نام های گیاه

فارسی : تاتوره - تاتوله - طلانور - گوزمائل - قم - جوز الماثل - جوزماثم - جوزمانا

فرانسه : Thorn - apple Hedge - hog - nut ، Devil ' s apple ، Apple of Peru

انگلیسی : Stramoine ، H . du diable ، Herbe a la Taupe ، Pomme épineuse

آلمانی:   Stechapfel

ایتالیائی:  Pomo spinosa، Stramino

عربی : طاطوره

بخش های دارویی
موارد مصرف

گیاه مزبور همچنین یکی از داروهای اساسی برای مداوای اختلالات دستگاه عصبی غیر ارادی است.

مخدر، خواب آور، قی آور بوده،

طب هومیوپاتی: در طب هومئوپاتی از این گیاه برای درمان عفونتهای توام با تب بالا، گرفتگی عضلانی و التهابات چشم استفاده میشود.

خواص

تاتوره دارای اثر ضد تشنج، رفع آسم و نقرس و دردهای عصبی است از نظر کلی نیز باید گفت که مصارف درمانی شبيه بلادون دارد با این تفاوت که سمی تر از آن است و مصرف اعضای آن امروزه بسیار کاهش یافته یا به طور کلی می توان گفت تقریبا ترک شده است.

تاتوره را سابقا برای رفع سرفه های عصبی، سیاه سرفه و بی اختیاری دفع ادرار، مصرف می نمودند.

مصرف آن در فلج هایی که با حالت هیجان همراه است به طور محسوس باعث پیدایش حالت تسکین می گردد.

از تاتوره در بیماری پارکینسون نوعی بیماری مغزی همراه با لرزش اعضاء نیز استفاده می شود.

از تاتوره اختصاصا برای درمان بیماری ها استفاده می شود زیرا اثرضد تشنج ، رفع آسم ودردهای عصبی دارد.

خواص درمانی تاتوره دارای اثر ضد تشنج، رفع آسم و نقرس و دردهای عصبی است.

خواص درمانی تاتوره دارای اثر ضد تشنج، رفع آسم و نقرس و دردهای عصبی است. از نظر کلی نیز باید گفت که مصارف درمانی شبیه بلادوندارد با این تفاوت که سمی تر از آن است. مصرف اعضای آن امروزه بسیار کاهش یافته است بطوری که می توان گفت تقریبا متروك شده است.

تاتوره را سابقا برای رفع سرفه های عصبی، سیاه سرفه و بی اختیاری دفع ادرار، مصرف می نمودند.

از تاتوره در رفع سوء هضم های مسلولین نیز نتایج مفید به دست آمده است.

موارد تأیید نشده: در طب سنتی از فرآورده های این گیاه برای درمان آسم، سرفه های انقباضی یا تشنجی، سرفه های ناشی از برونشیت، آنفلونزا و نیز به عنوان خلط آور جهت درمان ترشحات استفاده می گردد.

 

روش مصرف در منابع مختلف :

طب چینی: در طب چینی گیاه مزبور جهت درمان انواع درد و به صورت سیگار برای مداوای تنگی نفس، آسم و سرفه و به شکل موضعی جهت درمان روماتیسم به کار برده می شود.

مصرف: تاتوره به علت دارا بودن خاصیت سمی باید تحت نظارت پزشک مصرف شود. برای تسکین آسم از تنطور آن و نیز از سیگارهای ضد آسم که حاوی تاتوره است استفاده می شود.

به صورت مختلف دم کرده، تنطور، عصاره با دود کردن برگ خشک گیاه شبیه سیگار از آن استفاده به عمل می آوردند.

برای رفع آسم، برگ خشک تاتوره را مخلوط با برگ توتون نموده به بیمار میدادند تا مانند سیگار معمولی آن را دود کند.

از تاتوره در رفع سوء هضم های مسئولین نیز نتایج مفید به دست آمده است. مبتلایان به آسم باید منحصرا یک یا دو سیگار آن را بکار برند به طوری که مصرف کلی برگ از ۱ تا 5/1 گرم در روز تجاوز ننماید. پس از دود کردن برگ تاتوره یک حالت تسکین همزمان با نوعی سرگیجه پیدا می شود. در دردهای عصبی با مصرف 02/0 تا 05/0 ٪ گرم عصاره نتایج خوب در بیماران به دست آورده اند در دردهای عصبی سطحی مانند درد ناحیه صورت یا پوست سر با تاثیر دادن دارو بر روی پوست نتیجه بهتر به دست می آید.

در روماتیسم مزمن و روماتیسم مفصلی حاد یا بین مفصلی با مالش دادن یا پماد تاتوره یا خیسانده برگ گیاه در روغن و یا ضماد برگ نتایج مفید به دست می آید با خوراندن، عصاره یا تنطور نیز می توان به این نتیجه در بیمار رسید در استعمال خارج جوشانده برگ، بخور، حمام موضعی و ضماد برگ تاتوره در علاج زخم های سرطانی، سوختگی ها، بواسیرهای دردناک، درد چشم و غیره نتایج مفید می دهد.

صور دارویی:

برگ تاتوره در مصارف داخلی به صورگرد به مقدار 05/0 تا 30/0 گرم برای اشخاص بالغ مصرف می شود. حداکثر مصرف آن در اشخاص بالغ 25/0گرم در یک دفعه و یک گرم در ۲۴ ساعت است. در بیماری پارکینسون به صورت حبهای محتوی 10/0 گرم به تعداد ۳ تا ۶ در روز و به مدت 3 روز متوالی میتواند مصرف گردد مشروط به آنکه در هنگام مصرف دارو تحمل بیمار در نظر گرفته شود. در استعمال خارج سیگارت برگ خشک شده تاتوره به مقدار ۱ تا 5/1 گرم در روز به حالت معمولی یا مخلوط در توتون برای مبتلایان به آسم بکار میرود.

برگ تاتوره ی درختی خواص درمانی: ۱- خشک آن را به صورت پودر درآورده بخورید. گرم، مسکن، ضددرد، بی حس کننده، ضد آسم و ضدسرفه است.

۲- آن را با گیاه شاهدانه به اندازه ی مساوی در سرکه ی رقیق بخیسانید. آشامیدن آن سرکه مخدر و بی حس کننده می باشد.

٣- خشک آن را مانند توتون یا تنباکو دود کنید. برای تسکین بیماری آسم بسیار مؤثر است. اگر ایجاد مسمومیت کرد فورأ مصرف آن را قطع کنید.

۴- ضماد آن برای تحلیل ورم و رسانیدن دمل و ورم به کار میرود. تذکر: مصرف آن باید حتما زیر نظر پزشک انجام گیرد. .

گل تاتوره ی درختی خواص درمانی: ۱- آن را مانند توتون دود کنید. برای رفع سرفه و تنگی نفس نافع است.

۲- جوشانده ی گرد آن در استعمال خارجی به صورت شست وشو برای انواع بیماریهای جلدی، درمان ورم پاها، پایین افتادگی و بیرون افتادگی رکتوم و برای سرماخوردگی و رفع اختلالات اعصاب مفید می باشد.

برگ تاتوره ی علفی خواص درمانی: ۱- تازه ی آن را له کنید و روی ورم ملتحمهی چشم بگذارید، باعث تحلیل ورم و تسکین درد چشم می شود. گذاردن آن روی هر ورم یا دمل باعث تحلیل آن می شود و ضماد آن برای التیام زخمها مفید است، برای التیام زخم های سرطانی، سوختگیها و بواسیر دردناک نافع می باشد.

٢- مالیدن دم کرده ی آن با سرکه برای تحلیل ورمها، استسقا و قطع ترشح عرق مفید است.

گل تاتوره ی علفی خواص درمانی: چکاندن عصارهی آن در گوش برای رفع درد گوش نافع است.

روغن تخم تاتوره ی علفی خواص درمانی: مالیدن آن برای تسکین درد بواسیر و دردهای ناحیه ی مقعد مفید است.

تخم تاتوره ی علفی خواص درمانی: ۱- اگر ۵ میلی گرم از کوبیدهی آن خورده شود، مخدر، ضددرد و ضدعفونی کننده است، برای رفع نفخ، ترشح مفرط اسید، درد کبد، دردهای دوران عادت ماهیانه و همچنین برای قطع عرق های شبانه ی مسلولین مفید می باشد، برای آرام کردن حمله های سیاه سرفه و تسکین آسم تجویز می شود، برای التیام زخم ها نافع است.

٢- عصاره ی تازه ی آن را بر سر بمالید. برای رفع شوروی سر و جلوگیری از ریزش مو نافع است، سردردهای خونی و صفراوی مزمن را تسکین می دهد و بسیار خواب آور است و به صور مختلف دم کرد ، تنطور یا عصاره و یا دود کردن برگ خشک گیاه مانند سیگار، از آن استفاده بعمل می آوردند. برای رفع آسم ، برگ خشک تاتوره را مخلوط با برگ توتون نموده به بیمارمی دادند تا مانند سیگارمعمولی آنرا دود کند.

مبتلایان به آسم ، باید منحصرا یک یا دو سیگار آنرا بکار برند بطوری که مصرف کلی برگی از 1 تا 5/1 گرم در روز تجاور ننماید. پس از دود کردن برگ تاتوره، یک حالت تسکین، همزمان با نوعی سرگیجه پیدا می شود.

در دردهای عصبی، با مصرف 005/0 تا 02/0 گرم عصاره، نتایج خوب درد رمان بیماران به دست آورده اند. در دردهای عصبی سطحی مانند درد ناحیه صورت یا پوست سر (با تأثیردادن دارو بر پوست سر) نتیجه بهتر به دست می آید. مصرف آن در فلج هائی که با حالت هیجان همراه است، بطور محسوس باعث پیدایش حالت تسکین می گردد. در رماتیسم مزمن و رماتیسم مفصلی حاد یا بین مفصلی، با مالش دادن تنطور یا پماد تاتوره و یا خیسانده برگ گیاه در روغن و یا ضماد برگ، نتایج مفید به دست می آید. با خوراندن ، عصاره یا تنطور نیز می توان به این نتیجه دربیمار رسید. از تاتوره در بیماری پارکینسون نیز استفاده می شود.

در استعمال خارج، جوشانده برگ، بخور، حمام موضعی و ضماد برگ تاتوره در علاج زخمهای سرطانی، سوختگیها ، بواسیرهای دردناك ، درد چشم وغيره نتایج مفید می دهد.

صور داروئی۔ برگ تاتوره در مصارف داخلی به صورت گرد (هر گرم آن در حدود ۳ میلیگرم از مجموع الكالوئيدها دارد)، به مقدار 05/0 تا ۳۰ ر. گرم برای اشخاص بالغ مصرف می شود.

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

برای قلب بسیار زیان آور است.

داتورا امروزه به علت مسمومیت شدیدی که مصرف آن ایجاد می کند مصارف بسیار محدود پیدا کرده.

عوارض عمومی بیماران مبتلا به احتباس ادرار یا تصلب عروق کرونر نمیبایست از گیاه مزبور استفاده کنند. تداخل های دارویی: نسبتا مخاطره آمیز سوکسینیل کولین: مصرف همزمان این گیاه با داروی مزبور ممکن است منجر به تشدید انسداد عصبی-عضلانی گردد. تدابير بالینی: در مورد بیماران دریافت کننده داروهای مهارگر کولین استراز عموما از تجویز سوکسینیل کولین طى القای بیهوشی اجتناب می گردد. استفاده از سوکسینیل کولین در اینگونه موارد منجر به فلج طولانی مدت عضلانی گردیده و تا رفع اثر دارو و بازگشت عملکردهای عادی عضلانی استفاده از دستگاه تنفسی مصنوعی و انجام اقدامات حمایتی ضرورت می یابد. مصرف بیش از حد: مصرف مقادیر بسیار زیاد این گیاه نیز منجر به تحریک دستگاه عصبی مرکزی (بیقراری، تکلم بی اختیار، توهم، هذیان و جنون ادواری) و پس از آن خستگی و خواب می گردد. ۴ نشانه هشدار دهنده حاکی از مسمومیت با گیاه مزبور شامل سرخی پوست، خشکی دهان، آریتمی تا کی کاردیک و اتساع بیش از حد مردمک چشم (میدریاز) می باشند. دیگر عوارض حاصل از مصرف بیش از حد شامل اختلالات تطابقی، گرگرفتگی ناشی از کاهش تعریق، اختلالات ادراری و نیز يبوست شدید هستند. مصرف مقادیر کشنده گیاه مزبور ممکن است منجر به خفگی گردد این مقدار برای بزرگسالان با توجه به میزان آتروپین موجود در گیاه، شامل ۱۵ تا ۱۰۰ گرم از برگ و ۱۵ تا ۲۵ گرم از دانه گیاه (معادل ۱۰۰ میلی گرم آتروپین) است. مقدار مسمومیت زا برای کودکان به مقدار قابل توجهی کمتر می باشد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید