نام های گیاه

فارسی: (گل محمدی، گل سرخ) ورد احمر - ورد احمر بستانی – فلوردورز

انگلیسی: Rosa gallica L. & Rosa centifolia Lا. Rose

فرانسه : Provins - rose ، Red - rose

آلمانی: Gallische rose

ایتالیائی: Rosa mistica ، Rosa domestica

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی:

۱- آن را بخورید. مقوی، مفرح، لطیف کننده ی اعضای بدن است، برای رفع خفقان نافع می باشد.

۲- پنج مثقال از آن را با ۵ مثقال افسنطین در یک لیتر آب بجوشانید، بعد دویست گرم شکر را در آب صاف کرده ی آن مخلوط کنید و بجوشانید تا قوام آید و روزی چهار قاشق مرباخوری از آن را تدریجا میل کنید. معده را تقویت می کند.

۳- عصاره ی آن را که در سایه خشک شده باشد، بخورید. برای جلوگیری از خونریزی از سینه، قطع اخلاط خونی و رفع رطوبت ها مفید است.

۴- صبح ناشتا ۲۰ گرم از آن را با ۲۵ گرم سنامکی جوشانده و آب آن را بنوشید. به عنوان مسهلی تقریبا قوی عمل کرده و فضولات دستگاه گوارش را خارج میکند، عمل دفع صفرا و جداسازی مواد صفراوی را از خون تنظیم کرده و تلخی دهان را مرتفع می سازد.

۵- تازه ی آن را بکوبید و ضماد گذارید. استخوان یا خار یا چوب که در پوست فرو رفته باشد را بیرون می کشد.

۶- بوییدن آن سبب تقویت اعصاب و قلب و سایر اعضای بدن می شود.

۷- مالیدن کوبیده ی آن بر زخم ها برای رویانیدن گوشت در زخمهای عمیق و خشک کردن رطوبت ها و چرک های جراحات زخم و زخم آبله مفید است.

۸- گلبرگ های آن را خشک کرده و به صورت پودر درآورید و شبها داخل رحم بپاشید. از ترشحات غیرطبیعی جلوگیری می کند و ترشحات رحم را خشک می نماید، همچنین عفونت ها را برطرف کرده، بدبویی را رفع و موضع را خوشبو می کند و دهانه ی رحم را جمع می نماید.

۹- برای درمان سوختگی از آتش و زخم های حاصله در اثر مالیدن نوره، آن را بسایید و با سفیده ی تخم مرغ مخلوط کرده خوب به هم بزنید و بر زخم بمالید. بهبودی حاصل خواهد شد.

۱۰ - اماله و تنقیه با آن برای رفع زخم های روده ها و دل درد و دل پیچه که از خوردن فلوس عارض شده باشد نافع است.

خواص درمانی غنچه های گل سرخ :

۱- آب تازه ی آن را بگیرید و بخورید. مقوی و فرح آور است، خفقان گرم را رفع می کند، ضعف قلب را برطرف می سازد.

۲- جویدن و مزمزه کردن آن در دهان برای تقویت لثه و دندان و تسکین درد دندان نافع است.

۳- عدس را بجوشانید، بعد غنچه های گل سرخ را در آن ریخته و دم کنید، بعد کمی کافور در آن حل کرده و آب آن را مزمزه و قرقره کنید. مقوی دل و دماغ است؛ ولی در بعضی اشخاص ضعیف ممکن است ایجاد عطسه، زکام و ورم و آماس خونی کند و در بعضی اشخاص برعکس این عوارض را برطرف می سازد.

۴- پاشیدن گرد آن مخلوط با گرد موژد برای قطع عرق مفید است.

۵ - گرد خشک شده ی آن را به دندان ها و لثه بمالید و در دهان بگیرید. زخم های دهان را بهبود می بخشد، مالیدن آن در حمام برای رفع بدبویی عرق بدن مفید است.

۶- عصاره ی تازه ی آن به صورت قطره برای چشم درد و گوش درد نافع است و مالیدن آن بر سر، درد سر را تسکین می دهد.

۷۔ خشک آن را بکوبید و ضماد کنید. برای خشک کردن رطوبت ها مؤثر است، برای رفع جوش و التيام زخم ها به خصوص زخم آبله و خشک کردن آن زخم ها و دانه های آن نافع میباشد.

۸- تازه ی آن را بکوبید و ضماد کنید. برای رفع ورم مقعد نافع است، برای رفع زگیل و ناراحتی های پوستی، رویاندن گوشت تازه بر زخم های عمیق، تحلیل ورم های گرم و شکستگی اعضا نافع می باشد.

۹- یکصد گرم از آن را بکوبید، با روغن کرچک مخلوط کنید و درب آن را ببندید تا هفت روز بماند و روز هشتم در آفتاب بگذارید تا خوب ممزوج شود و به موضع بمالید. درد مفاصل را درمان میکند.

۱۰ - با آب دمکرده ی آن تنقیه کنید. برای درمان زخم های روده مفید می باشد. تذکر: مضر نیروی جنسی است و ایجاد تشنگی میکند. مصلح آن: انیسون است.

زروره ی گل سرخ زروره چیست؟ اصطلاحا به دانه های ریزی که در وسط گل می باشد زروره گویند. طبیعت آن: گرم و خشک است.

۱- ۸ گرم از آن را با آب بخورید. خونروی از هر عضو را بند می آورد، اسهال های سخت را قطع میکند؛ اگر با گل بن آن ساییده و خورده شود بهتر است.

۲- از کوبیده ی آن شیاف سازید و شب ها در مهبل گذارید. مقوی رحم است و رطوبات رحم را رفع می کند.

گل بن گل سرخ خواص درمانی: آن را بخورید. قابض است، اسهال را بند می آورد، برای قطع اخلاط خونی از سینه مفید می باشد.

بخشهای دارویی:

گلبرگ ها و اسانس به دست آمده از آنها، از رز همچنین در هومئوپاتی استفاده می شود.

موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون F - التهاب دهان و گلو موارد تأیید نشده: در طب سنتی از گل سرخ به صورت خوراکی برای درمان اسهال، سل ریوی، نزله ریوی و آسم، خونروش و لوکوره استفاده می گردد. گیاه مزبور به صورت موضعی برای درمان التهاب مخاط دهان و گلو، زخم های چرکی و التهاب پلک به کار برده می شود. طب هندی در هند از گل سرخ برای درمان سرفه، برونشیت، آسم، تب، ضعف عمومی و نیز زخم و تعریق بیش از حد استفاده می گردد.

طب سنتی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مزبور به نام فورد» خوانده شده، سرد در درجه اول و خشک در درجه دوم است. دانه آن قابض ترین اندام گیاه می باشد. دانه خشک شده آن قابض تر است. گشاینده، کاهنده گرمی صفرا و تقویت کننده احشا می باشد. در درمان صرع سودمند است. سردرد را برطرف می کند لیکن استشمام آن در فرد گرم مزاج عطسه آور می باشد. بدن را خوشبو می کند و در درمان زخم روده سودمند است. مربای گل سرخ گرم و مقوی معده و کبد است و به گوارش غذا کمک می کند. ریختن گلبرگ های آن بر روی بستر باعث کاهش میل جنسی می گردد. استعمال موضعی گل سرخ، درد مقعد را تسکین می دهد.

گل سرخ به صورت کامل، خام و پودر شده، جهت مصارف خوراکی و موضعی در دسترس می باشد. فرآورده ها: چای: ۱ تا ۲ گرم گل به یک فنجان آب (۲۰۰ میلی لیتر) افزوده شود. سرکه گل سرخ: ۶۰ گرم گلبرگ به ۷۵۰ میلی لیتر سرکه انگور قرمز اضافه گردد. مقدار مصرف دم کرده چای: بیش از ۳ فنجان دمکرده در روز میل شود. دمکرده مزبور جهت شستشو نیز مفید می باشد. پودر: ۵ تا ۱۰ گرم پودر گیاه با عسل با مایع میل شود. می توان برگهای این گیاه را مستقیما روی چشم قرار داد.

قسمت مورد استفاده این گیاه، غنچه های رسیده ولی ناشکفته و عاری از کاسه گل آن است. هرقدر رنگ آن قرمزتر باشد، تانن آن زیادتر است.

گلبرگ های این گل سرخ دارای اثر قابض ملایم می باشد و امتیاز آن از سایر داروهای مشابه آن است که بوی ملایم و مطبوع نیز همراه دارد.

در مصارف داخلی می توان آنرا دراسهال های مزمن، ترشحات مهبلی، خونروی های عادی، اخلاط خونی وغیره بکار برد. به علت دارا بودن تانن ، سابقة استفاده زیاد از آن در مداوای مسلولین، بعمل می آمده است و چنین بنظر می رسد که از این لحاظ، باید آنرا داروی مفیدی برای این گونه بیماران بحساب آورد. برای این منظور به عنوان یک داروی مقوی، گل قند برای مسلولین مبتلا به سل ریوی به کار برده می شود.

امروزه ازگلبرگ های گل سرخ مذکور، بیشتر در استعمال خارج استفاده بعمل می آورند. از دم کردن آن در آب، لوسیونی تهیه می شود که از آن به صورت غرغره، کولير قابض وشستشوی زخم ها استفاده بعمل می آورند زیرا در التيام زخم ها ، تومورهای سرد ورفع خونروی ها و ترشح مواد مخاطی مؤثر است. غرغره دم کرده آن درد گلو را رفع می کند .

آب گل سرخ که از دم کردن 4 مشت گلبرگ خشک شده گیاه در یک لیتر آبجوش به دست آمده باشد، پس از صاف کردن، اثر مقوی و قابض ملایم در پوست ظاهر می کند. بهمین علت از آن برای پاک کردن آرایش صورت و یا به صوت لوسيون برای حفظ طراوت پوست صورت و گردن استفاده می شود. آب گل سرخ به صورت کمپرس نیم گرم نیز بر روی پوست صورت و گردن اثر داده می شود.

در مواردی که استفاده از آن به صورت کولیر به منظور رفع ورم چشم باشد باید دم کرده را با آب مقطر تهیه کرد در حالی که در موارد دیگر مانند تهیه کمپرس گرم و یا ضداد جهت رفع تومورها وغيره، بیشتر دم کرده آن در شراب مورد توجه می باشد.

صور داروئی دم کرده ۱۰ تا ۲۰ درهزارگلبرگ های خشک شده به مقدار یک فنجان قبل از هر غذا - شربت حاصل از ۳۰ تا ۶۰ گرم گلبرگ در یک لیتر آب و مقداری قند گل قند

(از ۷5۰ گرم قند و ۲5۰ گرم غنچه رسیده و تازه تهیه می شود)

انواع مهم و داروئی آنها به شرح زیر است :

گل سرخ - پرورش این گیاه از نظر درمانی بیشتر از این جهت است که غنچه های رسیده ولی ناشکفته آن به علت دارا بودن تانن، اسید گالیک، اثرات درمانی دارد و از آن در بیماریهای مختلف مانند خونروی های عادی ، اخلاط خونی و همچنین رفع ترشحات مهبلی استفاده به عمل می آید . گل سرخ، گل گلاب - به منظور اسانس گیری وتهیه آب - مقطر برای مصارف درمانی یا فرآورده های زیبایی پرورش می یابد .

به منظور تهیه آب مقطر داروئی مورد توجه است

نسترن ، برای استفاده از قسمت گوشتدار و کوزه ای شکل (Cynorrhodon) قاعدهگل، پرورش می یابد. سینورودون دارای اثر قابض، ضد سکوربوت، رفع حالت اسهالی ، رفع اخلاط خونی ، انقباضات غیر ارادی ماهیچه های معده و غیره است.

از نظر طبیعت مركب القوی است ولی عده ای آن را سرد و خشک می دانند. مقوی و فرح آور است. گلبرگها و غنچه تازه آن مسهل است و مسکن صفرا و بلغم رقیق ولی خشک شده آن قابض است.

گل سرخ قابض، ملایم، مقوی، نیروبخش، دافع اختلال قاعدگی و نافع معده و اسهال مزمن است و همچنین دمکرده آن برای آنژین، ورم حنجره، دهان و گلو مفید است.

شربت عسل را می توان بدین طریق درست کرد که در یک چهارم لیتر آب جوش ۱۰۰ گرم گلبرگ گل سرخ را ریخته ۲۴ ساعت دم بکشد بعد آن را صاف کرده ۱۵۰ گرم عسل به آن اضافه کنید و در آتش ملایمی بگذارید و بهم بزنید تا سفت شود و این شربت برای آنژین خوب است.

از ترکیب گل سرخ، شکر و گلاب گلقند درست میکنند. گلاب را از گل درست می کنند و برای نرمی پوست و شستشوی چشم مؤثر است و اگر برگهای گل سرخ را شب بر چشم بسته، بخوابند بر قوت چشم می افزاید.

در کتاب تقطیر میگوید: گلاب فعالیتهای مغزی را زیاد و تحریک می نماید و اعصاب را تسکین می دهد و پای سرد را گرم و سرماخوردگی را دفع می کند.

پانزده گرم گلبرگ گل سرخ در یک لیتر آب جوش دم کنند و روزی سه فنجان از آن را قبل از غذا به آنهایی که مزاجأ ضعیف هستند تجویز کنند که از ترشحات زائد جلوگیری می کند.

گل سرخ ( محمد) خاصیت مسهلی دارد و اگر آن را در آب زرد پنیر دم کنند مسهل کاملی خواهد بود.

کسانی که اسهال مزمن دارند اگر مرکب پانزده تا سی گرم گلبرگ گل سرخ (محمدی) را در یک لیتر آب جوش دم کرده مصرف نمایند شفا خواهند یافت.

از گل سرخ گلاب میگیرند. گلاب برای شستشوی پوست و نرم و لطیف کردن آن و همچنین شستشوی چشم بسیار مفید است.

کسانی که مبتلا به آنژین، ورم حنجره، دهان و گلو شده اند باید سی گرم گلبرگ گل محمدی را در یک لیتر آب پنج دقیقه بجوشانند و پنج دقیقه دم کنند و با آن غرغره نمایند.

در قدیم مدت زمان درازی کسانی را که مبتلا به سل ریوی شده و از ريه آنها خونریزی می شده معجونی می دادند که از گل سرخ خشک، شکر و گلاب ترکیب شده و به نام گلقند معروف بود، اعتقاد داشتند که این معجون سل ریوی را معالجه می کند.

گلبرگ تازه گل سرخ را اگر روی چشمان خود بگذارید به چشمان شما قوت می دهد. کسانی که به قوت چشم خود علاقه دارند گلبرگ های تازه گل سرخ را روی چشمان خود گذاشته و با دستمال ببندند و بخوابند و صبح باز کنند اثر بسیار مفید خواهد داشت.

عوارض جانبی

تذکر: وارد شدن دانه های گرده ی آن در بینی بعضی افراد سبب تحریک مخاط بینی، عطسه و نزول آب از بینی می شود. مصلح آن: کافور را در پارچه ای بپیچید و ببویید.

تاکنون هیچگونه عارضه جانبی مضر و خطرناک ناشی از مصرف بجای مقادیر درمانی گیاه مزبور شناسایی نشده است.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید