نام های گیاه

فارسی: پین دیره - نان کلاغ - گل خیر - خیرو - خبيز - خبازی -باجی - ملوخيا - خطمی - خطمی کوچک - خطمی معطر - خطمی مشک بو.

انگلیسی: Cheeseflower ، Mauls Mallow Common Mallow Blue Mallow

بخش های دارویی
موارد مصرف

در هند از گیاه پنیرک به عنوان داروی لعابدار نرم کننده و خنک و تب بر استفاده می شود.

بیشتر از گل های آن استفاده می شود گیاهی است تسکین دهنده ضد سرفه و خلط آور که خاصیت شفا بخش و ملین آن از قدیم شناخته شده است.

ریشه گل و برگ پنیرک و ختمی را به عنوان نرم کننده سینه و شکم به کار می برند و برای معالجه زکام و گلو درد مصرف می نمایند. هنر دیگر این دو برادر (پنیرک و ختمی) آن است که مانند بامیه صدا را باز و گرفتگی آواز را بر طرف می نمایند.

تخم پنیرک مسهلی قوی است و اخلاط را از معده بیرون می کند و گرفتگی روده ها را باز می نماید و درمان خوبی برای عرق النسا (سیاتیک) است.

بهتر از پنیرک چیزی برای پاک کردن پوست وجود ندارد.

این گیاه را برای رفع نهایی آکنه و درمان جوشهای سرخ رنگ صورت و از بین بردن لکه های قهوه ای رنگ آن که در صورت سال خوردگان ظاهر می شود توصیه کرده اند و این گیاه ضمنأ يبوست و ورم اندامهای حساس زنان را رفع میکند. گل خبازی با پنیرک سینه را نرم و معده را صاف می کند در آن ویتامین های a, b , c وجود دارد پنیرک ضد سرفه و مرهم سینه است. خاصیت مسهلی دارد.

پنیرک در تورم کلیه ها بهترین وسیله معالجه است و همچنین در عفونتهای مثانه.

پنیرک و گونه های مختلف آن مدر است و در غالب بیماریهای منشأ التهاب و تورم اعضای بدن می تواند مورد مصرف واقع شود.

پنیرک خاصیت نرم کننده و مسهلی دارد.

مصرف آن بخصوص در یبوست بچه ها و افرادی که معده و روده هایی تنبل و علیل دارند توصیه شده است.

انواع مختلف پنیرك ، مخصوصا گیاه مذکور و گونه مفید دیگری از آن به نام .

M . neglecta Wallr ، اثر نرم کننده ، مدر، رفع التهاب ومعالج بیماریهای سینه دارند. زیرا در آنها مخصوصا درگلهای این گیاهان، مواد لعابی فراوان ذخیره شده است.

گیاه مزبور محافظ غشاء مخاطی بوده، به دلیل داشتن مقادیر زیادی از مواد موسیلاژی موجب تسکین سوزش میشود.

موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - سرفه - برونشیت - التهاب دهان و گلو موارد تأیید نشده: در طب سنتی از گل های این گیاه به صورت خوراکی برای درمان نزله برونشی، التهاب معدی - روده ای، ناراحتی های مثانه

روش مصرف در منابع مختلف :

خواص درمانی: ۱- سی گرم از آن گیاه را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب صاف کرده ی آن را به مرور بنوشید. اعتدال دهنده، ملین و نرم کننده، خشک کننده و تب بر است، اخلاط غلیظ را رقیق و اخلاط خیلی رقیق را معتدل می نماید، خشونت صدا که ناشی از حرارت و خشکی باشد را مداوا می کند، انسداد مجاری کبد را باز می کند، موجب ازدياد ترشح ادرار و شیر می شود، برای درمان یرقان، زخم معده، شکم روش و سوزش مجرای ادرار مفید است، در موارد ناراحتی های غشاهای مخاطی مجاری ریه و مثانه و ادراری تجویز می شود.

۲- این گیاه به شکل ضماد در استعمال خارجی برای رفع التهاب های پوست مصرف می شود.

برگ پنیرک

خواص درمانی: ۱- نشستن در آب دمکرده­ ی آن برای نرم کردن ورمهای مقعد و استحکام عضلات رحم نافع است.

۲- ضماد ساییده ی برگ آن برای شکستگی اعضا، تحلیل ورم های گرم و گزیدگی زنبور مفید است.

٣. اگر بکوبید و با روغن زیتون مخلوط کنید و ضماد نمایید، برای رفع سوختگی از آتش و باد سرخ و گزیدگی عقرب نافع است.

خواص درمانی گل پنیرک: ۱- ده گرم از آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و هر صبح، ظهر و شب هربار یک فنجان از آب صاف کرده ی آن را بنوشید. سینه را نرم می کند و سرفه را تسکین می دهد.

۲- با آب جوشانده ی آن قرقره کنید و دهان شویه نمایید. بسیار نافع است.

خواص درمانی تخم پنیرک : ۱- بیست گرم از آن را بخورید. برای تسکین سرفه های گرم و خشک، رفع گرفتگی آواز، تقویت روده ها، لینت شکم و زخم کلیه و مثانه مفید است.

۲- ضماد آن برای رفع ناراحتی از گزیدن زنبور مفید می باشد.

۳- ضماد آن با جو پوست کنده برای رفع ورم های گرم و دردناک و سفت نافع است.

۴- تنقیدی آن برای رفع سوزش روده ها، مقعد و رحم نافع است.

خواص:

جوشانده گل پنیرک انسداد حاصله از اخلاط سینه را برطرف می کند. گوش درد را می توان با حمام بخار و شستشوی گرم گلهای پنیرک برطرف نمود.

مبتلایان به یبوست باید صبح ها قبل از ناشتا یک یا دو فنجان دم کرده گل پنیرک با یک قاشق قهوه خوری عسل خالص بخورند. در مورد مبتلایان به برونشیت، سرفه های شدید، ورم کلیه، اسهال خونی و عفونت مثانه دمکرده گلهای پنیرک به مقدار ده تا بیست گرم در یک لیتر آب مفید خواهد بود.

این گیاه دارای دو نوع داوریی است که در ایران نیز می رویند. نوع كبير و نوع صغير.

دم کرده گل پنیرک: ۱۰ گرم گل پنیرک را در ۱ لیتر آب جوش دم کرده و صاف نمایند و به عنوان نرم کننده سینه و سایر خواص آن به تدریج فنجان فنجان بیاشامند.

برای رفع تحریکات و تورمها به صورت غرغره شست و شو تزریق و لوسیون به کار می رود مصرف آن به صورت غرغره به ویژه برای بهبود آنژین مناسب است ۵ گرم گل یا برگ پنیرک و ۲۵ گرم ریشه ختمی را به مدت ۱۰ دقیقه در نیم لیتر آب جوش دم کنید و ۳ تا ۴ بار در روز غرغره کنید.

جوشانده آب تخم پنیرک با شكر اخلاط سوخته را از امعاء خارج می نماید و ضماد آن ورم را از بین می برد و درد را ساکت می کند و ضد سم عقرب می باشد.

تقریبا همیشه به شکل دم کرده  یک لیتر آب سرد را بر روی یک مشت از گیاه می ریزند و ۲-۳ دقیقه می جوشانند) برای کمپرس کردن آبسه ها، کورک ها، جوش ها و غیره مصرف می شود. بندرت از راه خوراکی به عنوان یک مسهل ملایم استفاده می شود.

. اگر گلو ويا برونشها ورم کند یا در حجاری دستگاه هاضمه تورمی پیدا شود دمکرده یا جوشانده برگ و گل آن بهترین وسیله درمان و معالجه است.

مبتلایان به سرفه های شدید و دردناک دمکرده یا جوشانده پنیرک برای آنها داروی شفابخش است.

. در میان کردها دمكرده آن را برای تسکین درد سرفه و سرماخوردگی مصرف می کنند.

برگ ها و ریشه پنیرک را اگر به شکل ضماد در آورند و اگر آن را در ناحیه ای که در اثر نقرس یا روماتیسم درد می کند بگذارند فورا درد ساکت می شود.

از تیزان جوشانده و نیز ضماد و کولیر آن به تناسب نوع بیماری در رفع تحریکات اعضای مختلف بدن استفاده می شود. در استعمال خارجی ریشه و برگ له شده پنیرک، جهت رفع التهاب های سطحی بدن موثر است جوشانده حاصله از برگ و گل پنیرک به صورت غرغره در رفع تحریکات مخاط دهان آنژین و غیره اثر مفید دارد، تنقیه جوشانده آن دل پیچه را تسکین می دهد.

. دمكرده یا جوشانده برگ و گل پنیرک بهترین وسیله درمان است.

افراد مبتلا به یبوست باید شبها قبل از خواب و صبح ها پس از بیداری یک یا دو فنجان دمکرده گل پنیرک را با یک قاشق قهوه خوری عسل خالص میل کنند.

مقدار ۱۰ تا ۲۰ گرم برگ و گل پنیرک را در یک لیتر آب جوش جوشانده و ۵ دقیقه به دم گذاشته میل کنند برای اسهال خونی مفید و موثر است.

گلها و ریشه تازه پنیرک را به مقدار چهل تا پنجاه گرم اگر در یک لیتر آب جوشانده و به شکل محلول شستشو مصرف نمایند بهترین داروی تمام امراض جلدی و پوست می باشد. برگها و ریشه پنیرک را اگر به شکل ضماد در آورند روی دمل و کورک بگذارند فورا سرباز می کند.

به صورت موضعی نیز جهت درمان زخم ها استفاده می گردد. گل و برگ گیاه مزبور جهت مصارف موضعی، به عنوان ضماد و همچنین افزودنی به آب حمام برای درمان زخم ها مصرف می گردد.

گل: روش مصرف: در انواع چای های مخلوط از گل های این گیاه به عنوان جزء غیرفعال استفاده میشود. فرآورده ها: برای تهیه دمکرده، 5/1 تا ۲ گرم از گل خرد شده به مقداری آب سرد افزوده می گردد. سپس جوشانده یا دم شده و پس از ۱۰ دقیقه صاف میشود. مقدار مصرف: مقدار متوسط مصرف روزانه گل این گیاه، ۵ گرم می باشد.

چای: چای تهیه شده از گل گیاه مزبور، ۲ تا ۳ بار در روز میل می گردد. نگهداری: گل های این گیاه را می بایست دور از نور، رطوبت و حشرات نگهداری کرد. برگ: روش مصرف: برای مصارف خوراکی از برگ خرد شده این گیاه جهت تهیه چای و سایر فرآورده ها استفاده می گردد. مقدار مصرف: مقدار متوسط مصرف روزانه برگ این گیاه، ۵ گرم است. چای: چای تهیه شده از برگ گیاه مزبور، ۲ تا ۳ بار در روز میل می گردد. فرآورده ها: برای تهیه دمکرده، ۱۵۰ میلی لیتر آب جوش به ۳ تا ۵ گرم برگ (تقریبا برابر با ۲ قاشق چایخوری) افزوده گردیده، ۲ تا ۳ ساعت به حال خود رها میشود (محلول مزبور گاه هم زده شود).

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

برگ و گل: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی برگ و گل گیاه مزبور شناسایی نشده است .

تذکر: برای معده­های ضعیف مضر می باشد. و مصلح آن ژب میوه یا کمپوت میوه است .

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید