نام های گیاه

فرانسه:     Tamarinier

انگلیسی:     Tamarind tree

آلمانی: Tamarind

ایتالیائی: Tamarindo

فارسی : تمرهندی ۔ خرمای گجرات - خمار - خوش - حومن - امله - املی - خنچه - تمر - خبجه – انبله

عربی : تمبر هندی، حومر (Hhawmar)

بخش های دارویی
موارد مصرف

گیاه مزبور همچنین واجد اثرات ضد میکروب و محرک ایمنی است، التیام دهنده زخم نیز می باشد.

طب هندی: در طب هندی گیاه مزبور برای درمان استفراغ صفراوی، مستی ناشی از مصرف الکل، تب، التهاب گلو، ورم معده، یبوست و بواسیر به کار برده می شود.

در درمان استفراغ شدید و عطش ناشی از تب سودمند می باشد. قابض معده، سست، مسهل صفرا و تسکین دهنده غلیان آن است. در درمان تبهای توأم با غش و افسردگی به ویژه در مواردی که لینت دادن به مزاج نیز مورد نظر است سودمند می باشد.

طب مومئوپاتی: در طب هومئوپاتی از این گیاه برای درمان معده درد استفاده میشود.

خواص درمانی- تمرهندی ملین ومسهل ملایم است. مصرف آن هیچ گونه ناراحتی تولید نمی کند.

 

 

روش مصرف در منابع مختلف :

روش مصرف: این گیاه به صورت خوراکی مصرف شده و معمولا به صورت مخلوط با سایر ملينها مانند انجیر به کار برده می شود. فرآورده ها: جهت تهیه نوعی خمیر رقیق، می بایست خمیر گیاه خام با مقداری آب گرم نرم شده، آنگاه توسط یک غربال صاف گردد. سپس در حمام آب آنقدر حرارت داده شود تا به شکل خمیری نرم در آید. این خمیر را می بایست با شکر مخلوط کرد.

مقدار مصرف: ۱۰ تا ۵۰ گرم خمیر تازه گیاه به صورت خالص یا همراه با سایر مسهل ها با قطعات میوه مصرف شود.

طب هومئوپاتی: ۵ قطره، یک قرص یا ۱۰ گلبول، هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه (در موارد حاد) یا ۱ تا ۳ بار در روز (در موارد مزمن). مصارف تزریقی: ۱ تا ۲ میلی لیتر محلول به صورت زیر جلدی، ۳ بار در روز (در موارد حاد) و یا یک بار در روز (در موارد مزمن)

صور داروئی۔ شیره میوه آن به مقدار ۲۰ تا 50 گرم در اشخاص بزرگ به عنوان ملين و 2 گرم برحسب هریک از سنین عمر در اطفال مصرف می شود. دیگر از صور داروئی آن، تیزان ۳۰۰ در هزار میوه است.

از مخلوط گرد دانه گیاه در آب ، نوعی چسب تهیه می کنند.

از دانه این درخت نوعی پلی ساکارید به نام Tamarind polyose استخراج می شود که به صورت گردی به رنگ زرد روشن و فاقد بو می باشد. این گرد ، در آب داغ به سهولت پخش میشود و نوعی محلول کلوئیدی بوجود می آورد. از آن برای روکش دادن قرص ها و معلق نگهداشتن گرد های غیر محلول در آب استفاده میشود بعلاوه امولسیون دهنده است.

میوه ی تمرهندی.خواص درمانی: ۱- پولپ آن را بخورید. باعث تقویت قلب و معده میشود، ملین ملایمی است، هیجان خون را مینشاند، عطش را تسکین می دهد، مسهل صفرا و اخلاط و مسکن غثيان و قی صفراوی میباشد، خفقان حار و تبهای حاره را درمان می کند، خنک کننده است، به هاضمه کمک میکنند، دارای خاصیت جبران کمبود ویتامین C در بدن است، برای مبارزه و مقابله با مسمومیت حاصل از اسراف در خوردن و جذب روغن دانه های گیاه شوولمگرا مصرف میشود.

۲- پولپ های آن را در دهان نگه دارید و مزمزه کنید. برای رفع جوش های دهان مفید است.

۳- پولپ آن را با آب شاهتره مخلوط کنید و بخورید. زردی یا یرقان و کهیر را برطرف می کند.

۴- پولپ آن را در آب حل کنید و با آن قرقره نمایید. برای رفع حناق و خفقان مفید است. ها ضماد پولپ های آن سر سوزه را باز می کند.

هسته ی تمرهندی خواص درمانی: ۱- آن را بسیار نرم بسایید و با عسل مخلوط کرده بخورید. قابض است، نیروی جنسی را افزایش می دهد و انزال را به تأخیر می اندازد.

۲- آن را از وسط دو نیم کرده روی قسمتی که از هم جدا شده است را آب دهان بمالید و روی موضع بگذارید. زهر عقرب را بیرون می کشد و گزیدگی عقرب را درمان می کند.

۳- آن را نرم بکوبید، بعد با غوره مخلوط کرده تا به صورت خمیر درآید و در دهانه ی رحم بگذارید. دهانه ی رحم کمی تنگ تر میشود و ترشحات غیرطبیعی را برطرف می کند.

۴- آن را مثل غبار نرم بسیایید و با روغن زیتون مخلوط کرده و در آفتاب یا حمام گرم خوب روی موضع ماساژ دهید. درد موضعی که از ضعف و بی قوهگی باشد را تسکین می دهد.

5- آن را نرم بسایید، بعد کمی پی را در کمی آب جوش ریخته و روی آتش آب کنید، بعد آنها را با هم مخلوط کرده ضماد کنید. سر سوزه را باز می کند.

روغن تمر هندی خواص درمانی: ۱- اگر آن را با آب مخلوط کرده و بخورید، باعث سقط جنین می شود.

۲- مالیدن آن برای رفع خارش، جوش و کورک مفید است.

 

روش مصرف
عوارض جانبی

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است.

تذکر: ناشتا خوردن آن خوب نیست، برای سینه و طحال مضر است، اسراف در خوردن آن موجب سرفه می شود. مصلح آن کتیرا، خشخاش، بنفشه، عناب، لعاب به دانه با اندک شیرینی می باشد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید