نام های گیاه

فارسی: صبر - صبر سیاه - صبارا - صبر سقوطری - چادروا ۔ چادر وای - گرووا - اوورا - اوزا - اوزای - اوزای زرد

(صبر زرد)

عربی: صبرنيه طبی

بخش های دارویی
موارد مصرف

خواص درمانی:

۱- اگر کمی از آن خورده شود، مسهلی قوی برای اخراج اخلاط مختلف بدن است؛ به طوری که قسمت های مختلف بدن می تواند مواد زاید را جذب و دفع کند، تقویت کنندهی حواس پنجگانه است، خواب آور می باشد، خون را تصفیه میکند، مقوی معده، تونیک و ملین است، به رفع سوءهاضمه کمک میکند، قاعده آور می باشد، ترشح صفرا را زیاد میکند و برای معالجهی برخی اختلالات کبد مفید است، بازکننده ی انسداد کبد می باشد، برای معالجه ی صرع مصرف می شود، سرفه را تسکین می دهد.

۲- آن را با مصطکی بخورید. معالج مالیخولیا و بیشتر امراض مغزی است.

۳- آن را با غاریقون بخورید. تنگی نفس و درد مفاصل را تسکین میدهد.

۴- چهار گرم از آن را با آب سرد حل کنید و در روز سه نوبت بخورید. یرقان را درمان می کند، برای قطع خونریزی از سینه مفید است.

5- آن را با گلبرگ گل سرخ و مصطکی مخلوط کرده بکوبید و بخورید. کشنده ی کرم امعا و سایر انگل های گوارشی است. |

6- آن را با شیر مخلوط کنید و بخورید. درد کلیه را تسکین می دهد.

7- برای رفع اسهال خونی نافع است.

8- آن را با عسل مخلوط کنید و بخورید. بلغم و صفرا را دفع می کند. | مدر استعمال خارجی برای التیام زخم ها و جراحت ها و کاهش ورم مفید است.

۹- آن را با حنا خمیر کنید و شبها به کف پاها ببندید. فشار خون را پایین می آورد.

۱۰- آن را با نفت سیاه مخلوط کنید و بر موضع بمالید. درد مفاصل را تسکین می دهد.

۱۱- اگر پشه در گوش رفته باشد، کمی از آن را در کمی آب حل کنید و در گوش بچکانید.

۱۲- اگر مقعد در اثر ضعیفی بدن یا اسهال بیرون می آید. آن را با کوهان شتر خمیر کرده و شیاف سازید. اثر شفابخش دارد.

۱۳- مالیدن آن بر سر برای رفع طاسی سر و جلوگیری از ریزش مو مفید است و مو را در شرایط خوبی نگه میدارد.

۱۴ - آن را با عصاره ی شیرین بیان مخلوط کرده و بر موضع بمالید. برای رفع خارش بینی ناشی از کرم نخی مفید است، برای معالجه آثار سوختگی از اشعه ی ایکس مؤثر می باشد.

تذکر: افرادی که ناراحتی شدید گوارشی و زخم فعال معده دارند، افراد مبتلا به بواسير، افراد مبتلا به تصلب شرایین یا فشارخون یا افرادی که زیاد گرم مزاج و پرخون هستند، زنان سالخورده که رحم آنها از کار افتاده، اشخاصی که مبتلا به سنگ کلیه هستند و همچنین زنان در دوران عادت ماهیانه و دوران حاملگی بهتر است از خوردن آن اجتناب کنند، مصرف بیش از حد مجاز آن نیز ایجاد اسهال خونی میکند.

بخشهای دارویی: شیره خشک شده برگ ها

 

موارد تأیید شده به وسیله کمیسیون E - يبوست

Aloe barbadensis

موارد تأیید نشده از این گیاه برای درمان یبوست، بهبود دفع در مواردی از قبیل فیسورهای مقعد، پس از جراحی های مقعد - راست روده و یا برای آماده سازی بیمار جهت عکسبرداری های تشخیصی ناحیه معدی - رودهای استفاده می گردد. در طب سنتی اروپا این گیاه به دلیل اثرات دارویی آن برای درمان ناراحتی های گوارشی به کار برده می شود.

در آفریقای جنوبی شیره تازه گیاه برای درمان التهاب چشم و سیفیلیس مورد استفاده قرار می گیرد. طب چینی: رایج ترین مورد مصرف این گیاه در طب چینی، درمان بیماری های قارچی است. طب هندی: تومورهای معدی، قولنج، بیماری های پوستی، قطع قاعدگی، ابتلاء به کرمهای انگل دستگاه گوارشی و عفونت ها. طب سنتی اسلام و ایران: این گیاه در مکتب مذکور به نام «صبر» خوانده شده، گرم در درجه دوم و خشک در درجه دوم بوده، گشاینده گرفتگی های کبد، درمانگر یرقان، سودمند در درمان دردهای مفصلی، التیام بخش زخم های بینی و دهان بوده، در درمان زخمهای دیرجوش، آماس چشم، بهبود سوختگی ها و التهابات و همچنین آماس های مقعد و نواحی تناسلی مفید می باشد. طب هومیوپاتی: اختلالات گوارشی، بواسیر و یبوست

Aloe capensis

موارد تأیید نشده: در اروپا این گیاه جهت درمان یبوست، بهبود دفع در مواردی از قبیل فیسورهای مقعد، بواسیر، درمانهای متعاقب جراحی های ناحیه مقعد - راست روده و نیز برای آماده سازی بیمار جهت عکسبرداری تشخیصی ناحیه معدی - رودهای به کار برده می شود. موارد منع مصرف: از این گیاه در مواردی مانند انسداد روده، التهابات حاد روده ای (مانند بیماریهای Crohn و کولیت زخم دار)، دردهای شکمی و آپاندیسیت با منشأ ناشناخته نباید استفاده نمود.

صبر زرد یکی از مواد مهم تشکیل دهنده تنطور بنژوان و دارویی است. هنگامی که آن را به عنوان مسهل به کار برند اثر آن بر روی مخاط روده بزرگ می باشد. به عنوان مسهل بجای صبر زرد از آلوئين استفاده می کنند و مقدار مصرف آن ۲۵۰ میلی گرم می باشد.

مالیدن آن با سرکه نافع ورم است. خوراک حب نیم مثقال صبر زرد و ۲ مثقال ریشه کاسنی نافع سیاتیک است. نیز حب ۶ نخود صبر زرد، ۱ مثقال ریشه کاسنی و نیم مثقال شیرین بیان نافع تنگی نفس کهنه است.

برای ریشه انواع داروئی سالسپاری، بدون آنکه قاطعیتی در بین باشد اثر مدر و معرق قائل اند. در سابق مصارف زیاد آن به عنوان تصفیه کننده خون محسوب می شد. در طب عوام از ریشه انواع سالسپاری، جهت رفع بیماری جلدی، مخصوصا اگزما و داء الصدف استفاده به عمل می آید. صور داروئی

ریشه سالسپاری در مصارف داخلی به صورت دم کرده ۵۰ در هزاره عصاره هیدرو الکلی به مقدار 5/0 تا یک گرم و عصاره روان که هر ۴۰ قطره آن برابر یک گرم است، به مقدار ۱تا ۱۰ گرم مصرف می شود.

 

مناطق قابل رویش
روش مصرف
خواص گیاه :
عوارض جانبی

استفاده در دوران بارداری در هنگام بارداری نمی بایست از این گیاه استفاده گردد. | استفاده در دوران شیردهی: مصرف این گیاه در دوران شیردهی ممنوع است.| استفاده در طب کودکان: نباید این گیاه را برای کودکان کمتر از ۲ سال تجویز نمود. عوارض جانبی و هشدارها: بروز دردهای انقباضی در ناحیه معدی - رودهای جزء عوارض جانبی ناشی از مصرف داروهای مسهل است. در برخی موارد نادر ممکن است آریتمی در ضربان قلب، نفروپاتی، خیز و تسریع در تخریب استخوان ها رخ دهد. مصرف طولانی مدت گیاه موجب پیگمانتاسیون مخاط روده (Pseudomelanosis coli) میشود. عارضه مزبور بی خطر بوده، معمولا به محض متوقف کردن مصرف گیاه از بین می رود. حساسیت شدید به گیاه مزبور با برخی علائم عمومی همچون ایجاد درماتیت پاپوله و ضایعات اگزمایی پولک مانند مشخص می گردد. گزارشهایی از بروز عوارض مذکور به دنبال مصرف طولانی مدت فرآورده های خوراکی و یا موضعی گیاه مزبور موجود است. درماتیت تماسی ایجاد شده توسط ژل این گیاه ناشی از تحریک پوست توسط بلورهای سوزنی می باشد. مصرف شیرابه گیاهی حاوی آنتراكينون ممکن است موجب قهوه ای شدن رنگ مایعات بدن گردد. فرآیند مزبور ناشی از جذب آنتراکینون های موجود در گیاه است.| از دست رفتن الکترولیت ها: استفاده طولانی از این گیاه موجب از دست رفتن مقادیر قابل توجه الکترولیت ها، به ویژه پتاسیم و عدم تعادل آب و الکترولیت ها می گردد. از دست رفتن پتاسیم تا حدی مربوط به دفع مستقیم آن توسط مدفوع و تا حدی نیز مربوط به دفع کلیوی آن به دنبال از دست رفتن سدیم می باشد (1993 ,Westendorff et al). بیمارانی که از این گیاه به مدت بیش از ۱ تا ۲ هفته استفاده می کنند، ممکن است دچار هیپوکالمی شوند (علائم این بیماری شامل بیحالی، کرامپ عضلانی، سردرد، مورمور شدن، تشنج، ادم محیطی، پر ادراری، قطع شدن تنفس و افزایش فشار خون می باشد. از سوی دیگر فقدان پتاسیم ممکن است منجر به هایپر آلدوسترونیسم، مهار حرکات روده و افزایش اثر داروهای مقوی قلب شود. از اینرو می بایست از مصرف دراز مدت آن اجتناب شود (1994 ,Bisset) اثرات معدی - رودهای: درد شکم، عوارض ناشی از افزایش فعالیت روده مانند اسهال، تهوع و سوزش نواحی اطراف مقعد، از جمله عوارض جانبی اولیه ناشی از مصرف ملینهای آنتراكينونی مانند این گیاه می باشد (1994 ,Bisset). از سوی دیگر استفاده دراز مدت از ملين ها ممکن است منجر به اسهال توأم با دفع خون و در صورت مصرف مقادیر سمی، احتمالا آسیب کلیوی شود. مصرف خوراکی شیرابه ملین گیاه نیز ممکن است موجب تشدید بواسیر گردد (1995 ,Briggs)

بروز بدخیمی: مصرف درازمدت داروهای حاوی آنتراسن موجب افزایش امکان بروز سرطان کولون میشود (1993, Siegers). براساس پژوهش هایی که اخیرا انجام گردیده است بین مصرف داروهای واجد آنتراسن و میزان بروز سرطان کولون نوعی رابطه یافت شده است. (1998,Schorkhuber).

ترکیبات سبک وزن موجود در ژل Aloe vera سمیت سلولی دارند (1997 ,Avila). ترکیب ۸ و ۱- دی هیدروکسی آنتراکینون سبب مهار اثر کاتالیتیک توپوایزومراز II و در نتیجه سمیت ژنی و ناهنجار زایی می گردد (1999 ,Mueller). صدمات بافتی: مصرف دراز مدت مقادیر زیاد Aloe vera موجب کاهش پپتید عامل انقباض عروق روده و نیز کاهش میزان لوماتواستاتین میشود که مالا ممکن است منجر به صدمات اعصاب گردد (1995 ,Tzavella) ناهنجارزایی: شیرابه این گیاه حاوی آنتراکینون هایی است که در صورت مصرف خوراکی ممکن است منجر به تحریک فعالیت ماهیچه رحم، زایمان زود هنگام یا احتمالا سقط جنین گردد.

mood_bad
  • هنوز نظری ندارید.
  • یک دیدگاه اضافه کنید