نام های گیاه

فارسی : بلیله، سنسکرت: کلدرم، کلپ برکش، کرش پهل.

عربی: بليلج

انگلیسی: myrobalans

لاتینی: terminalia bellirica

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص:

مقوی، خارج کننده فضولات سوداویه و مقوی معده است، اشتها را زیاد می کند و ماده سودا را با اسهال خارج می نماید. در امراض بواسیر، اسهال کهنه و سردرد مفید است. دماغ و چشم را قوت می دهد.

برای تسکین سرفه و معالجه بیماری های چشم تجویز می کنند.

برای مزاج خاصیت آن زاینده و نرم کننده است و هم قابض و رطوبت معده را از بین میبرد هیچ دارویی مثل بلیله در دباغی معده مفید نیست که شکم را بند آورد.

 

روش مصرف در منابع مختلف :

میوه ناپخته اش ملین و پخته اش قابض است و یکی از اجزاء دوای معروف اطریفل می باشد و نیز در دیگر اطریفل ها مخلوط می شود.

سعید بن جناح، از اصحاب امام صادق ع روایت می کند: آن حضرت فرمود: موسی بن عمران از رطوبت بدنش به خدا شکایت کرد، خداوند به وی فرمود: هلیله و بلیله و آمله را با عسل معجون کن و بخور. امام فرمود: این همان است که به نام اطریفل نامیده می شود.

به قول طبيب هندی، «چکرویت» در مرض گرفتگی صدا، بليله را با فلفل دراز و نمک اندرانی باریک ساییده و با کره لیسیدن، مفید است.

میوه خشک بی دانه گیاه پس از این که کوبیده شده و به صورت گرد در آمده آن را به روی ناف بچه پس از افتان می پاشند، برای رفع سوء هاضمه و حالات صفراوی و سردرد و جذام کاربرد دارد و تقویت دهنده چشم است.

با نمک و فلفل دراز در امراض گلو و سینه توصیه می کنند به صورت اطریفل، بليلج با آملج و هليلج جز مخصوص آن هستند که در خیلی امراض استعمال می شوند، و دانه را برای علاج استعمال خارجی مالیدنی استعمال می کنند.

خواص درمانی: ۱- اگر هر روز کمی از آن را بدون هسته بکوبید و بخورید، تونیک، تب بر و کمی مخدر است سرفه را تسکین می دهد، برای معالجه ی اسهال، استسقاء سردرد و جذام مفید می باشد، مقوی معده و اشتهاآور است و کمک به رفع سوءهاضمه میکند، مسهل سودا و صفرا میباشد.

۲- اگر نارس آن را بخورید، مسهل و اگر رسیده ی آن خورده شود قابض است.

٣. اگر تا مدتی هر روز دو گرم از آن را بدون هسته بکوبید و با شکر و آب گرم مخلوط کرده و بخورید، برای تقویت چشم، افزایش دید چشم و قطع رطوبت های جاری از دهان مفید است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید