نام های گیاه

فارسی: زوفای یابس - زوفا یابس - گل پونه.

عربی : جسمی ، حسل ،

فرانسه:  Hysope officinale، Hysope

انگلیسی:  Common hyssopHyssop

آلمانی:   Hysop، Isop ، Ysop

ایتالیائی:  Issope

بخش های دارویی
موارد مصرف

 

۱- محرک و بادشکن است، برای درمان سرماخوردگی، سرفه و ناراحتی های ریوی استفاده می شود، نیرودهنده، مقوی معده، خلط آور و مدر است، برای بیماری های ریه به خصوص نزله ی زکامی که با خشونت سینه و سرفه و ترشحات زیاد رطوبی همراه باشد و همچنین برای بیماری سل نافع است.

. اسانس گیاه ضدمیکروب و ضدکرم بوده، عصاره های حاصل از برگ اثر ضدمیکروب، ضدویروس (Herpes simplex) و اثر خفيف ضد اسپاسم دارند.

منضج، تحلیل برنده بوده، تحلیل برنده ورم های سخت واقع در مثانه و رحم می باشد. رنگ رخسار را روشن گردانیده،.

. این گیاه در درمان بیماری های سینه، ریه، آسم و سرفه مزمن مفید است.

خواص درمانی - دارای اثر نیرودهنده، آرام کننده سرفه، خلط آور، کم و بیش مدر، مقوی معده و ضد کرم است. در استعمال خارج نیز اثر التیام دهنده دارد .

Dr. H . Leclerc مصرف آن را در رفع بیماری های مربوط به برونش ها، مخصوصا رفع ترشحات آن مؤثر ذکر کرده است.

این گیاه به علت دارا بودن خاصیت مقوی، در ضعف معده و دستگاه هضم، کم اشتهائی ناشی از آن، درد معده و دل پیچه های ناشی از نفخ، اثر معالج دارد. در همه موارد مذکور نیز اگر مواد مقوی تلخ مانند جنتیانا بدان افزوده شود ، اثر مفیدتر ظاهر می گردد . ضمنا در رفع کم خونی دختران جوان، ترشحات مهبلی ، تأخير وقوع قاعدگی ناشی از ضعف عمومی، رماتیسم۔ کهنه، عوارض ناشی از وجود کرم در امعاء(کرم آسکاریس)، برخی بیماریهای منشاء وجود سنگ در کلیه و ضعف عمل آن، عرق شبانه مسلولین ،ا حساس چنگ زدگی در سینه، خنازیر، زردی، آب آوردن انساج و غیره مؤثر تشخیص داده شده است.

زوفا اثر نیرودهنده ، مقوی معده ، خلط آور و مدر دارد. در درمان آسم می تواند اثرات مفيد ظاهر کند.

خواص درمانی:

دارای اثر نیرو دهنده، آرام کننده سرفه، خلط آور، کمی مدر، مقوی معده و ضد کرم است و در استعمال خارج نیز اثر التیام دهنده دارد.

در بیماریهای سینه، جهت رفع عوارض برونش ها، مخصوصا آسم مرطوب افراد مسن، دم کرده آن با مخلوط عسل مورد استفاده قرار میگیرد.

DR . H . LECLER ، مصرف آن را در رفع بیماری های مربوط به برونش ها، مخصوصا رفع ترشحات آن ذکر کرده است. اسانس آنکه از راه مخاط دفع می شود، اثر رقیق کننده بر ترشحات ربه و سهولت در خروج آن دارد. این گیاه به علت دارا بودن خاصیت مقوی در ضعف معده و دستگاه هضم، کم اشتهایی ناشی از آن، درد معده و دل پیچه های ناشی از نفخ، اثر معالج دارد. ضمنا در رفع کم خونی دختران جوان، ترشحات قاعدگی، رماتیسم کهنه، عوارض ناشی از وجود کرم در معده، عرق شبانه مسلولین، خنازیر، زردی و آب آوردن انساج، مؤثر تشخیص داده شده است.

خواص: محلل اورام، بلغم را با اسهال دفع می کند، جوشانده اش نافع سرفه و تنگی نفس می باشد، کرم را دفع می کند.

زوفا در معالجه شن کلیه، تب های اولیه امراض مختلف، کم خونی دختران جوان، در مرحله بلوغ که آن را یرقان ابیض میگویند تأثیر مهمی دارد.

گل زوفا را به عنوان داروی خلط آور در تمام امراض که مربوط به عفونت های ریوی، زكام های نزل های مخصوص آسم به کار می برند و نیز در معالجه برونشیت و سینه پهلو تجویز شده است.

. این گیاه اثر نیرو دهنده، مقوی معده، خلط آور و مدر دارد. در درمان آسم می تواند اثرات مفید ظاهر کند.

موارد تأیید نشده از فرآورده های این گیاه برای تحریک ملایم گردش خون و نیز درمان ترشحات روده، اختلالات ناحیه تنفسی، سرماخوردگی ها و بیماری های شش و قفسه سینه استفاده میشود.

زوفای خشک نفع خاص: خارج کننده بلغم و دافع سرفه.

زوفای تر نفع خاص: زخم مجروح را پر و ورم را تحلیل می کند.

برگ مرزنجوش در مرض استسقاء و سده های جگر مفید است.

 

آب دمکرده ی آن را با آب سداب مخلوط و با عسل شیرین کنید و بنوشید. برای درمان ورم گرم ریه، تنگی نفس، آسم، کشتن کرم معده و تحلیل و اخراج بادهای غليظ جمع شده در معده مفید است.

۳- آب دمکردهی آن را با سکنجبین مخلوط کرده و بخورید. مسهل خوبی برای رفع اخلاط غلیظ می باشد.

۴- مزمزه دم کرده ی آن با سرکه برای تسکین درد دندان مؤثر است

5- ضماد آن با آب برای تحلیل ورم های گرم مؤثر می باشد.

6- ضماد آن با سرکه ی رقیق برای تحلیل ورم های سرد و خون مرده که در پلک چشم مانده باشد، مفید است.

گل زوفا:

خواص درمانی: ۱- پانزده تا بیست گرم از آن را در یک لیتر آب جوش ده دقیقه دم کنید و روزی سه فنجان از آب صاف کرده ی آن را به نوبت بنوشید. خلط آور است، تبهای اولیه ی امراض مختلف را قطع میکند، زکام های نزلهای مزمن، سرفه، برونشیت، سینه پهلو، انواع عفونت ریه، شن کلیه و يرقان را درمان می کند، ورم طحال را درمان میکند، ضعف معده و کم خونی دختران جوان در مرحله بلوغ را برطرف می سازد، لطیف کننده ی اعضای بدن است، از بین برندهی ورمهای سطحی و داخلی بدن، به خصوص برای مداوای ورم ششها بسیار مفید می باشد، کم کننده ی اثر سموم جانوران زهری و گزنده است، جلوگیری کننده از ریزش مو و بازسازی کنندهی مو در افرادی است که موی آنان می ریزد، سرعت جریان خون را تنظیم میکند، رنگ رخساره را نیکو می سازد.

۲- آن را با ریشه ی اریسا مساوی بجوشانید و آب آن را بنوشید. آسم و تنگی نفس پیران را درمان میکند. ٣- قرقره با آب جوشاندهی آن برای رفع لوزتین مفید می باشد.

استعمال موضعی و یا خوراکی آن در درمان سرماخوردگی های کلیوی سودمند است.

جوشانده آن به همراه سکنجبین و سرکه گوش درد را تسکین می دهد. جوشانده آن با انجیر در درمان وزوز گوش مؤثر است.

مصرف: فرآورده های حاصل از این گیاه به شکل کپسول جهت مصرف داخلی در دسترس می باشند. . اشکال دارویی: کپسول ۴۴۵ میلی گرمی، عصاره مایع.

در بیماری های سینه، جهت رفع عوارض برونش ها، مخصوصا آسم مرطوب افراد مسن، دم کرده آن مخلوط با عسل مورد استفاده قرار می گیرد.

. اسانس آن که از راه مخاط دفع می شود ، اثر رقیق کننده ترشحات ریه . و سهولت خروج آن دارد ولی چون مصرف آن تاحدی، تحریک کننده است از این جهت باید در مرحله ای از بیماری به کار رود

که احتقان دستگاه تنفس و التهاب آن از بین رفته باشد. در موارد اخیر یعنی مواقعی که التهاب مخاط های دستگاه تنفس در بین باشد، بهتر است به این گیاه، مواد نرم کننده نظیر گل پنیرک، گل ختمی و غیره اضافه شود تا موجبات ناراحتی فراهم نگردد.

در استعمال خارج، غرغره دم کرده های آن برای رفع درد گلو و ورم لوزه ها به کار می رود بعلاوه از آن به صورت قرار دادن بر روی کوبیدگی ها، ورم پلک و خون مردگی ها استفاده می گردد.

, صور داروئی - دم کرده ۱۰ تا ۲۰ گرم سرشاخه گلدار و برگ گیاه در یک لیتر آب جوش به مقدار ۲ تا ۳ فنجان در روز - شربت حاصل از دم کردن .۱۰گرم سرشاخه گلدار گیاه در یک لیتر آب و افزودن ۱5۰۰ گرم قند به مقدار یک لیوان کوچک ۷5 سانتیمتر مکعبی در روز (برای اشخاص بالغ) - تنطور الكلی سرشاخه گلدار به مقدار ۱۰ تا ۱5 قطره مخلوط در یک لیوان آب .

در استعمال خارج، محلول های 50 تا 6۰ درهزار سرشاخه گلدار گیاه، به حالت گرم برروی عضو اثر داده می شود و یا ضماد گرم آن بر روی خون مردگی ها گذاشته میشود . از جوشاندن مخلوط ۲5 گرم برگ یا سرشاخه گلدار گیاه به مدت نیم ساعت با یک مشت سپوس در 500 گرم آب، محلولی به دست می آید که پس از صاف کردن با اثردادن بر روی عضو به صورت کمپرس مورد استفاده قرار می گیرد .

این گیاه ، در تهیه آب مليس، الكلای و ولنرر و برخی لیکورها و فرآورده های داروئی به کار می رود .

سرشاخه گلدار زوفا در فرمول فرآورده های داروئی مختلف وارد می شود و استفاده از آن قدمت تاریخی دارد

 

نسخه جهت پائین آوردن فشار خون

سرشاخه گلدار زوفا  ۱۰ گرم

برگ مریم گلی Salvia officinalis  25 گرم

ریزوم شین دان Agropyrum repens   15 گرم

ریشه شیرین بیان (نیمکوب) 15 گرم

پوست سیاه توسه Frangula Alnus  25 گرم

برگ مو (برگ انگور قرمز)   35 گرم

دم اسب Equisetum arvense  10 گرم

برگ درخت زیتون 10 گرم

اعضای گیاهان فوق را به خوبی مخلوط کرده سپس از مخلوط حاصل به مقدار ۲ تا ۳ قاشق سوپخوری در نیم لیتر آب وارد می نمایند و تحت اثر گرمای ملایم چند دقیقه می جوشانند بعدة ظرف محتوی مایع و گیاهان مذکور را از گرما دور نموده بحال خود می گذارند تا به مدت ۱5 دقیقه دم کند. در این موقع آنرا صاف می نمایند و به مقدار دلخواه در روز هنگام غذا ۔ خوردن مصرف می کنند (.Dextreit R) .

در استعمال خارج، غرغره دم کرده آن برای رفع گلودرد و ورم لوزه ها به کار می رود. به علاوه از آن به صورت قرار دادن بر روی کوبیدگیها، ورم پلک و خونمردگیها استفاده می گردد.

صور دارویی:

دم کرده ۱۰ تا ۲۰ گرم سرشاخه گلدار و برگ گیاه در یک لیتر آب جوش به مقدار ۲ تا ۳ فنجان در روز، شربت حاصل از دم کردن ۱۰۰ گرم سرشاخه گیاه گلدار در یک لیتر آب و افزودن ۱۵۰۰ گرم قند، به مقدار یک لیوان کوچک در روز. تنطور الكلی سرشاخه گلدار به مقدار ۱۰ تا ۱۵ قطره مخلوط در یک لیوان آب.

، مقدار خوراک: از ۳ تا ۷ گرم می باشد.

زوفا با شکر و جوهر لیموترش درست کرده که نافع تنگی نفس است. و شربت زوفای مرکب مخلوط با شیرین بیان، انجير زرد، پرسیاوشان، تخم خبازی، تخم خرفه سياه، سپستان، عناب، گل بنفشه، مویز منقی، جوهر لیموی ترش و شکر شربت درست کرده برای تنگی نفس، امراض ریه و سرفه خیلی مفید است. نیز برای سرماخوردگی و سرفه و زکام توصیف شده است. همچنین با بعضی داروهای بادکش و هاضم به طور خوراکی مخلوط شده است. و در بعضی ادویه مفرح و مقوی بدن و جگر و معده هم استعمال شده است.

دم کرده گل زوفا به مقدار ۱۵ تا ۲۰ گرم در یک لیتر آب جوش که مدت ده دقیقه دم کنند اثر مفیدی در ضعف معده و عوارض ناشی از آن دارد. در مورد قولنج معده استعمال الكولاتور زوفا برای معالجه همین امراض به مقدار ده تا سی قطره در شربت قند تجویز می شود.

در میان کردها دم کرده آن را برای رفع امراض ریوی و زیاد کردن ادرار به مصرف می رسانند.

، زوفای خشک:

مقدار خوراک: جوشانده اش ۱۲ گرم می باشد. کرم کش است، محلل اورام است، نافع درد پهلو و سینه می باشد. مزمزه محلول در سركه آن نافع دندان درد می باشد. جوشانده اش با انجیر و غرغره آن خناق را مفید است.

زوفای تر:

مقدار خوراک: از ۴ تا ۹ گرم، ورم را می پزد، در ورم کبد و طحال و استسقاء، ضماد و شربتش مفید است. ضمادش نافع شکستگی و برای ورم مثانه و رحم مفید است. با چربی مرغابی مخلوط نموده، نافع زخم های آلت تناسلی، گوش و فرج می باشد.

برگ مرزنجوش، مقدار خوراک: از ۳ تا ۹ گرم است کتاب همدرد آن را زونای خشک نامیده است و در داروهای مثانه و کلیه استعمال کرده است.

خواص درمانی:

۱- محرک و بادشکن است، برای درمان سرماخوردگی، سرفه و ناراحتی های ریوی استفاده می شود، نیرودهنده، مقوی معده، خلط آور و مدر است، برای بیماری های ریه به خصوص نزله ی زکامی که با خشونت سینه و سرفه و ترشحات زیاد رطوبی همراه باشد و همچنین برای بیماری سل نافع است.

. اسانس گیاه ضدمیکروب و ضدکرم بوده، عصاره های حاصل از برگ اثر ضدمیکروب، ضدویروس (Herpes simplex) و اثر خفيف ضد اسپاسم دارند.

منضج، تحلیل برنده بوده، تحلیل برنده ورم های سخت واقع در مثانه و رحم می باشد. رنگ رخسار را روشن گردانیده،.

. این گیاه در درمان بیماری های سینه، ریه، آسم و سرفه مزمن مفید است.

خواص درمانی - دارای اثر نیرودهنده، آرام کننده سرفه، خلط آور، کم و بیش مدر، مقوی معده و ضد کرم است. در استعمال خارج نیز اثر التیام دهنده دارد .

Dr. H . Leclerc مصرف آن را در رفع بیماری های مربوط به برونش ها، مخصوصا رفع ترشحات آن مؤثر ذکر کرده است.

این گیاه به علت دارا بودن خاصیت مقوی، در ضعف معده و دستگاه هضم، کم اشتهائی ناشی از آن، درد معده و دل پیچه های ناشی از نفخ، اثر معالج دارد. در همه موارد مذکور نیز اگر مواد مقوی تلخ مانند جنتیانا بدان افزوده شود ، اثر مفیدتر ظاهر می گردد . ضمنا در رفع کم خونی دختران جوان، ترشحات مهبلی ، تأخير وقوع قاعدگی ناشی از ضعف عمومی، رماتیسم۔ کهنه، عوارض ناشی از وجود کرم در امعاء(کرم آسکاریس)، برخی بیماریهای منشاء وجود سنگ در کلیه و ضعف عمل آن، عرق شبانه مسلولین ،ا حساس چنگ زدگی در سینه، خنازیر، زردی، آب آوردن انساج و غیره مؤثر تشخیص داده شده است.

زوفا اثر نیرودهنده ، مقوی معده ، خلط آور و مدر دارد. در درمان آسم می تواند اثرات مفيد ظاهر کند.

خواص درمانی:

دارای اثر نیرو دهنده، آرام کننده سرفه، خلط آور، کمی مدر، مقوی معده و ضد کرم است و در استعمال خارج نیز اثر التیام دهنده دارد.

در بیماریهای سینه، جهت رفع عوارض برونش ها، مخصوصا آسم مرطوب افراد مسن، دم کرده آن با مخلوط عسل مورد استفاده قرار میگیرد.

DR . H . LECLER ، مصرف آن را در رفع بیماری های مربوط به برونش ها، مخصوصا رفع ترشحات آن ذکر کرده است. اسانس آنکه از راه مخاط دفع می شود، اثر رقیق کننده بر ترشحات ربه و سهولت در خروج آن دارد. این گیاه به علت دارا بودن خاصیت مقوی در ضعف معده و دستگاه هضم، کم اشتهایی ناشی از آن، درد معده و دل پیچه های ناشی از نفخ، اثر معالج دارد. ضمنا در رفع کم خونی دختران جوان، ترشحات قاعدگی، رماتیسم کهنه، عوارض ناشی از وجود کرم در معده، عرق شبانه مسلولین، خنازیر، زردی و آب آوردن انساج، مؤثر تشخیص داده شده است.

خواص: محلل اورام، بلغم را با اسهال دفع می کند، جوشانده اش نافع سرفه و تنگی نفس می باشد، کرم را دفع می کند.

زوفا در معالجه شن کلیه، تب های اولیه امراض مختلف، کم خونی دختران جوان، در مرحله بلوغ که آن را یرقان ابیض میگویند تأثیر مهمی دارد.

گل زوفا را به عنوان داروی خلط آور در تمام امراض که مربوط به عفونت های ریوی، زكام های نزل های مخصوص آسم به کار می برند و نیز در معالجه برونشیت و سینه پهلو تجویز شده است.

. این گیاه اثر نیرو دهنده، مقوی معده، خلط آور و مدر دارد. در درمان آسم می تواند اثرات مفید ظاهر کند.

موارد تأیید نشده از فرآورده های این گیاه برای تحریک ملایم گردش خون و نیز درمان ترشحات روده، اختلالات ناحیه تنفسی، سرماخوردگی ها و بیماری های شش و قفسه سینه استفاده میشود.

زوفای خشک نفع خاص: خارج کننده بلغم و دافع سرفه.

زوفای تر نفع خاص: زخم مجروح را پر و ورم را تحلیل می کند.

برگ مرزنجوش در مرض استسقاء و سده های جگر مفید است.

 

آب دمکرده ی آن را با آب سداب مخلوط و با عسل شیرین کنید و بنوشید. برای درمان ورم گرم ریه، تنگی نفس، آسم، کشتن کرم معده و تحلیل و اخراج بادهای غليظ جمع شده در معده مفید است.

۳- آب دمکردهی آن را با سکنجبین مخلوط کرده و بخورید. مسهل خوبی برای رفع اخلاط غلیظ می باشد.

۴- مزمزه دم کرده ی آن با سرکه برای تسکین درد دندان مؤثر است

5- ضماد آن با آب برای تحلیل ورم های گرم مؤثر می باشد.

6- ضماد آن با سرکه ی رقیق برای تحلیل ورم های سرد و خون مرده که در پلک چشم مانده باشد، مفید است.

گل زوفا:

خواص درمانی: ۱- پانزده تا بیست گرم از آن را در یک لیتر آب جوش ده دقیقه دم کنید و روزی سه فنجان از آب صاف کرده ی آن را به نوبت بنوشید. خلط آور است، تبهای اولیه ی امراض مختلف را قطع میکند، زکام های نزلهای مزمن، سرفه، برونشیت، سینه پهلو، انواع عفونت ریه، شن کلیه و يرقان را درمان می کند، ورم طحال را درمان میکند، ضعف معده و کم خونی دختران جوان در مرحله بلوغ را برطرف می سازد، لطیف کننده ی اعضای بدن است، از بین برندهی ورمهای سطحی و داخلی بدن، به خصوص برای مداوای ورم ششها بسیار مفید می باشد، کم کننده ی اثر سموم جانوران زهری و گزنده است، جلوگیری کننده از ریزش مو و بازسازی کنندهی مو در افرادی است که موی آنان می ریزد، سرعت جریان خون را تنظیم میکند، رنگ رخساره را نیکو می سازد.

۲- آن را با ریشه ی اریسا مساوی بجوشانید و آب آن را بنوشید. آسم و تنگی نفس پیران را درمان میکند. ٣- قرقره با آب جوشاندهی آن برای رفع لوزتین مفید می باشد.

استعمال موضعی و یا خوراکی آن در درمان سرماخوردگی های کلیوی سودمند است.

جوشانده آن به همراه سکنجبین و سرکه گوش درد را تسکین می دهد. جوشانده آن با انجیر در درمان وزوز گوش مؤثر است.

مصرف: فرآورده های حاصل از این گیاه به شکل کپسول جهت مصرف داخلی در دسترس می باشند. . اشکال دارویی: کپسول ۴۴۵ میلی گرمی، عصاره مایع.

در بیماری های سینه، جهت رفع عوارض برونش ها، مخصوصا آسم مرطوب افراد مسن، دم کرده آن مخلوط با عسل مورد استفاده قرار می گیرد.

. اسانس آن که از راه مخاط دفع می شود ، اثر رقیق کننده ترشحات ریه . و سهولت خروج آن دارد ولی چون مصرف آن تاحدی، تحریک کننده است از این جهت باید در مرحله ای از بیماری به کار رود

که احتقان دستگاه تنفس و التهاب آن از بین رفته باشد. در موارد اخیر یعنی مواقعی که التهاب مخاط های دستگاه تنفس در بین باشد، بهتر است به این گیاه، مواد نرم کننده نظیر گل پنیرک، گل ختمی و غیره اضافه شود تا موجبات ناراحتی فراهم نگردد.

در استعمال خارج، غرغره دم کرده های آن برای رفع درد گلو و ورم لوزه ها به کار می رود بعلاوه از آن به صورت قرار دادن بر روی کوبیدگی ها، ورم پلک و خون مردگی ها استفاده می گردد.

, صور داروئی - دم کرده ۱۰ تا ۲۰ گرم سرشاخه گلدار و برگ گیاه در یک لیتر آب جوش به مقدار ۲ تا ۳ فنجان در روز - شربت حاصل از دم کردن .۱۰گرم سرشاخه گلدار گیاه در یک لیتر آب و افزودن ۱5۰۰ گرم قند به مقدار یک لیوان کوچک ۷5 سانتیمتر مکعبی در روز (برای اشخاص بالغ) - تنطور الكلی سرشاخه گلدار به مقدار ۱۰ تا ۱5 قطره مخلوط در یک لیوان آب .

در استعمال خارج، محلول های 50 تا 6۰ درهزار سرشاخه گلدار گیاه، به حالت گرم برروی عضو اثر داده می شود و یا ضماد گرم آن بر روی خون مردگی ها گذاشته میشود . از جوشاندن مخلوط ۲5 گرم برگ یا سرشاخه گلدار گیاه به مدت نیم ساعت با یک مشت سپوس در 500 گرم آب، محلولی به دست می آید که پس از صاف کردن با اثردادن بر روی عضو به صورت کمپرس مورد استفاده قرار می گیرد .

این گیاه ، در تهیه آب مليس، الكلای و ولنرر و برخی لیکورها و فرآورده های داروئی به کار می رود .

سرشاخه گلدار زوفا در فرمول فرآورده های داروئی مختلف وارد می شود و استفاده از آن قدمت تاریخی دارد

 

نسخه جهت پائین آوردن فشار خون

سرشاخه گلدار زوفا  ۱۰ گرم

برگ مریم گلی Salvia officinalis  25 گرم

ریزوم شین دان Agropyrum repens   15 گرم

ریشه شیرین بیان (نیمکوب) 15 گرم

پوست سیاه توسه Frangula Alnus  25 گرم

برگ مو (برگ انگور قرمز)   35 گرم

دم اسب Equisetum arvense  10 گرم

برگ درخت زیتون 10 گرم

اعضای گیاهان فوق را به خوبی مخلوط کرده سپس از مخلوط حاصل به مقدار ۲ تا ۳ قاشق سوپخوری در نیم لیتر آب وارد می نمایند و تحت اثر گرمای ملایم چند دقیقه می جوشانند بعدة ظرف محتوی مایع و گیاهان مذکور را از گرما دور نموده بحال خود می گذارند تا به مدت ۱5 دقیقه دم کند. در این موقع آنرا صاف می نمایند و به مقدار دلخواه در روز هنگام غذا ۔ خوردن مصرف می کنند (.Dextreit R) .

در استعمال خارج، غرغره دم کرده آن برای رفع گلودرد و ورم لوزه ها به کار می رود. به علاوه از آن به صورت قرار دادن بر روی کوبیدگی ها، ورم پلک و خونمردگی ها استفاده می گردد.

 

عوارض جانبی

باید توجه داشت که اسانس آن طبق تحقیقاتی که به عمل آمده اثر شدید بر روی مغز تیره دارد و خوردن آن موجب پیدایش عوارض صرع مانند می شود. به علاوه، لرزش و حالات تشنجی به وجود می آورد. از این جهت باید در کمال احتیاط و به مقدار کم و درمانی به کار رود.

زوفای خشک: مضر برای کبد. مصلحش: انار ترش و صمغ عربی.

زوفای تر: مزاج: گرم در درجه دوم و تر در درجه اول. مضر برای گرم مزاج ها، مصلحش: روغن گل و سرکه و سکنجبین.

تذکر: برای کبد مضر است. مصلح آن: صمغ عربی یا انار ترش می باشد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید