نام های گیاه

فارسی: وانیلا - وانیله – وانیلین

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی: محرک نیروی جنسی به طور موقت می باشد، به عنوان تریاق برای رفع مسمومیت ها استفاده می شود، تب بر است، معده را تقویت می کند، در مورد هیستری مفید است، قاعدگی را منظم می سازد.

طبیعت آن: طبیعت آن را بعضی سرد و خشک و بعضی گرم و خشک دانسته اند.

ترکیب شیمیایی مواد معطر به نام وانیلین - مواد چرب - مواد رزینی - املاح آلی و کانی.

وانیل دارای مواد چرب، مواد رزینی، مواد معدنی و مواد معطر مختلفی است که مهمترین آنها وانیلین می باشد.

از دیگر مواد، کونی فرین است. بررسی های GORIS که در سال ۱۹۲۴ بر روی مواد معطر وانیل صورت گرفت نشان داد که در میوه های سبز گیاه، ۳ گلوکزید زیر وجود دارد:

1. گلوکووانیلین که بر اثر هیدرولیز، تبدیل به گلوکزو وانیلین می شود.

٢- الكل گلوكو وانیلیک که بر اثر هیدرولیز به گلوکز و الكل وانیلیک تبدیل می گردد.

٣. گلوکزیدی که از تجزیه ساده آن، نوعی اتر با بوی بسیار معطر به دست می آید. خواص درمانی:

وانیلین به علت بوی بسیار دلپذیری که دارد در قنادی جهت معطر ساختن شکلات و کرم ها و همچنین در تهيه ليكورها به کار می رود. از نظر درمانی، دارای اثر نیرودهنده و ضدعفونی کننده است. سابقا از آن به عنوان تقویت کننده قوه باه و ضد تشنج استفاده به عمل می آمده است.

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

تذکر: چنانچه به مقدار زیاد خورده شود، فلج کننده ی اعصاب و اندام های بدن بوده و قوای تناسلی را ضعیف و میل جنسی را که ممکن است به ظاهر و به طور موقت تحریک کرده باشد، در واقع در کل تضعیف می کند؛ به خصوص اگر به تنهایی مصرف شود.

مصلح أن: دارچین و زنجبیل می باشد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید