نام های گیاه

فارسی : مارچوبه - اسپراغس - اسفراغس - پرامیع - صفوف . صم دهم - الأملک - مارگیاه - خشب الحيه - جمس کشک ۔ اسفرک - اسفراج - هرموع - ماردارو - هليمون - هلیون - هلگون - نخوشی - کشک المار - جنجل - سفرج.

عربی : هليون ، کشک المار

فرانسه : Asperge commun، Asperge officinale ، Asperge

 

انگلیسی: Sparrow • grass ، Garden - Asparagus ، Asparagus

 

آلمانی : Asparagen ، Echter Spargel ، Gartenspargel ، Spargel

 

ایتالیائی: Sparago cultivato، Sperzice ، Asparago comune

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی:

۱- 5/0 کیلو از سرهای تازه ی آن را بکوبید، آبش را بگیرید و در برابر آب آن شکر نی به آن اضافه کرده و خوب مخلوط کنید، بعد در شیشه ای که درب محکمی داشته باشد بریزید و در جای خنک نگه دارید و هر روز چهار قاشق از آن را به نوبت در طول روز بنوشید. زردی یا یرقان را درمان می کند، قلب را تقویت می نماید، مسکن قلب است و از تپش قلب جلوگیری میکند، بی اشتهایی پس از بیماری و نقاهت را برطرف می سازد.

۲- آن را بخورید. برای بیماری استسقا و درمان بعضی ناراحتی های قلبی که در اثر آن بافت های بدن آب می آورند مفید است، نیروی جنسی را تقویت میکند.

٣- پنجاه گرم از آن را نیم کوب کنید و در یک لیتر آب پنج دقیقه بجوشانید و آب صاف کرده ی آن را هر صبح، ظهر و شب یک فنجان بنوشید. درد سینه و ریه را تسکین می دهد، دید چشم را تقویت میکند، برای متوقف کردن آب در آغاز آب آوردن چشم یا آب سفید مفید است.

خواص درمانی ریشه ی مارچوبه :

۱- آن را بپزید و بخورید. ملین و قی آور است، بلغم لزج معده را برطرف می کند و درد، روده ها را تسکین می دهد.

۲- بیست گرم از آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب صاف کرده ی آن را در طول روز به مرور بنوشید. مدر، تببر و تونیک است، مقوی و مسکن قلب می باشد، برای رفع اخلاط خونی و خشک گلو و تسکین سرفه اثر مفید دارد، برای درمان استسقا و زردی مفید است، نیروی جنسی را تقویت میکند، برای افزایش دید چشم و متوقف کردن آب در آغاز آب آوردن چشم (آب سفید) مصرف می شود، خستگی را برطرف میکند، برای ضعف کبد در اثر هجوم الدم و ضعف مثانه مفید می باشد.

مارچوبه باز کننده جگر و کلیه و خوراکش جهت درد کمر و عروق النساء و جویدن بیخ و دانه آن نافع درد دندان و خوراکش مقوی دید می باشد و سینه و ریه را منفعت دهد و نافع یرقان، قولنج بادی و بلغمی، مدر بول، زیاد کننده منی و دافع سنگ مثانه است.

خوراک مارچوبه بوی عرق و بول را تغییر دهد و نافع تقطير البول پیران است. و پخته اش با گوشت، منی را زیاد می کند و مقوی باه باشد.

مقدار خوراکش تا دو مثقال و گویند تا دو درم است

بالش حنظل است.

شیخ گوید: مارچوبه عموما و بویژه نوع سنگلاخی برای باز شدن بند آمدنهای درونی و بویژه انسدادهای کبد و کلیه مفید است و خاصیت زدایندگی دارد. بیخ آب پز مارچوبه ادرار بول کند، در دشواری بارداری کمک نماید، شیاف تخم آن مدر حیض است و بستگی کلیه را باز نماید. شنیده ام که پخته مارچوبه سگ را می کشد.

مارچوبه را هليون نیز می نامند. مفتح سده جگر، مدر بول، مبهی، هضم کننده، از بین برنده بوی بول و عرق، مفتت حصاة و جهت درد سینه و تاریکی چشم و درد ریه خوب است.

خواص درمانی:

استفاده از مارچوبه به زمانهای خیلی دور نسبت داده می شود. در بدنه اهرام مصر، تصویر این گیاه حک گردیده است. ریزوم مارچوبه اثر مدر دارد ولی نباید مورد استفاده قرار گیرد. مجموعه ریزوم و ریشه گیاه به علت مدر بودن، اثرات مفید در رفع استسقاها، ناراحتی های قلبی منشأ آب آوردن، ضعف عمل مثانه، زردی، بیماریهای سینه و غیره ظاهر می کند.

مارچوبه به علت داشتن مواد منگنز، زهکش خوبی برای کبد است. مارچوبه دارای شوره است و خون را پاک میکند.

فرآورده ها: مارچوبه شامل بخش های هوایی این گیاه بوده، ریشه مارچوبه شامل ریزوم و ریشه این گونه میباشد.

ریشه و ریزوم موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - عفونت مجاری ادرار - سنگ مثانه و سنگ کلیه موارد تأیید نشده: در طب سنتی نوشیدن محلول های حاصل از ریشه این گیاه جهت شستشوی مجاری ادرار، برای مداوای بیماریهای التهابی غیر اختصاصی مجاری آوران ادراری و نیز پیشگیری از ایجاد سنگ کلیه .توصیه می شود. از دیگر موارد مصرف آن در طب سنتی، درمان خیز عمومی، روماتیسم، بیماری های کبدی، آسم برونشی و نقرس است. اثربخشی گیاه در موارد مزبور اثبات نشده است. طب چینی: در طب چینی از ریشه و ریزوم این گیاه برای درمان سرفه های تحریکی، سرفه های خون آلود، خشکی دهان و گلو و نیز مداوای يبوست استفاده میشود. طب سنتی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مذکور به نام «هليون» خوانده شده، دارای مزاجی معتدل و متمایل به گرمی است. گرفتگیهای احشا به ویژه کبد و کلیه را گشوده، در درمان یرقان کاربرد دارد. دم کرده آن جهت تسکین دردهای پشت و نیز سیاتیک سودمند است.

جوشانده اندامهای هوایی و نیز ریشه گیاه جهت بیماریهای سر مفید است و بذر آن در تسکین دندان درد سودمند می باشد. جوشانده ریشه این گیاه مدر بوده، دشواری دفع ادرار را بهبود می بخشد. به علاوه مقوی جنسی و افزاینده میزان ترشح منی است. استعمال موضعی بذر آن قاعده آور و از بین برنده گرفتگی های کلیوی می باشد. طب هومئوپاتی: در طب هومئوپاتی این گیاه برای درمان سنگ های کلیوی و نارسایی قلب به کار برده می شود.

روش مصرف: جهت مصارف خوراکی از ریزوم خرد شده به صورت چای و سایر فرآورده های جالينوسی استفاده میشود. در صورتی که خوردن ریزومها به منظور شستشوی مجاری ادرار صورت گیرد، می بایست پس از خوردن آنها، مقدار زیادی مایعات مصرف نمود. اشکال دارویی: کپسول های ۱۷۰ و ۳۲۰ میلی گرمی، عصاره مایع. مقدار مصرف: ۸۰۰ میلی گرم. طب هومئوپاتی: ۵ تا ۱۰ قطره، یک قرص یا ۵ تا ۱۰ گلبول، ۱ تا ۳ بار در روز یک میلی لیتر محلول تزریقی به صورت زیر جلدی ۲ بار در هفته

خواص درمانی استفاده از مارچوبه به زمانهای دور نسبت داده می شود. در بدنه اهرام مصر ، تصویر این گیاه حک شده است. ریزوم مارچوبه اثر مدر دارد ولی نباید مورد استفاده اشخاص خیلی عصبانی و مبتلایان به التهاب مجاری ادرار قرار گیرد . مجموعه ریزوم وریشه گیاه به علت مدر بودن، اثرات مفید در رفع استسقاءها، ناراحتی های قلبی منشاء آب آوردن، ضعف عمل مثانه، زردی، بیماریهای سینه وغيره ظاهر می کند. برای مبتلایان به رماتیسم حاد وسنگ ۔ کلیه، مصرف آن منع گردیده است.

صورداروئی - دم کرده ۲۰ درهزار - شربت 5 ریشه (مرکب از Ache ، رازیانه ، جعفری ، مارچوبه و Petit - houx ) به مقدار ۳۰ تا ۶۰ گرم - شیره ریشه و ریزوم تازه گیاه که با قرارگرفتن در مقابل گرمای خورشید و یا در اتوو، تغلیظ حاصل کرده باشد به مقدار ۱ تا 4 گرم.

مارچوبه به علت ظاهر سبز زیبایی که دارد غالبا پرورش می یابد. ساقه های خیلی جوان مارچوبه که بر روی ریزوم آن ظاهر می گردد وتوريون Turion نامیده می شوند، دارای اندوخته فراوان مواد ازته می باشند و به مصارف تغذیه می رسند. این ساقه ها را در دستگاههای ساده بسته بندی نموده در معرض استفاده قرار میدهند.

 

 

 

عوارض جانبی

تذکر: اسراف در خوردن آن مضر است، برای اشخاص مبتلا به التهاب مجرای ادرار، اشخاص خیلی عصبانی و مبتلایان به روماتیسم حاد و سنگ کلیه مضر می باشد و اثر تشدید کننده ی بیماری را دارد. مصلح آن: افراد سردمزاج باید آن را با عسل بخورند و گرم مزاجها باید آن را در سرکه بجوشانند و بخورند.

مضر سر است و مصلحش عسل می باشد

. برای مبتلایان به روماتیسم حاد و سنگ کلیه، مصرف آن منع گردیده است.

موارد منع مصرف: ریشه و ریزوم: ریشه و ریزوم این گیاه به دلیل ساپونین محرک موجود در آن، نباید به وسیله بیماران کلیوی مصرف گردد. به علاوه در صورت کاهش عملکرد قلب یا کلیه، نباید از گیاه مزبور برای پاکسازی کلیه ها استفاده نمود. عوارض جانبی و هشدارها: اندام های هوایی: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی اندام های هوایی گیاه مزبور شناسایی نشده است با این وجود احتمال دارد که اندامهای هوایی این گیاه در صورت تماس با پوست، موجب ایجاد حساسیت گردند. به علاوه اعتقاد بر آن است که ستههای گیاه مزبور سمی هستند. اگر چه دلیلی برای این ادعا وجود ندارد. ریشه و ریزوم: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی ریشه و ریزوم این گیاه مشاهده نشده است با این وجود ریشه و ریزوم گیاه مزبور، قدرت ضعیفی برای حساسیت زایی به ویژه در میان کارگران کارخانه های کنسروسازی مستعد ابتلاء به بیماری جرب مارچوبه دارند.

 

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید