نام های گیاه

فارسی: مرزنگوش – مرزه ی گوش - گوش موش - مردگوش

عربی : فودنج جبلی ، صعتر ( Sa' tar )

فرانسه : Marjolaine sauvage

انگلیسی: Common Marjo

آلمانی : Origan ، Echter Dost ،

ایتالیائی: Acciughero ، Origano

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی: ۱- آب دمکرده ی آن را بنوشید. ادرار را باز میکند و برای رفع سختی در ترشح ادرار و حیض نافع است، مستی حاصل از خمر را زایل می سازد، ورم مخاط بینی را برطرف می کند، میگرن را درمان می کند، زکام رطوبی را قطع میکند، برای معالجه ی درد سینه و سرفه، تنگی نفس و خفقان و درد قلب مفید است، انسداد گرفتگی دماغی را باز میکند، برای رفع مالیخولیا مؤثر است، کینه و حسادت را برطرف می سازد، قولنجی که در اثر نفخ در روده ها باشد را برطرف میکند، برای تسکین دل پیچه و رفع استسقا مؤثر است، فرح آور می باشد.

۲- یک قاشق مرباخوری از کوبیدهی آن را در یک لیوان آب جوش بریزید و بخورید. بادبر یا بادشکن  میباشد.

۳- آن را بجوشانید و با آب آن بخور دهید، بعد آب جوشانده ی آن را بنوشید. سردردی که از غلبهی سودا و بلغم باشد را درمان میکند و اگر مقداری از آن را با حنا خمیر کرده و بر سر ببندید، مؤثرتر خواهد بود.

۴- یکصد گرم از آن را نرم بکوبید و در نیم لیتر روغن زیتون بریزید و در بن ماری دو ساعت بجوشانید و بعد از سرد شدن در یک بطری ریخته و در جای خنک نگهدارید و هر روز بر مفاصل بمالید. درد مفاصل را درمان میکند.

۵- آب جوشانده ی آن برای شست وشوی زخمها و ضدعفونی کردن زخم مفید است.

۶- آن را بجوشانید و آب آن را هم بنوشید و هم در بینی بکشید. بیماری لقوه و صرع را بهبود می بخشد.

۷- بوییدن آن قوای دماغی را تقویت میکند و بخور آن هم سبب باز شدن بینی می شود.

۸- پخته ی آن را ضماد کنید. جای زخم و جای سالک که روی پوست مانده است را از بین می برد.

9- استنشاق آب جوشانده ی آن با نمک، بینی را باز می کند و عفونت سینوس ها را برطرف می سازد.

۱۰ - مالیدن اسانس آن برای درمان فلج و امراض عصبی سرد مانند کزاز نافع است و مالیدن آن به چشم برای شروع نزول آب در چشم و رفع ضعف با صره مفید می باشد.

۱۱ – تازه ی آن به صورت مالش در مورد از جا در رفتگی و شکستگی اعضای بدن، بی حسی اعضا و درد دندان مصرف می شود.

۱۲ - شیاف آن در مهبل قاعده آور است.

۱۳ - ریختن چند قطره اسانس آن داخل گوش یا گذاردن پنبه ی تر کرده به اسانس آن در گوش بازکننده و رافع بستگی گوش است و صدای داخل گوش را برطرف می کند.

۱۴ - آب جوشانده ی آن برای شست و شوی زخمها و ضدعفونی کردن زخم مفید است.

۱۵ - جویدن آن با نمک برای جلوگیری از ترشح آب دهان مفید است.

روغن مرزنجوش خواص درمانی: ۱- چکاندن آن در گوش عفونت آن را برطرف می کند.

۲- آن را بر موضع بمالید. خستگی اعصاب را برطرف می نماید و عصب و عضلات را نرم و تشنجات عصبی یا پرش موضعی را درمان میکند.

خاصیت طبی آن مقوی، باد شکن، ضد تشنج، مدر و ضد رطوبت است و بیخوابی و میگرن ( درد نیمه سر) و زکام مغزی را درمان می کند و امراض مربوط به مجاری تنفس و ضعف معده و سوء هضم را از بین می برد و مانند چای باید آن را دم کرد.

اگر ۱۰۰ گرم آن را در یک لیتر روغن زیتون در آب جوش ریخته روی آتش به هم زنند و پس از صاف کردن داخل شیشه بریزند و موقع درد روماتیسم یا سیاتیک با آن مالش دهند بسیار مؤثر خواهد شد. و اگر موقع زکام چند قطره از دم کرده آن را در بینی بچکانند معالجه می شود.

مرزنگوش مجاری تنفس را کاملا ضدعفونی میکند و مقدار مصرف از گیاه خشک مرزنگوش یک قاشق دسرخوری در یک لیوان آبجوش ده دقیقه دم کرده روزی دو یا سه فنجان بنوشند هنگام ابتداء به زکام ممکن است چند قطره از دم کرده مرزنگوش را در . بینی بچکانند بطوری که داخل بینی را شستشو دهید اگر چند دفعه در روز این کار را بکنید معالجه می شود.

بخور مرزنگوش هوا را از میکروب ها پاک کرده و پشه و حشرات را هم فراری می دهد.

اگر کسی زیاد عطسه کند تا پنج روز روزی یک قطره روغن مرزنگوش را به بینی خود بچکاند. عطسه کردن بسیار از پنج درد ایمن گرداند: ۱- خوره ۲- لقوه ۳- نزول آب از چشم ۴- صلابت و خشونت پره های بینی ۵۔ بیرون آمدن مو در چشم.

مرزنگوش گیاهی است خوشبو، دارای شاخه های بلند، برگهای آن باریک و شبیه گوش موش، گلهایش سفید مایل به سرخی و تخم آن شبیه تخم ریحان است.

در میان کردها دم کرده و جوشانده آن را برای تسکین درد و سردرد و رفع بیخوابی، زکام و سرماخوردگی به مصرف می رسانند.

 

این گیاه دارای اثر آرام کننده، نیرودهنده، مدر، معرق و مقوی معده است و در خارج اثر التيام زخمها را دارد

بخش های دارویی: روغن فرار حاصل از تقطیر با بخار برگهای تازه یا خشک شده، بخشهای هوایی گلدار تازه یا خشک شده عاری از ساقه های ضخیم.

موارد تأیید نشده از این گیاه برای درمان اختلالات تنفسی مانند سرفه، التهاب غشاء مخاطی برونشی و نیز به عنوان خلط آور استفاده می گردد. گیاه مزبور در طب سنتی جهت درمان سرفه، سوء هاضمه، قاعدگی دردناک، آرتریت روماتویید، خنازیر، اختلالات مجاری ادرار و نیز به عنوان معرق به کار برده می شود.

طب چینی: در طب چینی از این گیاه برای درمان سرما خوردگی، تب، استفراغ، اسهال خونی، یرقان و سوء تغذیه کودکان استفاده می گردد. طب هومیوپاتی: در طب هومئوپاتی این گیاه به عنوان محرک جنسی به کار برده میشود.

روش مصرف: دم کرده و پودر این گیاه به صورت انواع چای، محلولهای غرغره و افزودنی به آب حمام به کار برده میشود. فرآوردهها: مصارف خوراکی جهت تهیه چای، ۲۵۰ میلی لیتر آب جوش به یک قاشق چایخوری پر از پودر گیاه افزوده شده، پس از ۱۰ دقيته صاف گردد. در صورت تمایل می توان چای حاصل را با عسل شیرین نمود. دم کرده های شیرین نشده به عنوان محلول غرغره با دهان شویه به کار برده می شوند. جهت استفاده از آن به عنوان محلول افزودنی به آب حمام، یک لیتر آب به ۱۰۰ گرم گیاه افزوده شده، مایع حاصل پس ۱۰ دقیقه صاف گردیده و به آب درون وان حمام اضافه گردد.

مقدار مصرف:

چای: یک فنجان چای چند بار در روز نوشیده شود. پودر: 5/0 تا ۱ قاشق غذاخوری، ۲ تا ۳ بار در روز همراه غذا میل گردد.

طب هومیوپاتی: ۵ تا ۱۰ قطره، یک قرص یا ۵ تا ۱۰ گلبول، ۱ تا ۳ بار در روز یا یک میلی لیتر محلول تزریقی به صورت زیر جلدی، ۲ بار در هفته

خواص درمانی - سرشاخه های گلدار این گیاه دارای اثر نیرودهنده است ودر ردیف مقوی های تلخ قرار دارد بعلاوه چون دارای خاصیت مدر، مقوی معده، مسکن اعصاب، قاعده آور استفاده از آن به صورت حمام) و ملین است، در درمان بیماریهای مختلف از آن استفاده می گردد .

و مصرف دم کرده آن برای درمان نزله های مزمن، آسم، زردی، یرقان درد گلو، سرفه، دردهای عصبی، آب آوردن انساج، تأخير وقوع قاعدگی یا تسکین دردهای وقوع این حالت توصیه شده است. مخلوط نیمکوب سرشاخه این گیاه را با آویشن، مریم گلی ، بابونه و سداب ، در درون پارچه ریخته، به حالت گرم، در دل پیچه ها، رماتیسم و غیره بر روی محل دردناک اثر میدهند و یا آنکه از آن محلولهایی جهت استفاده به صورت حمام تقویت دهنده، برای کودکان مبتلا به نرمی استخوان یا خنازیر و یا برای کسانی که از یک بیماری سخت برخاسته اند تهیه می کنند.

اسانس اوریگان، اثر التیام دهنده و ضدعفونی کننده دارد.

باید توجه داشت که مصرف زیاده از حد دم کرده اوریگان و یا دود کردن آن به صورت توتون، شديدة قلب را تحریک می کند. اسانس آن نیز به همین صورت باید به مقادیر کم مورد استفاده های درمانی قرار گیرد .

صور داروئی - دم کرده ۱۰ تا ۲۰ گرم سرشاخه گلدار گیاه به مقدار ۳ فنجان در روز قبل از غذاهای ظهر و شب ۔ خیسانده 50 گرم گیاه در یک لیتر شراب قرمز (مدت خیساندن به روز) و به مقدار یک لیوان کوچک به گنجایش ۷5 سانتیمتر مکعب بعد از غذاهای ظهر و شب گرد گلهای خشک گیاه به مقدار ۲ تا 4 گرم در روز - مشمع گرم حاصل از نیمکوب سرشاخه گلدار گیاه - پماد ساخته شده از اسانس اوریگان ، برای پانسمان و ضدعفونی کردن زخمها ، جلوگیری از آلودگی و التیام آنها.

اسانس معروف اوریگان که در عطرسازی و تهیه صابون و فرآورده های زیبایی مورد استفاده قرار می گیرد، از برگ و سرشاخه های گلدار این گیاه به دست می آید.

اوریگان ، مصارف درمانی مختلف دارد. از آن به عنوان نیرودهنده، مدر، مقوی معده ومسکن اعصاب ، در بیماریهای مختلف استفاده میشود.

بخش های دارویی: اسانس حاصل از تقطیر برگها و گلهای خشک جدا شده از ساقه، بخشهای هوایی تازه و گلدار، گیاه کامل گلدار تازه

طب سنتی اسلام و ایران: گرم و خشک در درجه سوم بوده، در درمان سردرد و دیگر دردهای ناشی از سردی و رطوبت مزاج سودمند است و استعمال موضعی آن در کاهش درد بواسیر مؤثر می باشد. آشامیدن دمکرده این گیاه در درمان مراحل ابتدایی استسقا، دشواری دفع ادرار و دل پیچه نافع می باشد.

طب هومیوپاتی: در طب هومیوپاتی گاه از این گیاه به عنوان داروی محرک استفاده میشود.

روش مصرف: از این گیاه به عنوان دم کرده برای تهیه انواع چایهای دهان شویه و ضماد (حاوی ۵ در صد دمکرده) استفاده گردیده، روغن فرار آن در پمادها و برخی از فرآورده های ترکیبی به کار برده می شود.

فرآورده ها: جهت تهیه چای می بایست ۲۵۰ میلی لیتر آب جوش را به ۱ تا ۲ قاشق چایخوری گیاه افزود، پس از ۵ دقیقه آن را صاف نمود. برای تهیه پماد باید ۲۰ قسمت گیاه را با یک قسمت آمونیاک و ۱۰ قسمت الكل به مدت چند ساعت به حال خود رها نمود سپس مخلوط حاصل را در یک حمام آب گرم به ۱۰۰ قسمت وازلین، افزوده و آن را تا هنگامی که آمونیاک و الكل تبخیر گردند، حرارت داد. در نهایت نیز می بایست پماد صاف شود

مقدار مصرف: ۱ تا ۲ فنجان چای در طول روز نوشیده گردد.

طب هومئوپاتی: ۵ تا ۱۰ قطره، یک قرص یا ۵ تا ۱۰ گلبول، ۱ تا ۳ بار در روز یا یک میلی لیتر محلول تزریقی به صورت زیرجلدی ۲ بار در دفنه

عوارض جانبی

تذکر: مصرف زیاد آن برای کلیه و مثانه مضر است. مصلح آن: آب کاسنی و تخم خرفه می باشد.

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است.

استفاده در طب کودکان: تجویز مرهم این گیاه به کودکان و خردسالان ممنوع است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید