نام های گیاه

فارسی: (نعناع سبز(

عربی : نعناع، لمام - نعناع أخضر

فرانسه : M . anglaise , Menthe poivree

انگلیسی : Peppermint Spearmint

آلمانی : Pfefferminze

ایتالیائی: M . prima Menta peperina ، Menta pepe

Mentha viridis L.

فرانسه : Baume vert

بخش های دارویی
موارد مصرف

روغن فرار حاصل از روش تقطیر با بخار و منتول جدا شده از آن، بخش های هوایی خشک شده گیاه.

این گیاه ضد نفخ، صفراآور، ضد میکروب و ضد ترشح مخاط برونشی بوده، خنک کننده پوست نیز می باشد. موارد مصرف:

موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - سرماخوردگی . سرفه  برونشیت - تب و سرماخوردگی - التهاب دهان و گلو - مشکلات کبد و کیسه صفرا . درد - استعداد ابتلاء به عفونت موارد تأیید نشده از این گیاه به صورت خوراکی برای درمان حساسیت به تغییرات دما، مشکلات تنفسی، نفخ، بیماری های مرتبط با عملکرد کیسه صفرا و دستگاه گوارش و نزله بخش فوقانی دستگاه تنفس استفاده می گردد. گیاه مزبور به صورت موضعی جهت درمان سردرد، دردهای عضلانی و ناراحتیهای نورالژیک به کار برده شده، به صورت های خوراکی و موضعی برای درمان مشکلات مرتبط با عملکرد قلب استفاده می گردد.

طب چینی: در طب چینی از این گیاه برای درمان سردرد، مشکلات گوارشی، اسهال و استفراغ، دندان درد و جوش های پوستی استفاده می­شود.

طب هندی: در طب هندی این گیاه جهت درمان دردهای مفصلی، مشکلات گوارشی، اسهال و استفراغ، سرفه و آسم، سردرد و دندان درد و همچنین ضعف عمومی به کار برده می شود.

مقدار مصرف: مقدار توسط مصرف روزانه این گیاه به صورت داخلی، ۳ تا ۶ قطره است. در مصرف استفاده از آن به صورت استنشاقی، ۳ تا ۴ قطره از این گیاه در آب گرم ریخته شود. به صورت موضعی نیز چند قطره از اسانس گیاه مزبور روی محل مورد نظر مالیده میشود. در طب سنتی ۲ قطره از اسانس در یک لیوان آب، چای یا عصاره ریخته شده، ۱ تا ۲ بار در روز میل می گردد. جهت تهیه ضماد قلب، ۱۰ تا ۲۰ قطره اسانس به یک کمپرس افزوده شده، به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به صورت موضعی استفاده گردد. برای درمان سردرد نیز ۱ تا ۲ قطره از اسانس گیاه بر روی شقیقه ها مالیده شود.

مانتول به مصارف تهیه لیکور وانواع شیرینی می رسد. درعطرسازی مخصوصا معطر ساختن سیگار مورد توجه است بعلاوه در تهیه بعضی از فرآورده های داروئی مانند محلول های رفع سرفه، بخور و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. مانتول اگر بمقدار کم برروی پوست سالم مالیده شود ، اثر رفع خارش ظاهری کند. از این نظر، پمادهای ضد خارش از آن تهیه می شود و یا در تهیه پوسیون های ضد استفراغ، مورد توجه قرار می گیرد.

در دامپزشکی، بعنوان یک ماده بی حس کننده سطحی با اثر ملایم، ضد عفونی کننده و در مصارف داخلی به عنوان بادشکن و مسکن ناراحتی های بعدی بکار می رود .

خواص درمانی - سرشاخه گلدار و برگ تازه گیاه، اثرنیرودهنده، مقوی معده، بادشکن و ضد تشنج دارد. تا

اسانس مانت به مقدار ۱ تا ۳ قطره، مخلوط در یک نوشابه ساده، در طی چند مرتبه در شبانه روز به عنوان مقوی معده، بادشکن، ضدعفونی کننده، رفع دل پیچه ها، اسهال های ساده و داروی اختصاصی رفع حالت چنگ زدگی در معده ، مصرف می گردد . از اسانس مانت در تهیه قرص ها، آب نبات، اليکسيرها، گرد دندان، محلول های زیبائی، عطرها، بم ترانکی، شربت مانت ، الكلاتور و ولنرر و غیره استفاده بعمل می آید.

مانتول، اثر آرام کننده دردهای موضعی داشته از ضدعفونی کننده های خوب به حساب می آید. از مانتول به صورت مداد یا پماد، برای رفع دردهای عصبی سطحی، سردردهای یکطرفه، سیاتیک و رفع درد دندان استفاده میشود ضمنا آنرا به حالت گرد و به صورت استنشاق و بالا کشیدن از بینی، یا محلولهای روغنی در بیماریهای گلووبینی، سینوزیت حاد، Ozene ، بیماریهای منشا وجود طفیلی در پوست سر و غیره به کار می برند.

مانتول در مصارف داخلی دارای اثر رفع حالت استفراغ زنان باردار، مسکن سرفه و درد۔ معده است ولی چون مخاط معده را تحریک می نماید، مصرف آن توصیه نمی گردد .

صور داروئی - برگ گیاه به صورت دم کرده ۱۰ درهزار تنطوراسانس مانت (به نسبت ۲ درصد اسانس بکدکس) به مقدار ۲ تا ۱۰ گرم - اسانس مانت به مقدار ۲ تا۱۰ قطره - هیدرولا به مقدار ۲۰ تا ۱۰۰ گرم - قرص مانت - شربت به مقدار ۲۰ تا ۱۰۰ گرم .

مانتول در مصارف داخلی به مقدار 05/0 تا ۳۰ر. گرم مخلوط در یک پوسيون الكل دار پا به صورت امولسیون در یک ژولپ صمغ دار به کار می رود. در استعمال خارج،گرد آن به صورت مخلوط باگردهای بی اثر به نسبت یک بیستم برای رفع خارش و مداد مانتول که از مخلوط مانتول و پارافین تهیه می گردد جهت رفع دردهای عصبی و پماد آن که به نسبت یک صدم (کدکس) تهیه میشود و وازلین مانتوله نام دارد، به کار میرود.

- نسخه برای رفع درد در ناحیه دنده ها

مانتول  5 گرم

کافور   5 گرم

هیدرات کرال  5 گرم

به صورت مالیدن بر روی محل دردناک دنده ها.

۲- نسخه برای رفع آنژین های مزمن

مانتول 15/0 گرم

يد  10/0 گرم

يدور دوپتاس 2 گرم

گلیسرین 30 گرم

برای مالیدن در محل دردناک، دو مرتبه در روز.

 

- نسخه برای رفع حالت استفراغ در آپاندیسیت

مانتول 50/0 گرم

کنیاک 40 گرم

تنطور تریاک 10 گرم

برای مصرف به مقدار ۲۰ تا ۶۰ قطره در روز در چند مرتبه .

4 - نسخه برای رفع خارش (پماد)

مانتول  1 گرم

اکسید دورنگ  25 گرم

آمیدون 25 گرم

وازلین  49 گرم

برای مالیدن در محل خارش.

- نسخه برای رفع سردردهای یکطرفه (پماد)

مانتول  2 گرم

روغن زیتون 1 گرم

لانولین 5/4 گرم

در محل دردناک مالیده شود .

- نسخه برای رفع استفراغ (پوسیون)

مانتول  05/0 تا ۲۰ر. گرم

روغن بادام شیرین 10 گرم

صمغ عربی 10 گرم

آب بهار نارنج 30 گرم

آب مقطر به مقدار کافی تا ۱5۰ میلی لیتر

این پوسیون به مقدار یک قاشق سوپخوری در هر ساعت مصرف میشود.

- نسخه برای ضدعفونی کردن بینی (محلول)

مانتول 1 گرم

روغن بادام شیرین  40 گرم

5 تا 6 قطره در هر سوراخ بینی در اطفال برای جلوگیری از وقوع برونکوپنومونی . وجود این گیاه در ایران ذکر نشده است.

خواص درمانی - نیرودهند ، محلل ، مقوی معده و بطور کلی دارای صفات درمانی مشابه سایر گونه هاست .

وجود آن در ایران مشکوک بنظر می رسد.

از این گیاه اسانسی به نام مانتول استخراج می کنند که جهت خوشبو کردن داروها و برخی آب نباتها و شیرینی ها به کار می رود. علاوه بر این، در معالجة التهابات مخاط بینی و گلو و دهان اسانس مزبور استعمال دارد. از اسانس نعناع نوعی کافور قابل تبلور نیز به دست می آورند که مانند کافور معمولی به کار می رود. دم کرده برگ نعناع را جهت تقویت و رفع نفخ معده و روده مصرف میکنند.

اسانس نعناع یک داروی ضد نفخ معطر است، نفخ های معده و روده را از بین می برد و همچنین در رفع کولیت های گازدار مؤثر است و به عنوان باد شکن برای رفع دل پیچه مصرف می شود. عرق نعناع را برای رفع رطوبت معده نیز مصرف می کنند.

مقدار مصرف:

نیم لیتر آب سرد را بر روی یک قاشق غذاخوری گیاه بریزید، آن را به جوش آورید و بگذارید بماند، برای ناراحتیهای معده و نیز برای اسهال ناشی از سرماخوردگی و برای تحرک ترشح صفرا در یرقان و سایر بیماریهای کبدی به کار می رود.

خواص درمانی:

دکتر ادوارد برتوله در باره خاصیت نعناع سبز می نویسد: فیبرهای عضلاتی لیز ستم معده و روده به واسطه روغن مایع معطر نعناع تحریک می شوند و در نتیجه گاز و نفخی که در شکم جمع شده است به حرکت در آمده و دفع می گردد.

نعناع برای اعصاب مقوی است و نیز برای معالجه سرفه و دل پیچه های تشنجی در هضم غذا کمک خوبی است و سوء هاضمه و تخمه را درمان می کند. همچنین برای کسانی که دچار تشنجات عصبی هستند یا غذا در امعاء آنها تخمیر می شود یا مبتلا به زکام و نزله و برونشیت شده اند بسیار مفید است که باید آن را دم کنند و در هر مرتبه یک قاشق سوپ خوری در یک لیوان آب جوش ریخته، بنوشند. تنها ده دقیقه دم کردن آن کافی است.

این گیاه داروی محرک اعضاء و دستگاه گوارش بوده و فعالیت آمیزشی را می افزاید. فنجانی از دم کرده اش بعد از غذا عمل هضم را آسان می کند. نیز برای استفراغ، آشوب دل، سرگیجه، سردرد و خواب آلودگی سودمند است و برای کبد مفید بوده و صفرا را تحریک و رقیق می نماید وجهت این منظور بهتر است نعناع را قبل از غذا میل نمود. نعناع بعضی سردردها را برطرف ساخته و برای تنفس و قلب مفید است. دم کرده نعناع برای دل درد و تشنج اعصاب و اسهال خوب بوده و به عنوان مسکن نیز توصیه شده است. جویدن برگ آن برای رفع سکسکه مؤثر می باشد و کمپرس جوشانده اش برای رفع خارش جلدی بدن مؤثر است.

سرشاخه گلدار و برگ تازه گیاه اثر نیرودهنده، مقوی معده، بادشکن و ضد تشنج دارد.

اسانس مانت به مقدار ۱ تا ۳ قطره، مخلوط در یک مشروب ساده، در طی چند مرتبه در شبانه روز به عنوان مقوی معده، بادشکن، ضدعفونی کننده، رفع دل پیچه ها، اسهالهای ساده و داروی اختصاصی رفع حالت چنگ زدگی در معده مصرف می گردد.

از اسانس مانت در تهیه قرصها، آب نبات، اليكسيرها، گرد دندان، محلولات زیبایی، عطرها و غیره استفاده به عمل می آید.

مانتول اثر آرام کننده دردهای موضعی داشته و از ضدعفونی کننده های خوب به حساب می آید. از مانتول به صورت مداد یا پماد، برای رفع دردهای عصبی سطحی، سردردهای یک طرفه، سیاتیک و رفع درد دندان استفاده می گردد.

ضمنا آن را به حالت گرد و به صورت استنشاق و بالا کشیدن از بینی، یا محلولهای روغنی در بیماریهای گلو و بینی، سینوزیت حاد، بیماریهای با منشأ وجود طفیلی در پوست سر و غیره به کار می برند.

مانتول در مصارف داخلی دارای اثر رفع حالت استفراغ زنان باردار، مسکن سرفه و درد معده است ولی چون مخاط معده را تحریک می کنند، مصرف آن توصیه نشده است.

نعناع و بخصوص شربت آن داروی برقان است. نعناع کاشتنی که مرطوب و بادزا است غریزه جنسی را تقویت می کند. آوندهای منی را محکم می کند و کرمها را می کشد و اگر قبل از جماع بردارند ضد بارداری است. و اگر چند شاخه ای از آن با دانه انار خورده شود، اسهال و استفراغ شدید را قطع می کند. نعناع و مخصوصا تخم نعناع برای سگ هار گزیده پادزهر خوبی است.

دم کرده نعناع در دل پیچدگی مفید و در هضم غذا کمک میکند و نفخ گاز معده را هم دفع می کند مقوی معده و اعصاب می باشد.

مقدار مصرف آن یک قاشق دسرخوری در یک لیوان آبجوش دم کرده و هر روز بعد از غذا یک فنجان مصرف نمایید.

خارش و سرخی دست و صورت و بدن با استفاده از کوبیده نعناع برطرف می شود.

نعناع سوء هاضمه و تخمه را درمان می کند. نعناع دارای هورمون مخصوصی است که محرک دستگاه و غدد گوارشی می باشد این هورمون اثر مطبوعی در روی غدد آمیزشی دارد. نعناع میکروب کش قوی است.

نعناع برای معالجه امراض پوستی بخصوص اگزما مفید می باشد.ه پونه که یکی از اقسام نعناع است داروی ضد مار میباشد.

برای زکام، نزله و برونشیت و سرفه های تشنجی، دم کرده یک قاشق دسرخوری در یک لیوان آب جوش مدت ده دقیقه از نعنای سبز و هر روز یک فنجان بعد از غذا یا سه فنجان در بین غذا مصرف نمایید.

نعناع سرماخوردگی گریپ را درمان می نماید و نیز هضم غذا را کمک میکند.

نعناع سبز برای کسانی که دچار تشنج عصبی هستند بسیار مفید و در هضم غذا کمک میکند.

نعناع در درجه دوم گرم و خشک است و رطوبت اضافی به همراه دارد. نیرویی دارد که گرمی بخش و گیرنده و بازدارنده است. در میان سبزیهای خوردنی گوهر نعناع از همه لطیف تر است. اگر عصاره آن با سرکه خورده شود خونریزی شکم را قطع میکند.

نعناع را با قاوت ضماد کنند جهت علاج دمل های دالی مفید است. نعناع مانند پونه نمی باشد. با آرد جو آن را خمیر بکنند و بر پیشانی قرار بدهند سردرد را درمان می کند. اگر با نعناع زبان را ماساژ دهند زبری زبان برطرف می شود. عصاره نعناع را با عسلاب در گوش بچکانند درد را تسکین می دهد. نعناع خونریزی را قطع می کند چنانچه خمیر آن بر پستان گذاشته شود شیر را قطع می کند و ورم پستان را فرو مینشاند. معده را تقویت و گرم می کند، هاضم است و سکسه را آرام می کند.

نسخه:

نسخه برای رفع درد در ناحیه دنده ها: مانتول ۵ گرم، کافور ۵ گرم، هیدرات کرال به صورت مالیدن بر روی محل درد استفاده می شود.

نسخه برای رفع خارش: مانتول ۱ گرم، اکسید دوزنک ۲۵ گرم، آمیدون ۲۵ گرم، وازلین ۴۹ گرم، برای مالیدن در محل خارش.

نسخه برای رفع سردردهای یک طرفه: مانتول ۲ گرم، روغن زیتون ۱ گرم، لانولین 5/4 گرم، در محل درد می مالند.

 

عوارض جانبی

استفاده از این گیاه به صورت خوراکی در صورت ابتلاء به بیماری هایی مانند انسداد مجاری صفراوی، التهاب کیسه صفرا و آسیب شدید کبدی ممنوع می باشد. از سوی دیگر مصرف گیاه مزبور توسط افراد مبتلا به سنگ کیسه صفرا، ممکن است به دلیل اثر صفراآور آن منجر به قولنج گردد. عوارض جانبی و هشدارها: عوارض عمومی: تاکنون هیچ گونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است، گو اینکه استفاده از آن توسط بیماران حساس، ممکن است منجر به ایجاد دردهای معدی گردد. روغن های فرار محتوی منتول نیز موجب وخیم تر شدن اسپاسم های آسم برونشی میشوند. چرا که منتول موجود در روغن فرار، دارای قدرت ضعیفی در حساسیت زایی میباشد. استفاده در طب کودکان: از فرآورده های حاوی روغن این گیاه نمی بایست در محدوده صورت و به ویژه اطراف بینی کودکان یا خردسالان استفاده نمود، چرا که مصرف آن ممکن است منجر به بروز اسپاسم دهانه حنجره، اسپاسم برونشی، حملات آسم مانند و یا حتی ایست تنفسی شود. مصرف بیش از حد: تاکنون هیچگونه مورد مسمومیت ناشی از مصرف بیش از حد این گیاه گزارش نشده است. حداقل مقدار کشنده منتول ۲ گرم برآورده گردیده، گو اینکه مصرف مقادیر زیادتر آن (۸ تا ۹ گرم)، منجر به مرگ شده است.

در کودکان خردسال و نوزادان، باید از مصرف مانتول در مصارف داخلی و استعمال خارج، خودداری بعمل آورد زیرا مانتول با تأثیری که بر روی مخاط حلق و بینی می کند می تواند بطور رفلکس موجب توقف حرکات تنفسی و قلب گردد. ضمنا عوارض شدید و حتی منجر به مرگ نیز با به کاربردن آن در کودکان خردسال و نوزادان شیرخوار پیش آمده است. مانتول اگر به مقادیر زیاد مصرف شود، فشار خون و انرژی قلب را بالا می برد و موجب بروز حالت تهوع، استفراغ، درد معده، فلج شدن حساسیت ها، حرکات ارادی و رنکس ها می گردد که خانمتا ممکن است منجر به مرگ شود .

مانتول اگر به مقادیر زیاد مصرف گردد، فشارخون و انرژی قلب را بالا می برد و موجب بروز حالت تهوع، استفراغ، درد معده، فلج شدن، حساسیت ها، حرکات اردای و رفلکس ها می گردد که در نهایت ممکن است منجر به مرگ شود.

 

 

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید