نام های گیاه

عربی: زهر الربيع

انگلیسی:  peters wort,cowslip

فرانسه: brayette,primevere officinale,primevere

آلمانی: petersblum,schlusselprimel

ایتالیایی: erba di san paolo,primavera

بخش های دارویی
موارد مصرف

اثرات گل :گل این گیاه به دلیل فلاونوییدها و ساپونین های موجود در آن، خلط آور بوده، بر اساس آزمایش های حیوانی نشان داده شده است که مصرف آن موجب افزایش مقدار ترشحات برونشی می گردد.

ریشه:

اثرات: اثرات خلط آور و مدر ریشه گیاه ناشی از ساپونین های موجود در آن است، گواینکه مطالعات جدیدی در رابطه با اثبات اثرات مزبور در دسترس نمی باشد. تصور می شود این اثرات ناشی از تحریک عصب واگ است. موارد مصرف: گل: موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون ت - سرفه لبرونشیت

موارد تأیید نشده: گلهای این گیاه به صورت خوراکی برای درمان نزله تنفسی به کار برده شده در طب سنتی از آن جهت درمان بی خوابی اضطراب و همچنین به عنوان مقوی قلب، درمان احساس سرگیجه و نارسایی قلبی استفاده می گردد. از دیگر موارد مصرف گیاه، استفاده از آن جهت مداوای لرزش اندامها، سردرد و نورالژی می باشد.

در طب هومیوپاتی از گلهای این گیاه برای درمان سردرد و جوشهای پوست استفاده می گردد. ریشه موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - سرفه برونشیت

موارد مصرف ریشه این گیاه به صورت موضعی، شامل استفاده از آن جهت درمان سردرد و جوشهای پوستی می باشد.

در میان کردها آن را برای دفع کرم و سرماخوردگی و زکام، سردرد، سیاه سرفه، کوفتگی و تب به مصرف می رسانند.

این گیاه در طب به عنوان ضد تشنج استعمال می شود و در بیماریهای عصبی، هیستری، رقص سن گی و تشنجات اطفال مصرف می گردد

دکتر شومل dr . chomel آن را در انواع امراض تشنجی تجویز می کند و عقیده دارد که به خوبی آن امراض را معالجه می کند.

ریشه این گیاه به طور ملایم اثر ضد تشنج آرام کننده، مدر، معرق، ملین و به طور محسوس اثر خلط آور و رفع سرفه دارد و از آن می توان در برونشیتها، ذات الریه، سیاه سرفه و بیماریهای دیگر مجاری تنفسی، استفاده به عمل آورد. با مصرف آن ترشحات بزاق و برونشها افزایش یافته دفع اخلاط تسهیل می گردد.

 

kahnt در سال ۱۹۰۶ برای ریشه این گیاه اثر خواب آور و آرام کننده درد ذكر نموده است. محقق w . bohn در سال ۱۹۲۷ در باره این گیاه چنین اظهار داشته که می توان از آن برای تسکین سردردهای یکطرفه، سردردهای منشأ عصبی و رفع دردهای نقرس و روماتیسم مفصلی استفاده به عمل آورد.

dr . h . leclerc آن را در رفع ناراحتی های ناشی از ضرب خوردگی و کوبیدگی اعضاء در استعمال خارجی توصیه نموده است.

در طب عوام از این گیاه برای درمان بیماری های کلیه، مثانه و رفع عوارض بعدی سرماخوردگی، سرگیجه، لرزش اعضاء، طپش قلب، داء الرقص، فلج و اسهال مزمن استفاده به عمل می آید.

شما باید گل و ساقه و ریشه پامچال را در معالجه برونشیت، سیاه سرفه، نقرس و گریپ، بی خوابی، میگرن و همچنین سنگ کلیه، روماتیسم مفصلی و تشنج مصرف کنید. به عنوان استعمال خارجی آن را در مورد معالجه جمع شدن خون در زیر پوست و همچنین ضربه کوفتگی مصرف خواهید کرد.

گل های پامچال داروئی موثر برای برنشیت، سرفه های مزمن و زکامهای مغزی است. گریپ و تب را می برد و برای سردرد نیمه سر«میگرن» و دل به هم خوردگی نافع است.

روش مصرف: فرآورده های دارویی جامد و مایع تهیه شده از گل این گیاه جهت استفاده خوراکی و همچنین به صورت تزریقی برای مصرف در طب هومئوپاتی در دسترس می باشند. فرآورده ها: چای: مقداری آب جوش به ۲ تا ۴ گرم گل گیاه افزوده شده، پس از ۱۰ دقیقه صاف شود (یک قاشق چایخوری تقریبا برابر با ۱٫۳ گرم گل گیاه می باشد). عصاره مایع، گل گیاه با نسبت ۱ به ۱ با اتانول ۲۵ درصد (v/v) مخلوط شود (BHP83) مقدار مصرف مقدار متوسط مصرف گل این گیاه ۳ گرم در روز و مقدار مصرف آن در هر دوز منفرد، یک گرم می باشد. چای: یک فنجان چای چند بار در روز میل شود. چای تهیه شده برای درمان ناراحتیهای برونشی در صورت امکان با عسل شیرین شده و روزانه چند فنجان از آن میل گردد. عصاره مایع: ۱ تا ۲ میلی لیتر، ۳ بار در روز مصرف شود. طب هومیوپاتی ۵ قطره، یک قرص یا ۱۰ گلبول هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه (در موارد حاد) یا ۱ تا ۳ بار در روز (در موارد مزمن). مصارف تزریقی: ۱ تا ۲ میلی لیتر محلول به صورت زیرجلدی، ۳ بار در روز (در موارد حاد) یا یک بار در روز (در موارد مزمن) (HAB34) مقادير تجویز شده برای کودکان متفاوت است.

ریشه: فرآورده ها: چای: 2/0 تا 5/0 گرم ریشه ریز پودر شده به مقداری آب سرد افزوده گردیده، جوشانده و پس از ۵ دقیقه صاف شود (یک قاشق چایخوری برابر با تقریبا 5/3 گرم ریشه گیاه است).

عصاره: مقداری ریشه گیاه با ۵۰ بخش آب و ۵۰ بخش اتانول پر کوله شده، سپس صاف و در خلاء خشک می گردد. فرآورده حاصل در مخلوط متشکل از ۶۰ بخش اتانول و ۴۰ بخش آب حل و با محلول آمونیاک خنثی گردیده، سپس به مدت ۲۴ ساعت سرد و دوباره صاف می شود. در مرحله نهایی، جهت به دست آوردن عصاره های خشک، آب فرآورده در فشار کاهش یافته جدا می شود (OAB90) عصاره مایع: عصاره گیاه در مخلوطی از اتانول (۳۰ بخش)، گلیسرول ۸۵ درصد (۲۰ بخش) و أب (۲۰ بخش حل شده، پس از سرد شدن صاف می گردد  (OAB90)

تنتور: از ۲۰ بخش ریشه و ۱۰۰ بخش اتانول رقیق شده برای تهیه تنتور مطابق با دستورالعمل تهیه خیسانده OAB VII استفاده می شود. شربت: 5/1 بخش ریشه گیاه را در ۲۰ بخش آب ریخته و می جوشانند. سپس فرآورده حاصل با ۱۰ بخش گلیسرول ۸۵ درصد و 5/68 بخش شربت ساده مخلوط می شود (OAB90) مقدار مصرف: مقدار متوسط مصرف روزانه ریشه این گیاه، یک گرم و مقدار متوسط مصرف آن در یک دوز منفرد،5/0 گرم می باشد. تنتور: مقدار مصرف روزانه تنتور،5/7 گرم است

عصاره: مقدار مصرف عصاره در یک دوز منفرد، 1/0 تا 2/0 گرم است. عصاره مایع: مقدار مصرف عصاره مایع در یک دوز منفرد، 5/0 گرم می باشد. چای: در صورت استفاده از چای به عنوان خلط آور، یک فنجان چای شیرین شده با عسل، ۲ تا ۳ بار در روز میل گردد.

خواص:

در طب به عنوان کرم کش مصرف می گردد و ریشه پامچال را به صورت جوشانده برای رفع کرم مصرف می کنند.

برای معالجه ورم کوفتگی که در اثر ضربه ای به بدن وارد می شود و خون در آنجا سیاه شده و می میرد کمپرس جوشانده ریشه پامچال را به کار می برند.

پامچال داروی مؤثری برای برونشیت، سینه پهلو، سرفه های مزمن، سیاه سرفه و زکامهای مغزی است و برای کسی که مبتلا به گریپ شده باشد، مفید می باشد. مقدار مصرف: گلهای آن ۲۰ تا ۳۰ گرم در یک لیتر آب دمکرده میل کنند.

ریشه آن را به صورت جوشانده برای دفع کرم مصرف می کنند. دمكرده گل پامچال مقوی است و تب را می برد و کسانی که مبتلا به سردردهای شدید نیمه سر( میگرن) و دل بهم خوردگی شده اند اگر از آن مصرف نمایند بزودی شفا می یابند. جوشانده گرد ریشه این گیاه را برای معالجه برونشیت، سیاه سرفه و حتی سینه پهلو و همچنین امراض مربوط به مجاری ادرار مصرف می نمایند.

پامچال در تشنجات اطفال مقدار مصرف آن ۲۵ تا ۳۰ گرم در یک لیتر آب ده دقیقه جوشانده شود.

گرد ریشه پامچال را به مقدار بالا در سیاه سرفه وحتی سینه پهلو و امراض مجاری ادرار مصرف می نمایند برای معالجه ورم کوفتگی که در اثر ضربه ای به بدن وارد شود و خون در آنجا مرده و سیاه شده باشد کمپرس جوشانده ریشه پامچال را بکار می برند در این مورد صد گرم ریشه تازه پامچال را در یک لیتر آب آنقدر جوشانده تا مقدار آن به هفت لیتر تقلیل پیدا کند و بعد پارچه را در آن خیس کرده روی ورم می گذارند.

. در استعمال خارجی گرد ریزوم خشک آن می تواند به عنوان عطسه آور مصرف شود.

صور داروئی: جوشانده ۲۰ تا ۳۰ گرم ریشه در یک لیتر آب به مقدار ۳ فنجان در روز به عنوان مدر، جوشانده ۳۰ تا ۵۰ در هزار گل یا برگ گیاه در یک لیتر آب به مقدار ۳ فنجان در روز بین هر دو غذا به عنوان آرام کننده درد، جوشانده ۶۰ تا ۱۰۰ در هزار ریشه در یک لیتر آب برای تهیه لوسیون ها در استعمال خارجی.

موارد تأیید نشده: از ریشه این گیاه به صورت خوراکی برای درمان نزله دستگاه تنفسی استفاده گردیده، در طب سنتی به صورت خوراکی جهت درمان سیاه سرفه، آسم، نقرس، ورم مفاصل ناشی از روماتیسم، بیماری های کلیه و مثانه، میگرن، سرگیجه، کرامپهای معده، اسکوربوت و نورالژی به کار برده می شود.

عوارض جانبی

گل: مصرف گل این گیاه در صورت داشتن حساسیت به گیاه مزبور ممنوع است. عوارض جانبی و هشدارها: گل: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است، گواینکه اندامهای هوایی گونه های Primala به دلیل داشتن مقادیر زیاد پريمين، واجد پتانسیل بالایی جهت حساسیت زایی می باشند. در گونه های P.veris و elatior P. عليرغم کم بودن مقدار ترکیب پر یمین، امکان وقوع حساسیت زایی وجود دارد. ریشه: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است. مصرف بیش از حد: گل: مصرف بیش از حد گل این گیاه منجر به بروز مشکلات معدی و تهوع می شود. ریشه: مصرف بیش از حد ریشه این گیاه ممکن است موجب تهوع، استفراغ، مشکلات معدی و اسهال گردد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید