نام های گیاه

فارسی: لیلی مجنون.

عربی: خلاف، صفصاف.

انگلیسی: wiccow.

فرانسوی: marceav marsault

بخش های دارویی
موارد مصرف

موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E

- روماتیسم

- درد

مصرف سالیسین جهت درمان بیماریهای همراه با تب، بیماریهای روماتیسمی، سردرد و دردهای ناشی از التهاب مفید می باشد.

اندامهای مختلف گیاه مزبور گشاینده گرفتگی های کبدی و درمانگر تپش قلب، عطش و همچنین التهاب و ضعف معده ناشی از گرم مزاجی و تبهای مختلف است.

. استعمال موضعی برگ این گیاه بهبود دهنده خارشها و جرب بوده، آماسها و کوفتگی های ناشی از ضرب دیدگی را کاهش میدهد.

موارد تأیید نشده: در طب سنتی از این گیاه برای درمان دندان درد، نقرس، بیماریهای گوارشی، اسهال و نیز جهت التیام زخم استفاده میشود.

پوست درختان بید اگر از شاخه های جوانتر از ۳ سال به دست آمده باشد، خاصیت تب بر با اثر قاطع ولی بطيء نشان می دهد. این اثر درمانی را گلوکزید موجود در پوست شاخه ها، یعنی سالیسین نیز دارا می باشد.

سالی ژنین ماده ای ضد عفونی کننده است و از اختصاصات درمانی آن این است که در معالجه روماتیسم، نقرس، گریپ و دیسانتری اثر قاطع نشان می دهد. ساليسين خاصیت اثر آرام کننده عصبی و تب بر دارد.

روش مصرف: از فرآورده های مایع و جامد تهیه شده از این گیاه جهت مصارف خوراکی استفاده می گردد. مصرف گیاه مزبور با داروهای معرق نیز توصیه می شود. از سوی دیگر عصاره های تهیه شده از گیاه به همراه برخی از فرآورده های استاندارد شده ضد درد، ضد روماتیسم،

خواب آور آرامبخش و داروهای گوارشی موجود می باشند. فرآورده ها: جهت تهیه دم کرده، ۲ تا ۳ گرم داروی کاملا خرد یا درشت پودر شده در آب سرد ریخته و جوشانده شود. سپس بعد از ۵ دقیقه صاف گردد مقدار مصرف: ۶ تا ۱۲ گرم (مقدار متوسط مصرف روزانه که برابر با ۶۰ تا ۱۲۰ میلی گرم سالیسین تام است). دم کرده: یک فنجان، ۳ تا ۴ بار در روز (یک قاشق چایخوری برابر با 5/1 گرم گیاه است)

عصاره مایع: (با نسبت ۱ به ۱ در الكل ۲۵ درصد)، ۱ تا ۳ میلی لیتر، ۳ بار در روز پودر: ۱ تا ۲ گرم، روزانه چند بار

پوست درختان بید اگر از شاخه های جوانتر از ۳ سال به دست آمده باشد، خاصیت تب بر با اثر قاطع ولی بطيء نشان می دهد.

این اثر درمانی را گلوکزید موجود در پوست شاخهها، یعنی سالیسین نیز دارا می باشد.

برای این کار باید از پوست درخت بید، دم کرده ۴۰ تا ۵۰ در هزار تهیه کرد یا سالیسین را به مقدار ۱ تا ۴ گرم در روز مصرف کرد.

پوست درختان بید دارای اثر مسکن دردهای دستگاه تناسلی و شاتونهای آن اثر ضد تشنج، رفع عسر الطمث ( قاعدگیهای دردناک) و رفع سيلان منی است.

عصاره روان سنبله های بید ( شاتونها) را در رفع بیخوابیهای ناشی از ضعف اعصاب، اشكال وقوع قاعدگی که غالبا با درد همراه می باشد و همچنین رفع اختلالات عصبی مؤثر ذکر کرده اند. مصرف مقادیر کم پوست درختان بید، موجب تحریک اشتها و تقویت اعمال دستگاه هضم می شود.

پوست درختان بید اثر دفع کرم نیز دارد و اطبای قدیم دیگر، برای مصرف روزانه ۵ گرم پوست درختان بید، اثر دفع کرم قائل بوده اند.

در استعمال خارج، جوشانده پوست درختان بید یا گرد پوست آنها جهت رفع غانقرايا و درمان زخمهای دير علاج، به صورت حمامهای موضعی به کار می رفته است. صور داروئی:

دم کرده یا جوشانده ۳۰ تا ۶۰ در هزار پوست به مقدار یک فنجان قبل از هر غذا، گرد پوست به مقدار ۸ تا ۱۰ گرم قبل از هر غذا مخلوط در بینزویت باشد. دمكرده ۵۰ در هزار به مقدار یک لیوان کوچک محتوی ۷۵ سانتی متر مکعب قبل از غذاهای ظهر و شب، عصاره روان به مقدار ۵ تا ۱۰ گرم در روز، عصاره روان سنبله های بید به مقدار ۱ تا ۲ قاشق قهوه خوری در شب هنگام خوابیدن. مقدار سالیسین ۱ تا ۴ گرم در روز و حتی بیشتر به صورت کاشه، حب یا مخلوط در یک پوسیون و شربت است.

.مقدار خوراک آب برگ تازه از ۲۴ گرم تا ۶۰ گرم.

خواص:

مسکن حرارت، مفرح و مقوی قلب و طبیعت را لطیف می کند. مقوی دل و دماغ، در تب محرقه نافع است، در سل و دق نیز فائده می کند، رفع عطش می کند، تا حد از ۱۲۰ گرم تا ۱۴۴ گرم امکان استعمال کردن است.

برگ درخت بید خواص درمانی: ۱- تازه­ی آن را آب بگیرید و در گوش بچکانید. چرک گوش را برطرف میکند.

۲- تازه ی آن را بکوبید و مثل حنا خمیر کنید و بر سر گذارید. سردردی که از گرمازدگی ایجاد شده باشد را تسکین می دهد.

چوب بید خواص درمانی: آن را بسوزانید، خاکسترش را با سرکه خمیر کرده و هر روز و هر شب روی زگیل گذارید. زگیل را در بعضی مزاج ها زایل میکند.

خواص درمانی پوست شاخه های جوان بید: ۱- آب دمکرده­ی آن را بنوشید. خنک کننده، قابض و مقوی است، مسکن دستگاه تناسلی می باشد، بی خوابی را برطرف می کند، معالج تبهای گرم مزاج است، ورم کبد، طحال و مجاری صفرا را برطرف مینماید، یرقان را معالجه میکند، بعضی از تبهای نوبه ای را رفع می نماید، ورم مجاری دفع ادرار را برطرف می سازد، خفقان گرم مزاج را درمان میکند.

۲- آن را خشک کنید، بعد نرم بسایید و با جوهر گنه گنه به اندازه ی مساوی مخلوط کرده هر دو نخود آن را در یک کپسول خالی بریزید و تا هفت روز هر روز صبح و شب هر بار یک کپسول بخورید. انواع تب از جمله تب سه یک یا تب مالت را درمان میکند.

خواص درمانی پوکه درخت بید: ۱- آن را مثل غبار نرم بسایید و دندانها را با آن بشویید. بوی بد دهان که از حرارت و گرمی باشد را مرتفع می سازد. ۲- آن را نرم بسایید و بر موضع بپاشید. سوزش در اثر ادرار پای اطفال را درمان میکند.

ریشه ی درخت بید خواص درمانی: ۲۵ گرم از آن را با ریشه ی شیرین بیان پوست کنده به اندازه ی مساوی نیمکوب کنید و در یک لیتر آب بجوشانید و آب صاف کرده ی آن را بنوشید. ادرارآور است، حبس البول یا بندآمدگی ادرار را درمان می کند، برای از بین بردن سنگ کلیه و مثانه نافع میباشد

 

مناطق قابل رویش
روش مصرف
عوارض جانبی

عوارض عمومی: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است، گواینکه تانن موجود در آن ممکن است موجب بروز مشکلات معدی شود.

موارد منع مصرف: مصرف این گیاه توسط بیماران دارای حساسیت بیش از حد نسبت به ساليسيلات ها ممنوع می باشد. از سوی دیگر کودکانی که دارای علائم شبه آنفلونزا هستند به دلیل همراه شدن ساليسيلات ها با سندرم Reye نمی بایست تحت درمان با ساليسيلاتها قرار گیرند. بیماران مبتلا به زخمهای شدید معده یا دوازدهه، هموفیلی، آسم یا دیابت نیز می بایست از مصرف فرآورده های تهیه شده از پوست این گیاه خودداری کنند.

استفاده در دوران بارداری: مصرف ساليسيلاتها در هنگام بارداری ممنوع است.

استفاده در دوران شیردهی: از آنجا که مصرف ساليسيلاتها توسط مادران شیرده موجب بروز جوش در نوزادان شیرخوار می گردد، بنابراین مصرف آنها در هنگام شیردهی ممنوع است.

از سوی دیگر در کودکان با عملکرد عادی کلیوی و کبدی که برای مداوای درد مفاصل و گلوکوم تحت درمان با سالیسیلات ها و مهارگرهای انهیدراز کربونیک بودند، نمونه هایی از بروز اسیدوز متابولیک گزارش شده است (1984 ,Cowan)

 

تداخلات دارویی:

تداخل های دارویی نسبتا مخاطره آمیز: به دلیل آنکه این گیاه واجد سالیسین است می بایست در صورت مصرف آن به همراه ساليسيلاتها و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی دقت کافی مبذول شود. چرا که گزارشهای منتشر شده حاکی از آن است ساليسيلات ها موجب کاهش قابل توجه غلظت ناپروکسن سرم و همچنین افزاش کلیرنس ناپروکسن سرم تا بیش از ۵۶ درصد می شوند (1987 ,Furst).

از سوی دیگر با وجود آنکه تاکنون هیچگونه گزارشی ارائه نشده است که بیانگر وجود تداخل های دارویی این گیاه با داروهایی باشد که روی زمان لخته شدن خون مؤثر هستند و برخی مطالعات نیز حاکی از آن هستند که اثر مهارگر ترومبوسیت غير محتمل می باشد ولی می بایست از مصرف همزمان این گیاه با داروهای ضد انعقاد و هرگونه دارویی که زمان PT را طولانی می کند خودداری شود 1994) Wicht1& Bisset )

الكل و باربیتوراتها نیز ممکن است موجب پنهان کردن علائم ناشی از مصرف بیش از حد سالیسیلات ها و افزایش سمیت داروهای مزبور شوند.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید