نام های گیاه

فارسی: سحلب - تعلب - قاتل اخيه - سه برگ - سالپ-کوکامندی-سالم مصری

عربی:ثعلب مصری، خصية الثعلب، قاتل اخيه.

يوناني: طالطوقوس، ساطيون، ساطریه، ساطریون، طريقان.

هندی: ثعلب مصری. و نبات آن را به هندی کرکامندی نامند.

انگلیسی::, Orchit , Sahlep , Saloop , Satyrion salep orcid

لاتین: orchis masyla

بخش های دارویی
موارد مصرف

طب هندی: در طب هندی از این گیاه برای درمان دیابت. فلج ناقص، اسهال مزمن، ضعف عمومی استفاده میشود.

مولد خون و قاطع سوداست، در درمان کزاز و تشنج مؤثر است و مقوی جنسی بسیار قدرتمندی می باشد. در نوع بزرگ رطوبت زیاد هست. ورم بلغمی را فرو نشاند، در تنفيه قرحه، منع سرایت مورچگی، گشادن ناصور، خوب کردن قرحه پلید و خورهای مفید است، زخم های دهان را خوب می کند. اگر مرد بزرگ آن را بخورد صاحب پسر شود اگر زن کوچک را بخورد دختر آورد. زیرا تر آن شهوت انگیر است و خشکش شهوت را قطع می نماید و هر دو ضد همند و کار یکدیگر را خنثی کنند و در باره هر دو نوع کوچک و بزرگ این گیاه این نظریه موجود است.

در هند از غده ثعلب به عنوان داروی نرم کننده سینه و قابض استفاده می شود و آرد آن مغذی و مقوی است.

از نظر خواص خون ساز است و برای کزاز، تشنج خشک، فلج، لقوه و تقویت اعصاب مفید است.

موارد تایید نشده از این گیاه برای درمان اسهال با منشا نامشخص به ویژه در کودکان، سوزش سردل، نفخ و سوء هاضمه استفاده میشود

خصیه تنها مراد خصيه حيوان است در دارو سازی آن را testis میگویند از خصیه های حیوان گرفته می شود و از آن داروهای مختلف تهیه می شود خصيه اندروژن است و اثر آنابولیک سیتی رایت دارد برای عقل نامردی و کوچک بودن آلت تناسلی مفید است دواهایی که در داروسازی گفته شده است سوزن testosterone propionate methyltestosterone و این سوزنها از ۲۵ میلی گرم تا ۲۵۰ میلی گرم به قدر حاجت مریض مصرف می شود و نیز به قوت ۵۰۰م هم تهیه می کنند که آن را prolongatum گویند و ۱۵ روز با یک ماه یک مرتبه تزریق می شود و قرصی که قابل استعمال داخلی است آن ماده هست که به نام های مختلف تجارتی در داروسازی های مختلف ساخته می شود.

خواص درمانی: ۱- اگر تا ۸ گرم کوبیده ی آن خورده شود، محرک، خلط آور و نرم کنندهی سینه است، قابض و مقوی و مغذی می باشد، خون ساز است، اعصاب را تقویت میکند، برای درمان کزاز، تشنج خشک، فلج و لقوه مفید می باشد، برای کودکان و اشخاصی که معده ی حساس دارند خوب است.

۲- اگر دم کرده ی آن را بخورید، ملین می باشد و برای گرفتگی گوش خوب است.

٣- پنج روز صبح ناشتا کوبیده ی آن را با شیر جوشیده مخلوط کرده و بخورید. سرفه ای که از غلبهی خون و صفرا باشد را درمان میکند.

۴- آرد آن را با کمی گرد کاکائو و مقداری شیر مخلوط کنید. خوردن آن برای اطفالی که ضعیف هستند نافع است.

۵- اگر آن را با سرکه ی رقیق بخورید مبهی است.

۶- آن را در دهان نگه دارید و بمکید. سرفه های خشک و گرفتگی صدا را برطرف میکند.

۷-گرد آن را با روغن گل سرخ که با روغن زیتون درست شده باشد خمیر کرده و بر سر بمالید. برای رشد مو و جلوگیری از ریختن مو مؤثر است.

برگ گیاه ثعلب خواص درمانی:

اگر زنی آن را با زعفران و کمی مشک بکوبد و به صورت شیاف در رحم بگذارد و با شوهرش همبستر شود، در صورتی که نقص خاص فیزیولوژیکی وجود نداشته باشد، به احتمال زیاد همان بار اول باردار می شود.

روش مصرف: این گیاه به صورت پودر شده جهت تهیه فرآورده های دارویی به کار برده می شود.

مقدار مصرف: مقدار مصرف فرآورده های دارویی تجاری تجویز شده برای درمان سوزش سردل، نفخ و سوء هاضمه، اغلب یک قاشق چایخوری پودر خیسانده شده در یک لیوان آب گرم است که می بایست قبل یا بعد از غذا نوشیده شود.

. مقدار خوراک از ۳ تا ۵ گرم.

مقوی و ممسک منی است عضلات را قوت می دهد در نسخه های مقوی باہ شامل کرده استعمال می کنند از ثعلب تازه مربا درست می کنند سفوف آن یک قاشق چایخوری با شیر فرنی درست کرده که غذایی مقوی است.

در شرق خشک کرده آن برای قوت باه و اعصاب مصرف فراوان دارد.

در اروپا آن را مغذی می دانند ثعلب روده ها را جمع کرده قوت می دهد به این جهت یک غذای خوب و مناسب برای اشخاص اسهالی می باشد. مقدار ۵ گرین ثعلب در یک اونس آب به طور موسیلاژ درست کرده مصرف می شود.

طریقه درست کردن: ابتدا ثعلب را در کمی آب سرد مخلوط کرده بعد کم کم آب جوش بر آن اضافه کرده با هم خوب هم بزنید نیز از آن ژله ای به این ترتیب درست می شود:

اول ۶۰ گرین یعنی ۴ گرم ثعلب را با آب در هاون سنگی خوب بسایند تا مخلوط شود بعد مقدار ۱۶ اونس آب بر آن اضافه کرده آن را بجوشانید تا ۸ اونس باقی بماند انسلی می گوید که آب آن کمی ذائقہ نمک از خود ثعلب دارد.

خصیه یا دمبلان: دمبلان از گوشت سست حیوان بشمار می آید.

مالیدن پیه آن بر دست و پا در سردی هوا، در سفرها از سرمازدگی جلوگیری می کند خوردن گوشت آن برای کسانی که مزاج سرد و تر دارند و پیران و کسانی که سردی بر آنان غالب شده باشد و برای لقوه و جذام و استسقاء نافع و چون زهره آن را با اشق و آب کرفس هر سه به اندازه مساوی گرفته و مشخص جذامی هر ده روز یکبار سعوط نماید اگر ابتدای جذام باشد نفع می بخشد. مالیدن ریه خشک آن با پوست تخم مرغ سوخته مو در داء الثعلب برویاند. خوردن خایه آن نافع صرع است، ریه آن را که در سایه خشک کرده باشند و با آب یا ماء العسل سفوف کرده به مقدار یک مثقال از آن بخورند سرفه و ربو و تنگی نفس را نفع دهد و زهره آن را چون بر پای نقرس ببندند في الحال ازاله درد می نماید. ابوعلی سینا در «قانون» می گوید: ثعلب، روباه، خاصیت گدازندگی دارد. پوستین روباه برای ترمزاجها بسیار خوب است،

زیرا گرم است و رطوبت را برچیند. روباه را در روغن زیتون بپزند برای رفع درد مفاصل بسیار قویتر است پیه آب کرده روباه را در گوش بچکانند برای دردگوش مسکن است، از ریه خشک کرده روباه به وزن یک درهم بخورند در علاج ربو مفید است.

آشامیدن یک مثقال از شیر آن که خشک کرده باشند با آب و عسل جهت ربو و سرفه مفید و مالیدن پیه آن بر چوبی و نصب کردن آن در موضعی از خانه سبب اجتماع کیک بر آن چوب می شود.

اگر با روغن گل سرخ و زیتون خمیر کرده و به موی سر بمالند برای تقویت و رشد مو و جلوگیری از ریزش آن مفید است.

مخلوط ثعلب با شیر و کاکائو، غذای مقوی و خوبی برای اطفالی که ضعیف هستند، می باشد. مقدار خوراک ثعلب برای بزرگسالان حداکثر تا ۸۰ گرم است. ثعلب محرک است و گفته می شد که اگر برگهای ثعلب را با زعفران و کمی مشک کوبیده و شیاف بردارند و با شوهر همبستر شوند به احتمال زیاد اگر نقص خاص فیزیولوژیکی نباشد، همان بار اول باردار می شوند.

 

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

خوردن زیاد آن سبب ضعف دستگاه گوارش و دستگاه عصبی می شود.

: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است.

. ثعلب برای دهانه معده مضر است و باید با شکر خورده شود. برای گرم مزاج ها مضر است و باید با سکنجبین خورده شود.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید