نام های گیاه

فارسی: نارنگ - نقاش - کباد.

انگلیسی: Citrus aurantium L. Bitter Orange

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی:

۱- آب آن را بگیرید و با شکر بخورید. ملین است، حدت خون و صفرا را تسکین می دهد، معده را تقویت می کند.

۲- آب آن را به اندازه ی مساوی با آب پرتقال مخلوط کنید و چهار برابر آنها آب اضافه نمایید، بعد در هر لیتر از آن سی گرم قند حل کنید و هر روز شش تا هشت لیوان از آن را به تدریج بنوشید. سنگینی اعصاب را برطرف می کند.

۳- یک نارنج را از وسط دو قسمت کنید و تخم های آن را بیرون آورید و قدری نبات کوبیده و نشاسته در آن بپاشید و بر آتش بگذارید تا دو سه جوش بخورد و آب آن را نیمه گرم صبح ناشتا بخورید. برای نرم کردن سینه و رفع درد آن، تسکین سرفه ی گرم و رفع اخلاط سینه بسیار خوب است.

۴- آب تازه ی آن را بگیرید و به صورت بمالید و مدتی صبر کنید، بعد بشویید. پوست صورت را زیبا می کند.

ه- پانصد گرم از آب آن را با ۲۵ گرم سوخته ی تریاک آن قدر بجوشانید تا مثل ژب غليظ شود و پس از بند انداختن سر چند روز آن را به سر بمالید. کچلی را درمان می کند.

نارنج را به طور کامل با پوست و گوشت و هسته اش بپزید و ضماد کنید. موها را نرم می کند، خارش بدن را تسکین می دهد، انواع جوش را از بین می برد، جرب را درمان می کند.

رب نارنج خواص درمانی:

۱- روزی شش بار به فاصله ی مساوی یعنی هر چهار ساعت یک بار آن را بر موضع بمالید.سودا را درمان می کند.

۲- روزی دو بار آن را بر موضع بمالید و مدتی صبر کنید، بعد آن را بشویید. سستی و شکنندگی ناخن را درمان می کند، چربی پوست سر و صورت و بدن را برطرف می سازد.

۳- به آن نمک بزنید و هر روز دوبار بر موضع بمالید و صبر کنید تا بخشکد، بعد بشویید. لکه ای سرخ یا سرخ ولیک و لکه ای سیاه بدن را برطرف میکند.

خواص درمانی پوست نارنج:

۱- خشک آن را بسایید و با عسل مخلوط کنید و بخورید. از اسهال و استفراغ جلوگیری میکند.

٢. اگر ۱۰ گرم گرد پوست زرد و خشک آن با آب خورده شود، برای تسکین قی، آشفتگی، دل پیچه و خارج کردن انگل های معده و روده بسیار مجرب است.

٣- سی گرم خشک آن را ریز ریز کرده و در یک لیتر آب جوش پنج دقیقه بجوشانید و بیست دقیقه دم کنید بعد صاف کرده و آب آن را با عسل شیرین کنید و بعد از هر وعده غذا یک فنجان بنوشید. مهیج است، تبی که از زكام باشد را قطع می کند، تقویت کننده است، مقوی معده می باشد، کمی صفرا بر است، تپش قلب را برطرف می کند.

۴- یک پوست نارنج تازه را سی دقیقه بجوشانید، بعد آب آن را دور بریزید و مجددا در آب دیگری که در هر لیتر آن بیست گرم قند یا شکر اضافه کرده اید بیست دقیقه بجوشانید، بعد بیرون آورید و صبح ناشتا یا سه ساعت پس از خوردن شام آن ر ابخورید. بادشکن است، به تخلیه ی مدفوع کمک کرده و یبوست را برطرف می کند.

۵ صبح ناشتا آن را با سنبل الطیب دم کنید و آبش را بنوشید. قلب و اعصاب را تقویت می کند.

۶- هر روز تازهی آن را به صورت بمالید. کک و مک صورت را برطرف می کند.

۷- خشک آن را بسایید و با کمی سرکه خمیر کنید و بر پیشانی ضماد نمایید. درد سر و درد شقیقه را تسکین می دهد.

آشامیدن آب آن با شکر مسهل صفرا و مسکن گرم آن و خون و مدر صفرا و رافع سستی بدن است.

ضرر نارنج به اعصاب کمتر از سائر ترشیها است و چون زن حمول آن نماید ادرار حیض خوب کند. ضماد پخته مهرای آن با پوست و مغز و تخم نافع جرب، حکه، جوشش سر و نرم کننده پوست بدن است. ریشه های باریک بیخ آن از داروهای سموم می باشد. عرق نارنج نافع درد سینه، خفقان، غشی، قولنج بادی و مقوی مغز میباشد. گذاشتن پوست و گل خشک آن در لباس مانع کرم زدن لباس ها می شود. مقدار خوراک آن نیم مثقال با عسل است و بدل آن ترنج می باشد.

پوست نارنج دارای اثر مقوی معده، کم کننده ترشحات معده، ضد خونریزی و بطور خفيف صفرابر است. از پوست نارنج ، شربت پوست نارنج تهیه می شود ، به علاوه در فرمول شربتی به نام رفورکمپوزه وارد می باشد.

پوست نارنج را معمولا به قطعات کوچک درآورده به مقدار یک قاشق قهوه خوری در یک فنجان آب به مدت کوتاهی می جوشانند و سپس به مدت ۲۰ دقیقه دم میکنند. مقدار مصرف محلول حاصل، یک فنجان قبل از هر غذا است

تیزان حاصل از ریشه درخت نارنج، اثر کرم کشی قوی دارد و در دامپزشکی می تواند مورد استفاده جهت دفع کرم سگ، اسب و حیوانات اهلی مشابه قرار گیرد. درخت نارنج در نواحی شمالی ایران پرورش می یابد.

برای رفع سوراخ های ریزی که در پوست صورت بعضی از خانم ها است، آب یک نارنج تازه را بگیرند و معادل یک ثلث حجم آن گلاب به آن اضافه کنند و هر روز صورت خود را با آن بشویند.

برگ نارنج اثر آرام کننده، ضد تشنج و هضم کننده دارد و معمولا به صورت دم کرده ۵ تا ۱۰ در هزار مصرف می گردد.

در بعضی موارد، یک برگ نارنج تمیز را در یک فنجان آب جوش داخل کرده پس از چند دقیقه که مواد مؤثره آن در آب وارد گردید مانند چای مصرف می نمایند.

برگهای جوان درخت نارنج که بر روی شاخه های جوان آن ظاهر می شوند اگر در اول آذر ماه تا اواسط بهمن ماه چیده شوند و در سایه خشک گردند، در درمان سوء هضمها بسیار مؤثر واقع می شوند که برای این کار، دم کرده برگها را باید مصرف گردد. برگ های جوان خشک شده اگر با دو برابر وزن خود، از پوست بیرونی نارنج مخلوط گردند و مقدار مناسبی از این مخلوط به صورت دم کرده، مصرف شود اثر نیرو دهنده قوای عضلانی داشته، حافظه را تقویت می نماید.

برگ و گل درخت نارنج برای اختلالات عصبی چون طپش قلب مفید است و نیز هضم غذا را آسان ساخته، کرم کش و عرق آور می باشد. پوست نارنج برای معده هایی که ترشی زیاد دارند بهترین داروی مؤثر است. مصرف آن معده را تقویت و اشتها را باز می گرداند. مقدار مصرف بهارنارنج یک قاشق سوپخوری در یک لیوان آب جوش است که باید آن را ده دقیقه دم کرده و هر روز دو تا سه فنجان از آن نوشید. مربای خلال پوست نارنج و غذاهایی که با خلال نارنج درست می شوند ضد کرم است و گاز معده را از بین می برد. در طب گل، برگ، میوه، پوست و اسانس آن را در موارد مختلف مصرف می کنند چون دارای خواص ضد تشنج و درد، مقوی، خواب آور، معرق و تب بر می باشد و اختلالات عصبی را چون طپش قلب، هیستری، حالت صرع و حمله آنژین دوپواترین را تسکین می دهد و هضم غذا را آسان می کند. آب مقطر بهارنارنج درمان بیخوابی است و نارنج دارای ویتامین B , C , D می باشد

در میان کردها از دم کرده و جوشانده پوست آن برای رفع ترشی معده استفاده می کنند.

برای مصارف دارویی، بهارنارنج را به حالت غنچه ناشکفته، هنگام صبح پس از آنکه ذرات شبنم خشک گردید از درخت می چینند و سپس به سرعت در تاریکی خشک می کنند. بهارنارنج تازه در تهیه آب مقطر بهار نارنج و اسانس نرولی به کار می رود. همچنین خشک شده آن به صورت دم کرده و به عنوان ضد تشنج در بیماریهای عصبی مانند هیستری، ضعف اعصاب و نیز رفع سکسکه به کار می رود، به علاوه دارای اثر خواب آور ملایم، اشتها آور و رفع طپش قلب است. دم کرده ۲ قاشق سوپخوری بهار خشک شده در مقادر کمی آب (به اندازه محتوی شیشه شیرخوری اطفال) اثر تسکین دهنده قوی در اطفال دارد و حتی درد ناحیه شکم را که موجب گریه کودکان شیرخوار می شود، مرتفع می سازد.

آب مقطر بهارنارنج از تقطیر بهارنارنج به وسیله بخار آب تهیه می شود. برای این کار از یک کیلو بهارنارنج و یک لیتر آب، یک کیلو آب مقطر تهیه می­کنند.

آب مقطر بهارنارنج، اثر آرام کننده و ضد تشنج دارد. در رفع بیخوابیهای عصبی مخصوصا در بیماریهای اطفال از آن استفاده می شود. همچنین جهت معطر ساختن پوسیونها، شربتها، قرصها و بسیاری از فرآورده های دارویی به کار می رود.

آب مقطر بهارنارنج را به علت فساد سریع آن، نباید بیش از یک سال نگهداری نمود. همچنین در تهیه شربت رفع سرفه و تسکین ناراحتیهای سینه مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف عرق بهارنارنج برای معالجه انواع سردرد اثر نیکوئی دارد.

بهارنارنج برای معالجه سيلان منی مؤثر واقع می شود. بهارنارنج شهوت را زیاد می کند.

عوارض جانبی

تذکر: اسراف در خوردن آن برای کبد مضر است؛ مخصوصا اگر ناشتا خورده شود. مصلح آن: شکر و عسل می باشد.

شکوفه نارنج و روغن فرار حاصل از آن: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی شکوفه نارنج و روغن فرار حاصل از آن شناسایی نشده است. پوست میوه: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی پوست میوه گیاه مزبور شناسایی نشده است ولی احتمالا در افراد دارای پوست روشن موجب افزایش حساسیت به پرتو UV می گردد (به دلیل اثر فوتوتوکسیک فوروکومارینها). تماس مکرر با این گیاه یا روغن فرار آن نیز منجر به بروز حساسیت (سرخی غیر عادی پوست، تورم، تاول، کورک، خال های رنگی و درماتوز منجر به زخم) می شود.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید