نام های گیاه

فارسی: ترکی کرچک - خروع - طمرا - کنتو - کنتور - بیدانجیر - بیدانجیل.

عربی: خروع ('Khirwa)

فرانسه : Ricin

انگلیسی: Castor - oil plant

آلمانی: Wunderbaum

ایتالیائی : Palma Christi

بخش های دارویی
موارد مصرف

برگ کرچک.

خواص درمانی: ۱- عصاره ی آن را بگیرید و بخورید. تریاق مؤثری است، اگر چندبار خورده شود، موجب قی و خارج شدن سم های سرد نظير تریاک و غیره می شود.

٢- ده گرم عصاره ی آن را با شیر تازه مخلوط کنید و بخورید. برای تسکین درد ناحیه ی قلب مفید است.

۳-گذاردن چرب کرده و گرم شده ی آن روی موضع برای تسکین درد نقرس، روماتیسم و دردهای دیگر، تحلیل ورم، سردرد و دردهای پهلو که نفس کشیدن را دشوار میکند مؤثر است.

۴- چکاندن شیره ی آن در گوش برای رفع سنگینی و کری که در اثر سرما ایجاد شده باشد مفید است.

5- مالیدن عصاره ی آن برای رفع سفتی مفاصل نافع است، برای التیام عفونت چرکی نرمه بند دور انگشت دست و پا که ویتلا گفته میشود نافع است، برای التیام بیماری های پوستی نظیر جرب و رفع آثار کبودی در پوست مفید می باشد. ع مالیدن عصاره ی آن مخلوط با آب تره برای درمان بواسیر مؤثر می باشد.

خواص درمانی ترکیبات: ۱- اگر پوست کندهی آن خورده شود، پاک کننده ی عروق می باشد، اعصاب را تقویت میکند، برای قطع خونریزی و درمان استسقا مفید است، ورم ها را تحلیل می برد، مسهلی قوی است و یبوست را درمان میکند، برای درمان سردرد، فلج، لقوہ، رعشه، بیماریهای ناشی از سردی، تنگی نفس، سرفه های سرد، رفع دردهای پشت و مثانه و استسقا مفید است، قاعده آور می باشد، منقی عروق، محلل و مسهل قوی خلط بارد است، برای تحلیل قولنج و ضيق النفس مفید می باشد.

۲- آب جوشانده ی آن را بنوشید. بواسیر را درمان می کند.

٣- مغز آن را بکوبید و ضماد کنید. برای معالجه ی سنگینی گوش و کری، سردرد، خنازیر، ناراحتی های پوستی، جوش و کورک مفید است، برای تحلیل ورمها، تسکین و تحلیل درد، ورم نقرس و ورم مفاصل نافع می باشد.

۴- مغز آن را بکوبید و با سرکه مخلوط کنید و ضماد نمایید. برای ورم پستان و درمان اواخر باد سرخ مفید است.

روغن کرچک خواص درمانی:

۱- آن را با روغن وازلین و ید مخلوط کرده و برای درمان زخم های سرطانی روی محل بماليد.

۲- بزرگسالان ۱۲ مثقال و اطفال یک قاشق چای خوری از آن را فقط یک بار بخورند و تا سه چهار ساعت هیچ چیز دیگری نخورند. سوءهاضمه را درمان می کند.

۳- آن را بر سر بمالید. شوروی سر را برطرف می کند و اگر هر شب به پوست دستها بمالید، آن را نرم و لطیف کرده و ترک خوردگی دستها را برطرف می سازد. تذکر: تهوع آور است و اشتها را از بین می برد، ممکن است موجب آشفتگی و درهم ریختگی حال عمومی شود.

پوست ریشه ی کرچک خواص درمانی: آب جوشانده ی آن را بنوشید. برای رفع دل پیچه و باز کردن انسداد مجاری نافع است.

بخش های دارویی: روغن حاصل از دانه، چربی به دست آمده از روغن، دانه های رسیده و خشک شده

. طب هندی، در هند از این گیاه برای درمان مشکلات گوارشی و همچنین درد مفاصل استفاده می شود. طب سنتی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مزبور به نام «خروع» خوانده شده، گرم و خشک در درجه دوم می باشد و استعمال موضعی ساییده دانه گیاه در درمان كلف (lentigo) و زگیل سودمند است. همچنین ضماد کردن ساییده دانه گیاه با سرکه موجب کاهش ورم پستان می شود. دانه های گیاه شدیدأ مسهل بوده و استعمال موضعی روغن کرچک در درمان جرب و زخمهای عفونی ترشح دار پوست سر و نیز التهابات مقعد مفید می باشد. طب هومئوپانی: در طب هومئوپاتی، این گیاه برای درمان اسهال به کار برده می شود.

مقدار مصرف مصارف خوراکی برای درمان یبوست حاد و یا به عنوان ملین جهت دفع کرم، حداقل ۵ عدد کپسول ۲ گرمی و یا ۱۰ عدد کپسول یک گرمی حاوی روغن کرچک استفاده شود. این گیاه به صورت فراورده های ترکیبی نیز در دسترس می باشد. مصارف موضعی: خمیر تهیه شده از دانه های آسیاب شده این گیاه، ۲ بار در روز بر روی موضع مورد نظر مالیده می شود. این دوره درمان، بیش از ۱۵ روز می باشد. طب هومیوپاتی: ۵ قطره، یک قرص یا ۱۰ گلبول، هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه (در موارد حاد) یا ۱ تا ۳ بار در روز (در موارد مزمن). مصارف تزریقی: ۱ تا ۲ میلی لیتر محلول به صورت زیرجلدی، ۳ بار در روز (در موارد حاد) و یا یک بار در روز (در موارد مزمن)

مسمومیت آن برای انسان از راه خوردن، باعوارضی نظیر تهوع، استفراغ ، خونریزی های۔ معده و روده ، پیدایش ضایعاتی در کبد و کلیه، تشنج، اغماء ، پائین آمدن فشار خون وضعف عمل دستگاه تنفس همراه است وخاتمتة به مرگ منجر می شود.

خواص درمانی - روغن کرچک دارای اثر ملین و مسهلی است. مصرف آن با تحریکات روده همراه نیست وبعلاوه می توان آن را مناسب ترین مسهل در طی دوره آبستنی دانست. به عنوان رفع یبوست عادی نیز می توان روغن کرچک را مورد استفاده قرار داد.

اعراب ، روغن کرچک را جهت از بین بردن لکه های پوست بدن مانند کک مک، روی آن میمالند.

صور داروئی۔ روغن کرچک در مصارف داخلی به عنوان ملین و به مقدار دوتا ده گرم (به حالت معمولی یا درون کپسول) و به عنوان مسهل به مقدار ده تا شصت گرم در اشخاص بالغ (دو۔ گرم برحسب هریک از سنین عمر در اطفال مصرف می شود. مقدار فوق گاهی با یک زرده تخم  مرغ و ۱5۰ تا ۲۰۰ گرم آب که به شکل امولسیون درآمده باشد نیز به صورت تنقیه استعمال می گردد. به جای افزودن آب، می توان ۲۰۰ گرم جوشانده ختمی به کار برد.

برای پوشاندن طعم نامطبوع روغن کرچک که گاهی عدم تحمل ایجاد می کند، معمولا روغن را به صورت امولسیون های قابل مصرف در می آورند و یا به صورت مخلوط در آبجو یا قهوه ويا آب نارنج مصرف می کنند.

در استعمال خارج، پماد ولوسيون آن در رفع شوره سر مؤثر است.

برگ کرچک در چین به مصرف تغذیه نوعی لارو که از آن ابریشم بسیار خوب فراهم می شود ، می رسد.

از روغن کرچک فشار دوم وسوم، منحصرا در صنعت استفاده به عمل می آورند.

از روغن کرچک ، برای تهیه فرآورده های داروئی و بهداشتی و همچنین در صنعت، استفاده بعمل می آید:

محلول تنقیه، جهت دفع مدفوع در يبوست های مزمن

روغن کرچک ۲۰ تا 50 گرم

زرده تخم مرغ  یک عدد

جوشانده ۲۰ درهزار ریشه ختمی ۲۰۰ گرم

ابتدا جوشانده ۲۰ درهزار ریشه ختمی را تهیه نموده سپس روغن کرچک و زرده تخممرغ را به محلول صاف شده می افزایند .

 

پوسیون مسهلی

روغن کرچک  15 تا 45 گرم

شربت لیمو    20 گرم

عرق نعناع  15 گرم

برای مصرف در یک دفعه.

روغن کرچک از مواد اصلی جهت ساختن بعضی فرآورده های صنعتی منشاء شیمیائی است.

روغن کرچک داروئی دارای اثر ملین و مسهلی است.

روش مصرف
عوارض جانبی

تذکر: مسکر و سمی است و ایجاد تهوع و آشفتگی و سلب اشتها میکند. مصلح آن: کتیرا، مستکی و نعناع می باشد.

موارد منع مصرف: در صورت ابتلا به بیماریهایی مانند انسداد روده، بیماریهای التهابی حاد روده، آپاندیسیت دردهای شکمی با منشأ ناشناخته و همچنین در دوران بارداری و هنگام شیردهی نمی بایست از این گیاه استفاده گردد. تجویز آن برای کودکان زیر ۱۲ سال ممنوع می باشد. عوارض جانبی و هشدارها: عوارض عمومی: تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور گزارش نشده است، گواینکه استفاده از آن در برخی موارد نادر موجب بروز جوشهای حساسیتی پوست گردیده است. استفاده در دوران بارداری مصرف این گیاه در دوران بارداری ممنوع است. مصرف بیش از حد: مصرف بیش از حد گیاه ممکن است منجر به تحریک معده همراه با تهوع و استفراغ و همچنین قولنج و اسهال شدید گردد. مصرف دراز مدت آن نیز موجب از دست رفتن الکترولیت ها، به ویژه یون پتاسیم شده، از این رو ممکن است باعث هایپر آلدوسترونیسم، مهار

حرکت دودی روده و افزایش اثر گلیکوزیدهای قلبی می گردد. دانه های این گیاه به دلیل داشتن لكتين، سمیت زیاد دارند. لکتین همچنین موجب اختلال در عملکرد ریبوزوم شده و در نتیجه مانع سنتز پروتئین می گردد. گفته می شود مصرف ۱۲ عدد دانه این گیاه موجب مرگ یک فرد بزرگسال می گردد. علائم مسمومیت ناشی از مصرف بیش از حد این گیاه شامل التهاب شدید دستگاه گوارش همراه با استفراغ خونی و اسهال خونی و همچنین التهاب کلیه، کاهش مایعات بدن و الکترولیتها و نهایتا کولا پس عروقی می باشد. معمولا نیز به دلیل شوک هیپوولومیک مرگ رخ می دهد. جهت درمان مسمومیت با گیاه مزبور می بایست پس از تخلیه محتویات معده (با وادار کردن فرد مسموم به استفراغ و شستشوی معده با محلول قرمز مایل به آبی پرمنگنات و مصرف سدیم سولفات)، اقدام به تجویز زغال فعال گردد. سایر اقدامات درمانی شامل تزریق وریدی دیازپام برای درمان اسپاسم، مصرف مایعات فراوان، جایگزینی الکترولیت و درمان موارد احتمالی اسیدوز با تزریق سدیم بیکربنات می باشد. برای درمان شوک می بایست از افزایش دهنده های حجم پلاسما استفاده شده. کنترل عملکرد کلیه ها و لخته شدن خون نیز ضروری می باشد. پاپائین فعال شده با هیدروژن سولفید (H2S) به عنوان نوعی پادزهر، مؤثر است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید