نام های گیاه

فارسی: توتون.

عربی: دخان.

فرانسه: tabac commun,grand tabac toback,tabak,virginischer

آلمانی: taback

انگلیسی: viyginan tobacco, tobacco erba sacra,nicoziana,erba

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص:

در چین از توتون دارو برای رفع ناراحتی مفاصل و بی حسی اعضا و رفع درد در نیمی از سر و برای موارد مارگزیدگی استفاده می شود برای روماتیسم مفید است

. برای خشک کردن نزله دماغی سرد و تر و عطسه کردن مفید است جلوگیری از خونریزی زخم های تازه و در خشک کردن زخمهای کهنه مفید است.

طعم آن تلخ است مقوی اعصاب، قابض، مدر، مسکن ناراحتیهای رحم، است در عادت ماهیانه دردناک بخصوص در عادت ماهیانه های دردناک زنان جوان مفید است.

دود کندرودود درخت سقز رساننده و تحلیل برنده است. آماس و سرخ شدن پلک را علاج می کنند داروی خوره چشم و رطوبت هایی است که در چشم باشد.

جوش های چرکین اشک ریز را مداوا می کند.

اثرات: مصرف مقادیر کم توتون باعث افزایش فشار خون و فزونی عملکرد غشاء مخاطی معدی و استفاده از مقادیر زیاد آن موجب کاهش فشار خون و کاهش تونوسيته ماهیچه های معده و روده می گردد. گیاه مزبور همچنین سبب تحریک دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه تنفس می۔ شود. موارد مصرف: موارد تأیید نشده: از توتون برای کمک به ترک سیگار استفاده می گردد. سرخپوستان آپاچی این گیاه را برای درمان دندان درد، گزیدگی حشرات و نیش زنبور به کار می برند. در برزیل و گویان نیز از توتون جهت درمان ابتلاء به کرم، انگل های پوستی و اختلالات مربوط به جریان صفراوی استفاده میشود. با این وجود به دلیل سمی بودن گیاه، مصرف آن جهت درمان موارد مزبور توصیه نمی شود. طب هندی: در طب هندی توتون برای درمان دندان درد، پوسیدگی دندان، گوش درد، التهاب توأم با چرک غشاء مخاط بینی، فتق و آماس همراه با درد به کار برده می شود. طب هومئوپاتی: در طب هومئوپاتی از این گیاه برای درمان آنژین صدری، فشار خون پایین و استفراغ توأم با اسهال استفاده میشود.

روغن دانه توتون، هیچ موقع، جز هنگام کمبود مواد روغنی مصرف نداشته است. این روغن اگر بدون مداخله گرما تهیه و به حالت تصفیه شده درآمده باشد، می تواند به مصارف تغذیه برسد. برای مصارف روشنائی و تهیه صابون نیز مورد مصرف قرار می گیرد.

روغن دانه توتون که به مصارف تغذيه ويا تهیه صابون می رسد می تواند بصورت هیدروژنه شده در معرض استفاده قرار گیرد. این روغن چون اثر خشک شونده به نسبت کافی ندارد، بیشتر برای مصارف نقاشی جهت ساختن انواع روغن ها اختصاص داده می شود. از روغن دانه توتون برای تهیه بعضی رزین ها (glyecrophtalique) استفاده بعمل می آید.

 

روش مصرف در منابع مختلف :

خواص درمانی: ۱- یک مثقال خشک آن را بکوبید و هشت قسمت کنید و هر روز صبح ناشتا یک قسمت از آن را با کمی آب بخورید. آسم یا تنگی نفس را درمان میکند. اگر زیر نظر پزشک مصرف شود بهتر است.

۲- ضماد آن برای رفع ناراحتی های مفاصل، رماتیسم، بی حسی اعضاء سردرد نیمه­ی سر و در موارد مارگزیدگی مؤثر می باشد.

٣- از شیره ی آن برای پاک کردن زخم های چرکین و رفع جراحت های پر از کرم استفاده می شود.

۴- تازه ی آن را بکوبید و ضماد کنید. برای معالجه ی جوش و کورک نافع است، دمل را می رساند، درد را تسکین می دهد، اگر روی شکم بچه ها ضماد شود، نفخ شکم را درمان خواهد کرد و بوی تعفن مدفوع را کمتر می کند.

5-طبق نظر پزشک یک تا پنج گرم از خشک آن را در ۲۵۰ گرم آب مقطر جوش ریخته دم کنید و بعد از خنک شدن صاف کرده با آب آن تنقیه نمایید. جانور و انگل ها را نابود می کند، برای قولنج ایلاوس و کزاز مؤثر می باشد.

6-گرد خشک آن را در بینی بریزید. عطسه آور است و برای خشک کردن نزله ی دماغی سرد و تر مفید می باشد.

۷- سوخته ی آن را روی دندان بگذارید. درد آن را ساکت میکند و اگر روی لثه ها ضماد کنید، لثه را تقویت می کند.

8-به آن را بکوبید و با روغن گل سرخ مخلوط کرده ضماد کنید. برای درمان جرب جراحت دارو، جلوگیری از خونریزی زخمهای تازه و خشک کردن زخم های کهنه مفید است.

۹- دود آن برای رفع فساد و هوای آلوده به میکروب نافع است، برای تسکین درد دندان رطوبتی، سرفه ی رطوبتی و تنگی نفس اثر مفید دارد.

۱۰- خاکستر سوخته ی آن را با روغن گل سرخ خمیر کرده ضماد کنید. از خون ریزی جلوگیری می کند، گال را درمان می نماید.

۱۱- خوردن کمی آب قلیان که زرد شده باشد برای استسقا اثر مفید دارد

و از آن حشره کش تهیه می شود در فیلیپین از برگ آن به صورت ضماد برای معالجه جوش و کورک استفاده می شود.

برای تسکین درد و رساندن دمل نیز مفید است. روی زخم متعفن بچه ها می اندازند و رفع نفخ و تعفن و تعفن می کند جوشانده برگ توتون برای کشتن جانور و انگل مفید است.

از نظر درمانی تهیه لوسیون هایی جهت دفع حشرات طفیلی می رسد. پماد حاصل از برگ توتون برای رفع کچلی، سوداء، اولسرهای عفونی و دفع شپش سر به کار می رود.

برای معالجه جرب دام ها به کار می رود. دم کرده ۱۰ در هزار آن به مصرف تهیه لوسیون هایی جهت دفع حشرات طفیلی می رسد.

پماد حاصل از برگ توتون برای رفع کچلی، سودا، اولسرهای عفونی و دفع شپش سر به کار می رود. شیره تنباکو که از خیساندن برگ و یا رگبرگ و دمبرگ گیاه بدست می آید جهت از بین بردن حشرات و آفات گیاهان زراعی به کار می رود استات نیکوتین که سمیت کمتر دارد برای معالجه جرب دامها به کار می رود.

توتون آغاجی یا هفت کول از جوشانده برگ و میوه درختچه به صورت غرغره در موارد آنژین ساده، ورم لثه، در موارد پایین افتادن لثه که دندان بیرون می افتد، مصرف می شود.

دود کندر و دود میوه درخت سقز از داروهای چرک چشم می باشد.

روش مصرف: آلکالویید نیکوتین در مصارف خوراکی به عنوان آدامس و در مصارف موضعی به عنوان پچ ترانس درمال به کار برده میشود. فرآورده ها: نیکورت (آدامس) و نیز پچ ترانس درمال. مقدار مصرف: ۲ تا ۴ میلی گرم نیکوتین خالص در فرآورده های ترک سیگار که به ۸ تا ۱۶ میلی گرم پولاکریلین متصل شده است. نیکورت نوعی آدامس است که موجب آزاد شدن آرام نیکوتین و جذب آن به درون بزاق می گردد. متدرجا از مقدار نیکوتین وارد شده به بدن ازطریق آدامس مزبور کاسته گردیده، امکان ترک سیگار فراهم می شود. طب هومئوپاتی: ۵ قطره، یک قرص یا ۱۰ گلبول هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه (در موارد حاد) یا ۱ تا ۳ بار در روز (در موارد مزمن). ۱ تا ۲ میلی لیتر محلول تزریقی به صورت زیر جلدی، ۳ بار در روز (در موارد حاد) یا یکبار در روز (در موارد مزمن.

دم کرده ۱۰ درهزار آن به مصرف تهیه لوسیونهائی جهت دفع حشرات طفیلی می رسد. پماد حاصل از برگ توتون، برای رفع کچلی، سوداء، اولسرهای عفونی و دفع شپش سر به کار می رود. شیره تنباکو که از خیساندن برگ و یا رگبرگ و دمبرگ گیاه به دست می آید، جهت از بین بردن حشرات و آفات گیاهان زراعی به کار می رود.

در دامپزشکی مخلوط آنرا با کربنات سدیم که حداقل با 20 برابر وزن خود آب، رقیق شده باشد، جهت دفع طفیلی های جلدی (بدون آنکه پشم ياموی حیوان را کوتاه کنند و یا بتراشند)، استفاده بعمل می آورند.

استات نیکوتین که سمیت کمتر دارد برای معالجه جرب دامها به کار می رود.

از روغن دانه این گیاهان، نوعی ورنی در صنعت تهیه میشود بعلاوه در نقاشی ازآن استفاده بعمل می آید زیرا خشک شونده است.

 

مناطق قابل رویش
روش مصرف
عوارض جانبی

تذکر: تنباکو یا توتون سمی است، برای اشخاص گرم مزاج مضر است و برای دماغ آنها اثر نامطلوب دارد، عطش آور و خشک کننده می باشد و شکم را بند می آورد، خفقان، پرتی حواس و غلظت خون ایجاد میکند، مصرف زیاد از حد مجاز آن مسمومیت ایجاد میکند و باعث قی، اسهال، سیخ شدن و گرفتگی عضلات، سختی تنفس و سرانجام باعث فلج ریوی و مرگ می شود.

هشدارها: برگ های توتون بسیار سمی هستند و مهمترین ترکیب سمی موجود در آن، نیکوتین است که نوعی آلکالویید مایع می باشد به راحتی جذب پوست می شود. مصرف بیش از حد: مقدار کشنده نیکوتین برای بزرگسالان ۴۰ تا ۱۰۰ میلی گرم بوده که در افراد سیگاری به میزان قابل توجهی افزایش می یابد (در هر سیگارت ۲ تا ۷ گرم توتون و ۱۰ میلی گرم نیکوتین وجود دارد و با کشیدن هر یک عدد سیگارت ۱ تا ۲ میلی گرم نیکوتین استنشاق میشود). علائم مسمومیت حاد شامل سرگیجه، افزایش ترشح بزاق، استفراغ، اسهال، لرزش دستها و ضعف پاها است. مصرف مقادیر بسیار زیاد توتون سريعا منجر به بروز اسپاسم، بیهوشی، ایست قلب و نارسایی تنفسی می گردد. مهمترین مواردی که موجب مسمومیت با این گیاه میشوند شامل بلع سیگار توسط کودکان، لمس حشره کش های حاوی نیکوتین (به دلیل تماس با پوست) و همچنین برداشت تنباکو (به علت جذب پوستی) می باشد. پچهای نیکوتین نیز خطری برای کودکان محسوب می شوند.

جهت درمان مسمومیت مزبور می بایست پس از شستشوی معده با محلول صورتی رنگ پتاسیم پرمنگنات، تجویز زغال فعال و محلول سدیم سولفات، از تزریق درون وریدی دیازپام برای درمان اسپاسم ها و از تنقیه کلرال هیدرات برای مداوای کودکان استفاده نمود. ماساژ قلبی، مصرف اورسی پرنالین و آتروپین برای درمان تحریکات شدید دستگاه عصبی سمپاتیک و همچنین لوله گذاری و تنفس اکسیژن نیز از اقدامات ضروری است. به علاوه تجویز هر گونه محرک روانی (مؤثر بر دستگاه عصبی مرکزی) ممنوع می باشد

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید