خواص درمانی آن: در تحفه حکیم مؤمن می نویسید: محلل و مفتح و مدر بول و حیض و عرق در جميع اجزاء دماغ و اعصاب است.

و جهت تنقیه سینه و درد سر و امراض دماغی و تحلیل بقایای ریاح گوش و درد جگر و مقعد و رحم و احتباس حیض و شاش بند و اخراج سنگ مثانه و تسکین درد و جگر و یرقان و قولنج معده مفید است.

ریشه آن قوی تر از گل آن بوده، طلای آن جهت تب لرز، بلغم و ادرار و عرق نافع است. بابونه از مقوی های تلخ، بادشکن، ضد درد و تشنج، تب بر، کرم کش و مسکن است.

مصرف گل آن برای دردهای عصبی ناحیه کمر در موقع گریپ و سردردهای یک طرفه و دردهای عصبی صورت فوق العاده مفید است.

. لطیف کننده، تحلیل برنده، مقوی دماغ، اعصاب و نیروی جنسی انسان است.

قاعده آور و ترشح شیر را افزایش می دهد و برای دفع سردرد و تحلیل ورمها و خرد کردن سنگ مثانه مفید است. در موارد قطره قطره ادرار کردن و بند آمدن و کم بودن ترشحات و عادت ماهیانه نافع است.

برای رفع سوء هاضمه و درمان مالاریا و گرفتگی های عادت ماهانه و افزایش ترشحات عادت ماهانه و خلاصه برای غالب ناراحتیهای زنانه در ارتباط با زایمان و جلوگیری از زایمان رود رس و درمان زخمهای نوک پستان توصیه می نمودند.

از عصاره گلهای تازه بابونه که شامل اسانس فراوانی است برای ضد عفونی کردن مخاط دهان و لثه ها پس از کشیدن دندان و در موارد جراحی های دهان استفاده می شود.

در هندوستان از گلهای خشک آن به عنوان محرک، رقیق کننده، محلل ورم و تومور، بادشکن و در موارد ضعفهای اساسی نظیر ضعف هاضمه، هیستری و همچنین برای تسکین تبهای نوبه ای استفاده می شود. اسانس در استعمال خارجی در موارد روماتیسم و همچنین از بین بردن نفخ و کولیک به کار می رود.

. دارای خاصیت مقوی، ضد درد، نیروبخش، ضدتشنج، تب بر و کرم کش است. و اعصاب را آرامش می دهد و عمل هضم را آسان می کند.

برگ بابونه لطیف و زود هضم است و مقوی دماغ، عصب، شهوت و ضد سم و مدر ادرار، شیر زنان را زیاد می کند و سردرد را تسکین می دهد و آبریزش بینی را از بین می برد. جهت ورم ملتحمه چشم مفید، بادشکن بخصوص محلل ورمها می باشد، یرقان، تنگی نفس، درد سینه و کبد و کیسه صفرا را باز می کنند، برای باز شدن عادت ماهانه زنان و رحم و تحلیل ورم سودمند است و همچنین ورم بیضه و گهای مثانه و خارج کردن مشيمه (پرده ای که جنین در آن است) و رفع عفونت و سودا و بلغم و تبهای عفونی و قولنج روده است، برای باز شدن قاعده نشستن در آب جوشانده بابونه هم مفید است.

بابونه دو نوع است و هر دو نوع آن دارای خاصیت صد عفونی کننده، و روغنی پس می دهد که بسیار معطر است.

دیوسکورید، در قرن اول میلادی، دم کرده گونه از این گیاهان را تواما به عنوان مدر، قاعده آور و صفرابر بکار می برده که یکی از آنها، بابونه معمولی بوده است. این دانشمند مخلوط گیاه اخیر را، در دفع سنگ کلیه، قولنج ها، نفخ ، بیماریهای کبدی ودراستعمال خارج، در درمان برفک وغيره، بسیار مؤثر می دانسته است. استفاده از این گیاه، در زمانهای بعد نیز ادامه داشته مانند آنکه جالینوس حکیم، آنرا برای رفع دردها، احساس گرفتگی و رفع تب مخصوصا تب های صفراوی بکار می برده است.

خواص درمانی - مدر، معرق، مقوی معده، بادشکن، اشتها آور، هضم کننده غذا، صفرابر، قاعده آور و التیام دهنده است. اثر ضدعفونی کننده ضعيف ولی قاطع دارد بعلاوه مسکن درد وضد۔ تشنج نیز می باشد .

اسانس آن ، اثر ضد تشنج ، بیحس کننده و ضدعفونی کننده دارد.

با مصرف آن تعداد گلبولهای سفید خون نیز زیاد می گردد و چون از ترشح و التهاب های چرکین مخاط ها، جلوگیری بعمل می آورد، ازاین نظر، به کاربردن آن در رفع یبوست هائی که مواد دفعی مخصوصة در قولون چپ جمع می گردد، اثر مفید ظاهر می کند.

از این اسانس برای معطر ساختن طعم بعضی اغذیه استفاده بعمل می آید.

آزولن موجود در اسانس این گیاه (کاما زولن Camazulene)، اثر التیام دهنده و آنتی۔ فلوژستیک دارد. بررسی های متعدد نشان داده است که این ماده اثر قاطع در رفع حالات التهابی پوست ظاهر می کند بطوریکه درد رمان اگزما، اولسر ساق پا، خارش های مهبلی، کھیر و همچنین در مصارف داخلی در رفع کاستریت های مزمن، ورم روده بزرگ ، ورم مثانه و بعضی حالات اسم مؤثر واقع می شود.

اثر میکروب کشی آزولن به پایه ای است که محلول یک دویستم آن اثر قاطع بر روی استافیلوکوک طلائی واسترپتوکوک همولیتیک دارد.

دمکرده تهیه شده از آن نیز برای درمان قاعدگی دردناک به کار برده می شود.

. گیاه مزبور به صورت موضعی نیز به عنوان نوعی عامل گندزدا و حشره کش به کار برده می شود.

. مصرف نشستن در جوشانده گیاه مذکور در بهبود سفتی و التهاب رحم مؤثر است. گیاه تازه آن معرق و بوییدنش خواب آور است.

گیاه بابونه صغير دارای اسانس روغنی فرار است. و در این اسانس در حدود ۳٪ از نوعی گلیکوزید وجود دارد و خاصیت آن ضد اسپاسم، و اگر مقدار زیادی خورده شود، موجب فلج شدن عضلات نرم و صاف می شود.

خواص:

جوشانده: یک تا دو گرم از گل های خشک بابونه را در یک لیتر آب جوشانده جهت دفع کرم هر روز صبح ناشتا یک فنجان میل می کنند.

دمکرده آن، جهت دفع کرم مصرف می شود و برای رفع ناراحتی های معده و روده یا دردهای قاعدگی زنان است.

جوشانده خوراکی برای رفع میگرن و نورالژی ویا محلول حمام برای رفع ناراحتی های معده و روده تهیه می شود.

برای تهیه محلول التیام دهنده زخم و لوسیون ضد چرک و محلول حمام نیز از آن استفاده می شود.

دم کرده برای رفع حالت افسردگی و دم کرده برای استعمال خارجی در مورد ورم پلکها بکار می رود.

جوشانده برای تقویت موی سر و دادن رنگ روشن به آن، دو مشت گل بابونه در یک لیتر آب.

از گل بابونه به صورت دمکرده و جوشانده؛ یک نوشابه قوی به وجود می آید.

روش تهیه گرد بابونه رومی: گل بابونه را به مقدار مورد نظر در گرم خانه ۲۵ درجه سانتی گراد می خشکانند و نرم ساییده از الک ابریشمی نمره ۱۲ می گذرانند. این گرد مانند تقویت کننده های معدی است.

عرق گل بابونه: گل بابونه را در ۶ واحد آب در حمام ماریه تقطیر می کنند تا ۴ واحد مقطر به دست آید و این عرق اساس تهیه لوسیونهای محرک قرار می گیرد. مقدار خوراک آن ۱۰۰-۲۵ گرم است.

دم کرده بابونه رومی: ۵ گرم گل بابونه را در ۵۰۰ گرم آب جوش دم کرده و صاف می نمایند. این دم کرده برای تقویت معده استعمال می شود.

عصاره بابونه: گل خشک بابونه واحد و آب جوش ۸ واحد. گلها را نیم کوب کرده در ۶ جزء آب مدت ۱۲ ساعت دم می کنند. این عصاره مقوی معده و قاطع تب است. شربت بابونه مقوی است.

روغن بابونه با روغن زیتون: در موارد قولنجها، باد و نفخ به شکم می مالند که بسیار مؤثر است.

برای تهیه روغن بابونه صغير در حدود ۴۵۰ گرم گل بابونه را گرفته و با حدود ۲ کیلو گرم روغن زیتون یا روغن کنجد مخلوط می کنند. اگر این مخلوط را ۴۰ روز در آفتاب بگذارند آماده مصرف است.

قطره ای از این روغن در گوش برای تسکین درد گوش بسیار نافع است و مالیدن این روغن برای لقوه، پیچیدگی عصب و ورم قسمت سوزان بدن، مقعد، رکتوم و سفتی رحم و تسکین درد و روماتیسم نافع است و برای نرم کردن ورمهای سخت نیز مفید است. اگر چند قطره آن در بینی ریخته شود برای بی خوابی افراد پیر مؤثر است.

خواص درمانی گل بابونه: ۱- پانزده گرم خشک آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب صاف کردهی آن را قبل از هر غذا یک فنجان بنوشید. ضداسپاسم است، تب را می نشاند، از طاعون پیشگیری میکند، گرم کننده ی قوی و بازکنندهی گرفتگیها و انسداد مجاری کبد و دهانهی عروق است، مسکن درد مثانه و تحلیل برنده ی ورم رکتوم می باشد، سنگ مثانه را خرد میکند، برای رفع ورم طحال، استسقا و رفع درد معده نافع است.

۲- آب دمکرده ­ی آن را با عسل شیرین کرده بنوشید. مدر قوی، رقیق کننده ی خون منجمد در مثانه و معده و مسکن دردهای آن می باشد، اثر کرم کش دارد و فشار خون را کاهش میدهد.

٣- خوردن انگشت پیچ آن برای درمان سرفه، تنگی نفس و خونروی از سینه نافع است.

۴- اگر آب تازه ی آن گرفته شود و به بیضه ها، کنج ران و آلت تناسلی مردانه مالیده شود، برای نیروی جنسی مؤثر است.

5- مالیدن آن برای تقویت طبقات چشم، جلوگیری از کاهش دید، رفع آب سفید در چشم و ترمیم جای زخم مفید است.

هر شب آن را با جوی پوست گرفته در آب بجوشانید و آب آن را با روغن ایرسا داخل کرده بر سر بمالید. خواب راحتی می آورد.

۷- تازه ی آن را بکوبید و روی پیشانی ضماد کنید. برای تسکین سردرد و میگرن مفید است.

پنجاه تا شصت گرم از آن را در یک لیتر آب جوش دم کرده و پارچه ای را در آب دمکردهی آن خیس کنید و روی موضع بگذارید. برای رفع پیچیدگی عصب و زهر جانوران سمی مفید است.

۹- شیاف آن در مهبل، قاعده آور قوی و پاک کنندهی رحم میباشد. ۱۰- بوییدن آن خواب آور است. ا

خواص درمانی برگ بابونه: ۱- دوازده گرم خشک آن را بکوبید و با سکنجبین مخلوط کرده، نمک بزنید و بخورید. مسهل سودا میباشد.

۲- اگر پنج گرم از کوبیده ی آن را با سکنجبین بخورید، برای تقویت اشتها بسیار مفید است

روش مصرف: از فرآوردههای تهیه شده از این گیاه جهت مصارف خوراکی و موضعی استفاده میشود. اشکال دارویی: کپسولهای ۸۰، ۱۰۰، ۳۸۰، ۳۸۴، ۴۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی گرمی، قرصهای ۱۲ میلی گرمی (استاندارد شده بر حسب ۶۰۰ میکروگرم سر کویی ترپن لاکتونهای موجود در آن) عصاره مایع، برگ تازه حدود ۲۵ میلی گرم فرآورده ها: جهت تهیه دمکرده، ۲ قاشق چایخوری گیاه به یک فنجان آب افزوده گردیده و به مدت ۱۵ دقیقه خیسانده شود. برای تهیه دمکردهای قویتر، ۴ قاشق چایخوری گیاه به یک فنجان آب افزوده شده و به مدت ۲۵ دقیقه خیسانده گردد. مقدار مصرف: روزانه ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلی گرم کپسول برای درمان میگرن استفاده شود. مقدار معمول استاندارد شده ۰

۲ درصد پارتنولید است (1996 ,Brown) مقدار ۲۵ میلی گرم گیاه خشک پودر شده تازه برابر با تقریبأ ۰

/ ۱ میلی گرم سزکویی ترپن لاکتونها (SL) است

برگ تازه: توصیه می شود و تا ۳ برگ (۲۵ تا ۷۵ میلی گرم) یک یا ۲ بار در روز استفاده شود

موارد تأیید نشده: روزانه ۲ فنجان دمکرده نوشیده شود. از دمكردههای قویتر فقط برای شستشو استفاده می گردد.

بخور دم کرده آن با سرکه برای چشم و کاهش درد آن خوب است. جویدن آن برای التیام زخمهای دهان مفید است. و دود سوخته آن برای فرار حشرات مؤثر است. مقدار خوراک آن تا ۱۵ گرم است.

در قرن نوزدهم در آمریکای شمالی ضماد بابونه را برای التیام سریع زخم و جلوگیری از ایجاد قانقاریا به کار می بردند.

از جوشانده گلهای آن برای شفاف کردن رنگ موهای بور و برای بور کردن رنگ موهای بلوطی استفاده می شود.

از ضماد آن برای نرم کردن ورمهای سفید استفاده می شود و جوشانده غلیظ تر گلهای آن برای شستشو، ضد عفونی و التیام زخم بسیار مؤثر و مفید است.

. در ژاپن خشک شده آن را با چای دم کرده و به عنوان بادشکن "کاریونه و کیمورا" و معرق می خورند.

خوردن دم کرده گل بابونه موجب افزایش ترشحات صفرا می شود.

همدرد آن را در نسخه امراض مختلف مورد استعمال قرار داده است.

تعریف: ۱- دوایی آب زن ۲. ضماد سنبل الطیب ۳- معجون فلاسفه ۴- معجون فوتنجی می باشد.

خواص: ۱- برای اوراء حیض، کمی حیض را باز می کنند نیز درد را در آن حالت تسکین می دهد.

۲- ورم معده، جگر، روده ها، رحم را تحلیل می کند.

٣- اعصاب را قوت می دهد، ماده تولید را زیاد می کند، کلیه و مثانه را قدرت می دهد، از کثرت بول جلوگیری می کند، درد مفاصل و کمر را مفید است، غذا را هضم می کند، اشتهای به خوراک را زیاد می کند.|

۴- درد معده و جگر را خوب می کند، سکسکه را دور می کند، در تب بلغمی مفید است.

بوی آن خواب آور است و حشرات از آن فرار می کنند و همچنین مالیدن یا شستن اعضای تناسل از آن باه را قوت می دهد. گل بابونه آلمانی یک چهارم درصد روغن دارد و شیره anthemic acid از آن استخراج کرده اند. و جوهری به نام anthemiden در آن می باشد که در الكل، اتر، كلورفورم حل می شود. البته در اسید سرکه acid acetic حل می شود.

ریشه این گیاه مقوی تر از آن بوده مقدار مصرف آن ۵ گرم می باشد. ریشه آن با شراب حلال و عسل بسیار محرک باه است.

همچنین گل بابونه را که در روغن زیتون خیس کرده که چهار برابر وزن خودش باشد و در آفتاب بگذارند و هفته ای یک مرتبه روغن آن را تجدید کنند یا این که آن را با مقداری آب بجوشانند تا آب بخار شده روغن بماند بعد صاف کنند روغن به دست می آید. این روغن ورم را فروکش می کند و زخمهای چرکی و آبکی را خشک می نماید. و ترک پوست بدن را با این روغن بمالید خوب می شود.

اگر روغن بابونه را به محل درد اعصاب یا روماتیسم بمالند درد را تسکین می دهد.

خوردن دو تا پنج قطره روغن بابونه دردهای معده را آرام می کند. و اگر خشک شده بابونه را در یک فنجان آب مدت ۱۰ دقیقه بجوشانند، سپس ۱۰ دقیقه هم دم کنند و صبح ناشتا یک فنجان و ظهر و شب هم نیم ساعت قبل از غذا یک فنجان بدون قند بخورند. و بهترین دارو برای تنقيه اطفال و کودکان خردسال است. به گفته پروفسور الهامو و دکتر لئونس کارلیه فرانسوی.

بابونه یا آقطی: بابونه را در کوفته، پلو، آش و سایر غذاها بکار می برند و گلهای آن دارای خاصیت زیر می باشد

مقوی معده و مسکن دردهای آن می باشد و خوردن آن موجب زیاد شدن گویچه های سفید خون می باشد، گل آن را مانند چای دمکرده بنوشید این دمکردنی التهاب معده را از بین می برد.

. با گل بابونه می توان موی سر را به رنگ طلایی در آورد. جوشانده بابونه برای تشنجات معدی و ناراحتی های جهاز هاضمه مفید است.

بابونه دارویی است مقوی، تب بر و ضدکرم. دم کرده آن برای افرادی که مبتلا به سوء هضم هستند و خانمهائی که دچار اختلال قاعدگی شده اند، نافع است.

جوشانده بابونه برای بیماریهایی از قبیل انسداد لوله طحال و سردرد مفید است. بابونه برای مبتلایان به روماتیسم و نورالژین نیز مفید است. برای تهیه پماد بابونه مقدار ۲ گرم گل خشک بابونه و ۱۵ گرم روغن زیتون مخلوط کرده و آن را مدت یک ساعت ونیم الى دو ساعت روی آتش داغ کنید و در شیشه بریزید و سپس صاف شود و مقدار ۲۰ گرم کافور به آن بیفزائید، پماد به دست می آید. جوشانده گل بابونه به شکل محلول و کمپرس برای درمان اورام ملتحمه چشم نافع است. برای دفع پشه و مگس و حشرات مقداری گل بابونه بجوشانند.

اگر به شیر نوزادان، مقدار کمی از دم کرده کاپیتولهای گیاه افزوده شود، دل پیچه های ناشی از نفخ و حالات تشنجی كودك، رفع می گردد. طبق بررسی های Gibbs و Brow ، تنطور گلهای این گیاه، اثر فعال در برقراری حالت قاعدگی و تنظیم آن ظاهر می سازد. دانشمندان دیگر نظیر Dr. H . Leclerc نیز در موارد تأخير و قطع قاعدگی ، از نظر درمانی به نتایج مشابه رسیدند.

تجارب مختلف نشان داده است که مصرف فرآورده های این گیاه، موجب مضاعف شدن ترشحات صفرا می گردد (Steinmetz).

در استعمال خارج، ضماد، لوسیون و حمام فرآورده های این گیاه، اثر قاطع در رفع بیماریها دارد بطوری که از آنها برای محفوظ نگهداشتن زخم از آلودگیها و بهبود آن، مخصوصا زخمهای . عمیق، فيستول ها، زخم انگشتان، اولسر زانو، رفع التهاب و درمان ورم چشم و مخاط دهان، حلق و لثه ها می توان استفاده بعمل آورد. با تأثیر فرآورده های آن بر روی عضو، رفع ناراحتی وورم بواسیر می گردد و بعلاوه ترك و شقاق مقعد نیز التیام می پذیرد.

و حمام (۱) گرم آن ، طبق بررسیهائی که بعمل آمده ، زخمها را ضد عفونی و التیام آنها را تسریع می نماید. حمام ويا لفاف فرآورده های این گیاه، اثرمعالج در زخمهای واریسی، اگزما های کهنه و خارش اشخاص مسن دارد .

از گردگل های این گیاه می توان به صورت پاشیدن بر روی عضو، اثر مفید در رفع اگزما های مرطوب و دردناك و کچلی کودکان به دست آورد.

جوشانده کاپیتول های گیاه ، برای شفاف و طلائی رنگ کردن موهای بور و بور کردن موهای بلوطی بکار میرود وازاین نظر نیز شهرت جهانی دارد. این جوشانده علاوه بر تغییر رنگ مو، اثر ضد عفونی کننده و رفع طفیلی های پوست سر نیز دارد. عصاره حاصل از کاپیتول ها این گیاه، برای ضدعفونی کردن مخاط دهان و لثه ها پس از دندان کشیدن ، و پماد آن برای جلوگیری از آلودگی زخم ها و بهبود جوشها، سوختگی ها، جراحات، خراش و همچنین ترك پوست و نظائر آن بکار می رود.

صور داروئی دم کرده ۲ تا۳ قاشق سوپخوری گلهای گیاه به مدت ۱۰ دقیقه در ۳ فنجان آب برای مصرف در ۲ یا ۳ مرتبه در روز مخلوط گرد کاپیتول های گیاه با قند به مقدار 4 تا 6 کاشه در ۲4 ساعت. تنطور به مقدار ۱۰ قطره بر روی یک حبه قند ( برای اطفال، ۲ تا ۳ قطره تنطور را در کمی آب یا شیر ریخته و ۲ مرتبه در روز می خورانند) - جوشانده. 50 تا ۱۰۰ گرم آن در یک لیتر آب برای تغییر رنگ موی سر (مدت جوشاندن در آب باید ۲۰ دقیقه باشد)۔ جوشانده های نسبتا غليظ برای شستشوی زخم هاو اولسرها جهت بهبود و التیام آنها .

زخم های چرکین با شستشوی محلول یک بر هشتاد و پنج هزار تا یک بر روی صد و هفتاد هزار آن ضد عفونی می شود.

آزولن در تهيه بعضی صابون های بهداشتی ، کرم ها و لوسیون ها مورد استفاده قرار می گیرد .

عوارض جانبی

موارد منع مصرف: استفاده در دوران بارداری مصرف این گیاه در هنگام بارداری ممنوع است. استفاده در دوران شیردهی: مصرف این گیاه در دوران شیردهی ممنوع است. استفاده در طب کودکان: مصرف این گیاه توسط کودکان زیر ۲ سال ممنوع است.

عوارض جانبی و هشدارها: یافته های به دست آمده از پرسشنامه هایی که توسط ۳۰۰ مصرف کننده این گیاه پر شده است بیانگر آن است امکان بروز عوارض جانبی ملایم حدود ۲۰ درصد است (1989 ,Murdoch). گیاه مزبور موجب مهار تجمع پلاکتها شده، از این رو مصرف آن توسط بیمارانی که از سایر مهار کننده های پلاکت (مانند آسپیرین و دی پیریدامول) استفاده می کنند می بایست با دقت کامل صورت گیرد

1998 ,Miller). از سوی دیگر این گیاه در صورت تماس با پوست دارای پتانسیل زیادی در حساسیت زایی بوده، تماس مداوم یا مستقیم با أن موجب بروز درماتیت آلرژیک می شود.

.عوارض جانبی ناشی از مصرف این گیاه شامل درد شکم، اسهال، التهاب لب، زخم دهان (ناشی از جویدن برگها) و التهاب زبان (ناشی از جویدن برگها) است

عوارض قلبی عروقی: گزارش شده است مصرف این گیاه گاه موجب افزایش زودگذر ضربان قلب می شود (1989 ,Murdoch).

تذکر: مضر دهانه ی معده می باشد و اسراف در خوردن آن ایجاد سردرد و سنگینی سر می کند.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید