نام های گیاه

فارسی: (فلفل سیاه) فلفل اسود - پلپل سیاه.

عربی : فلفل اسود

فرانسه: P . commun ، Poivrier noir

انگلیسی: Black pepper plant

آلمانی: Pfefferstrauch

ایتالیائی : Pepe aromatico، Pepe nero

بخش های دارویی
موارد مصرف

۱- آن را بخورید. مقوی معده، محرک اشتها، بادشکن، تونیک و مقوی کبد سردمزاجان است، گرم کننده و پاک کننده ی بلغم می باشد، محرک و قرمزکنندهی پوست است، برای معالجه ی اسهال تابستانه، اسهال خونی و و با مصرف می شود، سرماخوردگی را درمان می کند، سرفه های سرد و رطوبی را تسکین می دهد، آروق را متوقف میکند، قاعده آور است و دردهای قاعدگی را تسکین می دهد، حافظه را تقویت میکند.

٢. اگر مکررا محلول فلفل در آب جوش را بخورید و قی کنید، برای رفع مسموميت مارگزیدگی و عقرب گزیدگی و مسمومیت حاصل از خوردن تریاک مفید است.

٣- کوبیده­ ی آن را با عسل مخلوط کنید و بخورید. بری پاک کردن ریه مفید است.

۴- مزمزهی آب جوشانده ی آن با پوست خشخاش و گلاب برای رفع درد دندان که از نزله باشد مفید است و از پوسیدگی دندان جلوگیری و بعضی ناراحتی های لثه را درمان می کند.

5- ضماد آن برای معالجه و رفع تورم غده، تحلیل جوش و کورک، کولیک، روماتیسم و سردرد به کار میرود. 6 مالیدن گرد آن به چشم برای رفع تاری و تیرگی چشم و درخشان کردن سفیدهی چشم نافع است.

۷- ساییده ی آن را با روغن گل مخلوط کنید و هر روز بر موضع بمالید. فلج و فلج القوه یا ایستادن عضو یا بی حسی اعضا را درمان میکند.

۸-ضماد کوبیده ی آن با حنا برای رویانیدن ناخن که در اثر چرک انگشت از بین رفته باشد مفید است.

9- چنان چه اعضای بدن زیاد خواب می رود، آب جوشانده ی آن را بر اعضا بمالید و مقداری مالش دهید و چند روز تکرار کنید.

10-مقداری از آن را همراه با پیاز و روغن حیوانی سرخ کنید و به غذای خود اضافه کرده و بخورید. برای تقویت قوای جنسی در مرد و زن مؤثر است.

۱۱- اگر کوبیده ی آن با کوبیده ی زنجبیل و عسل خورده شود، جنین را سقط می کند.

بخشهای دارویی: سته فاقد پریکارپ، میوه سته مانند خشک شده که قبل از رسیدن جمع آوری شده باشد.

طب چینی: در طب چینی از فلفل سیاه برای درمان استفراغ، اسهال و ناراحتی های معدی استفاده می گردد. طب هندی: در طب هندی این گیاه برای درمان آرتریت، آسم، تب، سرفه، نزله، اسهال خونی، سوء هاضمه، نفخ، بواسیر، سکسکه، ترشحات رحمی و صدمات پوستی به کار برده می شود.

طب سنتی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مزبور به نام «فلفل اسود» خوانده شده، گرم وخشک در درجه چهارم است. در درمان دل پیچه و بادهای موجود در دستگاه گوارش مفید است، مدر، قاعده آور، مسکن درد می باشد. مضمضه مخلوط آن با سرکه در بهبود دندان درد نافع است و مالیدن مخلوط آن با روغن زیتون سبب تحلیل آماسهای خنازیری می گردد.

طب هومئوپاتی: در طب هومیوپاتی از این گیاه برای درمان تحریکات غشاء مخاطی و ترشح بیش از حد شیر استفاده می گردد. عوارض جانبی و هشدارها: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است.

مصرف:

فلفل سیاه به صورت خوراکی برای درمان اختلالات معدی و به صورت موضعی به عنوان نوعی پماد محرک برای درمان درد روش عصب و جرب استفاده میشود.

مقدار مصرف: مقدار مصرف این گیاه در هر وعده بین 3/0 تا 6/0 گرم بود. مقدار مصرف روزانه آن 5/1 گرم است.

طب هومئوپانی: ۵ تا ۱۰ قطره، یک قرص یا ۵ تا ۱۰ گلبول، ۱ تا ۳ بار در روز یا یک میلی لیتر محلول تزریقی   (D4)2 بار در هفته

 

 

خواص درمانی:

فلفل دارای اثر تحریک کننده و عطسه آور است ولی با آنکه مصرف مقادیر کم آن اثر محرک دستگاه هضم و مخاط ها دارد ، معهذا هیچ وقت در مصارف درمانی به کار نمی رود.

مصرف آن برای مبتلایان به بیماریهای دستگاه گوارش و مجاری ادرار و همچنین بواسیر ، سودا و بیماری سل باید منع گردد .

فلفل معمولا به مقدار کم و به عنوان چاشنی اغذیه به کار می رود ولی اگر زیادتر از حد معمول مصرف شود، موجب افزایش ترشحات معده وپانکراس می گردد و ناراحتی هائی ایجاد می کند. گرد فلفل دارای اثر متفرق کننده حشرات است از این نظر پارچه های آلوده به آن از گزند حشرات محفوظ می ماند .

برای آن اثر درمانی اختصاصی ذکر نشده است.

سابقا نوعی پماد جهت درمان کچلی از آن تهیه می گردید. در فرمول حب آزیتاتیک Pilule asiatique وارد می شود .

این گیاه در ایران نیست .

عوارض جانبی

تذکر: برای کبد و کلیه ی گرم مضر است، برای زخم معده و ناراحتی های شدید گوارشی مضر می باشد، برای گرم مزاجان ضرر دارد، اگر در مجاری ادرار التهاب و زخم هست نباید خورده شود؛ زیرا آن را تحریک و ناراحت می کند، سینه و حلق را خراش میدهد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید