نام های گیاه

به فارسی: برگ بو، درخت برگ بو

عربی: غار

فرانسه : L . d ' Apollon ، L . commun Laurier sauce ، Laurier noble

انگلیسی: European Bay Laurel Bay tree، Laurel tree ، Sweet bay

آلمانی : Berklas Edler Lorbeer، Lorbeer des Apollo Lorbeerbaum

ایتالیائی : L . poetico ، L . regale ، Lauro regio ، Lauro franco ، Alloro

بخش های دارویی
موارد مصرف

گیاه مزبور همچنین ضدمیکروب، حلزون کش و دافع حشرات نیز است. موارد مصرف: موارد تأیید نشده از میوه و برگ این گیاه به عنوان محرک سرخ کننده پوست و نیز برای درمان بیماری های روماتیسمی استفاده می شود.

روغن میوه گیاه مزبور در درمان سردرد مؤثر است. اندام های هوایی گیاه و نیز روغن مذکور در بهبود بیماری های گوش، کم شنوایی، وزوز نافع بوده، در بهبود تنگ نفس و نیز جلوگیری از سیلان فضولات اخلاط به ریه مؤثر است. روغن این گیاه در درمان بیماریهای کبد سودمند بوده، مدر و قاعده آور است. مصرف خوراکی و موضعی جوشانده برگ گیاه در بهبود بیماری های مثانه و رحم نافع بوده، میوه آن شکننده سنگهای ادراری است.

خواص درمانی از برگ این گیاه سابقا در طب عوام به عنوان معرق و رفع نزله استفاده بعمل می آمده است ولی امروزه به عنوان چاشنی اغذیه و به منظور معطر ساختن برخی کنسروها و غیره به کار می رود.

برای برگ های آن، اثر بادشکن، قی آور( به مقادیر زیاد)، مدر،ضد تشنج و قاعده آور نیز قائل اند. .

از برگ این گیاه سابقا در طب عوام به عنوان معرق و رفع نزله استفاده به عمل می آمده است ولی امروزه به عنوان چاشنی اغذیه و به منظور معطر ساختن برخی کنسروها بکار برده می شود. برای برگهای آن اثر بادشکن، قی آور ( به مقادیر زیاد)، مدر، ضد تشنج و قاعده آور نیز قائل اند. میوه آن که معمولا به صورت خشک شده مصرف می شود، دارای اثر درمانی قوی تر از برگهاست و مصرف آن سابقا برای رفع کم اشتهایی و ضعف معده معمول بوده است. از برگ و میوه برگ بو، سابقة نوعی پماد به نام P. DE LAURIER تهیه می گردیده که هنوز هم در دامپزشکی مصرف دارد.

روغن لوریه، در دامپزشکی برای دفع طفیلی ها به کار می رود و از آن در موارد کوفتگی اعضا به عنوان نیرو دهنده موضعی، نتایج مطلوب گرفته شده است. برگ بو برای جلوگیری از تخمیر غذا در معده فوق العاده موثر است، ضد عفونی کننده گران بهایی می باشد. به معده های ضعیف نیرو می بخشد، آن را به عنوان ادویه به غذا اضافه می کنند.

برگ: روش مصرف: از برگ این گیاه در تهیه برخی پمادها و صابون ها استفاده میشود. میوه: روش مصرف: در گذشته از مخلوط اسانس و روغن ثابت حاصل از فشردن میوه، برای درمان کورکها استفاده می شد. امروزه میوه این گیاه جهت مصارف موضعی و در دامپزشکی به عنوان پمادی برای درمان بیماری های پستان گاو به کار برده میشود.

خواص:

برگ آن مدر بول و حیض و خوراک یک مثقال از پوست آن سنگ کلیه و مثانه را می شکند و مالیدنش با شراب نافع بهق و كلف و بیماریهای پوستی می باشد برگ بو تریاق کلیه سمها است.

می گویند بخور آن قبل از طلوع آفتاب روز چهارشنبه برای کسی که از ضعف جنسی نمی تواند ازدواج کند، قدرت جنسی اش فزونی يابد و ازدواج برایش میسر گردد.

روغن غار درد سرد گوش را دوا کند، شنوایی را باز می گرداند، خوراک په قيراط پوست غار بچه را در زهدان بکشد، بدلش برگ سوسنبر است.

برگ بو LAURIER SAUCE غار، با هشتان، برای جلوگیری از تخمیر غذا در معده فوق العاده مفید و موثر است. برگ بو در مورد گریپ، عفونت روده ای و ضد عفونی گرانبها و پرقیمتی است.

مقدار مصرف:

مقدار مصرفی برگ بو برای دم کردن چهار گرم برگ خشک آن در یک لیوان آبجوش است که باید دو سه فنجان از آن را در روز مصرف کرد، دمکرده برگ بو هضم غذا را آسان ساخته و گاز و نفخی که در معده جمع شده خارج می کند.

مقدار خوراک برگش از نیم تا دو مثقال می باشد.

نسخه:

مصرف برگ این درخت به صورت دم کرده ۱۰ تا ۲۰ در هزار و نیمکوب میوه آن به صورت دم کرده ۵ تا ۲۰ در هزار، به مقدار ۲ فنجان در روز بعد از غذا سابق معمول بوده است.

اسانس آن در پیچ خوردگی مفاصل، بواسیر و رفع دردهای روماتیسمی، به صورت مالش دادن بر روی عضو، مصرف دارد. بعلاوه در صابون سازی به کار می رود.

در ایران آنرا درقوطی های فلزی خیارشوروارد می کنند تا بوی مطبوع وطعمی خاص بدانها ببخشد.

میوه آن که معمولا به صورت خشک شده مصرف می شود، دارای اثر درمانی قوی تراز برگهاست و مصرف آن سابقا برای رفع کم اشتهائی و ضعف معده معمول بوده است.

، Dr . H . Leclerc ،  مصرف تیزان حاصل از آنرا به صورتی که ذکر می گردد، در سوء هضم های ناشی از ضعف عمل دستگاه گوارش و همچنین در برونشیت های مزمن توصیه کرده است. از برگ و میوه برگ بو، سابقأ نوعی پماد به نام P. de Laurier تهیه می گردیده که هنوزهم در دامپزشکی مصرف دارد. .

اسانس آن در پیچ خوردگی مفاصل، بواسیرو رفع دردهای رماتیسمی، به صورت مالش دادن برروی عضو، مصرف دارد بعلاوه در صابون سازی به کار می رود.

روغن لوریه، در دامپزشکی برای دفع طفیلی ها به کار می رود و از آن در موارد کوفتگی اعضاء به عنوان محرك موضعی، نتایج مطلوب گرفته شده است و با آنکه مصرف آن ازاین نظر هیچ گونه زیانی ندارد معهذا چندان بین مردم متداول نگردیده است.

صورداروئی۔ مصرف برگ این درخت، به صورت دم کرده ۱۰ تا ۲۰ در هزار ونیمکوب میوه آن به صورت دم کرده 5 تا ۲۰ درهزار، به مقدار ۲ فنجان در روز بعد از غذا ، سابقا معمول بوده است. تیزان حاصل از دم کرده 4 گرم برگ گیاه و ۸ گرم پوست خشک شده نارنج در 200 گرم آب جوش به عنوان نیرودهنده توسط Dr. H . Leclerc توصیه شده است . برای این کار، برگ گیاه و پوست خشک شده نارنج را به مدت ۱5 دقیقه در آب جوش قرار داده سپس صاف می کنند و قند بدان می افزایند تا طعم شیرین حاصل کند.

 

 

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

استعمال خارجی برگ این گیاه موجب سرخی پوست و ایجاد حساسیت میشود که این فرآیندها ناشی از روغن فرار موجود در برگ گیاه میباشد.

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است ولیکن این گیاه دارای پتانسیل ضعیفی جهت حساسیت زایی می باشد.

مضر معده است و مصلحش انیسون می باشد و بهتر است که گرم مزاجان از آن پرهیز نمایند. مضر سینه است و مصلحش کتیرا میباشد.

 

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید