نام های گیاه

 

فارسی: زردک ریش بزی - ششقاقل - اشقاقل - هشقيقل - هشفيفل - هویج وحشی - ریش بز - ریشه ی گزبری

عربی : قرصعنه زرقا

فرانسه: P . commum ، P . champetre ، Panicaut ، Chardon - Roland

انگلیسی:   Common eryngo، Field - eryngo

آلمانی:  Feldmannstern

ایتالیائی : Eringio ، Calcatreppola commune ، Eryngo ، Cardo - stellario

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی: آن را بخورید. بازکننده ی انسداد مجاری عروق است، رطوبات بلغم را دفع می کند و برای گرم کردن معده و کلیه و کبد مؤثر است، در افراد سردمزاج اشتها را باز میکند، قدرت تناسلی را افزایش میدهد.

بخش های دارویی: برگ های خشک شده، گل و ریشه خشک شده

ریشه: اثرات: اگر چه گفته میشود ریشه این گیاه از بین برنده اسپاسم و خلط آور ملایم است، لیکن نظریه مزبور فاقد شواهد علمی معتبر می باشد

. اندام های هوایی اثرات: اگر چه گفته میشود این گیاه متری ملایم و خلط آور است، لیکن شواهد علمی کافی در این مورد وجود ندارد. موارد مصرف: ریشه: موارد تأیید نشده از ریشه این گیاه برای درمان سنگ های کلیه و مثانه، قولنج کلیوی، التهاب کلیه و مجاری ادرار، احتباس ادرار و آماس، همچنین جهت مداوای سرفه، برونشیت و اختلالات پوستی و تنفسی استفاده میشود. اندام های هوایی موارد تأیید نشده اندام های هوایی این گیاه برای درمان عفونت های مجاری ادرار و نیز به عنوان دارویی کمکی جهت مداوای التهاب مجاری آوران ادرار، پروستات و نزله برونشی به کار برده می شوند. طب سنتی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مذکور به نام «قرصعنه» خوانده شده، گرم و خشک در آخر درجه اول است. قاعده آور، بهبود دهنده دل پیچه و دردهای کبدی، از بین برنده خلط رقيق بلغمی موجود در معده و مدر بوده، ریشه آن در تسکین دردهای ناحیه جنب و قفسه سینه مؤثر است. مصرف آن در اوایل ابتلا به فیل پایی مفید می باشد.

مصرف: ریشه: را روش مصرف: ریشه خرد شده این گیاه یکی از اجزای چای های دارویی، عصاره ها، جوشانده ها، مایعات، تنتورها و محلول های هومئوپاتی است.

فرآورده ها: جهت تهیه چای می بایست یک قاشق چایخوری ریشه آسیاب شده ( یا ۳۰ تا ۴۰ گرم گیاه به ازای هر لیتر آب جوش ) را به یک فنجان آب جوش افزوده، سپس آنقدر صبر کرد تا سرد شود. برای تهیه جوشانده، باید ۴ قاشق چایخوری از ریشه آسیاب شده را در یک لیتر آب به مدت ۱۰ دقیقه جوشاند و پس از ۱۵ دقیقه آن را مصرف نمود. تنتور گیاه مزبور نیز با خیساندن ۲۰ گرم داروی آسیاب شده در ۸۰ گرم الكل ۶۰ درصد به مدت ۱۰ روز، تهیه میشود. مقدار مصرف: مقدار مصرف روزانه این گیاه، ۳ تا ۴ فنجان چای، ۲ تا ۳ فنجان جوشانده، ۵۰ تا ۶۰ قطرة تنتور در ۳ یا ۴ وعده و ۲ تا ۳ گرم عصاره مایع است.| اندام های هوایی روش مصرف: از اندام های هوایی گیاه جهت تهیه عصاره و محلول های هومئوپاتی استفاده می شود.

از آن سابقا جهت رفع بیماریهای مختلف مانند آب آوردن انساج بدن، خیز عمومی اعضای سافله، زیادی اوره خون (اورمی)، عدم دفع ادرار، وجود سنگ و رسوبات ادراری در کلیه و مثانه ، قطع حالت قاعدگی، قولنج های کبدی، بیماری سل ریوی، بیماریهای پوستی و غیره استفاده بعمل می آمده است. اعضای گیاه به صورت جوشانده، یا گرد آن، و یا شیره تازه آن معمولا برای درمان بیماریها مصرف می گردیده است. برگهای جوان گیاه امروزه به حالت خام در سالاد مصرف می شود.

صور داروئی۔ جوشانده یک مشت ریشه گیاه در یک لیتر آب (مدت جوشاندن دقیقه) برای مصرف در ۲ روز بین هردو غذا۔ عصاره روان به مقدار ۲-6 گرم در روز.

خواص درمانی گرد میوه آنرا به اغذیه جهت معطر ساختن آنها، وارد می نمایند بعلاوه آنرا به علت اسانسی که دارد، جهت رفع نفخ و ناراحتی های سوء هضم ناشی از نفخ بکار می برند. ولی باید توجه داشت که به مقادیر زیاد مصرف نگردد. زیرا بطوریکه بررسی گردیده ایجاد طپش قلب می کند.

آن مقوی اعضا و مسخن و دافع برودت آنها و قاطع و مقوی حرارت غریزی، بدن، پشت، کمر، معده، جگر، امعاء، کلیه و آلات منی و مسخن آنها است.

. ملین است و مربایش ممقوت مربای هویج، شهوت انگیز است، بوزیدان را می توان به جای شقاقل به کار برد.

در حب جالینوس با ادویه: برای مقوی باہ، مقوی عام استعمال شده است. در حب غير مومیایی: مقوی باہ، دماغ، مقوی عام، زیاد کننده قوت مردانگی. در عرق غير با ادویه دیگر: برای مقوی قلب، دماغ، جگر و غیره.

در سیلاب کبیر: مغلظ منی، مقوی اعصاب، مقوی باہ و جگر، مقوی عام با ادویه دیگر استعمال شده است.

در معجون پیاز: با خولنجان، زنجبیل، شقاقل مصری، شیر، شکر، به طور مقوی باہ ، مغلظ منی و غیره به کار می رود.

در معجون خور: برای مسکن. در معجون راح المؤمنين: برای تنگی نفس، مسکن و غیره می باشد.

در معجون شیر با برگه: مقوی باہ، مغلظ منی، ممسک، تقریبا در تمام معجونهای مقوی، ممسک، مغلظ منی و غیره استعمال شده است.

دوقو: تخم جزر وحشی

محلل بلغم و اورام، مفتح، منفث بلغم، مقوی معده، مقوی باہ، کاسر ریاح، مدر بول و حیض. منفث سنگ گرده و مثانه، معرق، قاتل دیدان است، با عسل مقوی باه است. در امرا سد جگر و استسقای زیاد و در سرفه بلغمی مفید است و او رام بلغم را حل می کند.

نفع خاص: مدر بول و حیض، مضر: مزاج گرم، مصلح آن: کتیرا، بدل آن: تخم کرفس و تخم گزر، مقدار خوراک: از ۳ گرم تا ۵ گرم می باشد..

عوارض جانبی

تذکر: مصرف زیاد آن در بعضی از افراد گرم مزاج اشتها را کم میکند و ایجاد سردرد مینماید. مصلح آن: عسل است.

اندام های هوایی و ریشه: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است

شقاقل مصدع و مضر اشتها است و مصلحش عسل و مربای او با عسل است، آن مقوی ارواح و قوی و قدر شربتش تا پنج درهم و بدلش در تقویت باه به وزن او حب الصنوبر و بوزیدان است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید