نام های گیاه

عربی: بابونج ، قراص فارسی : بابونه ، بابونه گاوی ، بابونه معمولی

فارسی:  بابونه - بابونج - بابونهی صغیر - اقحوان - اقحوان صغير

به فرانسوی: camomille dallemagne petite,petite_camomille

نام علمی آن: mctricaria_chimomillal

فرانسه:  C . commune ، Camomille d ' Allemagne Matricaire chamomille

انگلیسی:  Wild chamomile، Common chamomile ، German chamomile

آلمانی  Gemeine Kamille، Echte - Kamille ، Kamille ، Wilde Kamille

ایتالیائی : Antemide ، Capomilla ، Matricaria ، Camomilla

بخش های دارویی
موارد مصرف

انواع بابونه نافع: سدد، بد هضمي، ورم های گرم، درد دندان، ضعف اعصاب، عفونت و کثیفی هوا، تشنج و درد دوران قاعدگی، قولنج، یرقان، نفخ، دل پیچه، زخم بدن، تب، سردرد، هیستری و درد مفاصل می باشد.

بابونه رومی و شیرازی:

بابونه گیاهی است مقوی، ضد درد و تشنج و تب بر لذا دم کرده آن در بیماری های معدي، يبوست، عفونت ها، اختلالات قاعدگی، درد دندان، ضعف اعصاب و بد هضمي غذا بکار می رود.

 

مالیدن روغن بابونه نافع مبتلایان به روماتیسم و نورالژی ( درد اعصاب) می باشد. روش ساخت روغن آن بدین گونه است:

۲۵ گرم گل خشک بابونه را در ۱۲۵ گرم روغن زیتون مخلوط کنند و آن را در تابستان یک ساعت و نیم و در زمستان دو ساعت روی آتش بگذارند، سپس آن را در ظرف سربسته ای ریخته، تکان دهند و آن را صاف کنند و ۱۵ گرم کافور هم بدان اضافه نمایند و اگر کافور به آن نریزند، دردهای معده را آرام می کند.

دم کرده گل بابونه برای شستن چشم بهم چسبیده و ورم دار و برای تنقية اطفال هم خوب است. یک فنجان از دم کرده گل بابونه، بدون قند در اطاق ضد عفونی کننده است و حشرات و مگس را فراری می دهد.

۲۰ گرم بابونه را ۵ دقیقه بجوشانید و با شکر یا قند هر روز آن را بخورید. مخصوصا برای دخترانی که در قاعده آنان درد، تشنج و اختلال وجود دارد.

خواص:

باز کننده است، غلیظ را لطیف می نماید، سستی می آورد، گدازنده است، جذب نمی کند، ورمهای گرم را فرو می نشاند و خوردن آن در مداوای ورمهای سخت داخلی مفید است.

ادرارآور، عرق آور، مقوی معده، بادشکن، اشتها آور، هضم کننده غذا، صفرابر، قاعده آور، مسکن درد، ضد تشنج و التیام دهنده است. اثر ضد عفونی کننده ضعيف ولی قاطع دارد.

اسانس آن اثر ضد تشنج، بی حس کننده و ضد عفونی کننده دارد. با مصرف آن نیز تعداد گلبول های سفید خون زیاد می گردد. و چون از ترشح و التهاب های چرکین مخاطها، جلوگیری به عمل می آورد، از این نظر به کار بردن آن در رفع یبوست هایی که مواد دفعی آن مخصوصا در قولون چپ جمع می گردد، اثر مفید ظاهر میکند.

اگر به شیر نوزادان مقدار کمی از دمکرده کاپیتولهای گیاه افزوده شود، دل پیچه های ناشی از آماس و حالات تشنجی کودک رفع می گردد.

از گرد گل های این گیاه می توان به صورت پاشیدن بر روی عضو، اثر مفید در رفع اگزماهای مرطوب و دردناک و کچلی کودکان به دست آورد.

جوشانده کاپیتول های گیاه، برای شفاف و طلایی رنگ کردن موهای بور و بور کردن موهای بلوطی بکار می رود و از این نظر نیز شهرت جهانی دارد. این جوشانده علاوه بر تغییر رنگ مو، اثر ضد عفونی کننده و رفع انگل های پوست سر نیز دارد. عصاره حاصل از کاپیتولهای این گیاه برای ضد عفونی کردن مخاط دهان و لثه ها پس از دندان کشیدن و پماد آن برای جلوگیری از آلودگی زخم ها و بهبود جوشها، سوختگی ها، جراحات، خراش و همچنین ترک پوست و نظائر آن بکار می رود.

بابونه، اشتها آور و التیام دهنده زخمها است و از آن در طب عوام استفاده به عمل می آید. دانه اش ( میوه دارای یک ماده روغنی تلخ با اثر مسهلی است.

بابونه از مقوی های تلخ به حساب آمده است. مقوی معده، تب بر، تسکین دهنده درد و ضد باد شکم میباشد. مصرف آن در دردهای عصبی ناحیه کمر در موقع گریپ، سردرد، سردردهای یک طرفه و دردهای عصبی صورت، اثر تسکین دهنده دارد. ولی در هر حال باید توجه نمود که اگر مقدار زیادی بکار رود یا محلولات غلیظ آن مصرف شود، ایجاد حالت استفراغ می­کند.

از بابونه برای دفع کرم، رفع زردی و هیستری نیز استفاده به عمل می آید. از استعمال خارج نیز، حمام آن اثر نیرو دهنده دارد و مخصوصا برای اطفال مفید است. محلولات آن موهای بدن را روشن تر و در عین حال شفاف می کند. اسانس بابونه اگر در مفاصل، به محل دردناک آن مالیده شود، اثر تسکین دهنده ظاهر میکند.

روغن بابونه که از کاپیتولهای آن در روغن خشخاش به دست می آید، به صورت مالیدن برای رفع دردهای روماتیسمی بکار می رود.

دم کرده ده تا بیست گرم گل بابونه در یک لیتر آب برای عفونتهای دردناک یا میتلایان به اختلال قاعدگی مفید است. خانمهایی که حامله هستند از مصرف آن خودداری کنند.

در مورد نقرس باید محل درد را با روغن بابونه مالش دهند.

مبتلایان به سوء هضم می توانند مقدار ده تا بیست گرم گل بابونه را در یک لیتر آب دم کرده با هر غذا دو فنجان مصرف کنند، برای کندی عمل روده ها، یبوست و عفونتهای دردناک مؤثر است، با برگهای آن بابونه پلو می پزند.

بابونه گیاهی است مقوی، ضد کرم و نیروبخش خوردن دو تا پنج قطره روغن بابونه دردهای معده را آرام می کند.

بابونه حشرات را از زمین دور می کند. در میان کردها دمکرده بابونه را برای سردرد، سرماخوردگی، دفع تب و درد به مصرف می رسانند.

بابونه از مقوی های تلخ به حساب آمده اثر مقوی معده، تب بر، تسکین دهنده درد، سردردهای یک طرفه و در دردهای عصبی صورت، اثر تسکین دهنده دارد. از بابونه برای دفع کرم، رفع زردی و هیستری نیز استفاده می شود.

نسخه جهت رفع درد مفاصل:

گل بابونه خشک ۱۵۰۰ گرم.

اسانس تربانتین ۱۲۵ گرم.

ابتدا بابونه را خرد کرده در مقدار کافی آب، باز می کنند. سپس اسانس تربانتین افزوده، مخلوط را به هم می زنند و صاف می کنند. با جدا کردن اسانس که در سطح آب محلول صاف شده قرار میگیرد، مایعی به رنگ آبی روشن به دست آید که از آن به صورت مالیدن در مفاصل جهت تسکین درد استفاده می شود.

قسمت مورد استفاده این گیاه ، کاپیتولهای آن است که در فاصله ماههای ارديبهشت تا مهر آنرا از ساقه جدا می کنند و برای خشک کردن، به صورت قشر نازکی می گسترانند.

خواص درمانی - مدر، معرق، مقوی معده، بادشکن، اشتها آور، هضم کننده غذا، صفرابر، قاعده آور و التیام دهنده است. اثر ضدعفونی کننده ضعيف ولی قاطع دارد بعلاوه مسکن درد وضد۔ تشنج نیز می باشد .

اسانس آن ، اثر ضد تشنج ، بیحس کننده و ضدعفونی کننده دارد (Bing) . با مصرف آن تعداد گلبول های سفید خون نیز زیاد می گردد و چون از ترشح و التهاب های چرکین مخاط ها، جلوگیری بعمل می آورد، ازاین نظر، به کاربردن آن در رفع یبوست هائی که مواد دفعی مخصوصة در قولون چپ جمع می گردد، اثر مفید ظاهر می کند.

از این اسانس برای معطر ساختن طعم بعضی اغذیه استفاده بعمل می آید.

اگر به شیر نوزادان، مقدار کمی از دم کرده کاپیتول های گیاه افزوده شود، دل پیچه های ناشی از نفخ و حالات تشنجی كودك، رفع می گردد. طبق بررسی های Gibbs و Brow ، تنطور گلهای این گیاه، اثر فعال در برقراری حالت قاعدگی و تنظیم آن ظاهر می سازد. دانشمندان دیگر نظیر Dr. H . Leclerc نیز در موارد تأخير و قطع قاعدگی ، از نظر درمانی به نتایج مشابه رسیدند.

تجارب مختلف نشان داده است که مصرف فرآورده های این گیاه، موجب مضاعف شدن ترشحات صفرا می گردد (Steinmetz).

در استعمال خارج، ضماد، لوسیون و حمام فرآورده های این گیاه، اثر قاطع در رفع بیماری ها دارد بطوری که از آنها برای محفوظ نگهداشتن زخم از آلودگی ها و بهبود آن، مخصوصا زخم های . عمیق، فيستول ها، زخم انگشتان، اولسر زانو، رفع التهاب و درمان ورم چشم و مخاط دهان، حلق و لثه ها می توان استفاده بعمل آورد. با تأثیر فرآورده های آن بر روی عضو، رفع ناراحتی وورم بواسیر می گردد و بعلاوه ترك و شقاق مقعد نیز التیام می پذیرد.

و حمام (۱) گرم آن ، طبق بررسی هائی که بعمل آمده ، زخم ها را ضد عفونی و التیام آنها را تسریع می نماید. حمام ويا لفاف فرآورده های این گیاه، اثرمعالج در زخمهای واریسی، اگزما های کهنه و خارش اشخاص مسن دارد . تجربیات W. Arnold (در سال ۱۹۲۷)

نشان داد که کاپیتوهای این گیاه، اثر جلوگیری کننده از پیشرفت التهاب ها و تسکین درد آنها دارد مشروط بر آنکه ، دم کرده های آن به صورتی تهیه شود که اسانس کاپیتولها بر اثر تبخیر، از مایع خارج نگردد زیرا اثر درمانی دم کرده های مذکور ، مربوط به اسانس آن است که ضمن فراخ نمودن عروق موئی، موجبات درمان را فراهم می سازد.

از گردگل های این گیاه می توان به صورت پاشیدن بر روی عضو، اثر مفید در رفع اگزما های مرطوب و دردناك و کچلی کودکان به دست آورد.

جوشانده کاپیتول های گیاه ، برای شفاف و طلائی رنگ کردن موهای بور و بور کردن موهای بلوطی بکار میرود (1) وازاین نظر نیز شهرت جهانی دارد. این جوشانده علاوه بر تغییر رنگ مو، اثر ضد عفونی کننده و رفع طفیلی های پوست سر نیز دارد. عصاره حاصل از کاپیتول ها این گیاه، برای ضدعفونی کردن مخاط دهان و لثه ها پس از دندان کشیدن ، و پماد آن برای جلوگیری از آلودگی زخم ها و بهبود جوشها، سوختگی ها، جراحات، خراش و همچنین ترك پوست و نظائر آن بکار می رود.

صور داروئی دم کرده ۲ تا۳ قاشق سوپخوری گل های گیاه به مدت ۱۰ دقیقه در ۳ فنجان آب برای مصرف در ۲ یا ۳ مرتبه در روز مخلوط گرد کاپیتول های گیاه با قند به مقدار 4 تا 6 کاشه در ۲4 ساعت. تنطور به مقدار ۱۰ قطره بر روی یک حبه قند ( برای اطفال، ۲ تا ۳ قطره تنطور را در کمی آب یا شیر ریخته و ۲ مرتبه در روز می خورانند) - جوشانده. 50 تا ۱۰۰ گرم آن در یک لیتر آب برای تغییر رنگ موی سر (مدت جوشاندن در آب باید ۲۰ دقیقه باشد)۔ جوشانده های نسبتا غليظ برای شستشوی زخمهاو اولسرها جهت بهبود و التیام آنها .

آزولن موجود در اسانس این گیاه (کاما زولن Camazulene)، اثر التیام دهنده و آنتی۔ فلوژستیک دارد. بررسی های متعدد نشان داده است که این ماده اثر قاطع در رفع حالات التهابی پوست ظاهر می کند بطوریکه درد رمان اگزما، اولسر ساق پا، خارش های مهبلی، کهیر و همچنین در مصارف داخلی در رفع کاستریت های مزمن، ورم روده بزرگ ، ورم مثانه و بعضی حالات اسم مؤثر واقع می شود.

اثر میکروب کشی آزولن به پایه ای است که محلول یک دویستم آن اثر قاطع بر روی استافیلوکوک طلائی واسترپتوکوک همولیتیک دارد. زخمهای چرکین با شستشوی محلول یک بر هشتاد و پنج هزار تا یک بر روی صد و هفتاد هزار آن ضد عفونی می شود.

آزولن در تهيه بعضی صابون های بهداشتی ، کرم ها و لوسیون ها مورد استفاده قرار میگیرد .

گونه های مختلف زیر و انواع دیگر که هیچیک در ایران نمی رویند، دارای اختصاصات درمانی به شرح زیر می باشند :

M. inodora . L * گیاهی است علفی که در نواحی مختلف اروپا می روید، اثر مقوی، مقوی معده، بادشکن و حشره کشی دارد. ریشه اش دارای بوی قوی و ناپسند است.

M . discoidea DC * گیاهی است علفی و چند ساله که در بعضی از نواحی شمال آسیا، شمال امریکا و سراسر منطقه اروپا می روید . اثر ضد کرم دارد و از آن برای دفع کرم هائی نظیر اسکاریس ها، اکسیورها و تریکوسفال ها، استفاده بعمل می آورند.

M . multiflora Fenza * گرد کاپیتول ها و یادم کرده آن، در افریقا جهت دفع . به عنوان مقوی سصرف می شود.

- .Helichrysum adenocarpum DC * ، در نواحی جنوبی افریقا می روید و بومیان محل رویش از آن برای اسهال و استفراغ اطفال استفاده بعمل می آورند . .

H . articulatum Less *، در نواحی جنوبی افریقا می روید و اثر نرم کننده دارد. دم کرده آن برای رفع ناراحتی های سینه بکار می رود. .

H . crispum Less *، درنواحی غربی کاپ از آن جهت رفع ناراحتی های قلبی، درد کمرو ناراحتی های کلیه استفاده میشود. .

H . imbricatum Less * ، در کاپ می روید و بومیان محل رویش گیاه، دم کرده آنرا بعنوان نرم کننده سینه ، رفع سرفه و نزله در برونشیت بکار می برند. .

H . psilolepis Harv * ، در افریقای جنوبی ، ناحیه ای به نام Sotho می روید واز آن جهت رفع دردهای قاعدگی استفاده می شود.

خواص درمانی: ۱- بیست تا سی گرم از آن را در سیصد گرم آب جوش دم کنید و آب صاف کردهی آن را سه قسمت کرده و صبح و ظهر و شب هر بار یک قسمت از آن را قبل از غذا بنوشید. محرک و رقیق کننده است، در موارد ضعف هاضمه و هیستری و برای تسکین تبهای نوبهای استفاده میشود، موجب افزایش ترشح صفرا میگردد، ضداسپاسم است، از طاعون پیشگیری می کند، تب را تسکین می دهد، مسکن درد مثانه می باشد، برای رفع صدا و درد معده نافع است، سنگ مثانه را خرد میکند.

٢. اگر آن را همراه با چای دم کنید و بنوشید، بادشکن و معرق است. ٣- خوردن انگشت پیچ آن برای تسکین سرفه، رفع خونروی از سینه و درمان تنگی نفس نافع است. ۴- ضماد پخته ی آن برای نرم کردن ورمهای سفت استفاده میشود.

ها یک کیلو از آن را در یک لیتر آب بیست دقیقه بجوشانید و بر سر بمالید. برای شفاف کردن و طلایی کردن رنگ موهای بور و برای بور کردن رنگ موهای بلوطی مؤثر است. ۶ آب جوشاندهی غلیظ آن برای شست وشو، ضدعفونی و التیام زخم بسیار مؤثر است.

 

خواص درمانی اسانس بابونه : در استعمال خارجی برای درمان رماتیسم و از بین بردن نفخ و کولیک مؤثر است، در ضمن از آن برای ضدعفون کردن مخاط دهان و لثه ها پس از کشیدن دندان در موارد جراحی های دهان استفاده می شود.

روغن بابونه ی رسمی خواص درمانی: ۱- آن را اگر در گوش بچکانید، برای تسکین درد گوش بسیار نافع است. ۲- چند قطره از آن را در بینی بریزید. برای رفع بی خوابی افراد پیر مؤثر می باشد.

٣- مالیدن آن بر عضو برای درمان لقوه، پیچیدگی عصب، ورم قسمت سفلای بدن، مقعد، رکتوم و سفتی رحم، تسکین درد رماتیسم و نرم کردن ورم های سخت مفید است.

5 . بابونه معمولی یا بابونه گاوی، از گیاهان داروئی مفیدی است که مصرف آن د رطب عوام رواج فراوان دارد بطوری که از آن به عنوان مدر، معرق، بادشکن، صفرابر، قاعده آور وغيره استفاده میشود

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید