نام های گیاه

فارسی: نرجس - نارسیس - نرگیس - نرگس هفت زرده - مضاعف - قدحین

انگلیسی NARCISSUS TAZETTA

عربی نرجس

یونانی البنوس

بخش های دارویی
موارد مصرف

نرگس از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی ایران سرد و خشک است ولی با کمال تعجب در هند آن را گرم و خشک می دانند.

از نظر خواص حکمای طب سنتی معتقدند که فرح آور است و مقوی دماغ و قلب و برای رفع تبهای عفونی و ذات الجنب و زخم های ریه، سل و اسهال گرم مفید است. غرغره آن با لگاب برای تسکین درد دندان کرم خورده و زخم های دهان مفید است.

اگر با آب گشنیز و شرمه ساییده و مخلوط کرده و به چشم مالیده شود باعث جلوگیری از برآمدن دانه در پلک می گردد و اگر دانه برآمده باشد فروکش میکند.

نرگس دارای برگهای باریک و دراز به رنگ سبز و غبارآلود می باشد. گلهای آن معطر و به رنگ سفید مایل به زرد است.

«شموا النرجس ولو في اليوم مرة ولو في الأسبوع مرة ولو في الشهر مرة ولو في الدهر مرة ولو في السنة مرة، فان في القلب حبة من الجنون و الجذام و البرص و شمه يقلعها».

پیغمبر خاتم ص فرمود:گل نرگس را اگر چه در هر روز یک مرتبه یا در هر هفته یک مرتبه یا در هر ماه یا در مدتی یک مرتبه و یا در سال یک مرتبه بویید، زیرا در قلب یک دانه از جنون و برص هست که بوییدن آن این امراض را از بیخ می کند.

مزاج پیاز آن گرم و خشک و تخمش گرم و تر است. نرگس نافع كثیفی رحم، کرم شکم، زخمهای بیرونی و درونی، زکام، درد زهدان و مثانه و بوییدن گلش نافع سردرد ناشی از بلغم و سودا، نزله و انسداد سر می باشد.

خواص و کاربرد:

به عنوان داروی معالج بیماری های زنانه استفاده می شود. از پیاز آن برای اخراج تکه استخوان از مری استفاده می گردد و به صورت ضماد برای انواع ورمها نیز استفاده می شود.

روش مصرف
عوارض جانبی

نرگس گیاهی است سمی، از این گیاه مواد لیکورین، تازنین و نارکوتین یافت می شود. در پیاز آن ماده ای به نام نارسی سین وجود دارد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید