نام های گیاه

فارسی: زردچوبه.

عربی: هرد hurd عقید هندی کرکم.

انگلیسی: turmaric

لاتینی: cutcuma longa

فرانسه: safrandes indes, curcuma

آلمانی: gelbwrzel, kurkume

ایتالیایی: curcuma lunga, curcuma

موارد مصرف

زردچوبه دارای اثرات ضد سمیت کبدی، کاهنده چربی خون، آنتی ترومبوتیک و ضد التهاب بوده، همچنین آنتی اکسیداتیو، ضد تومور و ضد میکروب نیز می باشد (اثرات مزبور به ویژه مربوط به مشتقات سسکوییترپن موجود در آن است. از سوی دیگر نتایج حاصل از بررسیهای برون تن حاکی از آن است که زردچوبه دافع حشرات و عامل ضد باروری بوده، موجب ممانعت از تشکیل پروستاگلاندین می شود. اثرات ضد التهاب: اعتقاد بر این است که اثرات ضد التهاب زردچوبه ناشی از مهار بیوسنتز لوکوترین ها است که در نتیجه موجب بروز تغییراتی در تولید پروستاگلاندین می شود. ترکیب آلفا - تومرون نیز موجب ممانعت از تکثير لنفوسیتهای انسانی و همچنین کاهش فعالیت سلول های بالفطره قاتل می شود.

موارد مصرف: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - سوء هاضمه - کم اشتهایی از این گیاه برای درمان بیماریهای گوارشی، به ویژه احساس پری پس از صرف غذا و نیز از بین بردن تخمه و نفخ ناشی از گازهای روده استفاده می گردد. موارد تأیید نشده از این گیاه برای درمان اسهال، تب نوبه، آماس، برونشیت، سرماخوردگی، جذام، التهاب کلیه، آماس مثانه و نیز دفع کرمها به کار برده میشود. سایر موارد مصرف آن شامل درمان سردرد، نفخ، دردهای ناحیه بالای شکم، عفونت قفسه سینه، تب، اسهال، قولنج، عدم قاعدگی و خونریزی هستند. از این گیاه به صورت خارجی برای درمان ضرب دیدگی، گزش زالو، عفونت های چرکی چشم، التهاب مخاط دهان، بیماریهای التهابی پوست و زخم های عفونی استفاده میشود. طب چینی: در طب چینی از این گیاه برای درمان دردهای مربوط به قفسه سینه، دنده، شکم، کبد و معده و همچنین مداوای خون دماغ، استفراغ همراه با خون و گرمازدگی استفاده می گردد. طب هندی: در طب هندی زردچوبه برای درمان التهاب، زخم ها و جراحات پوست، خارش، مشکلات معدی، نفخ، ورم ملتحمه، يبوست، قولنج و همچنین دفع کرم های حلقوی به کار برده می شود.

زردچوبه باز کنند؛ سدد جگر و نافع استسقا زخم را خشک و ورم را برطرف گرداند.

با آنکه در هندوستان برای درمان بیماریهای کبدی به کار می رود، ولی اثر آن از این نظر هنوز مورد تأیید قرار نگرفته است، دارای اثر مقوی اعمال روده و بادشکن است.

از c . zanthorrhiza rosc , curcuma domestica val نیز در برخی نواحی مخصوصا در مالزی جهت دفع سنگ های صفراوی و همچنین تقویت اعمال کبد استفاده به عمل می آید.

c . amada rosh در بنگال و مالایار می روید ریزوم آن اشتها آور مقوی باہ و ملین است در رفع خارش و درمان بیماری های پوستی مورد استفاده قرار می گیرد، به علاوه دارای اثر خلط آور است.

دانشمندان و شیمیدانان ثابت نمودند که در زردچوبه چندین اسانس و مواد سودمند جمع شده زردچوبه عامل درمان کیسه صفرا و ناراحتیهای کبدی است محرک دستگاه گوارش بوده غذا را رنگین و معطر می نماید،

ادرار را زیاد می کند و اشتها آور است، زردچوبه نیز شفاف کننده چشم و درمان استسقا و يرقان است.

و از نظر خواص معتقدند که گرفتگی ها و انسداد کبد را باز می کنند.

ساقه زیرزمینی زردچوبه از نظر دارویی برای تقویت معده و به عنوان محرک و بادشکن و برای بند آوردن خونریزی از هر نوع مصرف می شود و داروی مؤثری برای انواعی از یرقان و اختلالات کبدی می باشد.۱ زردچوبه بادشکن، محرک جهاز هاضمه، ضد استسقاء و نفخ است.

خشک کننده زخم و رافع درد و ورم آنهاست.

جویدن آن در تسکین دندان درد سودمند است و ضماد آن در درمان نمله (هرپس) مؤثر می باشد.

روش مصرف: از ریزوم این گیاه به شکل خرد شده یا پودر و نیز برخی فرآورده های جالينوسی آن از قبیل انواع کپسول، محلول، قرصهای روکش دار و فرآورده های ترکیبی استفاده میشود.

فرآورده ها: برای تهیه دم کرده می بایست  5/0 تا ۱ گرم از گیاه مزبور را به آب جوش افزود، روی آن را پوشاند، پس از ۵ دقیقه آن را صاف کرد. تنتور این گیاه با نسبت 1 به ۱۰ تهیه می گردد.

مقدار مصرف :مقدار متوسط مصرف این گیاه به صورت پودر، 5/1 تا ۳ گرم بوده که باید ۲ تا ۳ بار در روز بعد از وعده های غذایی میل شود.

میزان مصرف دم کرده ۲ تا ۳ فنجان بین وعده های غذا و مقدار مصرف تنتور نیز ۱۰ تا ۱۵ قطره، ۲ تا ۳ بار در روز است.

مالیدن آن با سرکه برای جرب مفید می باشد.

عصاره آن اگر بر آتش پخته تا نصف بماند و بدان سرمه نمایند دید چشم را قوی گرداند و خارش و سفیدی چشم را منفعت بخشد جویدن آن دندانها را تیز و رفع درد آن کند مخصوصا اگر زردچوبه را اندکی گرم کنند مالیدن آب گل آن بهق و كلف را از بین ببرد.

خوراک آن از یک تا دو درم است و بدلش فوة الصبغ و نیم وزن آن در امراض چشم مامیران و امراض دیگر نیم وزن آن عاقرقرحا است.

به عنوان محرک اعمال هضم، همراه با ادویه دیگر، بخصوص در مناطق حاره مصرف می شود.

، سابقا از آن برای رنگ کردن بعضی پمادها استفاده به عمل می آمده است.

مضمضه جوشانده زردچوبه جهت درد دندان مفید است مقوی معده و بادشکن می باشد.

اگر ۴ گرم آن با ۴ گرم آنیسون و سرکه رقیق مخلوط کرده بیاشامند برای استسقاء و یرقان نافع است، جویدن آن در دهان برای تسکین درد دندان مفید است، بویژه اگر کمی تفت داده شود و گرم خاییده شود ذرات گرد آن برای خشک کردن زخمها و رفع درد و ورم آنها مفید است،

ضماد زردچوبه در بعضی بیماریهای پوستی اثر معجزه آسا دارد.

پاشیدن گرد زردچوبه روی محلی که خون از آن خارج می شود همان اثر را دارد که تنطور ید دارد، یعنی: خون را بند می آورد.

زردچوبه زخم ها را خشک کند و اگر با انیسون بجوند درد دندان که از سردی باشد را از بین ببرد، سعفه و گر و جرب یابس را منفعت کند.

مسواک کردن با گرد زردچوبه درد دندان را تخفیف می دهد.

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

موارد منع مصرف: زردچوبه نباید توسط افراد دارای سنگهای کیسه صفرا یا مبتلا به انسداد مجاری صفراوی به کار برده شود. همچنین مصرف آن به وسيله مبتلایان به هیپر اسیدیته و یا زخم های گوارشی ممنوع است. استفاده در دوران بارداری از زردچوبه هنگام بارداری نمی بایست استفاده شود. چرا که زردچوبه محرک رحم بوده، قاعده آور و مسقط جنین می باشد.

عوارض جانبی و هشدارها: عوارض عمومی: مصرف دراز مدت با مقادیر بیش از حد زردچوبه ممکن است منجر به بروز مشکلات معدی شود. از سوی دیگر در یک مورد که به دلیل موقعیت شغلی مدت ۶ ماه در معرض تماس با زردچوبه بود، درماتیت تماسی حاد گزارش شده است

.(Kiec-Swierczynska & Krecisz, 1998)

زردچوبه برای قلب بسیار ضرر دارد و مصلح آن آب لیمو و ترنج است،

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید