نام های گیاه

فارسي: (خارمریم)

. طب سنتی اسلام و ایران، این گیاه در مکتب مزبور به نام «حرشف» یا «عكوب» خوانده شده،

عربی : عكوب، حرشف بری ، شوك النصاری ، شوك الدن

فرانسه : Silybe ، Chardon Notre - Dame ، Chardon argente ، Chardon - Marie

انگلیسی : Blessed - thistle ' s ، Ladie ' s thistle ، Milk thistle

ایتالیائی: Cardo Mariano

آلمانی : Mutterdistel ، Silberdistel ، Frauendistel ، Echte Mariendistel

بخش های دارویی
موارد مصرف

اثرات: بر اساس بررسی های بالینی صورت گرفته روی خار مریم مشخص شده است که این گیاه دارای نوعی اثر محافظ کبدی مثبت جهت درمان سیروز کبدی ناشی از ویروس یا سوء استفاده مزمن از الکل می باشد.

کارآزمایی های بالینی، مطالعات برون تن و حیوانی صورت گرفته با استفاده از خار مریم بیانگر آن است که اثر اصلی سیلی مارین به عنوان نوعی عامل آنتی اکسیدان، محافظت از کلیه ها و کبد می باشد.

موارد مصرف: اندامهای هوایی موارد تأیید نشده: فرآورده های تهیه شده از اندامهای هوایی خار مریم به عنوان نوعی محرک و برای درمان ناراحتیهای مربوط به عملکرد کبد و کیسه صفرا از قبیل یرقان، قولنج کیسه صفرا و بیماری طحال مورد استفاده قرار می گیرند. این گیاه در گذشته به عنوان نوعی دارو جهت درمان مالاریا و مشکلات رحم و نیز به شکل نوعی داروی قاعده آور به کار برده می شد. دانه: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون F - مشکلات گوارشی - مشکلات کبد و کیسه صفرا از دانه خار مریم برای درمان سوء هاضمه (عصاره تام)، آسیب ناشی از کبد سمی، سیروز کبد سمی، سیروز کبدی و به عنوان نوعی داروی مکمل در صورت ابتلا به التهاب مزمن بیماری کبدی استفاده میشود. موارد تأیید نشده: دانه این گیاه به عنوان نوعی پادزهر برای درمان مسمومیت های کشنده ناشی از قارچهای سمی (Amanita) به کار برده می شود.

. تحلیل برنده باد و بهبود دهنده هضم است. اخلاط فاسد موجود در ادرار را از بدن خارج می سازد و بوی بدن و عرق را خوشبو می نماید. استعمال موضعی آن داء الثعلب (طاسی) را زایل می کند. مصرف گیاه مذکور موجب شدت یافتن نعوظ می گردد.

ریشه واعضای هوائی این گیاه، طعم تلخ واثر اشتها آور، مقوی، مقوی معده ومدردارند . از این جهت درطب عوام از آنها پیوسته د رمداوای بیماریهای طحال و کبد، درمان یرقان، يبوست های مزمن، دفع رسوبات وسنگهای صفراوی، اشکال وقوع حالت قاعدگی و غیره استفاده بعمل آمده است. در معالجه تشمع کبدی و بطور کلی نارسائی اعمال کبد، مفید واقع می شود.

بررسی های W . Boln درسال ۱۹۲۷ نشان داد که مصرف فرآورده های این گیاه در درمان بیماریهای کبدی که به صورت يرقان بروز نموده باشد و همچنین در رفع درد های مربوط به طحال (Splenalgie) اثر مفید ظاهر می کند .

Dr . H . Leclerc و همکارانش در سالهای ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹ میلادی نشان دادند که فرآورده های دانه این گیاه در درمان پائین بودن دائم فشارخون ، رفع سردردهای یکطرفه (Migraines) و کھیر ناشی از آنافیلاکسی، بیماریهای کبدی وعدم ترشح ودفع صفرا یا خستگی های ناشی از کار زیاد، سل ریوی مخصوصا در مرحله پیشرفت بیماری ، اختلالات هضمي، فراخ شدن مرضی سیاهرگهای یک عضو، انبساط و کشیدگی دردناك سياهرگهای درون جمجمه، دریا گرفتگی و بروز عوارض ناشی از مسافرت با قطار، راه آهن یا اتوموبیل و یا نظایر آن، اثرات سفید ظاهر سینماید.

از محاسن فرآورده های این گیاه آن است که هیچ گونه سمیتی ندارد و می تواند به طور مداوم مصرف شود.

مصرف: اندام های هوایی فرآورده ها: برای تهیه دم کرده می بایست مقداری آب جوش به نصف قاشق چایخوری از اندام های هوایی گیاه افزوده و پس از ۵ تا ۱۰ دقیقه صاف نمود. مقدار مصرف: مقدار متوسط دم کرده تهیه شده از اندام های هوایی خار مریم، ۲ تا ۳ فنجان در روز است. دانه: روش مصرف: از دانه خرد شده گیاه برای تهیه دم کرده، عصاره و از تنتور آن برای تهیه اشکال مایع و جامد استفاده میشود. اشکال دارویی: کپسولهای ۷۰، ۱۰۰، ۱۴۰، ۱۵۰، ۱۷۵، ۱۸۰، ۳۰۰، ۵۰۰، ۵۴۰، ۱۰۰۰ و ۱۰۵۰ میلی گرمی. مایع با نسبت ۱ به ۱و ۱ به ۲، قرص ۵۰ و ۵۰۰ میلی گرمی، چای فرآورده ها: برای تهیه دمکرده، 3 گرم دانه خار مریم به مقداری آب سرد افزوده و جوشانده می شود، و بعد از ۱۰ تا ۲۰ دقیقه صاف می گردد. مقدار مصرف: مقدار مناسب مصرف این گیاه برای درمان اختلال عملکرد با بیماریهای کبدی به نحوی که مؤثر باشد و به خوبی توسط بیماری تحمل شود، ۱۴۰ تا ۴۲۰ میلی گرم است که به ۲ تا ۳ دوز در روز تفکیک می گردد ,

از برگ های سبز آن به صورت خام درتهیه سالاد استفاده بعمل می آمد و ریشه آن نیز در تهیه اغذیه (راگو) و مربا بکار می رفت.

بررسی های مختلف نشان داده است که جوشانده و تنطور حاصل از دانه این گیاه، اثر بند آورنده خون ظاهر می نماید.

صورداروئی: برگ گیاه به صورت تنطورو به مقدار ۲-5 گرم در روز دانه گیاه به صورمختلف مانند گرد به مقدار ۱ تا ۲ گرم در روز عصاره نرم به مقدار 25/0 تا 50/0گرم در روز عصاره هیدروالکلی به مقدار ۱۰ر. تا۲۰ر. گرم در روز به صورت حب های 5. ر. گرمی۔ تنطور به مقدار ۱5 قطره در کمی آب نیمگرم و نیم ساعت قبل از هر غذا مصرف می شود.

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

اخیرا در استرالیا گزارش هایی منتشر شده است دال بر آنکه مصرف خار مریم موجب بروز تعریق شدید، دردهای شکمی، تهوع، استفراغ، اسهال و ضعف گردیده است، ولی مشخص شده است که عوارض مزبور ناشی از ترکیباتی غیر از سیلی بین می باشند

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید