نام های گیاه

اسامی دیگر:

فارسی: (علف چای، گل راعی، هوفاریقون)

رومی: حشيشة القلب هزار چشم (هوفاریقون)

عربی: دادی

انگلیسی: Hypericum perforatum. Hardhay

فرانسه : Herbe a mille trous

آلمانی: Tupfel Johanniskraut، Hartheu

ایتالیائی : Erba di san Giovanni، Caccia diavolialperico commune ، Perforata

بخش های دارویی
موارد مصرف

روش مصرف: از داروی خرد شده، گیاه پودر شده و فرآورده های مایع و جامد جهت مصارف خوراکی و از فرآورده های مایع و نیمه جامد آن جهت مصارف موضعی استفاده میشود. فرآورده های تهیه شده با استفاده از روغن های ثابت نیز دارای مصارف خوراکی و موضعی هستند. اشکال دارویی: کپسول های (واجد عصاره های استاندارد شده حاوی 3/0 درصد هیپریسین) ۱۲۵، ۱۵۰، ۲۵۰، ۳۰۰، ۳۵۰، ۳۷۰، ۳۷۵، ۴۰۰، ۴۲۴، ۴۳۴، ۵۰۰ و ۵۱۰ میلی گرمی

کپسول های پیوسته رهش (واجد عصاره های استاندارد شده حاوی 3/0 درصد هیپریسین) ۴۵۰، ۹۰۰ و ۱۰۰۰ میلی گرمی، گیاه خشک شده، عصاره (۱ به ۱)، محلول تزریقی یک درصد، مایع ۳۰۰ میلی گرم در ۵ میلی لیتر و 250mg/mlمحلول های حاوی رقت های مختلف شامل محلولهای

12c , 30x , 6x . 3x و 30c

پلت های 12c , 6x , 3x و 30c

قرص های (واجد عصاره های استاندارد شده حاوی 3/0 درصد هیپریسین) ۱۰۰، ۱۵۰، ۳۰۰ و ۴۵۰ میلی گرمی. تنتور (۱ به ۱۰)، اشکال کاشتنی پوستی (۹۰۰ میلی گرم در هر ۲۴ ساعت). فرآورده ها: برای تهیه دمکرده می بایست ۲ قاشق چایخوری از گیاه را به ۱۵۰ میلی لیتر آب جوش افزود و آن را به مدت ۱۰ دقیقه به حال خود رها کرد. مقدار مصرف: به طور کلی جهت درمان افسردگی مصرف روزانه ۲۰۰ تا ۱۰۰۰ میکروگرم هیپریسین توصیه می گردد (1996 (Anon میزان غلظت هیپریسین تام موجود در عصاره گل راعی ممکن است بسیار متغیر باشد، بنابراین هنگام تعیین مقدار مصرف عصاره گیاه مزبور می بایست جانب احتیاط را کاملا رعایت نمود

توصیه می گردد جهت درمان افسردگی، گیاه مزبور به مدت ۴ تا ۶ هفته تجویز شده، در صورت عدم بهبود داروی دیگری مصرف گردد. افسردگی کپسول یا قرص: حاوی ۳۰۰ میلی گرم از عصاره استاندارد شده، ۳ بار در روز

گیاه خشک شده: ۲ تا ۴ گرم، ۳ بار در روز .

چای: مصرف گل راعی به صورت چای، روش سنتی استفاده از گیاه مزبور است. در این روش جهت هر بار مصرف، ۲ تا ۳ گرم از گیاه خشک در آب جوش قرار داده میشود. در صورتی که میزان گیاه خشک مصرف شده جهت تهیه چای ۲ گرم و نسبت غلظت مواد مؤثر در گیاه خشک به عصاره مایی حاصل ۶ به ۱ باشد، معمولا در یک فنجان از عصاره مزبور، ۳۰۰ میلی گرم از ترکیبات مؤثر وجود دارند. (1997 (Schultz عصاره مایع (۱ به ۱): عصارۀ مزبور با اتانول ۲۵ درصد تهیه گردیده و مقدار مصرف روزانه آن ۲ تا ۴ میلی لیتر، ۳ بار در روز می باشد.

تنتور (۱ به ۱۰): که با استفاده از اتانول ۴۵ درصد تهیه میشود، ۲ تا ۴ گرم، ۳ بار در روز

انواع زخم، کوفتگی و آماس: جهت درمان عوارض مزبور از اشکال موضعی گیاه استفاده می گردد. اثربخشی فرآورده های موضعی گیاه مبتنی بر مقدار هیپرفورين موجود در آنها بوده و میزان مزبور بسته به نحوه تهیه فرآورده های روغنی بسیار متغیر است. این فرآورده ها به مدت چند هفته تا حداکثر ۶ ماه پایدار هستند

طب هومئوپاتی: ۵ قطره، یک قرص یا ۱۰ گلبول، هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه (در موارد حاد) یا ۱ تا ۳ بار در روز (در موارد مزمن). ۱ تا ۲ میلی لیتر محلول تزریقی به صورت زیرجلدی، ۳ بار در روز (در موارد حاد) یا یکبار در روز (در موارد مزمن). مقدار مصرف پماد، ۱ تا ۲ بار در روز (در موارد حاد و مزمن) میباشد(HAB1). نگهداری: لازم است این گیاه را در دمای اطاق و به دور از گرما و رطوبت و نور مستقیم نگهداری نمود. عمر قفسهای روغن گل راعی محدود می باشد. بر طبق مطالعه ای مشخص گردید که یک نمونه روغن حاوی ۶۲ میلی گرم هیپرفورین (ترکیب فعال موجود در روغن) پس از ۱۴ روز عاری از ترکیب مزبور گردیده است. در صورتی که جهت تهیه روغن از تابش مستقیم نور خورشید استفاده نگردد، عمر فرآورده حاصل طولانی تر خواهد بود، لیکن حتی در اینصورت هم از ۳۰ روز تجاوز نمی کند. جهت تهیه فرآورده های روغنی گل راعی از روش های گوناگون استفاده می گردد و در یکی از آنها که جهت تهیه فرآورده از اتانول G استفاده میشود، مدت پایداری فرآورده حاصل به ۶ ماه می رسد.

بررسی های انجام شده بر روی ۶ نمونه تجاری روغن گل راعی حاکی از آن است که میزان هیپرفورين موجود در آنها بین 2/2 تا 8/20 میلی گرم در دسی لیتر متغیر بوده است و پس از ۵ هفته هیپرفورین موجود در کلیه فرآورده های مزبور از بین رفته بود

علف چای، گیاه داروئی با ارزشی است که از سرشاخه های گلدار آن، به عنوان نیرودهنده ، صفرابر ، مسکن اعصاب ، ضد عفونی کننده مجاری ادرار وغيره هنوز هم استفاده درمانی فراوان به عمل می آید، بعلاوه آن را در بسیاری موارد مانند کم خونی دختران جوان ، هیستری، صرع، میگرن ، تأخير وقوع قاعدگی زنان جوان ، رفع ترشحات زنانگی و غیره به کار می برند، اثرات مذکور نیز به علت وجود تانن، هتروزید و ماده رنگی موجود در سرشاخه های گلدار گیاه می باشد.

قسمت مورد استفاده این گیاه سرشاخه های گلدار آن است.

ازنظردرمانی، چنین بنظر می رسد که اثرمقوی وآرام کننده در انسان داشته باشد. سابقة از آن برای رفع حالت افسردگی (depression) استفاده به عمل می آمده است .

خواص درمانی۔ سرشاخه گلدار این گیاه دارای اثر نیرو دهنده هضم کننده، صفرابر، مسکن اعصاب، ضدعفونی کننده مجاری ادرار، مدر، ضد نزله، قابض و تقویت کننده دستگاه تنفسی ورحمی است. بعلاوه بطور محسوس اثر تب بر ، رفع التهاب سرخرگها (Arterite) وضد کرم دارد در استعمال خارج، التیام دهنده زخمهاست.

علف چای را در موارد کمی اشتها، شکم روش، اسهالهای ساده، قولنج های کبدی و کلیوی، زردی، آب آوردن، سنگ کلیه، نزله های ششی، آغاز بیماری سل، آسم مرطوب، کم خونی دختران جوان، هیستری، صرع، حالات تشنجی، عدم تعادل عصبی، سردردهای عصبی، میگرن Migraine ، سیاتیک، دردهای عصبی، صورت، بواسیر، دفع کرم روده، تب های نوبه قطع حالت قاعدگی در زنان جوان، تأخير وقوع قاعدگی، اختلالات مختلف قاعدگی، ترشحات مهبلی (Leucorrhee) وغيره بکار می برند .

اطبای قدیم ازآن برای مصارف درمانی مختلف استفاده فراوان بعمل می آوردند مانند آنکه Cazin درسال ۱۸۵۸، دم کرده آنرا در نزله ششی مزمن، آسم، دفع اخلاط چرکین در مسلولین و بطور کلی بیماریهای سینه ، مخلوط با گیاهانی نظیر Glechoma hederacea L ،Inula Helenium , ، Lichen d ' Island بکار می برده است بعلاوه پزشکی همزمان Cazin به نام Fr . Dubois ، از آن نتایج مطلوب در رفع آب آوردن انساج (بعضی موارد آن بدست آورده بود.

W . Bohn در سال ۱۹۲۷، متوجه شد که علف چای، دررفع بی اختیاری دفع ادرار، حرکت و راه رفتن درحال خواب منشا هیستری، همچنین سردرد، نفخ و زردی اثر معالج دارد.

دراستعمال خارج، سرشاخه گلدار گیاه مخصوصا روغن ترمزی که از گلهای گیاه بدست می آید به صورت کمپرس دررفع وبهبود غالب زخمها، وسوختگیها بکار می رود.

. بررسیهای ارزنده Dr. H . Leclerc در سالهای اخیر ، نشان داد که فرآورده های این گیاه اثر مفید در بهبود ورفع سوختگیها دارد بطوری که بکار بردن اعضای گیاه، سبب میگردد که درد و ناراحتی سوختگیها، به علت بوجود آمدن نوعی بی حسی موضعی در محل سوختگی، کاهش حاصل کند. بعلاوه بکاربردن آن موجب می شود که التهاب تسکین یافته، از چرکین شدن وبوجود آمدن مایع تاول مانند، در زیر پوست محل سوختگی، جلوگیری بعمل آیدوتدريجة موجبات پیدایش پوست تازه در محل آسیب دیده فراهم گردد. اطبای مختلف با استفاده ازاین گیاه، هریک به نتایج مشابه دردرمان سوختگیها رسیدند بطوری که متفقة آنرا در معالجه ورفع ناراحتی آن مؤثر ذکرنمودند.

K . Kahnt وعده ای دیگر، مصرف آنرا به صورت مالیدن بر روی عضو، در رفع ناراحتیهای رماتیسم و نقرس، توصیه نموده اند.

در طب عوام از فرآورده های این گیاه بطوری که اشاره می گردد، برای رفع همه نوع عوارض خارجی بدن مانند بریدگی های سطحی بدن، زخم های باز، کوبیدگی ها، خون مردگی ها ، دررفتگی ها و حتی سیاتیک، درد کمر، دردهای تشنجی وغیره استفاده بعمل می آورند.

اثر قابض وضدعفونی کننده این گیاه موجب گردیده که از آن در درمان عوارض پوست های۔ چرب استفاده به عمل آید. معمولا پوست صورت اگر چرب باشد، پس از پاک کردن از مواد آرایشی، بقایای آنها در منافذ پوست که حالت باز شده دارند، باقی می ماند و آنها را مسدود می کند. برای نظافت کامل این گونه پوست ها، جوشانده 50 گرم سرشاخه گلدار گیاه را در یک لیتر آب تهیه کرده بر روی پوست صورت اثر میدهند و آنرا پاك می کنند. جوشانده مذکور از پیدایش چین در پوست صورت جلوگیری مینماید و باعث طراوت آن می شود.

صور داروئی۔ دم کرده ۱5 تا ۳۰ گرم درهزار (۱) به مقدار یک فنجان قبل از هرغذاس شراب ۳۰ درهزار (شراب سفید) به مقدار یک فنجان کوچک محتوی ۷5 سانتیمتر مکعب در موقع غذا۔ مخلوط دم کرده 10گرم سرشاخه گلدار گیاه و 10 گرم Glechoma hederacea (گیاهی از تیره Labiatae) با جوشانده ۱۰ گرم ریشه Inula Helenium ، به مقدار 3 تا 4 فنجان در روز تنطور به مقدار 5 تا 10 قطره مخلوط دریک تیزان (این تنطور به نسبت یک پنجم با الكل تهیه میشودو مدت خیس خوردن گیاه نیز در الکل ، ۱۰ روز می باشد).

روغن قرمزی که از گیاه وگلبرگهای این گیاه به سه صورت زیر تهیه می شود ، در مصارف درمانی مورد استفاده قرار می گیرد:

الف۔ خیساندن گیاه تازه در روغن گرم، تا مواد لازم آن در روغن وارد گردد.

بظرفی به حجم یک لیتر انتخاب کرده، معادل یک چهارم آنرا از گل های عاری از کاسه و دمگل پر می کنند سپس نیم لیتر روغن زیتون بدان افزوده، مجموع آنها را درون ظرف شیشه ای کوچک وارد می سازند و دهانه آنرا محکم می بندند و مجاورگرما و نور خورشید به مدت 15 روز قرار میدهند. سپس صاف نموده بکار می برند. ازاین روغن حتی در مصارف داخلی نیز، برای رفع گرفتگی های غیرارادی عضلات بدن، درد در ناحیه شکم وغیره می توان به مقدار ۶ تا ۸ قطره بر روی یک حبه قند، استفاده بعمل آورد (Dinand) .

ج- مقدار 500 گرم سرشاخه گلدار گیاه تازه را به قطعاتی تقسیم کرده به مدت ۱5 روزدر مخلوطی از یک کیلو روغن زیتون و 500 گرم شراب سفید می خیسانند. بعدا مخلوط مذکور را دربن ماری، تا تبخیر کامل شراب می جوشانند. ماده روغنی که بدین صورت، در خاتمه عمل بدست می آید، رنگ قرمز کارمن زیبا خواهد داشت ( Dr. H . Leclerc ). برای آنکه ماده روغنی مذکور، بر اثر بازوبسته شدن دهانه ظرف، فاسد نگردد آنرادر آمپول های متعدد که درهریک ازآنها، مقدار لازم برای یک پانسمان کافی باشد( ۱۰ تا ۱۲ گرم) جای می دهند.

روغن مذکور، در استعمال خارج، اثر آرام بخش و همچنین ضدعفونی کننده داشته، باعث پیدایش پوست تازه در زخمها، اولسرها وسوختگی هامیشود.

ازگلهای این گیاه، نوعی را تافيا (Ratafia)، به عنوان اشتها آور یا هضم کننده غذا تهیه می کنند. برای این کار 3۰ گرم ازگلهای خشک شده را در نیم لیتر عرق، درون ظرف شیشه ای وارد کرده، دهانه آنرا به خوبی می بندند و به مدت ۱5 روز در مجاور نور خورشید قرار میدهند

قبل از بستن دهانه ظرف، می توان یک لیموترش نیز با محلول اضافه کرد سپس آنرا صاف کرده ، مقدار 6۰ گرم قند ( یا بیشتر برحسب طعم محلول) بدان می افزایند و به مصارف درمانی مختلف می رسانند.

دم کرده مخلوط علف چای، بومادران و آویشن، به مقدار مساوی ۲ گرم از هریک برای یک فنجان، به منظور رفع بی اختیاری دفع ادرار مصرف دارد.

در استعمال خارج، جوشانده .50 گیاه خشک دریک لیتر آب، برای تهیه لوسیون و کمپرس بکار می رود.

جميع اجزای آن ملطف، مفتح سدد و نرم کننده و رمهای سخت می باشد و جالینوس گفته که آن ادرار حیض و بول نماید. ضماد برگ آن نافع سوختگی آتش و پاشیدن ساییده آن نافع زخم ها می باشد.

ضماد آن جهت نقرس، عرق النساء و درد خاصره به کار برده می شود. همچنین اگر هر روز نیم درم با ماء العسل به مدت چهل روز خورده شود نافع عرق النساء است. میوه آن مسهل زهره سودا است و خوراک تخمش با نصف وزن آن، تخم سداب تب ربع را منفعت بخشد. بدلش به وزن خودش اذخر و نصف وزن آن بیخ کهر است و گویند بدل آن تخم شوید و انیسون است. طلای آن با روغن زیتون جهت فالجی که از گردن به پشت میل کرده است نافع می باشد. مقدار خوراک، یک درم است.

 

خواص درمانی:

سرشاخه های گلدار این گیاه دارای اثر نیرودهنده، هضم کننده، صفرابر، مسکن اعصاب، ضدعفونی کننده مجاری ادرار، مدر، ضد نزله، قابض و تقویت کننده دستگاه تنفسی و رحمی است. به علاوه بطور محسوس اثر تب بر، رفع التهاب سرخرگها و ضد کرم دارد و در استعمال خارج، التیام دهنده زخمها است.

علف چای را در موارد کمی اشتها، شکم روش، اسهالهای ساده، قولنج های کبدی و کلیوی، زردی، آب آوردن، سنگ کلیه، نزله های شش، آغاز بیماری سل، آسم مرطوب، کم خونی دختران جوان، هیستری، صرع، حالات تشنجی، عدم تعادل عصبی، سردردهای عصبی، میگرن، سیاتیک، دردهای عصبی صورت، بواسیر، دفع کرم روده، تب های نوبه، قطع حالت قاعدگی در زنان جوان، تأخير وقوع قاعدگی، ترشحات مهبلی و غیره به کار می برند. در استعمال خارج، سرشاخه های گلدار گیاه مخصوصا روغن قرمزی که از گلهای گیاه به دست می آید به صورت کمپرس در رفع و بهبود غالب زخم ها و سوختگی ها به کار می رود.

هزار چشم برای درمان نزله های مزمن، آسم، عفونت های ریوی مفید است. به علاوه قابض، کرم کش، محرک جهاز هاضمه، تببر و مدر می باشد. برای جلوگیری از ترش کردن غذا یا انسداد کیسه صفرا یک فنجان از دم کرده هزار چشم بعد از صرف غذا میل کنید.

صور دارویی:

دم کرده ۱۵ تا ۳۰ گرم در هزار به مقدار یک فنجان قبل از هر غذا دم کرده مخلوط علف چای، بومادران و آویشن، به مقدار مساوی ۲ گرم از هر یک برای یک فنجان، به منظور رفع بی اختیاری دفع ادرار مصرف دارد.

باید توجه داشت که مصرف مقدار زیاد علف چای به علت دارا بودن هیپریسین، اثر تحریک کننده سلسله اعصاب و تشنج آوری دارد.

 

 

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

باید توجه داشت که مصرف مقدار زیاد علف چای، به علت دارا بودن هیپریسین ، اثر تحریک کننده سلسله اعصاب وتشنج آور دارد. حیواناتی مانند گاو، گوسفند، اسب وغيره اگر از گیاه فوق ضمن علوفه خود مصرف نمایند، دچار بیماریهای پوستی می گردند بدین نحو که در محلی از پوست بدن آنها که سفید رنگ است (حیوانات دارای پوست سفید یا دارای لکه های سفید رنگ درپوست)، لکه های قرمز رنگ ایجاد می شود و مرگ سلول های سطحی بافت پیش می آید.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید