نام های گیاه

فارسی : درخت فلوس-سیال - لاتهی - چونتور - چیمکانی - چمکانی - خیار شنبه - کردله - املتاس - قسا۔ خیارزه - خیار چنبر

عربی : خروب هندی ، بكبر هندی ، خیارشنبر

فرانسه : Canéficier ، Cassier ، C . officinale ، Casse en batons

انگلیسی: Purging cassia ، Pudding pipe tree ، Cassia - pulp

آلمانی: Rorhencassie Purgierkassie

ایتالیائی:Cassia in bastoni

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی: ۱- اگر ۲۰ تا ۶۰ گرم مغز آن با کمی روغن بادام شیرین خورده شود، یبوست را برطرف می کند، ملین سینه است، دفع کننده­ ی فضولات و رطوبات زیادی در اطراف اعصاب

است، از بین برنده­ ی ورم های گرم دهان و حلق و احشا می باشد، نرم کننده ی سینه و مسکن حدت التهاب خون است.

۲- اگر ۶۰ گرم از آن را در نیم لیتر آب ده دقیقه بجوشانید و آب آن را بنوشید، مسهل خوبی است.

۳- هر چند ماه یک بار دوازده مثقال از پولک های مغز فلوس را نیمکوب کرده و بخیسانید و صبح ناشتا آب , آن را بنوشید. کار کیسه صفرا را تنظیم می کند.

۴- مغز آن را با تمرهندی مخلوط کنید و بخورید. مسهل صفرای سوخته است.

5- اگر آن را مثل غبار نرم بسایید و با آب گشنیز مخلوط کرده و روزی چند بار در دهان بمالید، برفک و جوش های دهان را مرتفع می کند، و اگر در گلو قرقره کنید، برای درمان حناق مؤثر است و آن را تحلیل می برد.

6-آن را با ترد بکوبید و بخورید. مسهل بغلم است.

۷- مالیدن به موضع درد برای تسکین درد مفاصل و نقرس و نرم کردن ورم ها مفید است.

. خواص درمانی عسل پلپ فلوس : اگر گاه گاهی خورده شود، برای کلیه بسیار مفید است و پیشگیری از سنگ کلیه میکند.

پوست درخت فلوس خواص درمانی: اگر آب جوشانده ی آن خورده شود، اسهال خونی را درمان می کند.

اثرات: مشتقات آنتراسن ملین بوده، بر اساس بررسی های برون تن فرآورده های حاصل از میوه گیاه مزبور ضدمیکروب و ضد ویروس هستند. موارد مصرف: طب هندی: در طب هندی از این گیاه برای درمان نفخ، یبوست، تب، بی اشتهایی، نقرس، یرقان، خارش و ناراحتیهای پوستی استفاده میشود. تأثیر گیاه مزبور به عنوان ملین، احتمالا ناشی از آنترانوییدهای موجود در آن می باشد، ولی درستی سایر اثرات درمانی هنوز اثبات نشده است. طب سنتی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مذکور به نام «خیارشنبر» خوانده شده، دارای مزاج مرطوب و معتدل بین سرد و گرم می باشد. ملین و محلل بوده در تسکین ورمهای گرم احشایی به ویژه انواع حلقی مفید می باشد. استعمال موضعی مخلوط گیاه مزبور با آب تاجریزی ورمهای سفت را بهبود می بخشد. این گیاه در درمان یرقان و ناراحتیهای کبد مفید بوده، گرفتگی های عضو مذکور را رفع می کند. هرگاه مغز میوه این گیاه در آب گشنیز تازه خیسانده شده پس از مخلوط کردن با لعاب بارهنگ غرغره شود در بهبود خناق و دیگر بیماریهای گلو مفید است. موارد منع مصرف: در صورت وجود مشکلات در ناحیه ایلئوم، بیماریهای حاد التهابی روده و آپاندیسیت و نیز در مورد کودکان زیر ۱۲ سال و زنان باردار یا شیرده، نمیبایست از این گیاه استفاده شود.

روش مصرف: فرآورده های تهیه شده از گیاه کامل برای مصارف خوراکی مورد استفاده قرار می گیرند. فرآورده ها: برای تهیه عصاره می بایست از گوشت میوه فلوس استفاده نمود. بدین ترتیب که مخلوط (۱ به ۱) مغز میوه و آب مقطر خیسانده شده و سپس با استفاده از آب مقطر پر کوله و صاف می گردد. سرانجام مایع مزبور تبخیر و عصاره نرم حاصل خشک شده، مورد استفاده قرار می گیرد.

مقدار مصرف: از ۴ تا ۸ گرم گوشت میوه استفاده می شود.

خواص درمانی۔ مغز فلوس، ملين ومسهل است وچون مصرف آن، ناراحتی وعوارض سوء ایجاد نمی کند، از این جهت غالبا برای اطفال و اشخاص مسن تجویز می گردد.

صورداروئی۔ مغز فلوس به مقدار 4 تا ۸ گرم به عنوان ملین و ۳۰ تا ۶۰ گرم به عنوان مسهل مصرف می شود. مقدار خوراك آن به عنوان مسهل برای اطفال، 3 گرم بر حسب هریک از سنین عمر است. گاهی به جای آنکه مغز فلوس بطور خالص بکار رود، مخلوط آنرا با قند ( یک قسمت مغز فلوس وسه قسمت قند)، معادل 4 برابر مقدار فوق بکار می برند. استفاده از مغز فلوس برای درمان بیماریها، بیشتر در طب عوام صورت می گیرد.

از مغز فلوس، عصاره آبی نیز تهیه می گردد که مقدار مصرف آن یک تا ۱۰ گرم است . در جنوب ایران مانند بلوچستان پرورش می یابد.

قسمت مورد استفاده این گیاه در طب آن است که اصطلاح عمومی به آن فلوس میگویند.

خاصیت فلوس این است که ملین و مسهل است. و طريق مصرف آن این است که باید شصت گرم فلوس را در نیم لیتر آب به مدت ۱۰ دقیقه جوشانیده و در مواقع ضروری و احتياج یک لیوان از آن را در شب موقع خواب و یک لیوان دیگر را صبح ناشتا خورد.

اگر فلوس را همانطور که هست بمکند طعم آن از جوشانده آن مطبوع تر و در عین حال مسهل ملایمی  است.

قسمت مورد استفاده فلوس شهد میوه ناشکفته آن است.

طول میوه آن، گاهی به شصت سانتی متر می رسد. پوست آن سخت، خاردار و به رنگ تیره است شهد آن شیرین ولی نامطبوع است.

دارای مواد قندی صمغی و لعابی است. شهد میوه آن ملین سینه و معده است. فشارخون را کم می کند، مضمضه آب جوشانده آن، جوشهای دهان را از بین می برد و برفک اطفال را پاک می کند، مسهل خوبی برای پیران، اطفال و زنان باردار است، خوردن آن هیچ گونه عوارض و زیان ندارد.

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

تذکر: برای معده و روده مضر است و ایجاد دل درد میکند.

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است. هنوز این پرسش که آیا مصرف دراز مدت داروهای حاوی آنتراسن، موجب افزایش احتمال بروز سرطان در روده بزرگ می شود، در هاله ای از ابهام قرار دارد. با این وجود پژوهشهای اخیر نشان داده اند که هیچ ارتباطی بین مصرف داروهای حاوی آنتراسن و امکان وقوع سرطان روده بزرگ وجود ندارد.

 

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید