نام های گیاه

فارسي: چوبه - چوه - بخور مریم - چوب . صباغان

عربی: کف الاسد، کف الذئب ، علج ،غاسول

یونانی: اورانیموس

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص آن عطسه آور می باشد و سکسکه را تسکین می دهد. مدر و قاعده آور است. برای خرد کردن سنگ مثانه مفید است. برای زکام مفید می باشد،

زهر گزندگان را منفعت می کند.

در ریشه چوبه 5/2 درصد ساپونین دارد که در آب حل شده و تولید کف می نماید. به همین جهت مورد استفاده در صنعت برای شستشوی لباس ها و در طب هم شربت از آن درست می کنند.

تسکین دهنده خارش های بدن و جوشانده آن برای رفع آنژین مفید می باشد.

ضماد بیخ بری آن نافع خنازیر و طلای برگ هر دو نوع آن رافع قروح و التیام دهنده جراحات و مزيل شقاق و ترک است و چون بر بیخ آن مداومت نمایند جهت جذام نفع می کند.

شیخ گوید: آن عرطنيثا، آذریو: بیخش را به کار می برند و گویند بخور مریم است. خواص دیگر آن:

تکه کننده و گدازنده است، داروی درد سرین، تشنگی آور و مسقط است، آن سکسکه را تسکین دهد و خوردن و پاشیدن آبپزش پادزهر نیش است.

اشنان مفید بر وزن نقصان گیاهی است که بدان رخت (لباس) شویند و بعد از طعام خوردن دست را نیز بدان بشویند.

ضماد آن با سرکه برای تسکین درد سیاتیک و ورم طحال نافع است، ریشه آن با سرکه برای درد مفاصل درد سرین، سیاتیک و التیام زخم نافع است.

جوشانده چوبک معالج زكام های نزله ای و جوشانده ریشه چوبک در معالجه نقرس، سیفلیس و تومورهای سرطانی مورد استفاده قرار می گیرد.

ریشه آن ضخیم و لعابدار است و کوبیده آن نیز به نام چوبک به مصرف لباسشویی می رسد.

ضماد آن جهت تسکین خارشهای بدن و جوشانده آن برای رفع آنژین و ضد کرم استفاده می شود. چون ریشه نبات دارای مواد Saponine است از این جهت و تولید کف می نماید. برای شستشو و نظافت پارچه ها استفاده می شود و همچنین برای سفید کردن الیاف پارچه ها استفاده می نمایند. تعداد شربت آن ۶۰-۲۰ گرم در روز است. برای تهیه شربت آن ۱۰۰ گرم ریشه آن را در 5/1 لیتر آب داخل نموده و ۱۸۰ گرم قند برای ۱۰۰ گرم مایع آن اضافه نمایند.

خواص درمانی: ۱- دو تا سه گرم از آن را در یک لیوان آب جوش دم کنید و آب صاف کرده ی آن را ساعت به ساعت یک قاشق کوچک بنوشید. ادرارآور و قاعده آور است، سنگ مثانه را خرد میکند، سکسکه را تسکین می دهد.

۲- قطره­ ی آب دمکرده­ ی آن را در بینی بریزید. بسیار عطسه آور است و برای باز کردن مجاری گرفته شده در موقع زکام بسیار نافع می باشد.

۳- گرد آن را روی زخم های بد بپاشید. آن را التیام می بخشد.

۴- ضماد آن با سرکه برای تسکین درد سیاتیک و ورم طحال نافع است.

ه- ضماد خاکستر آن با سرکه برای درمان

سیاتیک، درد مفاصل و درد سر نافع می باشد.

۶ - شست وشو با آب دمکرده ی آن برای درمان کهیر، اگزما، جرب، گال، تب خال و زردزخم نافع است

مناطق قابل رویش
عوارض جانبی

به علت وجود ساپونین نباید در مصرف آن مداومت نمود، زیرا تولید مسمومیت میکند در روی نخاع شوکی (مغز تره)، موجبات لرز، خشک شدن مخاط دهان، فلج ناقص، باز شدن مردمک چشم و همچنین فشارخون و درجه گرمای بدن پائین می آید و وارد شدن ساپونین در خون حرکات ارادی و انعکاس را ضعیف می سازد.

تذکر: کشیدن آن در بینی یا ریختن آب آن در بینی و همچنین خوردن آن برای زنان باردار مضر است و ممکن است باعث سقط جنین شود، خوردن بیش از سه گرم و برای اشخاص قوی بیش از پنج گرم آن بسیار خطرناک می باشد و خوردن پانزده گرم آن به طور قطع کشنده است، مصرف آن باید زیر نظر پزشک باشد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید