نام های گیاه

فارسی: ناخنه - شبدر عطری - نفل.

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی: ۱- آب دمکرده ی آن را بنوشید. محرک، مهیج، مقوی بدن و اعتدال دهنده ی اخلاط است، سرفه های رطوبتی مزمن، تنگی نفس، خفقان سرد و استسقای زنی که با حرارت و عطش شديد توأم نباشد را درمان میکند، برای پاک کردن ریه، تحلیل بادها و معالجه ی یرقان سوداوی مفید است، ورم کلیه و مثانه را برطرف می سازد، سنگ کلیه و مثانه را خرد می کند، رعشه، ضعف عصبی، حزن و اندوه، خستگی جسمی و روحی و میگرن را درمان میکند، برای رفع درد معده، کبد، طحال و رحم مؤثر است.

۲- برای رفع دل درد نوزاد، مغز آن را نرم بسایید، بعد در آب گرم مخلوط کنید و به او بخورانید.

3- اگر ۸ گرم دانه های آن را نرم بکوبید و با ۲۰ گرم عسل مخلوط کنید و بخورید و هر صبح و شب با جوشانده ی آن در حمام بور دهید و بعد از حمام روغن آن را بر موضع بمالید، برای درمان فلج و رفع سستی اعصاب بدن نافع است.

۴- آن را با انجیر دم کنید، بعد آب آن را صاف کرده با عسل شیرین کنید و بنوشید. مدر و قاعده آور است و برای ازدياد ترشح شیر و اسپرم نافع می باشد.

5- خوردن ۱۲ گرم از عصاره همراه با تخم آن با دوشاب برای ورم آلات داخل شکم مفید است.

6 خوردن ۱۲ گرم از عصاره ی آن با زعفران برای تسکین ضربان همه ی اعضا مفید است.

۷- مالیدن اسانس آن برای جلوگیری از ریزش مو اثرات مفید دارد. مهر روز با آب جوشانده ی آن سر را ماساژ دهید. شوروی سر را برطرف می کند.

۹- یکصد گرم از آن را در یک لیتر آب بجوشانید و با آب گرم آن موضع را ماساژ دهید. درد مفاصل را درمان می کند، ورم های سفت و مزمن را تحلیل می برد.

۱۰- اگر ضماد کوبیده ی تخم آن با سرکه و روغن گل سرخ بر سر گذاشته شود و یا ریختن آب دمکرده ی آن بر سر برای رفع سردرد، سرگیجه، سکته ی مغزی، لقوه، فراموشی و مالیخولیای سبک مفید است.

قسمت مورد استفاده این گیاه، سر شاخه های گلدار آن است.

بدیگورس گوید: این گیاه دارای خاصیتی است که مواد زائد را آب میکند. این گیاه خود به خود در علاج دمل های گرم و سخت نافع است و اگر آن را در آب حل و استفاده کنند سردرد را از بین می برد.

گلهای اکلیل الملک دارای خواص تشنج، مرهم سینه، قبض کننده و ضد عفونی کننده است و بوی ادرار را از بین برده، ترشحات آن را زیاد می کند و مجاری ادرار را ضدعفونی می نماید و در اسهال خونی و ورم روده و برای روماتیسم نیز مصرف می شود. این گیاه چون مسكن و خواب آور است آن را در تحریکات عصبی، انواع نورالژی، سرفه های عصبی و گاز روده ها استعمال می کنند و نیز برای معالجه نزله برونشها و ورم عقب حلق مصرف می کنند و هم برای معالجه ورم ملتحمه چشم خوب است. سی تا چهل گرم آن را در یک لیتر آب باید جوشاند و مصرف کرد.

اکلیل کوهی نیز مقوی، محرک، مصلح معده و قاعده آور است و در امراض رعشه، ضعف عصبی، حزن و اندوه، خستگی جسمی و روحی، میگرن، ورم کلیه، یرقان ابيض، خنازير، ضعف و طپش قلب مفید است.

دم کرده برگ و گل اکلیل کوهی برای اسم و نفخ معده، سیاه سرفه، ترشحات کیسه صفرا، نارسایی کبد، امراض جلدی و مخلوط آن به روغن زیتون برای گرفتگی عضلات و کمپرس آن برای درد مفاصل خوب است.

در جنوب الجزيره گرد اکلیل کوهی را جهت ضدعفونی بر ختنه اطفال می ریزند و این گیاه از فساد گوشت هم مانع می شود.

نافع سکته، لقوه، مالیخولیا، فراموشی، درد جگر و طحال، قابض و ضد عفونی کننده میگرن و ضد انعقاد خون است.

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

تذکر: برای گرم مزاجان مضر است، مصرف زیادتر از حد ان سمی است. مصلح آن: سکنجبین میباشد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید